วันพรุ่งครั้นรุ่งเยือน.......จะจรัสกว่าใครใคร


     ประคองกอดลูกน้อย             กลอยใจ               
จำแม่จะลาไกล                         จากเจ้า               
        หนทางแตกต่างไป                    ลิขิต ดวงแล                
            บอกลูกต่อพรุ่งเช้า                    ผ่านแล้วรันทด                



       ประคองกอดลูกน้อย             ประคับค่อยคอยระวัง
         ลูกแม่ช่างน่าชัง                    สองพวงแก้มละมุนเกิน 

       ดูเถิดเหมือนแย้มยิ้ม               ทั้งหลับพริ้มดูเผินเผิน
       ฝันใดใครหยอกเอิน               รึเล่นล้ออยู่กับใคร    

  ผิวขาวคงเหมือนพ่อ              สวยลออแม่ใช่ไหม
       แผดดังครั้งร้องไห้                 ก็เลือดแม่นั่นแท้เทียว

                 โอบกอดลูกตัวน้อย               เบาเบาค่อยต้องคอยเหลียว
 ใครเห็นไม่ได้เชียว               บัดนี้ค่ำย่ำวิกาล

     ลูกเอ๋ยแสนอาภัพ                 พ่อไม่รับถามไม่ขาน
         เมินแม่ไม่แลพาล-                  ทิ้งทั้งท้องแต่สองเดือน

            น้ำตาแทบโกรกไหล               หาทางไหนไร้ใครเพื่อน  
      ส่ายหน้าโบกบุ้ยเบือน             รีบหันกลับรับไม่ลง 

              ตายายคงบ่ายเบี่ยง              ไม่เอาเลี้ยงเป็นหลานหลง
       หลบร่างคือทางปลง               ปกปิดให้ไม่เขื่องโต  





  จวบคลอดรอดทั้งคู่                ยังต้องสู้อยู่เงยโง
             ร่ำร่ำแลโฮโฮ                         ปวดร้าวลึกแต่เดียวดาย 

      กลัดห่อผ้าอ้อมผืน                 ร้องไห้ฝืนอยู่ฟูมฟาย
        แก้วตาน่าใจหาย                   ยังหลับพริ้มทั้งยิ้มเลย

   เอาไว้ว่าบุญวาส-                  นาในชาติหน้าเอย
           แม่-ลูกถูกเฉลย                     คราวหวนพบต่อทวงคืน

   จะใช้ทั้งหมดทด                    แม่จะชดหาขัดขืน
         บัดนั้นแม่คงยืน                     แลหยัดได้ไม่อ่อนแอ 

            ประคองลูกสาวร่าง                ค่อยค่อยวางห่างอกแม่
             หันรีหันขวางแท้                     เดี๋ยวจะช้าไม่ทันการณ์ 

     จำแม่จะลาไกล                     ให้อภัยเถิดสงสาร
          โธ่เอ๋ยทรมาน                       จำต้องร้างออกห่างกัน

    เนื้อนวลกลิ่นอวลอยู่               มันชวนหู่ในใจฉัน
กลิ่นกวนชวนรำพัน                เลยรอรีพิรี้พิไร



        หนทางที่ต่างแตก                   เพิ่มทางแยกยิ่งสงสัย
          หลายชีพรีบเร่งไกล                อีกหลายคงยังหลงทาง

        ฤาเราเขาลิขิต                        ให้เดินผิดติดทางขวาง
      อนาคตจึ่งเลือนลาง                  ทั้งลังเลใจเรรวน      

   ฤาเจ้าเขาลิขิต                        มอบอุทิศสืบสงวน
      พงศ์เผ่าเถาขบวน                   ต่างแม่-พ่อสกุลพันธุ์

           หนทางแตกต่างไป                  ต่อเติบใหญ่อย่าหาหัน- 
       ทางแม่มันแย่ยัน                      พลาดเซซวนจนโซเซ

    หนนี้แม่ลิขิต                           เบนชีวิตเจ้าหักเห
      กับแม่แม้จะเปล-                     ให้ไกวไหวไม่ไหวมี

      หนนี้แม่ลิขิต                           เบี่ยงชีวิตใช่คิดหนี
         ทิ้งลูกยังไยดี                          ฝากเศรษฐีมีเรือนวัง

          ลาก่อนเจ้าแก้มนวล                 ขอแม่ครวญอย่าชังชั่ง
          ดึกแล้วในใจดัง                       เสียงพรูร่ำต้องทำเบา


             หอมครั้งสุดท้ายแก้ม              น้ำตาแต้มเต็มแก้มเจ้า
        หลับพริ้มดูพริ้มเพรา                สะอึกอื้นแม่อาทร  

             อย่ากลัวนะลูกนะ                     สักพักจะพอจันทร์ซ่อน
       หายมืดนะบังอร                       ต่อรุ่งสางสว่างตา

            คอยก่อนนะลูกรัก                    อย่าเพิ่งทักหมดนมหา
        ค่อนขวดอยู่ปากคา                  น่าจะทันถึงยันเช้า 

