ชีวิตมนุษย์และใจมนุษย์ ไม่มีที่สิ้นสุดของการเรียนรู้
Group Blog
 
 
มิถุนายน 2553
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930 
 
16 มิถุนายน 2553
 
All Blogs
 
รักคนมีเจ้าของ2

"หยุดๆๆชีวิต หยุดกับคนนี้แม้ว่าใครจะดีสักแค่ไหน.." เสียงเพลงนี้ดังอีกแล้ว เค้าโทรมาหาเธออีกแล้ว ชั้นขืนตัวออกจากอ้อมแขนเธอ "ฮัลโล เดี๋ยวก็กลับแล้วคุณ" เธอบอกเค้า "แล้วอยู่ไหน อยู่บ้านเมียน้อยรึเปล่า?" เสียงเค้าลอดออกจากมือถือเธอ เราได้ยินชัดเจน ได้แต่อึ้งกับคำพูดของเค้า "โธ่คุณ บ้าเป่าๆ เราทำงานนะ เดี๋ยวก็กลับแล้ว เรากำลังเก็บของแล้วล่ะ"เค้าวางหูไป แต่คำพูดที่ลอดออกมาจากมือถือเธอ มันไม่หายไปจากหัวเราสักที "พี่จีคะ แหม่มถามจริงๆพี่กับเค้าแต่งงานกันแล้วเหรอคะ "เราเจ็บกับคำถามของคนนั้นของเธอนี่ "เปล่า พี่ยังไม่พร้อมจะแต่งกับใครหรอก ผ่อนรถคันนี้อีกตั้งสามปี เงินเดือนพี่แค่สามหมื่นกว่าๆๆเอง" "แล้วคอนโดพี่ล่ะคะ"เราอยากรู้
"อันนั้นพ่อพี่ซื้อให้นะ แกซื้อให้น่ะ"เธอตอบ "แล้วบ้านพี่ที่อัมพวาทำไรเหรอคะ" "บ้านพี่ก็ทำสวน แล้วก็ให้เค้าเช่าร่มในตลาดนี่ล่ะแหม่ม ไว้วันแม่ที่จะถึงนี่ ถ้าเป็นไปได้ แหม่มไปบ้านพี่ที่อัมพวากันมั้ย"เธอยิ้มแล้วดึงตัวเรามากอด
"ไปสิคะ แหม่มอยากกราบพ่อกับแม่พี่ ท่าทางแกคงใจดีแน่ๆๆเลย"เราเริ่มใจพองอีกแล้ว เธออยากให้เราไปเจอพ่อแม่เธอ "แหม่มรู้มั้ยแม่พี่ใจดีนะ เป็นคนใจเย็นด้วย พี่ก็นิสัยใจเย็นเหมือนแม่นี่แหล่ะ"เธอยิ้มแล้วลูบผมเราเหมือนเอ็นดูเรา "แล้วแฟนพี่ล่ะคะ เมื่อกี้แหม่มได้ยินเสียงเค้า เหมือนเค้าคอยจับผิดพี่ตลอดเวลาเลยอ่ะ แหม่มได้ยินเค้าพูดว่าอยู่บ้านเมียน้อยรึเปล่า โห นี่เรายังไม่ได้เป็นอะไรกันเลย แหม่มรู้สึกไม่ดีเลยค่ะ"เราพูด "ก็เพราะแบบนี้ไง เค้าเป็นคนแบบนี้ พี่ถึงได้รู้สึกดีกับแหม่ม พี่ชอบคนพูดจามีเหตุผล" "แล้วเค้าอายุเท่าไรแล้วคะพี่จี" เราถามแต่จริงแล้วนิสัยขี้หึงเนี่ยะ มันก็เป็นได้ทุกวัยล่ะ"เค้าแก่กว่าพี่นะแหม่ม เค้าเกิด 2517 เค้าเป็นคนแรกที่เป็นแฟนพี่ สมัยที่พี่เรียน พี่ไม่เคยคบใครเลย ตอนมาทำงานนี่แหล่ะที่เจอกัน"เธอบอกเรา"โห แก่กว่าพี่ 4-5 ปี ฮืม แล้วทำไมเค้าออกจากงานที่พี่ทำล่ะคะ" เรายังอยากรู้เรื่องเค้าต่อ "ก็เค้าไปทำงานที่อื่นแล้วไปเรียนต่อ ป.