ยิปซีสีน้ำเงิน
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 14 คน [?]




Group Blog
 
<<
พฤศจิกายน 2550
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930 
 
4 พฤศจิกายน 2550
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add ยิปซีสีน้ำเงิน's blog to your web]
Links
 

 
Kaffe Fassett : มนตร์แห่งดอกไม้สู่ผืนผ้าของพ่อมดฮิปปี้...

Kaffe Fassett : มนตร์แห่งดอกไม้สู่ผืนผ้าของพ่อมดฮิปปี้...




เธอจ้ะ

ใครบางคนเมื่อเปิดลิ้นชักความทรงจำ
เขาอาจพบกับความเศร้าขมหรือสุขอันแสนหวานใช่ไหม
แต่สำหรับฉันแล้ว..กลับพบ “สะดึงไม้”เก่าๆอันหนึ่ง…
...............
หวนนึกไปถึงเมื่อครายังเยาว์วัย
แม่ของฉันที่เป็นแม่ของลูกถึง 9 คน
ยามเปิดภาคเรียนใหม่ของลูกๆ เช่นนี้
แม่จะนั่งอยู่นอกชานบ้าน ใช้สะดึงอันนี้ล่ะ
ปักชื่อนามสกุลที่เสื้อนักเรียนจนดึกดื่นค่อนคืน

พอเติบโตพอที่เริ่มจับงานฝีมือได้บ้าง
ฉันก็เริ่มหัดปักชื่อจากไหมสีน้ำเงินด้วยตัวเอง
ตัวอักษรที่ปักแม้มันจะโย้เย้ ไม่คมสวยเช่นฝีมือแม่
แต่ว่าฉันก็แสนภาคภูมิใจนัก....



ด้วยเข็มอันแรกที่แม่บรรจงสอนตั้งแต่การร้อยด้าย..
จากชื่อบนเสื้อนักเรียนนั้น ฝีมือในการเย็บปักถักร้อย
ก็ซึมซับเข้ามาในตัวฉันเรื่อยๆ
กลายมาเป็นผ้าลินินปูโต๊ะปักฉลุลายดอกไม้
ผ้าพันคอโครเชท์สีโอลด์โรส เสื้อปักสม็อคลายตารางแสนเก๋
และเมื่อสองสามปีที่แล้ว
เธอเองนั่นแหละที่ได้รับเสื้อกั๊กนิตติ้งสีครีมปักแนวดอกเดซี่เล็กๆ
ในฤดูหนาวอันแสนงามจากฉัน..



เธอรู้ไหม ในสวนดอกไม้ของงานเย็บปักถักร้อย
ฉันเพิ่งรู้จักศิลปินคนหนึ่ง...
ด้วยเส้นสีอันเจิดจรัส วิจิตรงามตาของผลงานฝีมือเขา
ฉันตื่นตะลึงใจและรำพึงกับหัวใจตัวเองเบาๆ

“โอ ไม่ใช่เพียงผืนผ้าใบเท่านั้นที่เป็นนิวาสถานของศิลปะ”



เท่าที่ฉันรู้งานเย็บปักถักร้อยนั้น
จารึกอยู่ในประวัติศาสตร์มาแสนนานเป็นพันปี
ในสมัยยุโรปโบราณ โรงเรียนฝึกทางด้านศิลปะ
ก็จะมีเฉพาะผู้ชายเท่านั้น ส่วนในประเทศอินเดีย
ก็มีโรงงานปักผ้าที่มีคนงานเป็นผู้ชายทั้งหมด



Kaffe Fassett เจ้าของลุกค์ฮิปคนนี้.. เขาเป็นชาวแคลิฟอร์เนีย
และเป็นนักออกแบบลายผ้าซึ่งเป็นที่รู้จักทั่วโลก
ผลงานของเขามีลักษณะเด่นด้วยสีสันอันเจิดจ้า หลากหลาย
เต็มไปด้วยความประณีตงดงาม

คราฟ เขาใช้ชีวิตและทำงานในลอนดอน
ผลงานภาพวาดของเขาจัดแสดง
และรวบรวมไว้ในลอนดอน นิวยอร์ค และซานฟรานซิสโกด้วยล่ะ



เขาพิมพ์หนังสือที่เป็นเรื่องราว
การออกแบบงานถักนิตติ้งและลวดลายถัก
ตลอดจนงานฝีมือจากการปะติดปะต่อ หรืองานโมเสคต่างๆ
ทั้งหนังสือแนวทางในการประดิษฐ์งานฝีมือที่หลายคนคุ้นเคย

เธอจ้ะ มันช่างน่าสงสัยนะว่า จะมีนักออกแบบสักคนในดินแดนนี้ไหม..
ที่ไม่เก็บหนังสือส่วนหนึ่งหรือทั้งหมดของ Kaffe Fassett
ไว้บนหิ้งแห่งแรงบันดาลใจ...

Kaffe Fassett ชีวิตเขามีใจจดจ่ออยู่กับการวาดภาพ
เขาชนะเลิศในการชิงทุนจากพิพิธภัณฑ์ทางศิลปะ เมื่ออายุเพียง 19 ปี
แล้วได้ไปวาดภาพในลอนดอน อันเป็นถิ่นพำนักของเขาด้วย

เชื่อไหมว่า คราฟไม่ได้มีประสบการณ์ในด้านการถักมาก่อน
แต่เขาต้องวาดภาพลวดลายสิ่งทอแบบมั่งคั่งที่เห็นตามพิพิธภัณฑ์เป็นประจำ
ซึ่งเขาเริ่มเหนื่อยล้ากับมันในตอนนั้น..