             ลุกกายมิวายพลอด-                  พร่ำคำลอดผิดต่อเจ้า  
                    กี่ทัณฑ์บรรเทาเอา                   คงโทษปรับนับคณา           

            หันขวับไม่กลับหลัง                   น้ำตาหลั่งอาบใบหน้า 
                 ลาแล้วแม่ขอลา                       ปลายทางแม่แม้ลางเลือน

            ปล่อยเจ้าเผชิญโชค                ค่ำนี้โศกกว่าใครเพื่อน
       วันพรุ่งครั้นรุ่งเยือน                 จะจรัสกว่าใครใคร

         บอกลูกต่อพรุ่งเช้า                  สกุลเจ้าจะเปลี่ยนไป
           ลิขิตชะตาไกล                         ฝากให้แล้วเจ้าแก้วตา



       จำเดินจากลูกทั้ง               อาลัย            
   โทษแม่หนักเท่าใด                ชดให้          
                หนทางจะต่างไหม                วัยบอก ลูกเอย          
                   ชิงสุกก่อนห่ามใช้                 กล่าวอ้างยังควร.          



ขอขอบคุณภาพสวย ๆ จากโลกออนไลน์
.....ภาพที่ใช้เป็นเพียงภาพประกอบเท่านั้น บุคคลในภาพหาใช่บุคคลในเนื้อเรื่องไม่.....




Create Date : 08 มิถุนายน 2556
Last Update : 31 กรกฎาคม 2556 20:24:25 น.
Counter : 483 Pageviews.

6 comments
  
ภาพสวยเข้ากับบทกลอนมากๆ ค่ะ
โดย: มาโซคิส IP: 124.122.205.73 วันที่: 8 มิถุนายน 2556 เวลา:9:06:31 น.
  
เย้ คุณดุหยง อัพบล็อกใหม่แล้ว ชอบอีกเช่นเคยครับ
โดย: รามาซอตติ IP: 49.231.112.14 วันที่: 8 มิถุนายน 2556 เวลา:11:16:25 น.
  
พิลาปครวญปวดร้าว...........เจียนวาย แม่เอย
พบสุขดั่งหวังหมาย............ลูกได้
อนาคตต่อสืบปลาย............ใดเกิด นั่นฤา
สมคาดคะเนไว้..................ยิ่งเศร้าซ้ำรอ ?

อรุณที่ขอบฟ้า...................เรืองแสงจ้าพร้อมจ้าเสียง
มดไต่ไม่หลบเบี่ยง..............เกิดรอยช้ำย้ำเนื้อกลอย

แม่เอยเดินเลยละ................ใจวิ่นหวะหวังเลิศลอย
ใดเบื้องหน้าลูกคอย.............สมหวังแม่ฤาแผลลึก
..............................................................................

มีอะไรให้ต้องคิดต่ออีกค่ะ
โดย: nana_tjj วันที่: 8 มิถุนายน 2556 เวลา:12:00:53 น.
  
กลอนไพเราะจับหัวใจ มันเสนาะไปถึงข้างในจริงๆ ดีใจที่มีคนเขียนกวีได้ดีอยู่แถวนี้....
โดย: Pikake วันที่: 8 มิถุนายน 2556 เวลา:12:56:28 น.
  
สวัสดียามดึกครับ...



โดย: ก้อนเงิน วันที่: 8 มิถุนายน 2556 เวลา:22:46:26 น.
  
ขอบคุณครับ คุณมาโซ ที่ให้เกียรติแวะมาเจิม...




สวัสดีครับ คุณรามาซอตติ เย้...ขอบคุณครับ


มีอะไรให้คิดต่อ.....อย่าคิดเยอะนะครับ คุณ nana_tjj วันรุ่งต่อพรุ่งเยือนก็น่าจะหายเศร้าแล้วครับ


ขอบคุณครับ คุณ Pikake ดีใจที่อ่านแล้วรู้สึกตามครับ


ขอบคุณพี่ก้อนเงินครับ กับช่อดอกไม้


ขอบคุณที่ให้กำลังใจกัน...


ได้ดื่มด่ำดำดิ่งทะเลลึก
หาเคยนึกว่างามดั่งความฝัน
พบฝูงปลาหลากหลายมากมายครัน
ต่างยิ้มแย้มให้กันด้วยไมตรี....


ขอบคุณทุกกำลังใจครับ
โดย: ดุหยง วันที่: 9 มิถุนายน 2556 เวลา:5:00:10 น.

ดุหยง
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 4 คน [?]



เจตนาการแต่งร้อยกรองในบล็อคนี้ เพียงเพื่อความเพลิดเพลินด้านอารมณ์ส่วนตัวเท่านั้น หากมีบทหนึ่งบทใดใช้คำ หรือฉันทลักษณ์ที่ผิดพลาด หรือไม่เหมาะสม ผู้แต่งต้องขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วย ทั้งนี้ไม่ใช่มีเจตนาจะไม่รักษาความถูกต้อง ของภาษาไทยและคุณค่าของวรรณกรรมไทย แต่เพราะความรู้ยังห่างไกลเสียมากกว่า

มิถุนายน 2556

 
 
 
 
 
 
1
2
3
4
5
6
7
9
10
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30