โท ที่อังกฤษปี 1จบการตลาดเหมือนที่พี่จบล่ะ แต่พี่เรียนจบป.โทในนี้ "เธอบอกเรา โห แสดงว่าเค้าก็มีฐานะ นะเนี่ยะ เรียนถึงอังกฤษใช้เงินเยอะจะตาย โห ทั้งคุณวุฒิและฐานะแฟนเธอดีขนาดนี้ เราคงสู้ไม่ได้แน่ๆๆเราคิด "ฮืม เค้าก็เป็นรุ่นพี่สิ มิน่า ถึงได้พูดจาไม่ค่อยเกรงใจพี่เลยอ่ะ ว่าแต่ที่ผ่านมาพี่เคยทำให้เค้าระเเวงล่ะสิ"เราถาม"เคยมี พี่ไปกินข้าวกับเพื่อนผู้หญิงที่เคยเรียนป.ตรีด้วยกัน แล้วไม่ได้บอกเค้าตั้งแต่แรก พอพี่บอกเค้าตอนหลังเค้าเลยทะเลาะกับพี่ แล้วก็เป็นแบบนี้ล่ะ"เธอบอก "ฮืม ถ้าเค้าขี้หึงมากขนาดนี้ก็น่าเครียดอยู่นะคะ แต่ทำยังไงได้ พี่คบกับเค้านี่คะ ตั้ง 7ปี ถ้าเค้าไม่ดีพี่คงไม่คบกับเค้าหรอกจริงมั้ย"เราพูดกึ่งน้อยใจล่ะ "แล้วทำไม แหม่มไม่เจอพี่ล่ะเมื่อ 7ปี ก่อน พี่จะได้เจอแหม่มก่อนเค้าไง แหม่มไปไหนมาล่ะ "เธอถาม "อ่ะนะ อย่ามาพูดแบบนี้เลย ถ้าเราเจอกันจริงๆเมื่อ 7 ปีก่อน เผลอๆๆเราอาจจะเคยเดินสวนกันด้วยซ้ำไป แต่เราไม่รู้จักกันเองนี่คะ 7 ปีก่อนแหม่มยังเรียนอยู่เลย มันคงเป็นจังหวะและช่วงเวบามั้งคะ ที่เราต้องมาเจอกันในโปรแกรมแชทเนี่ยะ" เราเริ่มตัดพ้อ" พี่ก็รู้สึกตัวนะว่าพี่เองก็ชอบแหม่ม แต่พี่มีเค้า พี่เองก็ไม่อยากมีกิ๊ก พี่รู้สึกแย่จริงๆ "เธอทำหน้าเศร้า มองหน้าเรา "แต่พี่คงต้องไปแล้ว แล้วเดี๋ยวพี่โทรหานะ " แล้วเธอก็กอดเรา เราน้ำตาไหล นี่เรารักเค้าแล้วหรือ เรายอมให้เค้ากอด ยอมให้เค้าจูบ ทั้งๆที่กับคนอื่นเราไม่เคยทำ ขนาดพี่อภิชาติเพื่อนร่วมงานเรา แกแค่เข้ามาแซวเราถึงเนื้อถึงตัว เรายังข่วนหน้าแกซะเลือดซิบ
"ค่ะ แหม่มจะรอนะกลับเถอะค่ะ" "แล้วเดี๋ยวพี่โทรหา" คืนนั้นเธอโทรหาจริงๆ ตอนเธอขับรถกลับคอนโด "แหม่ม ช่วงกลางคืนพี่คงไม่สะดวกโทรคุยกับแหม่มนะ ถ้าพี่ออนโปรแกรมแชทได้ แล้วเดี๋ยวไว้เราเจอกัน "เธอบอก "ได้ค่ะแหม่มจะออนรอนะ" เราออนรอเธอ เราดีใจเหลือเกินที่เธอเข้ามาคุย ได้เห็นหน้าเธออีกครั้ง