ความทรงจำหลังภาพถ่าย

ความทรงจำหลังภาพถ่าย 

 ช่วงนี้ฟ้าฝนกับแสงแดดดูจะไม่ค่อยปรองดองกันมากนัก วันหนึ่งฝนตก อีกวันกลับแดดแรงจนเหลือเชื่อ 

หากแต่เมื่อไหร่ก็ตามเมฆครื้มบดบังท้องฟ้า สายฝนกระหน่ำเทลงมาโดยไม่ปราณีก็สามารถทำให้

บรรยากาศรอบตัวของเรานั้นซึมเศร้ามากขึ้นได้โดยอัตโนมัติ

  วันหนึ่งในช่วงวันหยุด ขณะที่ผมกำลังเร่งทำงานวิจัยและงานที่คั่งค้างมากมายเพราะใกล้ถึงกำหนดส่ง

ในไม่ช้า ทั้งๆที่ขณะนั้นเป็นช่วงเที่ยงวัน เมฆดำทะมึนกลับลอยมาบดบังแสงอาทิตย์จนสิ่งต่างๆรอบตัว

มืดลงจนน่าใจหาย ไม่นานนักสายฝนก็เทกระหน่ำชนิดที่เรียกได้ว่าไม่รู้ว่ามันจะหยุดลงในวันนี้หรือไม่ งาน

ต่างๆที่กำลังคิดแก้ไขปัญหาอยู่ก็ถูกยุติลงโดยทันที ใครกันจะประคองสมาธิให้คงที่อยู่ได้ในบรรยากาศ

เช่นนั้น

  ไม่นานผมก็วางปากกาและละสายตาออกจากหน้าจอคอมพิวเตอร์ ทางแก้ปัญหาต่างๆที่คิดไว้ได้ส่วน

หนึ่งกลับถูกแทนที่ด้วยภาพเงาแห่งความทรงจำต่างๆจากอดีต มันถูกฉายขึ้นจอในสมองของผมโดย

อัตโนมัติ ผมเฝ้าดูภาพเงาแห่งอดีตเหล่านั้น หรือแม้บางทีก็เปลี่ยนช่องไปดูภาพจากอนาคตบ้างสลับกัน

ความคิดแล่นกลับไปมาอยู่หลายครั้ง ไม่นานก็เริ่มรู้สึกตัว ผมปิดสวิตช์ภาพเหล่านั้นลงได้ แต่กลับเริ่มต้น

ทำงานต่อได้ยากยิ่ง ด้วยเหตุว่าในสมองยังคงมีตะกอนความคิดอันวุ่นวายในอดีตตกค้างอยู่เป็นอันมาก

ประกอบกับสายฝนที่กระหน่ำเทลงมาอย่างไม่ขาดสาย ยิ่งทำให้จิตใจห่อเหี่ยวลงได้หลายเท่า

  ผมนั่งกดโทรศัพท์มือถือดูรูปถ่ายเก่าๆระหว่างที่สมองตัน ความคิดไม่แล่น จริงๆแล้วรูปถ่ายเปรียบ

เสมือนสะพานเชื่อมต่อสู่ความทรงจำที่ประทับใจของเราได้อย่างดียิ่ง ภาพที่เห็นข้างล่างนี่ก็เช่นกัน

                            

  ครั้งหนึ่งผมเดินทางไปประชุม จำได้ว่าในวันนั้นฟ้าครื้มเช่นเดียวกับวันนี้ ต่างกันที่สายฝนยังปราณีผู้

เดินทางอยู่บ้าง ความกังวลใจว่าเครื่องบินจะขึ้นไม่ได้เริ่มก่อตัวขึ้นในใจผมพร้อมกับก้อนเมฆสีดำบน

ท้องฟ้า โชคดีที่เวลากังวลมีไม่มากนัก ไม่นานก็ถึงเวลาขึ้นเครื่อง

  เครื่องบินไต่ระดับขึ้นสู่ท้องฟ้า ผมอดคิดในใจไม่ได้ว่าเหล่านักบินจะพาเราทะลุก้อนเมฆดำทะมึน

นี้ไปได้จริงหรือไม่ แต่ไม่นานนักผมก็ประหลาดใจ หลังจากเครื่องบินผ่านทะลุก้อนเมฆเหล่านั้นขึ้นมาได้

