มกราคม 2560

1
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
26
27
28
29
30
31
 
 
All Blog
อาจดูคล้าย..แต่ไม่ใช่เลย..









  เวลาที่ได้อ่านหนังสือดีๆสักเล่ม ไม่ว่าจะเป็นแนวไหนก็ตาม

หากเรารู้สึกว่ายิ่งอ่าน ยิ่งน่าติดตาม ยิ่งอ่านยิ่งวางไม่ลง นั่นแสดงว่า

เรากำลังถูกมนต์เสน่ห์ของของหนังสืดเล่มนั้น สะกดจิต เราให้เข้าแล้ว



มีนะ ที่บางคนอาจเคยเพลอตัวเพลอใจ จินตนาการ ว่าเป็นตัวนั้นตัวนี้ของเรื่องไปด้วย

โดยเฉพาะ นิยายแนวรักๆ เลิกๆ หรือแบบสืบสวนลึกลับ หักมุม หลอกคนอ่าน

ที่ลุ้นกันจนอยากแทบจะแอบเปิดดู บทเฉลยเปิดเผยความจริง ท้ายเล่มกันไปเลย

แต่เชื่อว่า คอหนังสือของแท้ คงไม่มีใครกล้าทำลาย จรรยาบรรณนักอ่าน แบบนั้นแน่นอน



ในยุคที่สื่อมีบทบาทกับชีวิตเรามากขึ้นเรื่อยๆแบบนี้

เรามีทั้งโทรทัศน์ อินเตอร์เน็ต โทรศัพท์มือถือ มาแย่งพื้นที่การรับรู้จาก หนังสือไป

เรามี ทางเลือก ที่จะเสพ ความสุขทางสายตา ทางอารมณ์ มากขึ้น

แต่คนจำนวนไม่น้อยก็ยังยินดีที่จะเสพความรู้ความบันเทิงจากหนังสือต่อไป

และก็เชื่ออีกว่า สื่อที่เรียกว่า หนังสือ จะยังไม่ถึงเวลา ล้มหายตายจากเราไปง่ายๆแน่นอน..



สำหรับผู้เขียนแล้วถือว่า หนังสือ หรือ จะเรียกว่า สื่อกระดาษ นั้น

กลับมีอะไรดีๆบางอย่างที่ สื่อใหม่ๆไม่สามารถมาทดแทนมันได้

นั่นคือ การที่ได้ เอามือสัมผัสแผ่นกระดาษ ไปทีละแผ่นทีละหน้า 

เหมือนการเดินตามรอยที่คนเขียนบอกเล่า ไปทีละก้าว

การที่คนๆหนึ่งจะตั้งใจอ่านหนังสือเล่มหนึ่งให้จบนั้นต้องอาศัย พลังงาน บางอย่าง

ไม่ใช่แค่ความรู้สึกอยากอ่าน แต่มันมากกว่าความอยาก มันคือ ความหลงใหลในจินตนาการ

เพราะหนังสือไม่มีเสียง ไม่มีภาพเคลื่อนไหว

เราจึงต้องใช้ พลังจินตนาการ เพื่อให้เข้าถึง อรรถรส ของมันนั่นเอง




เคยสังเกตใหมว่า ละครทีวีหรือ ละครเวทีหลายๆเรื่องจะนำ นิยายดังๆจากหนังสือมาแสดง

แต่เชื่อหรือไม่ว่า หากคนที่เคยอ่านนิยายเรื่องนั้นมาแล้วจนจบ

เวลาที่มาดูละครจากทีวี หรือจากการแสดงบนเวที มันจะไม่สนุก มันไม่สมจริง ไม่สมใจ

เพราะว่า จินตนาการของคนที่เคยอ่านเรื่องราวมาแล้ว มันลึกซึ้งกว่าที่เขาแสดง

ภาพในหัวมันสวยงาม เป็นเอกลักษณ์ของใครของมัน

พระเอกนางเอก ตัวร้าย ของแต่ละคนมันสวยหล่อ เก่งโกง ไม่เท่ากัน..




