ธันวาคม 2558

 
 
1
2
3
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
27
28
29
30
 
 
All Blog
ทำเป็นหรือแค่ทำได้..?
นักปฏิบัติภาวนา ผู้ค้นหาความจริงแท้ของสัจธรรมทั้งหลาย

ย่อมมีความปราถนาในการหย่อนหยั่งแม้ปลายนิ้วลงสู่การสัมผัส กระแสความเย็นของพระนิพพาน

ย่อมมีความต้องการเข้าสู่ สภาวะแห่งความนิรทุกข์ทางใจ อย่างยิ่ง

เป็นเป้าหมายสูงสุดของชีวิตก่อนกายสังขารนี้จะมอดดับลง..



ความเพียรที่ประกอบกับปัญญาญาณ ที่ผ่านร้อนผ่านหนาว

ความรู้สึกตัวทั่วพร้อม กลายเป็นบทเรียนที่เป็น ปัจจัตตัง รู้ได้เฉพาะตน

หากใครไม่เคยสัมผัสจับต้อง ย่อมไม่เข้าใจแน่

เหมือนรู้ว่า เปลวไฟมันร้อน แต่ไม่เคยทดลองจับสัมผัสเปลวไฟ 

ก็ย่อมไม่เข้าถึงความร้อนร้ายของเปลวไฟนั้น 

รู้ว่ามันร้อน แต่ไม่เคยรับรู้จากประสบการณ์ รู้จากความคิด รู้จากความเข้าใจกันเอง



พระพุทธองค์ท่านทรงเชื้อเชิญ ให้ผู้ที่ยังลังเลสงสัยให้เข้ามาพิสูจน์

อย่าเชื่อเพียงเพราะเข้าใจและปฏิบัติสืบทอดกันมา 

อย่าเชื่อเพียงเพราะผู้ถ่ายทอดเป็นครูอาจารย์ของเรา

อย่าเชื่อเพียงเพราะสิ่งที่ปรากฏนั้นตรงกับจริตของเรา

แต่จงเชื่อเพราะเราได้เรียนรู้ ทบทวน แก้ไข ซ้ำแล้วซ้ำเล่า แล้วจึงเอาผลนั้นไปเทียบเคียง

สืบค้นจนเจอเหตุ และสาวหาผลได้ชัดเจนแล้วค่อยปักใจยอมรับ ก็ยังไม่สาย



อุปมาคนขับรถยวดยานพาหนะบนท้องถนน

กฏหมายเขายังต้องบังคับให้มีการสอบความเข้าใจ ทดสอบความรู้ทางทฤษฎี

จากนั้นจึงให้ลงมือทดสอบในขั้นปฏิบัติ ขับขี่จริงในสนามสอบ

คนที่สอบได้คะแนนเต็มภาคทฤษฎี ก็ไม่ได้หมายความว่าจะสอบผ่านการปฏิบัติได้


ส่วนคนที่สอบภาคสนามได้ หากเขาไม่เดาสุ่ม มั่วข้อสอบ

แน่นอนเขาจะต้องรู้กฏ ระเบียบ ข้อบังคับทางการจราจรมาบ้าง

ไม่มากก็น้อย หากไม่รู้เลยย่อมไม่เข้าใจกฏกติกาการใช้รถใช้ถนนแน่นอน

และที่สำคัญคง สอบไม่ผ่าน แน่



ความสำเร็จของการสอบใบขับขี่ผ่านนั้น การันตีด้วยการครอบครอง ใบอนุญาตขับขี่

เป็นเครื่องหมายรับรองความสามารถในการใช้รถใช้ถนนของคนๆนั้น

แม้ว่าในชีวิตจริงจะมีการได้ครอบครองใบอนุญาตดังกล่าวอย่างผิดขั้นตอนก็ตาม

เราถือว่าคนพวกนั้นเป็น ผู้ทรยศต่อความสามารถตนเอง ดูถูกความสามารถตนเอง

ไม่มีปัญญาเข้าตามตรอกออกตามประตู จึงต้องแอบเข้าหลังบ้าน

สุดท้ายก็ไปสร้างปัญหาให้กับสังคม กลายเป็น ของปลอม ที่เห็นๆกันอยู่




ในโลกของการปฏิบัติธรรม ความสำเร็จไม่ใช่อยู่ที่การมีความรู้มาก รู้เยอะ

รู้ทุกเรื่อง เข้าใจทุกธรรมบท ทุกพุทธวัจน

แต่เป็นการ ปฏิบัติ จนเห็นความจริงของสภาวธรรมทั้งหลาย 

ว่าไม่เที่ยง เป็นทุกข์ และไม่สามารถบังคับบัญชาได้ 

จนเกิดความถ่ายถอนความยึด ความถือ จริงจังในสิ่งต่างๆออกเสียได้

มีชีวิตที่โปร่งเบา ขยะความคิดเหลือน้อยจนไม่สามารถทำร้ายจิตใจให้แกว่งไกวได้อีก

ชีวิตเแม้เจอความเปลี่ยนแปลงหนักหนาสาหัส ต้องสูญเสียของรักของหวงก็ไม่สะทกสะท้านเลย

เพราะเข้าใจแล้วว่า มันก็เป็นเข่นนั้นเอง



นักปฏิบัติภาวนา ที่ยังอยู่ในสภาพนักเรียนทั้งหลายเอ๋ย.. 

เราต่างมี ครูใหญ่ คือ ธรรมชาติ

ที่กำลังแสดงตัวตน กำลังสั่งสอนอบรม ถ่ายทอดวิชาชีวิตอยู่ทุกขณะจิตนี้

จงอย่าได้ละเลยที่จะฝึกตนให้เป็น ผู้ขับยวนยานชีวิต ให้เป็น

เรียนรู้และปฏิบัติตาม กฏหมายจราจรชีวิต ให้ถูกตรงต่อความจริง

อย่าเป็นเพียง ผู้ขับรถได้ เพราะจะพาชีวิตเข้าสู่ความเสี่ยงต่อภัยอันตราย

ขอให้ใช้ ธรรมาจราจร เป็นเครื่องมือเดินทางไปสู่จุดหมายอย่างมีสวัสดิภาพ และมี อิสรภาพ

พัฒนาตนเองจนกลายเป็น ครูของตนเอง ได้

ก็นับว่าคุ้มค่าที่ได้เกิดมาเป็นมนุษย์ในชาตินี้..





ขอขอบคุณเจ้าของภาพสวยๆทุกภาพครับ






Create Date : 26 ธันวาคม 2558
Last Update : 27 ธันวาคม 2558 7:55:34 น.
Counter : 450 Pageviews.

0 comments
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

นายสมมุติ
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 19 คน [?]