ผมก็ได้มองเห็นท้องฟ้าอันสดใส แสงแดดสาดส่องกระทบกับปุยเมฆเป็นประกายสีทองระยิบระยับ ช่าง

แตกต่างจากภาพที่เห็นเบื้องล่างโดยสิ้นเชิง ทั้งๆที่เวลาผ่านไปไม่นานนักและสถานที่ก็ไม่ได้ห่างไกลกัน

ต่างกันก็เพียงระดับความสูง จนผมอดใจไม่ได้ ต้องใช้กล้องโทรศัพท์มือถือเก็บภาพความงดงามนี้เอาไว้

เพราะมันทำให้ผมรู้สึกสดชื่นและมีความหวังในการเดินทางไปประชุมขึ้นอีกมาก

   เมื่อเห็นภาพนี้ในหน้าจอโทรศัพท์ผมก็คิดได้ เมื่อเราต้องเผชิญกับปัญหาต่างๆนานา เราพยายามทุก

วิถีทางที่จะหาทางแก้ไข ทว่าโชคไม่ดีที่เราไม่พบทางออก สิ่งที่เราทำส่วนใหญ่มักเป็นการปล่อยตัวเอง

ให้เลื่อนไหลไปตามความคิดในอดีตที่คอยจ้องหาโอกาสผุดขึ้นมาจากเถ้าตะกอนที่เคยนอนก้นไปแล้วใน

สมองของเรา ความคิดในอดีตนี้มีพลังมหาศาลอย่างมากในยามนี้ มันสามารถลากจูงเราไปทุกที่ที่ต้องการ

จุดประสงค์เพื่อทำลายเวลาปัจจุบันที่มีค่าของเราให้สูญสิ้นไป

   บางทีการแก้ปัญหาต่างๆอาจง่ายเพียงนิดเดียว เราอาจแก้ปัญหาโดยการเปลี่ยนระดับการมองเห็น

ถอยจากปัญหาออกมาสักหน่อย แล้วมองมันกลับไปในระยะไกลๆดูบ้าง เราอาจจะเห็นภาพที่ต่างไป

บริบทที่แปลกใหม่อาจสร้างสรรค์ทางออกให้ปรากฏขึ้นได้อย่างง่ายดาย เหมือนการเปลี่ยนระดับของ

เครื่องบินยิงไกลจากพื้นเท่าไหร่ เมฆก็สวยงามมากขึ้นเท่านั้น

   ตอนนี้เมฆดำในใจของผมจางหายไป พร้อมกับสายฝนที่หยุดตกกระหน่ำ ผมปิดโทรศัพท์มือมือและจับ

ปากกาอีกครั้ง ขอบคุณภาพถ่ายในอดีตที่มอบทางออกของปัญหาให้กับผม  




Create Date : 05 เมษายน 2557
Last Update : 6 เมษายน 2557 0:02:15 น.
Counter : 575 Pageviews.

19 comments
  
สวัสดียามเช้าครับ


โหวตบล็อกงานเขียนให้เลยนะครับคุณหมอ

ชอบคำว่า เปลี่ยนระดับของการมองเห็นครับ
ได้แรงบันดาลใจเลย
ขอนำไปเขียนเป็นบทกวีเลยนะครับ 555


ปล. จดไว้แล้วลองดูตอนสิ้นปีดูสิครับคุณหมอ
ว่าปีนึงอ่านได้กี่เล่ม
สนุกดีครับ

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 6 เมษายน 2557 เวลา:6:21:28 น.
  
หากไม่ได้เข้ามาอ่านบทความนี้ จะเสียดายมากค่าคุณหมอ
เขียนได้โดนใจมากๆเลยจริงๆ ทุกช่วงทุกตอน
อ่านไปจินตนาการภาพตามไปด้วย ชัดเป๊ะทุกช็อตเลยอะค่า

ภาพถ่านสวยแต่แฝงไว้ด้วยความน่ากลัวนะคะในความรู้สึกพริ้วไหว
น่ากลัวตรงที่ ...ภายใต้ความสวยงามของหมู่เมฆนั้นเราไม่อาจคาดเดาอะไรได้เลย

บางครั้ง..สภาพบรรยากาศก็มีผลต่อความรู้สึกของคนเรามากเลยเนอะ
หากสมาธิและสติเราไม่นิ่งพอ
เราก็อาจเผลอใจปล่อยให้ความรู้สึกล่องลอยไปตามสภาวะรอบกายโดยง่ายดาย

ชอบมากๆเลยค่าประโยคเด็ดโดนใจสุดๆ..