แต่เธอบอกว่าเธอไม่ได้เปิดเสียง แต่อยากเจอหน้า แค่นี้เราก็ดีใจแล้ว " สวัสดีเพื่อนรัก" ไอดีของไอ้ จุ๊บ เพื่อนในโปรแกรมแชท ทักทาย "เออ ดีว่ะจุ๊บ เห้อ" เราถอนหายใจ "เป็นไรวะเพื่อน มีความรักหรืออกหักวะ"จุ๊บถาม "บ้า คือชั้น กำลังชอบคนนึงในโปรแกรมนี่แหล่ะวะ แต่พี่เค้ามีแฟนแล้ว เศร้าวะทำไงดี พี่เค้าก็ชอบชั้นวะ เค้าบอกชั้นว่า แฟนเค้างี่เง่าอ่ะขี้หึงพูดไม่ค่อยรุ้เรื่อง"เราเริ่มพ้อกับจุ๊บ "เค้าแต่งงานยังวะ นี่ชั้นก็เป็น ชั้นก็คบกับพี่นะ เค้าอ่ะมีลูกมีเมียแล้วว่ะ มีไรกันแล้วด้วย นี่แล้วแกรุ้มั้ยที่สุดๆๆอ่ะ เพิ่งมารู้ทีหลัง ว่า เมียเค้าอ่ะเป็นรุ่นพี่ชั้นสมัยเรียนที่ชุมพรว่ะ"จุ๊บเล่า "โหหห ไรวะโลกกลมขนาดนั้นเชียว แย่วะจุ๊บ"เราออกความเห็น "ทำไงได้วะ รักเค้าแล้วนิ ชั้นชอบพี่เค้าเป็นผู้ใหญ่ว่ะ พูดจากันรู้เรื่อง เค้าบอกว่าทุกวันนี้ที่ทนอยุ่ไม่ใช่เพราะเมีย เพราะเค้ามีลูกแล้วเค้าถึงต้องทนเพราะลูก เมียแม่..ง วันๆๆเอาแต่เงินล่ะเฝ้าร้านเนต ที่พี่นะเปิด เค้าชั้นว่า เค้าเสียใจที่มาเจอชั้นทีหลังเมียเค้าวะ ทำไงได้วะ สงสัยดวงคงเป้นแบบนี้"จุ๊บตัดพ้อ "ไม่หรอกแก ของแกหนักกว่าชั้นว่ะนี่แค่เค้ามีแฟนเอง แต่คบมานานแล้ว ยังไม่แต่งงาน แต่ชั้นว่าเค้าคงมีไรกันล่ะ คนสมัยนี้ ทำไงดีชั้นเริ่มชอบๆๆพี่เค้าแล้วว่ะ" เราถาม "เอางี้สิ แกก็มีไรกับเค้าไปเลย คนนั่งคุยกับนอน นอนคุยมันง่ายกว่านะเว้ย"จุ๊บตอบ เวรกรรมผู้หญิงสมัยนี้ ดูมันพูดจา "อ้าว แล้วถ้าเกิดไปมีไรกับเค้าแล้วเค้าทิ้งชั้นล่ะแก"เราเริ่มแย้ง "อ้าว ถ้าเค้าทิ้งแก แกกถือซะว่าเป็นประสบการณ์ชีวิตสิวะ5555" ดูมันยังตอบทะเล้นได้อีก "เออ ลืมไป แกไม่เคยมีไรกับผู้ชายนี่หว่า แหมเรื่องแบบนี้ก็พูดยากวะ แต่ชั้นว่าถ้าพี่เค้าไม่มีลูกเต้าแบบพี่นะ ก็ไม่เห็นเป็นไรเลยนี่ สบายใจก็คบเท่านั้นแหล่ะ ยังไงเป็นกำลังใจให้นะเว้ย แหม่มถ้าพี่เค้าออนอ่ะ พามาแนะนำกันบ้าง"จุ๊บบอก
ฮืม ใช่ไม่เคยมีอะไรกับผู้ชาย เราบอกกับใครๆๆในโปรแกรมแชทแบบนั้น เพราะเราเองอยากจะเก็บเรื่องชั่วๆที่เกิดขึ้นในชีวิตเราไว้ มันเลวร้ายเหลือเกิน ที่จะบอกใครได้ว่าเราเคยโดนผู้ชายในเนต หลอก เจ็บปวดเหลือเกิน เพียงแค่ความเหงา แค่อยากประชดใครบางคน ที่ทำให้เราเสียความรู้สึก
