Group Blog
 
<<
พฤษภาคม 2550
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031 
 
21 พฤษภาคม 2550
 
All Blogs
 
เด็กหอ....เรื่องจริงไม่อิงหนัง

พูดถึงเด็กหอ ก็คงนึกถึงหนังดังข้ามปี ข้ามประเทศ กันนะคะ ที่จริงตัวเองตอนเด็ก ๆ เป็นคนประเภทกลัวผีขึ้นสมอง อิอิ ไม่อยากบอกว่า กลัวขนาดเวลานั่งอึยังต้องแง้มประตูไว้ แล้วถ้ามืดแล้วจะเลือกเข้าเวลาที่มีใครนั่งอยู่ใกล้ ๆ ห้องน้ำ นั่งไปก็เรียกชื่อเขาเป็นระยะ เพื่อเช็คดูว่ายังอยู่ตรงนั้น แต่จริงๆ ก็ไม่เคยเจอ แถมไม่อยากเจอด้วยนา

มาเข้าเรื่องจริงที่ไม่เหมือนในหนังกันดีกว่า

สมัยเด็กบ้านอยู่ใกล้โรงเรียนขนาดเดินไปได้ เดินเรื่อยเปื่อยก็ประมาณ 15 นาที เดินเร็วหน่อยก็ 10 นาที แต่ปกติพ่อจะขี่รถไปส่งพี่ซ้อนท้าย เรานั่งหน้า ตั้งแต่เข้าโรงเรียนอนุบาลจนถึง ป.6 ทะเลาะกับพี่บ่อยมาก ถูกทำโทษประจำ เพราะเราปากจัด (ตั้งแต่เกิดก็ระหกระเหินไปอยู่นอกบ้าน ไม่มีคนว่างเลี้ยงดูน่ะ กลับมาพูดได้เข้าโรงเรียนเลย สงสัยสัญชาตญาณดิบมันจะฝังตัวอยู่) ตอนกลับมาบ้าน ที่บ้านเลี้ยงนกเอี้ยงไว้ตัวหนึ่ง ยายเขาได้ยินเราพูด "เอี้ย เอี้ย"
เขาก็ถามว่า จะเอานกเอี้ยงหรือ ไม่รู้ว่าความมาแตกเอาตอนไหน เราพูดว่า"เหี้.............." ฮ่า ฮ่า ฮ่า ทำไปได้

ด้วยความที่รู้สึกบ้านมันไม่ค่อยจะสนุกเท่าไร แล้วก็มีเพื่อนสนิท รักกันมาก เป็นนักเรียนประจำ ก็เลยขอพ่อกับแม่ไปอยู่ประจำบ้าง โอ้......สวรรค์โปรดทุกคนในบ้านหน้าตายิ้มแย้มแจ่มใส ให้ไปอยู่โดยดี

โรงเรียนที่เรียนเป็นโรงเรียนแม่ชี (ซิสเตอร์น่ะ ไม่ใช่นุ่งขาวห่มขาว) เด็กประจำ ก็ต้องอยู่หอพัก ทำอะไรเป็นเวลา อาบน้ำด้วยกัน กินด้วยกัน เล่นเป็นเวลา นอนเป็นเวลา มีเพื่อนรักอยู่สองคนเป็นพี่น้องกัน เราเข้ากันได้ดี เวลาเดินก็จะจูงมือ สอดประสานนิ้วกันแกว่งไปมา หัวหูชิดใกล้กันนัวเนีย

1 เดือนผ่านไป รู้สึก คันมือ ยิ่งเกาก็ยิ่งคัน แถมมีเม็ดตุ่ม ๆ ใส ๆ ขึ้นซอก ๆ นิ้ว บีบเม็ดแตกจะมีน้ำใส ๆ ออกมาเจ็บ ๆ มัน ๆ ดี เวลาบีบ หลังจากนั้นมันจะเป็นหนองเม็ดใหญ่ขึ้นกลับบ้านทุกอาทิตย์ก็ไม่ได้บอกใครถามไถ่เพื่อนรักทั้งสองนั่นแหละ คราวนี้ก็กระจ่างค่ะ เพื่อนกางนิ้วให้ดู "เค้าก็เป็น ตัวเองลองไปซื้อขี้ผึ้งเบอร์ 28 มาทานะ" ขี้ผึ้งเบอร์ 28 บรรจุอยู่ในขวดแก้วเท่าขวดยาหม่องเล็กสมัยนี้ สีน้ำตาล ก็เอามาทาถู ทาถู มันก็หายไป อ้อ..ที่เป็นน่ะเขาเรียก "หิด"