เขาบอกว่า “ผมมีสิ่งหนึ่งที่กระตุ้นให้ผมเคลื่อนไปจากผืนผ้าใบ
ไปสู่บางสิ่ง บางคนที่สามารถสวมใส่ได้...”
และระหว่างที่เขาไปเยียมเยือนโรงงานสิ่งทอผ้าขนสัตว์นั้น
คราฟก็ได้ตกอยู่ในอำนาจ
"ความละเอียดวิจิตรแห่งสีสัน” ของเส้นด้าย

เธอจ้ะ ช่างเหลือเชื่อว่าคราฟได้พบกับผู้ร่วมโดยสารคนหนึ่ง
ในขบวนรถไฟในสายที่จะกลับสู่ลอนดอน
ซึ่งคนนี้ล่ะ ที่ได้สอนเขาการถักทอให้เขาเป็นคนแรก!!



ผลงานออกแบบครั้งแรกของ Kaffe Fassett ปรากฎในปี 1986
และก็ต่อเนื่องในการผลิตคอลเลคชั่นให้กับดีไซน์เนอร์
และบุคคลที่มีชื่อเสียง เช่น Barbra Streisand,
Shirley MacLaine and Lauren Bacall
เขากลายเป็นศิลปินที่มีชิ่อเสียงในด้านสิ่งทอ
ที่ได้แสดงผลงานเดี่ยวในพิพิธภัณฑ์มีชื่อในลอนดอนเชียวนะ

คราฟ ถ่ายทอดความรู้ในการออกแบบให้กับโครงการฝึกอบรม
โทรทัศน์ วิทยุ หนังสือและวิดิโอมากมาย
เขาเป็นแรงบันดาลใจของผู้ประดิษฐ์งานฝีมือนับพันคน
แต่ดูซิเธอจ้ะ สำหรับเขาเองอะไรคือแรงบันดาลใจ

“สีเป็นแรงบันดาลใจของผม"



“ขณะที่ผมถักทอ ผมทำงานเสมือนว่าผมเป็นจิตรกรคนหนึ่ง
ในโรงฝึกสอนของผม ผมจะบอกทุกคนให้เสแสร้งว่าตัวเองเป็นจิตรกร
แล้วก็ปล่อยให้ความเพ้อฝันนั้นเข้ามาเป็นส่วนหนึ่ง
ครอบครองและนำพาพวกเขาไป..”

เขาเชื่อว่าการถักนิตติ้งนั้นไม่เกี่ยวกับสติปัญญาใดๆ
หากมันคือความรู้สึกที่เกิดขึ้นเองในใจ
“อย่าทำมันด้วยสมอง หากแต่จงให้ “มือ” ของคุณนำพาไป..”




เธอจ้ะ Kaffe Fassett เขาเรียกตัวเองว่า “an old hippie” จ้ะ
เขาค่อนข้างชอบเสื้อผ้าที่โรแมนติกและทำให้ผู้คนประหลาดใจ
คราฟเขาโยนการตัดเย็บแบบคลาสสิก
หรือสเว็ทเทอร์แบบคอวีทิ้งไปเลย
แล้วเขากลับสร้างสรรค์แจ๊กเก็ตอันฉ่ำชื่น
ด้วยรูปทรงอันหลากหลายมาแทน

แรงบันดาลใจหนึ่งได้มาจาก" Holly" น้องสาว ที่เขาบรรยายถึงว่า
“เธอเป็นนักถักทอที่เปี่ยมความรู้สึกแห่งสัมผัส
คนที่สามารถอบพายแสนอัศจรรย์...”



หากบรรยายถึงแจ๊กเก็ตที่ Kaffe Fassett ออกแบบนั้น
ก็เหมือนกับการผสานกันระหว่างรูปทรงนามธรรมและสีสันต่างๆ
เขาเริ่มต้นจากการเลือกเฉดสีที่ปะทะกับจินตนาการของเขา

“ผมได้ดึงส่วนผสมระหว่างสีชมพูหวานแห่งน้ำแตงโม
สีน้าตาลอันมั่งคั่งหรูหรา สีฟ้าน้าเงินของสระว่ายน้ำ
และหินแร่สีน้าเงินเข้มมาพร้อมๆกัน..”

คราฟ เขาเคลื่อนขับผลงานไปอย่างไร้ขอบเขตในการสร้างสรรค์
ซึ่งนำพาไปยังกิ่งก้านสาขาอื่นๆ ทั้งพรมลายดอกประดับ
ผ้าถักทอ ผ้าห่มคลุม และโมเสคต่างๆ



หลายปีแล้วที่เขาไม่เคยหยุดการวาดภาพ
งานของเขาปรากฏในหลายสื่อ
“การถักทอนั้นได้มอบอิสระแห่งการสร้างสรรค์อันยิ่งใหญ่...
เวลาที่ผมนั่งลงเพื่อที่จะวาดภาพ
ผมมีบางสิ่งเบื้องหน้าผมที่นำผมไป มันมีข้อจำกัดมาก
หากเวลาที่ผมกำลังถักทอนั้น
ผมรู้สึกไร้ซึ่งความหวาดกลัวและเป็นอิสระ...
การถักทอมันไหลผ่านไป ผ่านไป...”




ผืนผ้าอันแต่งแต้มด้วยดอกไม้สีสันนานา
ของงานฝีมือของเขานั้น มาจากความรู้สึกเปี่ยมล้นนั่นเอง

Kaffe Fassett บอกไว้ว่าสำหรับดอกไม้และใบประดับนั้น
ความละเอียดอ่อนบอบบาง
และรูปทรงอันพ่นลมหายใจออกมาอย่างเต็มที่ของดอกไม้นั้น
ได้กระตุ้นจินตนาการสำหรับช่างฝีมือในทุกหนแห่งของโลก
มาตั้งแต่สมัยมนุษย์เราเริ่มต้นที่จะตกแต่ง
ประดิดประดอยสิ่งรอบตัวพวกเขาแล้ว

เขาบอกว่า “..ดอกไม้ไม่ค่อยล้มเหลวนักหรอก
ที่จะทำให้ผู้พบเห็นหลงเสน่ห์มัน...”