"บางทีการแก้ปัญหาต่างๆอาจง่ายเพียงนิดเดียว เราอาจแก้ปัญหาโดยการเปลี่ยนระดับการมองเห็น

ถอยจากปัญหาออกมาสักหน่อย แล้วมองมันกลับไปในระยะไกลๆดูบ้าง เราอาจจะเห็นภาพที่ต่างไป"

สำหรับพริ้วไหวนะคะ...
จะปล่อยความคิดให้จมอยู่กับอดีตที่คู่ควรจดจำเท่านั้นหล่ะน๊า
ให้คุณค่าเฉพาะสิ่งที่ควรค่าต่อความรู้สึกเพียงเท่านั้น
หากอะไรที่ไร้ค่า แม้แต่วินาทีเดียวที่แว่บนึกถึง ยังเสียดายเวลาเลย
ถึงแม้พริ้วไหวจะชอบเพ้อเจ้อ
แต่ก็เพ้อแค่กับคนที่คู่ควรต่อความรู้สึกเราแค่นั้นล่ะเนาะ
อะไรที่ไร้ค่าไม่มีความหมายให้น่าจดจำ
แม้เพียงเสี้ยวนาที ก็ไม่เสียเวลาไปนึกถึงให้รกสมองเนอะ


วันหยุดมาซะยาวเลย
มีความสุขกับการพักผ่อนตลอดทั้งวันนะคะ


บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
Close To Heaven Travel Blog ดู Blog
หมอหว่อง Literature Blog ดู Blog
ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 5 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น

โดย: พริ้วไหวไปตามลม วันที่: 6 เมษายน 2557 เวลา:11:19:59 น.
  
อ่อ ลืมบอกไปว่า...
รูปโปร์ไฟล์สวยจังค่า
โดย: พริ้วไหวไปตามลม วันที่: 6 เมษายน 2557 เวลา:11:20:37 น.
  
โดย: กะว่าก๋า วันที่: 6 เมษายน 2557 เวลา:22:24:47 น.
  
สวัสดีค่า คุณหมอ ^^

ชอบภาพถ่่ายเหมือนกันค่ะ
เอามาดูแล้วก็ย้อนนึกถึงความทรงจำเก่าๆ ทั้งดีไม่ดีมีอยู่ในนั้น
เหมือนคุณหมอเล่า ล่าสุดนั่งเครื่องบินจากหาดใหญ่ไปเชียงใหม่
แค่ 1700 กม. เวลา สองชั่วโมงนิดๆ
แต่ในเวลาและระยะทางนั้นให้ความรู้สึกหลากหลายมากค่ะ
สภาพอากาศแปรปรวนสุด นึกแล้วก็หวั่นใจ กลัวเลยค่ะ

อ่านเรื่องสั้นคุณหมอให้ข้อคิดมากทุกครั้ง
เขียนต่อนะคะ เชียร์ๆๆๆ ค่า

โดย: lovereason วันที่: 7 เมษายน 2557 เวลา:0:22:01 น.
  
แวะมาทักทายสวัสดียามเช้าๆของวันเริ่มงานค่าคุณหมอ
มีความสุขกับภารกิจตลอดทั้งวันนะคะ

โดย: พริ้วไหวไปตามลม วันที่: 7 เมษายน 2557 เวลา:6:03:35 น.
  
สวัสดียามเช้าครับคุณหมอ


โดย: กะว่าก๋า วันที่: 7 เมษายน 2557 เวลา:6:18:31 น.
  
สวัสดีครับ
อ่านเรื่องแล้วทำให้มีกำลังใจขึ้นอีกเยอะเลยครับ
ทุกปัญหาย่อมมีทางออกของตัวมันเองเสมอ
เพียงเราตั้งสติและไตร่ตรอง
ขอบคุณข้อคิดดีมากๆเลยครับ
โดย: moresaw วันที่: 7 เมษายน 2557 เวลา:8:54:08 น.
  
