ถ้าเป็นไปได้กรุณาเขียนข้อความเล็กน้อยทิ้งไว้ จะทำให้เจ้าของบล๊อกดีใจมากๆ เลยครับ
ของฝากจากการเดินทาง: ทุบกระปุกไปเที่ยวญี่ปุ่น (2)



ของฝากจากการเดินทาง: ทุบกระปุกไปเที่ยวญี่ปุ่น (1)

จากฮาโกเน่พวกผมก็มุ่งหน้าเข้าโตเกียว (Tokyo) ครับ การเดินทางในโตเกียวสะดวกมาก เพราะมีรถไฟฟ้าใต้ดินหลายสายเชื่อมต่อครอบคลุมเกือบทุกจุดที่เป็นแหล่งท่องเที่ยวและย่านที่สำคัญ โดยเฉพาะยิ่งถ้าซื้อตั๋ววันก็จะสะดวกมากๆ ครับ ก่อนไปก็คิดว่าอาจจะงงหรือหลงทางบ้างเพราะเส้นทางรถไฟใต้ดินในโตเกียวมีหลายสายมาก แต่เอาเข้าจริงก็ไม่ยุ่งยากอย่างที่คิดครับ แค่ทำความเข้าใจสายของรถไฟและจุดหมายปลายทางที่จะไปดีๆ ก็ไม่หลงแล้วล่ะครับ




สถานที่ที่เป็นสัญลักษณ์หรือแหล่งท่องเที่ยวในโตเกียวที่คนส่วนใหญ่จะต้องแวะไปก็คงเป็นวัดอาซาคุสะ (Asakusa) ที่มีโคมไฟขนาดใหญ่สีแดงเป็นสัญลักษณ์ตั้งอยู่ตรงซุ้มประตูทางเข้า และหอโตเกียว (Tokyo Tower) ที่สวยงามโดดเด่นมากในช่วงเวลากลางคืน (แต่ผมก็ยังไม่ได้ขึ้นไปดูข้างบนนะครับ เพราะแผ่นดินไหวเสียก่อนครับ) ส่วนที่พักของผมอยู่ใกล้กับสถานีชินจูกุซึ่งเป็นย่านการค้าที่สำคัญ แต่บังเอิญว่าผมไม่ใช่นักช้อปครับเลยเน้นเรื่องกินเป็นหลักมากกว่าครับ 555




ในโตเกียวมีย่านการค้าที่เป็นแหล่งท่องเที่ยวที่สำคัญอยู่อีกหลายแห่ง อาทิ ชิบูย่า (Shibuya) ซึ่งเป็นสถานที่ตั้งของอนุสาวรีย์ของเจ้าฮาชิและทางข้ามที่ชิบูย่า (Shibuya crossing) ที่เคยเป็นฉากในหนังหลายๆ เรื่อง แต่ย่านที่ต้องถือว่าเป็นสรวงสวรรค์สำหรับผมอย่างแท้จริงก็คงเป็นอากิฮาบาระ (Akihabara) ครับ ย่านนี้เขาถือว่าเป็นเมืองหลวงของโอตากุทั่วโลก (แต่ผมไม่ใช่โอตากุนะครับ) นอกจากเป็นย่านที่ขายเครื่องใช้ไฟฟ้าแล้ว บรรดาสินค้าที่เหล่าโอตากุหลงใหลก็หาได้ในร้านค้าย่านนี้ทั้งหมดครับ ไม่ว่าจะเป็น ของเล่น, โมเดล, การ์ด, หนังสือการ์ตูน, วงดนตรี J-pop, ชุดคอร์สเพลย์, maid cafés, หนังเอวี หรือแม้กระทั่ง sex toy!!! และในวันเสาร์อาทิตย์ย่านนี้จะเป็นศูนย์รวมของพวกแต่งคอร์สเพลย์มารวมตัวกันอีกด้วยครับ




สถานที่ท่องเที่ยวอีกแห่งหนึ่งที่ผมอยากแนะนำอย่างยิ่งสำหรับผู้ที่ชื่นชอบภาพยนตร์อนิเมชั่นของสตูดิโอจิบลิ (Glibi studio) ที่่ผลิตอนิเมชั่นเรื่องดังๆ อย่าง My Neighbor Totoro หรือ Spirited Away, Princess Mononoke ฯลฯ ก็ไม่ควรพลาดที่จะไปเยี่ยมชมพิพิธภัณฑ์จิบลิ (Ghibli Museum) ซึ่งตั้งอยู่ที่เมืองมิตากะ (Mitaka) ที่พิพิธภัณฑ์แห่งนี้จะมีการจัดแสดงขั้นตอนการสร้างภาพยนตร์อนิเมชั่นของสตูดิโอ นิทรรศการหมุนเวียนในแต่ละช่วง มีร้านขายหนังสือภาพและของที่ระลึก (แพงแต่ก็กัดฟันซื้อมาจนได้ครับ) และที่เด็ดสุดคือการจัดฉายภาพยนตร์อนิเมชั่นขนาดสั้นที่จะฉายให้เฉพาะคนที่มาถึงที่นี่เท่านั้นได้ดู วันที่ผมไปยังฉายเรื่อง “Mr. Dough and the Egg Princess”อยู่ นอกจากนี้ที่บริเวณด้านหลังพิพิธภัณฑ์มีสวนสาธารณะที่มีต้นซากุระบานหมดแล้วทั้งสวน ซึ่งในช่วงเวลานั้น ในเมืองอื่นๆ ที่ไปก่อนหน้าซากุระยังไม่บานครับ หรืออาจจะบานแค่บางต้นเท่านั้น แต่ที่นี่กลับบานหมดแล้วทั้งสวน ก็ทำให้ได้ชมดอกซากุระเป็นของแถมจากการไปเที่ยวที่มิตากะครับ