ความงามของดอกไม้ในหัวใจของคราฟ
ช่างต่างกับเธอเหลือเกินนะ เธอบอกว่า
ดอกไม้บานในความรู้สึกของเธอ
คือดอกไม้โรยดอกหนึ่ง
ของหยาดน้ำตาแห่งวันพรุ่งนี้ที่รออยู่ ..


นั้นแหละนะ..ฉันเกิดคำถามขึ้นมาว่า
คราฟเขาเป็นพ่อมดเสกมนตร์แห่งดอกไม้ให้ผืนผ้างาม

หรือว่าดอกไม้ต่างหาก..ที่เสกมนตร์ให้กับโลกและชีวิต...
เธอว่าไหม..

..................






Create Date : 04 พฤศจิกายน 2550
Last Update : 4 พฤศจิกายน 2550 21:31:34 น. 49 comments
Counter : 1511 Pageviews.

 
กรณีที่แม่สอนลูกเย็บผ้าStyleนี้
เห็นแล้วนึกถึงภาพยนต์อเมริกัน
ที่ Vinona Raiders เล่น ..ตอนเธอดังๆ
(เป็นสาวเมืองหลวงและมีปัญหา..ก็กลับไปบ้านเกิด
ใน ตจว.ที่เป็นชนบทที่บ้านๆและอบอุ่น)
เรื่อง How to make an America's quilt?
อะไรทำนองนี้..ค่ะ
คือ มันเป็นศิลปะที่ดูสวยงามปราณีต
และความละเอียดอ่อน...ประมาณ"ใช้ความสงบสยบความเคลื่อนไหว"

hi5 comments
Get FREE HI5 Comments



โดย: เริงฤดีนะ วันที่: 4 พฤศจิกายน 2550 เวลา:18:41:22 น.  

 
เคยฝัน...เคยใฝ่
ได้นั่งเย็บปัก ถักชุนผ้าให้คนที่เรารัก
สายลมเย็นอ้อยอิ่ง....
พัดรายจากชายทุ่ง....
กรุ่นกลิ่นชาอู่หลงหอมอ่อนๆ...
ระรื่นรินล่วงลงสู่นาภี....

ลูบเลียดฝีเย็บรอยเข็มเนา
อีกไม่นานผ้าผืนนี้...
จักได้ห่อห่มกายชายที่เรารัก.....

"ถามจริง....นี่เธอเอามือเย็บหรือเอาตีนเย็บ"


ครูดวงดาว แห่งวิชาคหกรรมประจะชั้น ม.2 ถามด้วยสายตาพร่างพราว
ตามุ่งมั่นคู่นั้นจดจ้องอย่างต้องการคำตอบ.....

เลิก...เลิก....


ไม่ฝัน...ไม่ไฝ่แล้ว.....

ซื้อเสื้อยืดใส่ก็ได้....ส่งงานคราวหน้าจะทุ่มทุ่นจ้างเพื่อนเย็บ....คอยดู๊


น่าสงสารความฝันของปลายแปรง....
โอ้....อกเอ๋ย
ทุกวันนี้ต้องใส่แค่เกงเลกะเสื้อยืด
อยากมีพี่คราฟไว้เป็นของตัวเองเหลือเกิน.....


โดย: ปลายแปรง วันที่: 4 พฤศจิกายน 2550 เวลา:19:34:51 น.  

 
รูปสวยจังเลยค่ะ
แปลกตาดี หาดูยาก


โดย: mikajue วันที่: 4 พฤศจิกายน 2550 เวลา:20:21:40 น.  

 
โอยยย คุณยิปซี สีสวยมากกก



สวยขาดใจ ชอบผ้าต่อๆ แบบนี้อะค่ะ
เห็นแล้วรู้สึกว่า ถ้าลากผ้าแบบนี้ออกไปนั่งผิงแดดแล้ว อากาศมันอุ่นขึ้นทันทีเลยนะ อะฮ้า

ปล. คุณยิปซีรู้จักคนเขียนที่เราปลื้มด้วยเหยอ อ๊ายย เขินนน


โดย: แพนด้ามหาภัย วันที่: 4 พฤศจิกายน 2550 เวลา:20:57:58 น.  

 
สวยมากๆ
สัสีนสดใสแล้วก็สะดุดตา
มองแล้วอบอุ่น


โดย: หมูปิ้งไม้ละ 5 บาท วันที่: 4 พฤศจิกายน 2550 เวลา:21:01:24 น.  

 
สวยจับใจ ชอบค่ะ
แนวนี้ดูเท่าไรก็รู้สึกได้ถึงเสน่ห์แห่งสีสันอันเจิดจรัส

ยิปซีเป็นคนที่เปิดหน้าต่างโลก บานที่เรียกว่าศิลปะให้เราได้เห็นความงาม
บางครั้ง บางเรื่องเราอาจได้เห็นได้รับรู้แล้ว
แต่ไม่เคยล้ำลึกเท่านี้มาก่อน
ขอบคุณยิปซี...คนพิเศษ จริง ๆ


โดย: ชิงดวง วันที่: 4 พฤศจิกายน 2550 เวลา:21:37:13 น.  

 
quilt ก็เป็นงานอีกสไตล์ที่เค้าชอบมากจ้า
ยิปซีจ๋า แต่ไม่เคยได้ทำเพราะเป็นงานที่ต้อง
ใช้เวลานานๆๆ ชอบงานสีสันสดใส งานที่ร่าเริง
สดชื่น ดูแล้วมีความสุข เหมาะกับยายป้าซ่าส์ดี
ตอนนี้ยังกลับไม่ถึงบ้านเลย มีรูปมาฝากเยอะ
รอก่อนนะจ๊ะ ยิปซีแสนหวาน




โดย: ป้าซ่าส์ วันที่: 4 พฤศจิกายน 2550 เวลา:22:10:05 น.  