ติดตามบ็อกเกอร์ ที่มอบข้อคิดดีๆให้กับเรา
โดย: ยายเก๋า (ชมพร ) วันที่: 7 เมษายน 2557 เวลา:10:42:32 น.
  
ขอบคุณสำหรับข้อคิดดีๆนะคะคุณหมอ

หลายครั้งที่เราต้องอยู่ในก้อนเมฆสีดำเป็นเวลานานๆ กว่าเราจะผ่านมันไปได้ ก็ลำบากแสนสาหัสอยู่ค่ะ แต่พอมันพ้นออกมาได้ เหมือนโลกเรามันเปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือเลย

เค้าว่ากันว่า ถ้าไม่รู้จักทุกข์ ก็จะไม่เห็นคุณค่าของความสุข
จริงมั๊ยคะ

ปล. ตอนนี้อิชั้นก้อพยายามแหวกเมฆดำออกมาอยู่ค่ะ ฮ่าๆๆๆ
โดย: คนสวยที่ไม่เคยสวย วันที่: 7 เมษายน 2557 เวลา:20:24:03 น.
  
เป็นการเปรียบเทียบที่น่าประทับใจมากครับ

โดย: อัสติสะ วันที่: 7 เมษายน 2557 เวลา:20:49:57 น.
  
ภาพถ่ายสวยๆ 1 ภาพ
คุณหมอสามารถมองได้ลึกซึ้ง ให้ข้อคิดที่มีประโยชน์กับชีวิต
ขอบคุณมากนะคะ

ขอบคุณคุณหมอที่แวะทักทายต๋า
แล้วต๋าแวะมาใหม่นะคะ
นอนหลับฝันดีคืนนี้ค่ะ
โดย: Sweet_pills วันที่: 7 เมษายน 2557 เวลา:22:49:34 น.
  
สวัสดียามเช้าครับคุณหมอ

วันนี้มีดอกไม้สีส้มมาฝากกันครับ

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 8 เมษายน 2557 เวลา:6:34:54 น.
  
ค่ะบางอารมณ์ก็เป็นเช่นนั้นเหมือนกันค่ะ
โดย: maistyle วันที่: 8 เมษายน 2557 เวลา:7:53:01 น.
  
สวัสดียามเช้าค่ะคุณหมอ

โหวตให้คุณหมอค่ะ

บันทึกการโหวตเรียบร้อยแล้วค่ะ

บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้
ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต

อุ้มสี Hobby Blog ดู Blog
กิ่งฟ้า Diarist ดู Blog
pantawan Health Blog ดู Blog
หมอหว่อง Literature Blog ดู Blog
.................

ทำงานอย่างมีความสุขในวันนี้นะคะ
โดย: Sweet_pills วันที่: 8 เมษายน 2557 เวลา:8:01:25 น.
  
สวัสดีค่ะคุณหมอ พี่กิ่งมาอ่านงานเขียนคุณหมอแล้วทำให้นึกถึงตัวเราเองบ้างว่า บางทีภาพถ่ายในอดีตก็เตือนความจำให้เรารีบเริ่มต้นกับงานใหม่ได้อย่างมีความสุขและมีแรงบันดาลใจนะคะ

ไลท์ให้ก่อนนะคะ โหวตงานเขียนไปแล้วค่ะ

ขอให้คุณหมอทำงานอย่างมีความสุขนะคะ

โดย: กิ่งฟ้า วันที่: 8 เมษายน 2557 เวลา:9:16:48 น.
  
กาสะลองคำ
ถ้าปลูกเป็นแนวยาวๆ
ผมว่าสวยไม่แพ้ต้นคูนเลยครับ

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 8 เมษายน 2557 เวลา:21:19:13 น.
  
หมอหว่อง Literature Blog ดู Blog
โดย: newyorknurse วันที่: 9 เมษายน 2557 เวลา:8:31:43 น.
  

แหล่มเลยจ๊ะน้องหมอ
พี่อุ้มมาโหวตให้จ้า

บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
หมอหว่อง Literature Blog ดู Blog

โดย: อุ้มสี วันที่: 12 เมษายน 2557 เวลา:10:56:10 น.
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

หมอหว่อง
Location :
เชียงใหม่  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 26 คน [?]



เมษายน 2557

 
 
1
2
3
4
6
7
8
10
11
12
13
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30