คนอ่านแต่ละคนเขามี พระเอก นางเอก ของเขาเอง..

เขามี จักรวาล เขามีตัวตนในโลกแห่งความฝันของเขาเอง



หนังสือ ก็มีจุดเด่นตรงนี้



แม้แต่ในตำราเรียนต่างๆ ก็หาได้ผิดแผกแตกต่างกัน

คนที่เรียนเก่งแม้เขาจะอ่านตำรา หรือหนังสือเรียนเล่มเดียวกันกับคนอื่นๆ

เนื้อหาเดียวกัน เนื้อเรื่องเดียวกัน โจทย์เดียวกัน

แต่ต่างกันที่คนอ่าน เขามีภาพแห่งจินตนาการไม่เท่ากัน มี ความหลงใหล ไม่เท่ากัน

ผลลัพธ์การเรียนจึงออกมาไม่เท่ากัน



คนที่คิดเป็นภาพได้สมจริงกว่า เขาจะเข้าถึงเนื้อหาในตำราได้ลึกกว่า

มากกว่าคนที่คิดแบบ ตรรกะพื้นๆทั่วๆไป 



คนที่ใช้จินตนาการเก่ง แตกต่างกับคนที่ เพ้อฝันเก่ง นะ

การเพ้อฝันคือการ คิดภาพหาสิ่งที่เป็น สาระ ของเรื่องนั้นๆไม่เจอ ล่องลอยไปเรื่อยๆ

แต่การใช้จินตนาการ คือการ ปลดปล่อยจิตใจให้นำภาพแห่งประสบการณ์ ในเชิงสร้างสรรค์

ไปสร้างประโยชน์ในการแก้ปัญหาต่างๆ และสามารถสร้างความพึงพอใจแก่ตนเองได้



หนังสือดีๆเล่มหนึ่ง อาจจะสร้างคนให้เป็น คนดีได้หลายคน

แต่คนดีหลายคน อาจจะสร้างหนังสือดีๆเล่มหนึ่งไม่ได้เลย

ฉะนั้นคนที่สามารถประพันธ์ หรือแต่งหนังสือที่มีประโยชน์แก่คนอ่านได้นั้น 

ก็ต้องบอกว่า สุดยอด จริงๆ



น่าเสียดาย หากเราจะลดคุณค่าของการอ่านหนังสือไป 

เพียงเพราะเรามีสื่อที่เร็ว ง่าย สะดวก หลากหลาย ใช้ความพยายามในการเสพน้อยกว่า

เราอาจจะต้องสูญเสีย เสนห์อันน่าหลงไหล ของมันไป



โลกเราก็เป็นแบบนี้ ไม่มีอะไรที่เกิดขึ้นมาแล้ว จะไม่มีการเปลี่ยนแปลงไป

ทุกอย่างก็ต้องเดินหน้าสู่ความเสื่อมสูญสลาย เพื่อที่จะกำเนิดสิ่งใหม่ๆขึ้นมาทดแทนเสมอ



อย่างละคร หนัง ที่เอาเรื่องราวจาก นิยายแสนคลาสสิค  เอามาย่อยให้คนเสพง่ายๆ

หากคนที่ดูแล้วสนุก ได้ความบันเทิง ตอบสนองความต้องการทางอารมณ์ได้ก็ดีไป

แต่สำหรับคนที่เคยอ่านจากหนังสือมาแล้วอย่างผู้เขียน ก็ต้องบอกว่า

มันก็แค่ อาจจะดูคล้ายนะ แต่มันไม่ใช่เลย..

โลกแห่งจินตนาการจากหนังสือของเรา บอกได้เลยว่า มันส์ กว่าเยอะ..



ขอขอบคุณเจ้าของภาพสวยๆทุกภาพครับ




Create Date : 25 มกราคม 2560
Last Update : 25 มกราคม 2560 5:51:09 น.
Counter : 293 Pageviews.

0 comments
(โหวต blog นี้) 
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

นายสมมุติ
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 19 คน [?]