 
งานของศิลปินคนนี้หมือนงานจิตรกรรมจัง

แม่ผมเป็นครูคหกรรม ชอบทำงานฝีมือลองนั่นลองนี่อยู่ตลอด น่าสงสารที่บางทีงานลักษณะนี้ไม่ได้รับการยอมรับหรือได้รับความสนใจในความเป็นงานศิลปะของมัน



โดย: wayakon IP: 58.9.98.70 วันที่: 4 พฤศจิกายน 2550 เวลา:22:32:55 น.  

 
ยิปซี
คราวนี้เราเขียนคำว่าสังสรรค์ถูกแล้ว เชคดูแล้วด้วย แต่เศรษฐศาสตร์น่ะผิด ยอมรับผิดจะปรับปรุงจ้า ไม่ว่ากันอยู่แล้ว ดีซะอีกที่มีคนคอยตักเตือน เวลาเขียนคำยากๆนี่นึกถึงท่านเสมอ ผิดป่าวว้า...
ศิลปินคนนี้เก่งนะ ดูแล้วนึกถึงงานฝีมือบ้านเราเลย คนไทยเก่งๆมีนะแต่ไม่ได้รับการเผยแพร่อย่างที่เหมาะที่ควร


โดย: ตาพรานบุญ IP: 222.123.144.235 วันที่: 4 พฤศจิกายน 2550 เวลา:22:54:47 น.  

 
สวัสดี....ยามค่ำคืน..............

ชอบปักเย็บ เหมือนกันนิ หนูยิปซี.....


โดย: nu-an วันที่: 4 พฤศจิกายน 2550 เวลา:23:13:42 น.  

 
เห็นชื่อเรื่องก็รีบเข้ามาเลยค่ะ
ชอบงานผ้ามากๆ...แต่ทำไม่ได้เรื่องสักที
เลยชื่นชมคนที่สร้างสรรค์งานผ้าสวยๆเป็นพิเศษ


โดย: Charlotte Russe วันที่: 4 พฤศจิกายน 2550 เวลา:23:33:14 น.  

 
สวยมากๆเลย อยากทำเป็นบ้าง มีใครพอจะสอนเราบ้างมั้ยเอ่ย


โดย: printcess of the moon วันที่: 4 พฤศจิกายน 2550 เวลา:23:59:07 น.  

 





ขอบคุณความช่างค้นที่ทำให้ผมไดมีความรู้
ในสิ่งที่ไม่เคยรู้......สวยอีกต่างหาก


ราตรีสวัสดิ์ครับ


จะไปนอนแล้ว.......ไม่อยากฝันเลย
กลัวความงามที่ชมมาวันนี้.....หล่นหาย




โดย: ม้าห้อ......................งNo.20 (cm-2500 ) วันที่: 5 พฤศจิกายน 2550 เวลา:0:29:31 น.  

 
ผ้าที่ออกแบบมา สวยมากกกกจริงๆค่ะ เป็นความรู้ใหม่อีกแล้วว่าสมัยก่อนผู้ชายเท่านั้นที่ได้เรียนปักผ้า

เราเคยแอบสงสัยในใจว่า ทำไมดีไซน์เนอร์ชื่อดัง เชฟชื่อดัง หรือคนที่ทำงานศิลปะแบบอ่อนช้อยต่างๆ ส่วนมากเป็นผู้ชายทั้งนั้น ทั้งๆที่ใครๆมักบอกว่ามันเป็นงานของผู้หญิง

คุณยิปซีคะ แถ่กความงามเนี่ย บอกจริงๆว่าเขินมากเลย


โดย: KOok_k วันที่: 5 พฤศจิกายน 2550 เวลา:1:00:57 น.  

 
ขอบคุณที่เข้าไปเยี่ยมที่บล็อกนะครับ

เขียนได้น่ารักดีครับ ชอบเรื่องราวที่เขียนจัง ไม่เหมือนใครดี มีเรื่องราวและความรู้ และวิธีการเขียนน่าสนใจ อ่านบรรทัดค้นๆ แล้วรู้สึกเหมือนอ่านนิยายของ amy tan หรือคนอื่นๆ ที่เขียนเกี่ยวกับเรื่องประวัติศาสตร์ครอบครัวได้ดีๆ (la cucina อีกเรื่อง)

แล้วจะมาอ่านบ่อยๆ ครับ


โดย: แอบชอบ คห. ข้างล่าง วันที่: 5 พฤศจิกายน 2550 เวลา:1:20:43 น.  

 
ต้องมนต์ หลงเสน่ห์ การถักทอเลยเรา

ช่ายบอกที่อยู่ให้ด้วยนะครับ
ตะวันออกจะส่งหนังสือทำมือไปให้นะครับ


โดย: ตะวันออกไม่แพ้ วันที่: 5 พฤศจิกายน 2550 เวลา:9:45:56 น.  