7 ปี ของความอัปยศ ที่เรื่องเลวๆๆนั่นเข้ามาในชีวิตเรา มันเป็นระหว่างช่วงเวลาหัวเลี้ยวหัวต่อที่เรากำลังจะจบ ป.ตรี เรื่องเลวๆๆก็ถาโถมเข้ามา ยิ่งคิดเหมือนเหตุการณ์มันเพิ่งเกิดขึ้น เราถูกคนที่เรารักบอกเลิกอย่างไม่ทันตั้งตัว แถมผู้หญิงที่เข้าระหว่างชีวิตเราสองคน เขายังให้เบอร์โทรมาต่อว่าเรา นี่ยัง งงๆเลยว่า คนที่สมควรจะด่าคือใครกันแน่ "ฮัลโล เธอใช่มั้ยที่เคยเป็นแฟนโอมน่ะ"เสียงผู้หญิงโทรมาหาเรา น้ำเสียงบ่งบอกว่าโกธรจัด "มีไร เธอใช่คนที่คบกับโอมรึเปล่า" เรายังฝืนถาม "ใช่ เราแจนนะ อยากถามแค่นั้นแหล่ะว่า เอา พีซีทีโอม ไปทำไม เห็นว่าเค้าเลิกกับเธอแล้วเธอเลยยึดของเค้าไปใช่มั้ย คิดจะแกล้งโอมน่ะ คิดว่าเค้าจะกลับมาหาเธอรึไง เธอมันก็แค่แฟน ชั้นน่ะเป็นเมีย เค้าจะฟังใครมากกว่ากัน" เมีย เราได้แต่อึ้ง ผู้หญิงคนนี้ที่โทรมาด่าเราปาวๆเค้าจะรู้อะไรมั้ยนี่ แต่ที่เค้ารู้ใช่ เราเป็นแค่แฟน เราไม่เคยมีอะไรกับโอม แต่สิ่งที่ผู้หญิงคนนี้พูดมันบาดใจเราเหลือเกิน โอมบอกเราว่า 5 ปีที่คบบกันมา เราไม่เคยบอกรักเขาสักครั้ง วางตัวเหมือนไม่ใช่คนที่คบกัน ทำไมล่ะ ทำไมรักนี่มันต้องบอกด้วยหรือ แค่การกระทำของเราเค้ายังไม่รู้อีกหรือ ยังปล่อยให้ผู้หญิงที่ชื่อ แจนโทรมาเหยียบกันได้อีก "เธอไปถามเค้าดูนะ ว่าพีซีทีที่เค้าใช้โทรคุยกับเธอน่ะ มันของใคร ใครเป็นคนซื้อ เราคงมีเรื่องพูดกันแค่นี้แหล่ะ เราไม่อยากพูดอะไรอีกแล้ว" แล้วเราก็กดสายทิ้ง ตั้งแต่นั้นมาคงจะความจริงกันแล้ว แต่ช่างมันเถอะ เพราะยังไงๆเราเองต่างหากที่เป็นฝ่ายโดนแย่งแฟนแถมแฟนยังร่วมมือกันเหยียบใจเราได้อีก ไม่อยากผิดหวังเรื่องความรักอีกเลย ยิ่งเธอมาทำให้เราปั่นป่วนใจแบบนี้ มันทำให้เรารู้สึกดีๆๆกับเธอมากขึ้นทุกวันนะ เราเคยโดนแย่งแฟน เราก็เข้าใจว่ามันรู้สึกแย่แค่ไหน แต่..ถ้าจะพูดว่าโดนแย่งจริงๆๆแล้วคงไม่ใช่เพราะ ผู้ชายเองก็เป็นฝ่ายเลือกไม่ใช่เหรอ เราได้แต่คิดนะ แล้วกับเธอล่ะ สักวันเธอจะเลือกเรามั้ย?...