เหตุเกิดที่ชินจูกุ




ในตอนที่เดินทางกลับจากพิพิธภัณฑ์จิบลิที่เมืองมิตากะ เกือบจะถึงสถานีรถไฟชินจูกุ รถไฟขบวนที่ผมนั่งก็เหมือนกับสะดุดอะไรบางอย่างครับ จากนั้นรถไฟก็หยุดแล้วก็มีอาการสั่นสะเทือนอีกหลายครั้ง ในบางครั้งเหมือนกับมีอะไรมาเขย่ารถทั้งขบวน พอสังเกตเสาอากาศที่ตั้งอยู่บนตึกสูงแกว่งไปมาถึงได้รู้ว่ามีแผ่นดินไหวเกิดขึ้น รถไฟหยุดให้ผู้โดยสารนั่งอยู่บนนานเกือบชั่วโมง จึงมีเจ้าหน้าที่ของบริษัทรถไฟนำบันไดมาต่อให้เราออกจากขบวนรถแล้วพาไปส่งที่สถานี ตอนนั้นก็ยังไม่รู้ครับว่าเป็นเรื่องที่รุนแรงมากน้อยแค่ไหน แต่พอออกจากสถานีชินจูกุก็พบว่ามีคนยืนจับกลุ่มกันอยู่เป็นจำนวนมากเพราะรถไฟใต้ดินหยุดทำงานเลยทำให้กลับบ้านไม่ได้ บางพวกก็ยืนดูจอภาพขนาดใหญ่ที่กำลังรายงานเหตุการณ์แผ่นดินไหวและสึนามิที่กำลังเคลื่อนตัวเข้าฝั่งทำลายบ้านเรือน ตอนนั้นถึงจะเพิ่งรู้ครับว่าไม่ใช่เรื่องเล็กๆ แล้ว คงจะมีคนเดือดร้อนมากมายจากเหตุการณ์ครั้งนี้แน่ๆ

โชคดีที่รถไฟของพวกรามาใกล้ถึงสถานีชินจูกุแล้วจึงเดินอีกไม่ไกลก็จะถึงที่พัก แต่ระหว่างนั้นมีคนญี่ปุ่นจำนวนมากที่กลับบ้านไม่ได้เพราะรถไฟใต้ดินหยุด บางคนก็เรียกแท็กซี่แต่ก็ไม่มีประโยชน์ใดๆ ทั้งสิ้นเพราะรถติดหยุดนิ่งจนแทบจะไม่มีการขยับเลย คนส่วนใหญ่จึงเลือกที่จะเดินเท้ากลับบ้านมากกว่า ผมเห็นว่าบางคนต้องหยุดถามทางตามร้านสะดวกซื้อเพราะกลับบ้านไม่ถูก มีบางคนตัดสินใจซื้อรถจักรยานใหม่เพื่อขี่กลับบ้านก็มี คนยืนต่อคิวใช้โทรศัพท์สาธารณะกันยาวเหยียดเพราะโทรศัพท์มือถือใช้งานไม่ได้ บางคนถึงกับนั่งร้องไห้อยู่ตามบันไดหน้าตึกและร้านค้าต่างๆ เพราะทำอะไรไม่ถูก ส่วนพวกผมก็กลับไปที่โรงแรมแล้วติดตามสถานการณ์ต่างๆ ต่อทางทีวีครับ เพราะเริ่มกังวลถึงการเดินทางกลับในวันรุ่งขึ้นแล้ว กลัวว่าสนามบินจะปิดครับ