 
งานผ้า..เป็นงานศิลปะอีกชนิดหนึ่งที่เห็นแล้วอดทึ่งไม่ได้นะคะ มันมีความอบอุ่นแฝงอยู่ด้วยเพราะต้องใช้นิ้วมือบรรจงเย็บ..ถัก..ปัก..ทอด้วยความใส่ใจละมียดละไม
ที่กล้าพุดว่ามีความอบอุ่นแฝงอยู่..ก็เพราะแม่ของตัวเองก็เป็นคนเย็บผ้าเหมือนกันค่ะ
เวลาที่เราเห็นแม่นั่งเย็บผ้า..เราจะรู้สึกเหมือน"ความเป็นบ้าน"มันสมบูรณ์ เสียงฝีจักร เสียงคมกรรไกรประกอบกับเสียงเพลงที่แม่เปิดเสมอเวลาเย็บผ้า มันทำให้เราอดไม่ได้ที่จะหยิบหนังสือมานั่งอ่านหรือเอางานมานั่งทำข้างๆ บางทีก็คุยกันไปด้วย
แม่เย็บเสื้อผ้าใส่เองและสำหรับคนในบ้าน เพราะแม่เลิกอาชีพรับจ้างเย็บผ้ามานาน ถ้าแม่จะทำก็เพราะอยากทำ
เหมือนเป็นงานศิลปะชิ้นหนึ่ง

คนเย็บผ้าวาดรูปไม่เป็น
แต่เรียงร้อยผ้าเป็น
ผืนผ้าก็คงไม่ต่างจากเฟรมภาพของจิตรกรรมมังคะ
เพียงแต่ช่างเย็บผ้าไม่ได้ใช้พู่กันกับสี
แต่ใช้เข็มกับกรรไกรแทน
ในที่สุด..ก็ได้งานสวยๆออกมาไม่ต่างกัน

ชอบหนังเรื่อง An American quilt ที่วิโนน่า ไรเดอร์แสดงเหมือนกันค่ะ(หนังเก่ามากแล้ว ไม่รู้เขียนชื่อถูกหรือเปล่านะคะ) เพราะชอบงานผ้า ชอบแอบจินตนาการว่าถ้าตัวเองทำงานผ้าได้เก่งเหมือนแม่ ก็จะทำหนังสือผ้าซักเล่มนึง แต่คงแค่ฝันแล้วล่ะค่ะ

ขอเอางานผ้าของแม่มาอวดมั่งนะคะ เป็นผ้านวมเก่าที่แม่เอามาตัดใหม่เป็นผ้าห่มและเครื่องนอนให้ลูกสาวเราน่ะค่ะ เป็นผ้าห่มจากคุณยายให้หลานสาวได้นอนอุ่นหนุนสบาย...
ส่วนเราก็อดไม่ได้ที่จะแอบเอาผ้าห่มของลูกสาวมากอดเวลาที่นึกถึงแม่



ภาพนี้เอามาจากคอลัมน์ตะกร้าหวายที่บล๊อกน่ะค่ะ

ขอบคุณสำหรับเรื่องราวสวยๆนะคะ


โดย: คุณนายไปรษณีย์ (mrs.postman ) วันที่: 5 พฤศจิกายน 2550 เวลา:10:30:37 น.  

 
เห็นแล้วเกิดความรู้สึกอบอุ่นนะคะ
เพราะว่าผ้าเหล่านี้ลายผ้ามันทำให้เราเกิด
ความรู้สึกอยากห่อหุ้ม โอบตัว ให้เกิดความ
อุ่นกาย และใจ ยามเมื่อความเย็นภายนอก
เริ่มเข้ามามีอิทธิพลสำหรับตัวเอง ... ยิ่ง
ช่วงนี้เข้าหน้าหนาวแล้วด้วยน๊า ... อยากได้
ผ้าแบบนี้ล่ะค่ะ ปูทับลงบนโซฟา แล้วก็นอน
ห่มผ้าให้อบอุ่นใจ .... (แอบพร่ำเพ้อเชียวค่ะ)


โดย: JewNid วันที่: 5 พฤศจิกายน 2550 เวลา:11:02:38 น.  

 
โห...คิดถึงคุณยิปซีฯ จังเลยค่ะ

ยิ่งอากาศหนาว อยู่กลางทุ่งโล่งทำให้คิดถึงยิปซีสาวโรแมนติคที่สุดเลยค่ะ

คิดถึงจังเลย


โดย: โมกสีเงิน วันที่: 5 พฤศจิกายน 2550 เวลา:11:07:02 น.  

 


ชอบ = ชอบบล๊อกแบบนี้
เล่าเรื่องได้น่ารัก รู้สึกกรุ่นๆกะไออุ่นของเส้นใย
ถักทอ ตัดต่อ แปะปะ ชอบมากๆ
ชอบเพราะคนทำได้เสนอไอเดียของตัวเอง .. ไม่เหมือนใคร
เสียดาย เสียดาย ไม่เก่งงานฝีมือ เอาดีไม่ได้ซะอย่าง
ขนาดถักโครเชร์ริมผ้าเช้ดหน้ายังเบี้ยวอ่ะคิดดู

แต่พี่สาวปักผ้าสวยนะ เค๊าปักปลอกหมอน ลายกระจุ๋มกระจิ๋ม ดูแล้วน่านอนบนหมอนใบนั้น .. :)
คงได้มรดกจากแม่ แต่.. เราไม่เป็นเอาเลย เป็นพวกหางแถวของบ้าน ทั้งงานฝีมือและงานครัว
ได้ใครมาก้อไม่รู้ .. ชอบตะลอนไปตะลอนมาที่ 1 เลย

ยิปซีคะ เราหลงรักงานพวกนี้นะ ไปดูตามบูทต่างๆในงานบ้านและสวนแฟร์ 2007 เพื่อซื้อข้าวของใส่บ้านใหม่
แต่ยังทำใจไม่ได้ .. ราคามันแพงจัง งานแฮนด์เมดเนี่ย
อีกไม่นาน เราก้อจะได้เป็นสมาชิกชาวหอนาฬิกาทาสีเหลืองอ่อนควบชมพู แบบเสล่อๆนั่นเป็นเพื่อนคุณแล้วนะ


ปล. อยากให้คุณเล่าเรื่องที่มาที่ไปของพวกยิปซีให้เราฟังมั่งสิคะ .. ทำไมเค๊าถึงได้อยู่ไม่เป็นที่ เร่ร่อนและร้องรำไปมา อยากรู้ อยากรู้ นะนะ ขอบคุณค่ะ



โดย: ดาวทะเล วันที่: 5 พฤศจิกายน 2550 เวลา:13:58:28 น.  