คราวนี้คันหัวอีก...แล้วก็เริ่มสังเกตุเห็นเม็ดขาว ๆ เกาะอยู่ที่ปลายผม เพื่อนรักอีกนั่นแหละ บอกให้ถึงบางอ้อว่า มันคือ
"ไข่เหา" อ้าว...ตายละวา มีไข่มันก็ต้องมีตัวสิ
คราวนี้ที่บ้านรู้หมด เพราะต้องไปหาซื้อหวีเสนียดมากางผม
วิธีทำ ก็หากระดาษขาวแผ่นใหญ่ ๆ มาปูโต๊ะ ต้องขาวเพราะเวลาเหามันตกลงมาจะได้เห็นชัด ๆ

ตอนนี้สนุกมาก เวลาไล่บี้กดให้มันตายด้วยเล็บหัวแม่มือ
เสียดายที่จำไม่ได้ว่าใช้วิธิใดกำจัดมัน เหมือนในเรื่องแฟนฉันหรือเปล่าก็ไม่รู้

สรุปแล้ว จากการเป็นเด็กหอ เราก็ได้ หิด กับ เหา มาเป็นเพื่อนเพิ่มขึ้น แต่มันเป็นเพื่อนที่ใช้ไม่ได้จริง ๆ เพื่อนรักหักเหลี่ยมโหด ต้องกำจัด

ปล.อยู่ไปได้ 1 เทอมอยากกลับไปอยู่บ้านแล้ว แต่ทุกคนเขาคงยังอยากอยู่กันอย่างสงบสุข ก็เลยไม่ยอมให้เรากลับ ได้อยู่ยาวจนเรียนจบ ไม่เป็นไร ก็แค่ 1 ปีเอ๊ง..........


Create Date : 21 พฤษภาคม 2550
Last Update : 21 พฤษภาคม 2550 23:34:55 น. 11 comments
Counter : 1066 Pageviews.

 
555 ตอนแรกนึกว่าจะเป็นประสบการณ์เห็นผี ที่ไหนได้ เหา กับ หิดนี่เอง


โดย: tomdome วันที่: 22 พฤษภาคม 2550 เวลา:0:15:43 น.  

 
เริ่มต้นงานก็หวาดเสียวเอาการ

อ่านไปชักคันปาก อิอิเพราะปากหมานเหมือนกัน ฮ้าฮ้า

ช่วงท้าย อ่านไป ท้ายคันหัว คันทะเยอไปทั้งตัว ได้ยินเรื่องเหา เรื่องหิด นี่มันยังไงชอบกล

เออ มานั่งระลึกถึงความหลังแล้วมีความสุขดีน่ะ เชื่อใหมว่าวัยเยาว์ของพวกเราเนี่ยเป็นวัยที่เต็มเปี่ยมไปด้วยพลังแห่งความเชื่อมั่น แต่บางคนถูกเลี้ยงดูและสอนให้กลัว ให้หดชีวิตเลยหักเหเสียนาน กว่าจะคืนสู่พลังอันยิ่งใหญ่อีกครั้ง ก็เกือบจะเสียคน อุ๊ยยย เพ้ออีกแล้ว


เขายังไม่หมดมุขซะทีเดียวจ้ะ ยังมีเรื่องดีดีมาแบ่งปันให้ โห่ให้ฮี๊วววว จ้ะ


โดย: Lottelise วันที่: 22 พฤษภาคม 2550 เวลา:0:57:04 น.  

 
เชื่อหรือยัง เราเป็นเด็กหอตัวจริงน่ะ หอ อิ ดอ กับ หอ เอา


โดย: endeavour (endeavour ) วันที่: 22 พฤษภาคม 2550 เวลา:10:10:02 น.  

 
อิ อิ แอบมาอ่านเรื่องเด็กหอกับเหา

แวะมาทักทายและเอารอยยิ้มมาฝาก

ขอให้มีความสุขกับวันทำงานนะคะ


โดย: เพียงแค่เหงา วันที่: 22 พฤษภาคม 2550 เวลา:10:41:45 น.  

