:: สายฝนกำลังเต้นระบำอยู่ในอากาศ ::
.....


สิ่งใดมองไม่เห็น หรือนั่นเป็นเพราะมันไม่มีอยู่

สิ่งใดเราเก็บซ่อนไว้ในความทรงจำ?

หมายความว่าจะคงอยู่นั้นได้ตลอดไป?

ทุกยามเย็นย่ำ ผู้คนต่างร่ำรอทุรนทุราย

ดวงจันทร์กลับเร้นกลาย ...มิได้ปรากฏตัว



กระแสคลื่นสงบนิ่ง ผืนสมุทรดุจกระจกน้ำสีดำ

ค่ำคืนปราศจากดวงจันทร์ โลกประหนึ่งฤดูกาลหนาวเย็น



ค่ำคืนมืดมิดที่สุดจะต้องสิ้นสุด

พระจันทร์กำลังขึ้น ...



จากหนังสือ ผู้ชายที่หลงรัก ดวงจันทร์

Moon, forgets

แปลโดย ปราย พันแสง

ผู้แต่ง Jimmy Liao


เป็นอีกแง่มุมหนึ่งที่สะท้อนให้เห็นถึง ความโดดเดี่ยวของชีวิตมนุษย์ ..

โชคดีไปเจอหนังสือเล่มนี้จากร้านหนังสือมือสอง

ชื่อร้านว่า หนังสือลด 50% และครั้งนั้นก็ไม่รู้ว่า

หนังสือที่ลด 50% นั้นก็คือหนังสือมือสอง

อาจจะเป็นมือสามสี่ แล้วก็ได้ได้หนังสือมาหลายเล่ม

จากการแวะไปที่นี่ เพียงครั้งเดียว

*********************************

ในความเศร้ามีความรู้ความรู้ไม่เพียงทำให้คนต่างกัน

แต่ยังทำให้เราหวั่นไหวน้อยลง

......

ความเรียงอบอุ่น บริหารกล้ามเนื้อหัวใจ

จากหนังสือ คลื่นข้างใน
เขียนโดย กระบี่ไม้ไผ่

*********************************

หากจะกล่าวว่า ในความสัมพันธ์ของมนุษย์ล้วนมีระดับความจริงซุกซ่อน หรือแม้แต่อยู่เหนือหรือ อยู่ใต้ระดับความสัมพันธ์นั้น ๆ ท่านจะเห็นด้วยหรือต่างออกไป

การทำความเข้าใจในความสัมพันธ์ที่เรามีต่อผู้อื่นสิ่งอื่น
ไม่ว่าจะนำไปสู่อะไรหลังจากนั้น คงเป็นเรื่องของแต่ละปัจเจกบุคคลทว่าอย่างน้อยที่สุด น่าจะทำให้เรากล้า
" ส บ ต า กั บ ตั ว เ อ ง " มากขึ้น!

[ จาก ' บันทึกผู้เขียน']

ที่ทำให้อยากอ่านหนังสือเล่มนี้ จนกระทั่งมาเจออยู่ที่นี่

จากหนังสือ สบตากับตัวเองเขียนโดย จารี จันทราภา

***********************************

เป็นหนังสือที่หามานาน ดีใจที่ได้มาครอบครอง
และหากมีความสามารถอ่านที่ได้มาแล้วนี้ทั้งหมด
เร็ว ๆ นี้ ก็จะเลื่อนขั้นเป็น "ขาประจำ" ร้านนี้แน่ๆ ..
..
.
.

ก่อนกลับบ้านแวะซื้อ

เดลี่ ควีน รสโอลีโอ เพิ่มวิปครีม ..

ระหว่างทางกลับบ้าน กินไอติมไป

มองดูท้องฟ้าเป็นสีควันบุหรี่

อากาศเย็นในวันนี้ ..

ทำให้อุณหภูมิในร่างกายลดลง ..

เพราะการเปลี่ยนแปลงของฤดูกาล..

เพราะไอติมรสหวานถ้วยหนึ่ง..

เพราะบทความดี ๆ ในหนังสือ ..

เพราะอารมณ์ที่ถูกชะล้าง ภายใน ..


ก่อนที่รถจะวิ่งมาจอดหน้าปากซอย ..

ฝนเม็ดเล็กเม็ดน้อยก็เริ่มโปรยปรายลงมาอย่างอ่อนละมุน ..

ถนนที่เคยเป็นเงาสะท้อนแดดในยามบ่าย

ก็กลายเป็นสีหม่น อบอวลกลิ่นความสะอาดหลังฝนชำระล้าง ..

แล้ว"ฝุ่น" ทั้งหลายที่คอยแต่จะสร้างความรำคาญใจก็ต้อง"หลบ"ไป

เมื่อฝนตกลงมา ... อาบน้ำให้โลกใบนี้ ..



อากาศเย็นกว่าทุกวัน และทางเดินหายใจก็ไวต่ออากาศวันนี้ ฉันคงต้องพยายามทำให้ร่างกายอบอุ่นตลอดคืน

นั่งอยู่บนเตียงของตัวเอง อ่านเรื่องราวที่ผ่านมาในสมุดไดอารี่ ลายมือเหมือนเด็กประถม

นั่งอ่านไปยิ้มไป ..

และรู้สึกว่าตัวเองช่างอ่อนต่อโลกใบนี้ยิ่งนัก..

ความรู้สึกเราในตอนนั้น โลกใบนี้คือสีลูกกวาด

สวยสด งดงาม หวานละมุนละไม อ่อนโยน ..

ตัวหนังสือเติมเต็มไปด้วยสีสันสดใสกว่าครึ่ง

ในความสวยงามของภาษา..

ไม่มีประโยคสำคัญใด ๆ..


ฉันหัวเราะให้กับความเป็นมาในวันวาน..

ทำไมฉันนึกถึงแต่ความสดใส..

แต่แล้วกลับรู้สึกเป็นเรื่องราวแค่"เมื่อวาน"..



ฉันในหนึ่งปีให้หลัง ..

จึงได้เรียนรู้ว่า ความสวยงามของโลกใบนี้

มิใช่มีแค่ สี ลูกก เท่านั้น

แต่มุมหนึ่ง สีเทา และ สีดำ ก็มีเสน่ห์ไม่แพ้กัน

......

เราไม่เคยจะรู้สึกว่าโตขึ้นเลย

ตราบใดที่ไม่ได้ลองอ่านบันทึกเก่าๆเหล่านั้น..




อยากให้ช่วงเวลาเหล่านี้อยู่กับเราไปนาน ๆ ได้ไหม

:: Playground ::




Create Date : 25 สิงหาคม 2549
Last Update : 26 สิงหาคม 2549 12:20:12 น.
Counter : 181 Pageviews.

0 comments
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

SEEGAME
Location :
กรุงเทพ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



กลับมาตั้งหลักที่โลกตัวเองอีกครั้ง..... งั้นก็ต้องนับหนึ่งใหม่ดิ ไม่เป็นไรๆ นับต่อไปเลย
สิงหาคม 2549

 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
26
27
28
29
30
31