 

คุณคะ

อัพบล็อกแต่ละครั้งเหมือนเจอมนต์ขลัง
ใจตกอยู่ในภวังค์ จะคิดจะเขียนอะไรไม่ออก
( แบบว่า..ชอบทั้งศิลปินและรักทั้งคนเขียน)
ไม่ใช่อะไรหรอกค่ะ ดอกไม้บนผืนผ้านี่สิ สวยจริง ๆ
ทำให้หายคิดถึงไปได้บ้าง
ฟังคุณเล่าตอนปักเสื้อด้วยตัวเอง น่ารักจัง
มองเห็นภาพลายปักโย้เย้ น่าเอ็นดู
ครอบครัวคุณอบอุ่นมาก ๆ เลยนะคะ

ที่บ้านเรา ยามเล็ก ๆ ก็เห็นจะเสื้อถักของแม่นี่แหละที่ทุกคนได้ใส่
เราก็อายเพื่อน เพราะอยากใส่เสื้อแจ็คเก็ตเหมือนเพื่อนคนอื่น
ไม่เห็นคุณค่ากับงานฝีมือของแม่
แต่เดี๋ยวนี้คิดถึงตอนนั้นทีไร อดซาบซึ้งใจในสิ่งที่แม่ทำให้ไม่ได้
ไม่เหมือนใคร และเหมือนเราเป็นนางฟ้าของแม่เชียวนะ

สิ่งที่พอจะได้อะไรจากแม่มาบ้างก็เรื่อง ปัก ถัก ร้อย ( ขาดเย็บจ้ะ)



งานปัก ถัก ร้อย หรือง่ายสุดเห็นจะครอสติชนี่แหละ พอสู้นะ
แต่งานเย็บ เห็นที่จะไม่ไหว ชอบน่ะชอบ
แต่ถีบจักรไม่เป็น เย็บผ้าต่อแบบนี้ก็ไม่ไหว ปะผ้า ชุนผ้า
วิชาคหกรรม ร่อแร่มากเลย
จำได้ว่าวิชาเย็บเศษผ้าต่อกันนี่ เราตก แล้วก็ทำเองไม่ได้ ลักไก่เอา
ยืมเพื่อน ‘หวาน’นี่แหละ ‘ส่งครูเอาคะแนน’ จำแม่น

**

เห็นศิลปะไร้ขอบเขตของการสร้างสรรค์ของศิลปินท่านนี้
อดที่จะรักไม่ได้เลยเนาะ ประณีตมาก ดูอ่อนโยนดีจัง
ถัก ทอ ผ้าสี สวยมาก
ทั้งสีสันเจิดจ้าร่าเริงแบบนี้
อะไรที่งานฝีมือ ประดิดประดอยนี่ คุณค่ามันมากขึ้นมาก
เหมือนยกคุณค่าทางจิตใจเลย
มันสุขทั้งผู้ให้และผู้รับ



นึกไปว่า ยามที่ทำอะไรให้ใครแบบนี้แล้วจะภูมิใจมาก
เพราะมันทำซ้ำอีกไม่ได้ ทำได้ก็ไม่เหมือนทีเดียว
คนรับ ก็เป็นคนเดียวที่อยากทำให้เช่นกัน
แม้งานที่ทำให้เขาจะไม่ใช่งานที่เรียกได้ว่างานศิลปะเลยก็ตาม

แต่ยังไม่เคยถักผ้าให้ลูกใส่เลยนะ กลัวเขาไม่ใส่น่ะค่ะ

***
เห็นผ้าพันคอแล้วอุ่นดี
ขอเขียนกลอนให้คุณสักนิดนะ

ห่มรัก ห่มละไม ด้วยใจอุ่น
ห่มคุณ ด้วยรัก หลากสีสัน
ห่มใจ ห่มเรา อุ่นเท่ากัน
ห่มฝัน แสนสวย ด้วยดอกไม้

ลมหนาว พัดเอื่อย ระเรื่อยผ่าน
เรื่องราว แสนหวาน คุณขานไข
ขอบคุณ คนดี จากหัวใจ
ศิลปิน คนต่อไป ใครกันนะ ?..


เราจะรออ่านไงคะ


คิดถึงค่ะ
รักษาสุขภาพด้วยนะคะ อากาศเย็นมากแล้ว



โดย: ภูเพยีย วันที่: 5 พฤศจิกายน 2550 เวลา:14:55:50 น.  

 
สีแจ่มแจ๋วจริงๆ งี้ด... ชอบอ่ะ


โดย: waidhaya วันที่: 5 พฤศจิกายน 2550 เวลา:16:22:57 น.  

 
สีสัน บนลายผ้า ช่างเตะตาจริงๆ

จับมาผสมกันได้อย่างลงตัว


โดย: หิมะสีดำ วันที่: 5 พฤศจิกายน 2550 เวลา:21:27:03 น.  

 
ยอดเยี่ยม


โดย: เซมเบ้ IP: 203.113.32.12 วันที่: 6 พฤศจิกายน 2550 เวลา:0:58:38 น.  

 
ดีจัง..


โดย: ก้อนหินริมทาง วันที่: 6 พฤศจิกายน 2550 เวลา:2:39:11 น.  

 
เอาของโปรดมาลงให้กรี๊ดอีกแล้วนะคะ ชอบมาก มากเลย เพิ่งว่างน่ะค่ะ แวะเข้ามาก็เจอสิ่งถูกใจเลย ถ้ามีโอกาสมาเยี่ยมกัน จะเอาของสวย ๆ (น้อยกว่านี้หน่อย) อวดให้ดู หลอกล่อ สุดฤทธิ์ หวังว่าคงจะได้พบกันไม่ช้าก็เร็ว

โดย: ช่อชบา IP: 58.9.157.240 วันที่: 6 พฤศจิกายน 2550 เวลา:9:14:41 น.  