ในคืนนั้นมีอาฟเตอร์ช็อคเกือบทั้งคืนครับ ผมพักอยู่ที่ชั้น 9 โคมไฟแขวนในห้องพักแกว่งไปมาอยู่ตลอดเวลา และรู้สึกว่าอาคารก็มีอาการแกว่งๆ ไปมาอยู่ด้วยเหมือนกัน ผมลงไปที่โถงชั้นล่างของโรงแรม ถามพนักงานโรงแรมถึงความปลอดภัย ก็ได้รับการยืนยันว่าปลอดภัยอาจจะมีแกว่งบ้าง แต่มันจะไม่ถล่มลงมาแน่นอน (เขาว่าอย่างนั้นนะครับ) ที่ล้อบบี้มีนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติปูผ้าห่มนอนอยู่ที่พื้นกันเต็มไปหมด พอเช้าวันรุ่งขึ้นมีรถไฟหลายสายยังไม่สามารถเปิดทำงานได้ตามปรกติ ผมจึงเดินทางไปถึงสนามบินช้ากว่าเวลาที่เครื่องออกเกือบชั่วโมง ในคืนนั้นก็เลยได้นอนที่สนามบินนาริตะอีก 1 คืนครับ โดยมีเจ้าหน้าที่สนามบินเอาถุงนอน น้ำ และอาหารมาแจกให้ ตอนนั้นมีผู้โดยสารตกค้างอยู่ที่สนามบินเป็นจำนวนมากเพราะหลายไฟลท์ถูกยกเลิกไป รุ่งเช้าอีกวันพวกผมจึงไปเล่าปัญหาในการเดินทางให้กับเจ้าหน้าที่ของสายการบินฟัง ก็ได้รับการช่วยเหลืออย่างดีครับ เขาตกลงจะออกตั๋วเครื่องบินใหม่ให้กับพวกเรา จึงทำให้สามารถเดินทางกลับได้ในเช้าวันนั้นเลย



“Mr. Dough and the Egg Princess”


ตลอดการเดินทางในทริปนี้ นอกจากสถานที่ท่องเที่ยวที่สะอาดและสวยงามแล้ว ผมรู้สึกประทับใจกับคนญี่ปุ่นอยู่ในหลายๆ เหตุการณ์ครับ บางคนที่เราไปถามทางถึงแม้จะพูดคุยกันไม่รู้เรื่อง แต่เขาก็มีความพยายามอย่างมากที่จะช่วยเหลือเราอย่างสุดกำลัง บางคนพาเราเดินกว่า 3 ช่วงตึกเพื่อช่วยหาที่พัก ในร้านอาหารที่มีเมนูเป็นภาษาญี่ปุ่นทั้งหมดพนักงานในร้านก็พยายามอธิบายอย่างกระท่อนกระแท่นให้เราเข้าใจ หรือแม้กระทั่งตอนที่เกิดเหตุการณ์แผ่นดินไหว คนญี่ปุ่นก็สามารถรักษาระเบียบวินัยไว้ได้ ไม่มีความโกลาหล หรือเอารัดเอาเปรียบกันให้เห็นเลย มิหนำซ้ำกลับมีท่าทีช่วยเหลือเกื้อกูลกันอย่างดีให้เห็น ไม่น่าแปลกใจเลยครับว่าประเทศที่เคยมีวิกฤตทั้งทางการเมือง เศรษฐกิจ และภัยธรรมชาติ แต่ก็ไม่สามารถหยุดยั้งความเจริญรุ่งเรืองของประเทศนี้ได้ นั่นคงเป็นเพราะประเทศนี้มีทรัพยากรที่สำคัญที่สุดอยู่ นั่นคือ "ทรัพยากรมนุษย์" ที่มีคุณภาพครับ ซึ่งทำให้ผมมั่นใจได้เป็นอย่างยิ่งว่า เหตุการณ์แผ่นดินไหวและสึนามิครั้งนี้คงจะเป็นอีกครั้งหนึ่ง ที่ชาวญี่ปุ่นเขาจะร่วมมือร่วมใจกันผ่านเหตุการณ์นี้ไปได้อย่างเข้มแข็งแน่นอน


Create Date : 02 มิถุนายน 2554
Last Update : 31 ธันวาคม 2554 16:05:11 น. 3 comments
Counter : 1611 Pageviews.

 
อเห็นแล้วอยากไปเที่ยวจัง


โดย: imaginewing IP: 65.49.68.163 วันที่: 5 มิถุนายน 2554 เวลา:23:16:24 น.  

 
สวัสดีค่ะ ตามไปเที่ยวด้วยคนนะคะ

ถ่ายภาพได้สวยมากเลยค่ะ


โดย: แม่น้องพี (แม่น้องพี ) วันที่: 7 มิถุนายน 2554 เวลา:7:26:35 น.  

 
อยากไปจังคับ


โดย: คนจืดจาง IP: 27.145.77.184 วันที่: 7 มีนาคม 2557 เวลา:23:09:29 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

dreamingbutterfly
Location :
นนทบุรี Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 22 คน [?]




"Zhuang Zhou dream that he was a butterfly. Suddenly he awoke, and was himself again. He did not know whether he dreaming that he was a butterfly, or a butterfly dreaming that it was him."

บันทึกบอกเล่าความคิด ความรู้สึก และมุมมอง ต่อเรื่องราวต่างๆ ในทัศนะของผมครับ

!!!Update Every Week!!!


Woratep Wongsuppakan | Create Your Badge

: Users Online

free counters

Google

New Comments
Group Blog
 
<<
มิถุนายน 2554
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
2627282930 
 
2 มิถุนายน 2554
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add dreamingbutterfly's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.