 
ไม่ได้เป็นเด็กหอ แต่ก็มีทั้ง "หิด" และ "เหา" ค่ะ

หิดนี่ได้มาจากช็อคเขียนกระดาน

เหา คงได้มาจากญาต ๆ ร่วมชั้นเรียน ตอนเด็ก ๆ ชอบเอาหวีดเสนียด (ช่อน่าเกลียดเนอะ ) สางเหาใส่ขันน้ำ (ต้องเอาครีมนวดใส่ผมเยอะ ๆ ก่อน ) โอ้โห้ เหาพรึบเลย หัวใจจะวาย

ขำมากค่ะ ตอนบอกต้องแง้มประตูห้องน้ำ (เพราะว่าเป็นเหมือนกัน)

ขอบคุณที่แวะไปที่บล็อคนะคะ


โดย: Lilac Girl วันที่: 22 พฤษภาคม 2550 เวลา:10:52:07 น.  

 
ตอนนี้ไม่มีแล้วใช่มั้ยครับ


.............................


ถ้ามีคำคมเยอะ
นำมาแบ่งปันกันบ้างนะครับ
ชอบมากครับ อยากอ่าน



โดย: กะว่าก๋า (กะว่าก๋า ) วันที่: 22 พฤษภาคม 2550 เวลา:11:57:49 น.  

 
แล้วตอนนี้ ยัง มีเหาอยู่หรือเปล่าครับ


โดย: คนไกล...สุดขอบฟ้า วันที่: 22 พฤษภาคม 2550 เวลา:12:57:08 น.  

 
เริ่มต้นซะน่ากลัว แบบว่ากลัวผีค่ะ

เรื่องเหา ๆ เนี่ยก็คิดถึงตอนเด็ก ๆ เป็นแล้วหาย หายแล้วเป็น

คิดแล้วสยอง


โดย: ใบไม้ร่วงในป่าใหญ่ วันที่: 22 พฤษภาคม 2550 เวลา:13:50:04 น.  

 
ตัวเองสวัสดีตอนเช้า ตอนเขายังฝันหวานถึงตัวเองล่ะ


โดย: Lottelise วันที่: 22 พฤษภาคม 2550 เวลา:16:50:40 น.  

 
โอ้วววว....ไม่นะ

ผมยังไม่เป็น "ชายวัยกลางคน"

ผมยังเด็กและซนแก่น

....................................

คำตอบของดิฉันจะอยู่ที่บล็อกนะคะ

????

ผมเข้ามาดูแล้วนะครับ
จะรออ่านคำตอบของคุณครับ



ผมชอบคำถามทำนองนี้นะครับ
ไม่มีผิดถูก...
เหมือนคุณว่าครับ คนเราต่้างมี "จุดหมาย" ไม่เหมือนกัน
"ขนาดของความสุข" "ขนาดของความหวัง"
ก็มีขนาดไม่เท่ากัน

เราต่างต้องเขียนบทสรุปของชีวิตตัวเอง
เลือกแบบไหน ได้แบบนั้น

...........................

ได้เวลา อาบน้ำและนอนอ่านหนังสือของผมแล้วครับ
ผู้ชายวัยกลางคนขอลาเพียงเท่านี้
สำหรับวันนี้


โดย: กะว่าก๋า (กะว่าก๋า ) วันที่: 22 พฤษภาคม 2550 เวลา:20:16:53 น.  

 
เอ๊า ... คนเรา

สวัสดีครับ ความจริงผมเข้ามาตอบซะยืดยาวเลยนะครับ
แต่ว่าพอกด submit ปุ๊บ เน็ทก็ดั๊นหลุด ทั้งๆที่เป็น HiSpeed

ขออนุญาตแปะเม้นต์ไว้ก่อนนะครับ

พรุ่งนี้จะมาเม้นต์แบบยาวๆ






ราตรีสวัสดิ์ครับผม


โดย: esprit_pawin วันที่: 23 พฤษภาคม 2550 เวลา:0:52:28 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

endeavour
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




An eagle would never soar,
If he didn't believe he could fly,
You'll never know what you can do,
If you never try.
New Comments
Friends' blogs
[Add endeavour's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.