 


พี่ยิปซีคะ..

สวยมาก ไม่น่าเชื่อว่า สิ่งสวยงามที่ปรากฏคนทำจะเป็นผู้ชาย แสดงว่า เค้าเป็นคนโรแมนติค ละเมียดละไมมากๆ เลยนะคะ

งานผ้าเป็นงานที่ชอบเหมือนกัน โดยเฉพาะการต่อผ้า นกไปซื้อเศษผ้าจากร้านตัดเสื้อผ้า แล้วมาตัดเป็นสี่เหลี่ยมจตุรัสขนาดพอเหมาะ เย็บต่อกัน เอามาใช้เป็นผ้าคลุมสิ่งของต่างๆ เป็นงานอดิเรกที่ชอบทำ และได้ใช้ประโยชน์ค่ะ

ขอบคุณกับข้อมูลดีดีของศิลปินแต่ละคนนะคะ



โดย: น้องนก (Nok_Noah ) วันที่: 6 พฤศจิกายน 2550 เวลา:9:51:03 น.  

 
สีสันสดใสอย่างนี้ชอบจังเลยค่ะ


โดย: cera (เหมือนดอกไม้ ) วันที่: 6 พฤศจิกายน 2550 เวลา:17:33:14 น.  

 
อยากได้ซักผืนเนาะ หน้าหนาวอย่างนี้หนะ...
สบายดีนะครับ...


โดย: pu_chiangdao วันที่: 6 พฤศจิกายน 2550 เวลา:21:18:45 น.  

 


ก่อนอื่นนะ

"เกลียดนักคนรู้ทัน" มาหาความว่าเราจะหาย

หายไปจริงๆ แต่กลับมาแล้วววววววววว

ชอบงานผ้าแบบนี้นะคะ งาน quilt ก็ชอบ
มันดูมีสีสัน แต่ชาตินี้ปักได้แต่ครอสติช
ชักอยากได้ คุณ Kaffe สักคนแล้วสิน่า



โดย: jengly วันที่: 7 พฤศจิกายน 2550 เวลา:0:11:24 น.  

 
ชอบ ชอบ ค่ะ

ชอบสีสันที่สดใสแบบนี้ ลายผ้ากับสีสดที่ตัดสลับกัน
เห็นภาพของลายผ้าในแต่ละรูป สวยถูกใจจริงๆค่ะ

ขอบคุณค่ะ


โดย: cottonbook วันที่: 7 พฤศจิกายน 2550 เวลา:8:03:19 น.  

 


โดย: ลุงแอ๊ด วันที่: 7 พฤศจิกายน 2550 เวลา:9:21:17 น.  

 
ยิปซีฯ ที่รัก (ของใคร ๆ)
------------------------------------------
ถ้าได้ห่มผ้าผืนงาม จากฝีมือของชาย (ที่รักศิลปะ)
พวกเราคงได้ไออุ่น แห่งความรักที่ถักทอจากหัวใจนะ

ปล. ตอนนี้สาวฯ นอนกอดหมอนข้างอยู่เดียวดาย อะคึ่ ๆ


โดย: สาวบ้านนอก ณ ขอนแก่น วันที่: 7 พฤศจิกายน 2550 เวลา:10:43:59 น.  

 
สวัสดีจ้ะยิปซีสีน้ำเงิน



พ่อแม่มีลูก 9 คน
เท่ากับที่บ้านพ่อพเยียเลย


ยังอยู่ที่เกาะปันหยีอยู่จ้ะ
(บอกไปงั้นแหละทั้งที่ไม่มีใครถามเสียหน่อย)


โดย: พ่อพเยีย IP: 203.172.199.254 วันที่: 7 พฤศจิกายน 2550 เวลา:12:09:49 น.  

 
คิดถึงคุณยิปซีฯไม่เปลี่ยนแปลง

แต่ยุ่งจริงค่ะ

ไม่มีเวลาอัพบล๊อกเลย

คิดถึงค่ะ


โดย: โมกสีเงิน วันที่: 8 พฤศจิกายน 2550 เวลา:8:29:10 น.  

 
สวัสดีครับ คุณยิบซีสีน้ำเงิน
สีสันมนต์แห่งดอกไม้
สดสวยงามงดมากครับ


โดย: ดอกเสี้ยวขาว วันที่: 9 พฤศจิกายน 2550 เวลา:10:07:50 น.  

 
สีสันสดใสดีครับ

แต่ส่วนตัวผมชอบสีพื้นๆ เรียบๆ พอเห็นสีสันตัดกันเยอะๆ บางทีก็เลยรู้สึกว่ามันแรงไปหน่อย


โดย: คนทับแก้ว วันที่: 9 พฤศจิกายน 2550 เวลา:10:39:30 น.  

 

hi5 comments
Get FREE HI5 Comments
ชอบblog นี้จริงๆค่ะ
เราก็รัก concept ยิปซี เหมือนกัน..(มั๊กๆด้วย)
ขอบคุณที่เข้าไปเจิม blog นะคะ
ต้อง work สุดๆ แน่เลย..
คอๆเดียวกันทั้งน้น..คาราบาวแดง หุ หุ หุ

hi5 comments
Get FREE HI5 Comments
To น้าแอ๊ด คาราบาว ในวันนี้ 9 พย.2550


โดย: เริงฤดีนะ วันที่: 9 พฤศจิกายน 2550 เวลา:11:05:13 น.  