Create Date : 16 มิถุนายน 2553
Last Update : 16 มิถุนายน 2553 21:00:22 น. 6 comments
Counter : 197 Pageviews.

 
ด้วยความเต็มใจเลยค่ะ....

อ่านเรื่องราวแล้ว..ต้องย้อนกลับไปอ่านสองตอนแรกด้วย

พูดยากนะคะ...ผู้ชายอบอุ่น..กล้าพูด..กล้าแสดงออก

ดูมีเสน่ห์...

ที่สำคัญ...ใจคุณเป็นของเค้าไปแล้วนี่สิ

ถ้าคิดว่านี่คือความสุข...ก็เดินต่อไปค่ะ...

แต่เชื่ออย่างนึงว่า..สิ่งที่คุณพบเจอ..จะทำให้คุณ

ระงับใจได้..หากเกิดอะไรขึ้น..ซึ่งต้องเกิดขึ้นแน่นอน

รักคนมีเจ้าของ...ต้องทำใจ..(มากกก)

เป็นกำลังใจให้นะคะ


โดย: ในความอ่อนไหว วันที่: 16 มิถุนายน 2553 เวลา:22:51:10 น.  

 
เรามาแลกเปลี่ยนกำลังใจซึ่งกันและกันนะคะ


โดย: jayjayกะน้องถ้วยฟู วันที่: 17 มิถุนายน 2553 เวลา:14:19:54 น.  

 
ขอบคุณนะคะที่แวะมาอ่านบล๊อคมาให้กำลังใจกัน ถ้าเลือกได้ไม่มีใครอยากเป็นคนผิดหวัง แต่ถ้าหากยังไม่ทุกข์ไปทั้งหมด ก็ยังรักเขาต่อไปเรื่องนี้ยังไม่จบหรอกค่ะ เพิ่งเริ่มต้นแค่ สิงหาคม 2552 ถ้าได้อ่านบล๊อคต่อๆไปหลายๆคนคงเข้าใจว่าทำไมถึงเป็นแบบนี้...


โดย: Passion Theme วันที่: 17 มิถุนายน 2553 เวลา:23:00:03 น.  

 
ความรักไม่เลือกเวลา
ไม่เลือกความถูกต้อง
ไม่มีเหตุมีผล
บางครั้งทั้งๆที่รู้ว่าผิดก็ยังดึงดันที่จะรัก
ทั้งที่รักแล้วเจ็บปวด.....
....
....
....
อยากพูดมากกว่านี้
แต่...
พูดไม่ออก

เอาเป็นว่าเช้านี้สดชื่นนะคร่ะ





โดย: ผีร้ายไม่ไปเกิด วันที่: 18 มิถุนายน 2553 เวลา:9:16:46 น.  

 
แวะมาทักทายค่ะ..

จะบอกว่า...จะติดตามอ่านไปจนเข้าใจ...ในสิ่งที่เป็นไปนะคะ

มีความสุขกับทุกวันค่ะ


โดย: ในความอ่อนไหว วันที่: 18 มิถุนายน 2553 เวลา:9:28:38 น.  

 
เป็นกำลังใจให้่ค่ะ



โดย: jayjayกะน้องถ้วยฟู วันที่: 18 มิถุนายน 2553 เวลา:11:24:44 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

Passion Theme
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




คนเราย่อมมีทั้งดีและเลวปะปนกันไป ในบางเรื่องราวที่อ่าน ผู้เขียน แค่อยากนำเสนอในบางแง่มุม ซึ่งอาจจะมีทั้ง ดีและไม่ดีคละเคล้า กันไป ต้องขออภัยไว้ ณ.ที่นี้ ถ้าเรื่องราว บางอย่างอาจจะไปกระทบกับ ชีวิตของคนอื่นเข้า...
ขอบคุณที่เข้ามาอ่าน และเข้ามาคอมเม้นท์นะคะ....ชื่อ ของแต่ละคนและสถานที่ๆอยู่ในบล๊อคเป็นเพียงชื่อสมมุติค่ะ
Friends' blogs
[Add Passion Theme's blog to your web]
Links
 
MY VIP Friend


 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.