 
แอ๊กกก คุณยิปซีฯ -----

เรื่องครูกิน นร. หญิง ที่ไปบอกในบล็อกนี่
เล่นเอาหมีสะดุ้งเฮือก
ถ้าเจอแบบนี้
หมีคงไม่พูดอะไรกับเขาสองคนอะค่ะ
แต่คงไปบอกพ่อแม่เด็กแทน
เรื่องหลังจากนั้น ก็ให้ครอบครัวเด็กคิดละกันว่าจะเอาไง
จะรับเหล้าไห-ไก่ตัว หรือเอาพร้าเฉาะหัวครู


ช่วงนี้เปิดเทอมแล้วค่ะ
ตำราเรียนของเด็ก ทางฝ่ายวิชาการยังตกลงกันไม่ได้เลยว่าจะเปลี่ยนเล่มหรือใช้ชุดเดิม ครูหมีเลยมึนด้วย จะเอาเอกสารของเราเองไปสอน ครูอีกคน (ที่สอน ม. ปลาย) ก็สกัดดาวรุ่งว่า ไม่เอา ให้เปลี่ยน เพราะเล่มที่เราสอน มันยากกว่าของ ม. ปลาย ถ้าเราเอาเล่มนี้สอน ตอนเด็กกลุ่ม ม. ต้น ขึ้น ม. ปลาย เขาจะเอาอะไรสอน ฯลฯ

(....ร้องโฮก แปลว่าเจ้าหล่อนจะไม่เปลี่ยนเอกสาร กะเตรียมการสอนหนเดียวใช่มั้ยเนี่ย นี่แน่ะๆ )

คงต้องรอให้งาน ร.ร. เข้าที่เข้าทางค่ะ แล้วค่อยมาอัพอะไรยาวๆ อีกที ดองต่อ เอิ๊กกก


โดย: แพนด้ามหาภัย วันที่: 9 พฤศจิกายน 2550 เวลา:11:40:20 น.  

 
น่ารักจังเลย ดูเป็นงานทีมีชีวิตอย่างที่ศิลปินตั้งใจจริงๆด้วย


โดย: อย่าบอกนะว่าเจ้าคือขุนศึก วันที่: 9 พฤศจิกายน 2550 เวลา:13:40:51 น.  

 



แวะมาทักทายก่อนจะถึงวันหยุดครับ
มาแล้วก็เพลินเหมือนเดิม
สวย.....น่ารัก.....ดูดีไปหมด


โดย: ม้าห้อ........ขอร่วมแจม (cm-2500 ) วันที่: 9 พฤศจิกายน 2550 เวลา:16:02:38 น.  

 
มาอ่าน อยากเรียกว่าเสพสุนทรี มากกว่า
มาอีกครั้ง...ก็ยังอ่านได้ไม่เบื่อ
ไม่แปลกใจที่ใคร ๆ พากันหลงเสน่ห์สาวยิปซีคนนี้
เราก็หลง....


โดย: ชิงดวง วันที่: 9 พฤศจิกายน 2550 เวลา:19:43:21 น.  

 
ชอบทำการฝีมือเหมือนกันค่ะ เคยถักผ้าคลุมเตียงไว้ 1 ผืน แต่ไม่มีโอกาสใช้ ช่วงหลังมีปัญหาเรื่องสายตาเอียง ทำให้ทำงานที่ละเอียดอย่างนั้นไม่ได้อีกแล้ว

ขอบคุณสำหรับดอกไม้หลากสี ที่ผลิบานจากจินตนาการอันไร้ขอบเขตค่ะ


โดย: แซนด์ซี วันที่: 9 พฤศจิกายน 2550 เวลา:19:52:11 น.  

 
อรุณสวัสดิ์สวัสดียามเช้าครับคุณยิปซีสีน้ำเงิน วันนี้ผมแวะเข้ามาชวนเก็บความฝันไว้ใน fabric box ผมหวังว่าคุณยิปซีสีน้ำเงิน คงจะชอบนะครับ(เป็นลายดอกไม้ที่เห็นแล้วสดชื่นมากๆเลยนะครับ)


โดย: veerar วันที่: 10 พฤศจิกายน 2550 เวลา:10:37:22 น.  

 
Photo Sharing and Video Hosting at Photobucket


แวะมาเยี่ยมค่ะ หลังจากหายไปนาน อิอิอิ

แต่ก็ยังคิดถึงกันเสมอนะค่ะ หวังว่าสบายดีกันนะค่ะ

ไว้อาทิตย์หน้าจะรีบปัดฝุ่นบล็อคให้ชมกันนะค่ะ

ก่อนที่ปุ๊จะเดินทางไปสิงคโปร์อีกรอบนึงค่ะ

ขอบคุณนะค่ะสำหรับกำลัง และความห่วงใยที่มีให้กัน

รักษาสุขภาพนะค่ะ ช่วงนี้ปุ๊ยังยุ่งๆอยู่ค่ะ บวกกับยังเจ็บหลัง

แล้วจะแวะมาเยี่ยมอีกนะค่ะ จุ๊บ จุ๊บ



โดย: สักกะนิด วันที่: 29 พฤศจิกายน 2550 เวลา:21:27:41 น.  

 
อยากได้วิธีและรูปแบบการถักผ้าคลุมไหล






โดย: ส้ม IP: 118.175.148.215 วันที่: 23 กันยายน 2551 เวลา:17:20:56 น.  

 
อยากได้วิธีและรูปแบบการถักผ้าคลุมไหล


โดย: ปลา IP: 118.175.148.215 วันที่: 23 กันยายน 2551 เวลา:17:23:50 น.  

 
Everything is so beautiful. congratulations


โดย: ananascimento64@hotmail.com IP: 78.29.167.237 วันที่: 30 มิถุนายน 2552 เวลา:5:58:53 น.  

 
i like everything, is perfect. i have a blog

www.cristina-crazypatchwork.blogspot.com


โดย: ananascimento64@hotmail.com IP: 78.29.167.237 วันที่: 30 มิถุนายน 2552 เวลา:6:01:25 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ
 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.