Let's Go Green...
Group Blog
 
<<
เมษายน 2552
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
2627282930 
 
17 เมษายน 2552
 
All Blogs
 
9 Years Ago

วันนี้เป็นวันครบรอบ 9 ปีที่คุณสามี แม่อ้อ และพี่เสือ ย้ายมาอยู่ที่อเมริกาค่ะ ไม่น่าเชื่อเลยว่าผ่านมา 9 ปีแล้ว

ตอนตัดสินใจย้ายกลับมาอยู่ที่อเมริกา ตั้งใจว่าก่อนมาจะต้องไปดูนกที่ฮาลาบาลาก่อนให้ได้ ทางกลุ่มดูนกที่เราเป็นสมาชิกอยู่ น่ารักมาก จัดทริปลงใต้ไปฮาลาบาลา เลี้ยงส่งเราสองคนตอนช่วงก่อนสงกรานต์ นั่งรถไฟลงใต้ ไป 7 วัน หนึ่งอาทิตย์พอดี เป็นทริปที่มีความสุขมาก ได้เห็นนกที่อยากเห็นหลายชนิด นกหายาก นกเฉพาะถิ่น ทั้งนกชนหิน นกเงือกชนิดต่างๆ นกเขียวปากงุ้ม นกจาบคาเคราแดง ทริปนี้สนุกมาก ร้อนมากด้วยเช่นกัน นอนเต้นท์กลางสายฝน ตื่นแต่เช้าไปดูนก พอพระอาทิตย์ตรงหัว ร้อนจนแสบตัวไปหมด ก็กลับมานอน มาอาบน้ำ บางวันไปอาบน้ำที่น้ำตก เย็นชื่นใจ อาหารที่ที่ทำการทำก็อร่อยมากๆ ผักที่ใช้ปลูกกันแถวนั้นเลย เก็บมาทำอาหารให้เราทานแบบสดๆ ไม่เคยลืมทริปนี้เลย

ตอนเดินทางย้ายมาอยู่ที่นี่ เราเดินทางแบบเต็มพิกัด ทั้งของ ทั้งหมา ทั้งจักรยานของคุณสามี จำได้ว่ามีกระเป๋าใบโต น้ำหนักเกินแทบทุกใบ 4 ใบ กระเป๋าถือขึ้นเครื่องอีก 4 ใบ จักรยานคุณสามีหนึ่งกล่องโต และกรงหมาอีกกรง (พร้อมหมาข้างใน) เราใช้ไมล์อัพเกรดไปนั่งชั้นธุรกิจ เพื่อความสบายตัว ความโชคดีคือ พอไปถึงสนามบินกะไว้ว่าคงต้องจ่ายเพิ่มเยอะทั้งค่ากล่องจักรยาน ทั้งน้ำหนักที่เกิน แต่โชคดีคนเช็คอินเป็นลูกศิษย์เก่าของคุณสามี เค้าเลยคิดแค่ค่าจักรยาน ไม่ได้คิดเพิ่มเรื่องน้ำหนัก

ความรู้สึกตอนวันเดินทาง รู้สึกห่วงหน้าพะวงหลัง รู้สึกว่ายังจัดการอะไรไม่เสร็จหลายอย่าง แต่ก็มีความตื่นเต้นกับการไปเริ่มต้นชีวิตในอเมริกาอีกครั้ง อย่างน้อยก็เป็นประเทศที่เคยอยู่มาแล้ว 3-4 ปี อย่างน้อยเรามีที่อยู่เรียบร้อยคือบ้านพ่อแม่สามี อย่างน้อยเรามีเงินเก็บพอสมควร อยู่ได้สบายๆไปหลายเดือนจนกว่าจะได้งาน คิดไปไม่น่าเชื่อเลยว่าจะตัดสินใจย้ายมา โดยที่ไม่มีใครมีงานรออยู่เลย กล้าหาญมากตอนนั้น

เช้าวันเดินทาง คนเหนื่อยคือคุณสามี เธอแบกกระเป๋าที่คุณภรรยาอัดแน่นทุกใบ จนหลังแอ่น แถมต้องดูแลพี่เสืออีก พอถึงสนามบินต้องพาพี่เสือไปทำธุระส่วนตัวก่อน เพราะพี่เสือต้องอยู่ในกรงไปนานเลย กว่าจะเจอกันโน่นชิคาโกเลย หลายสิบชั่วโมง คุณสามีเหงื่อเต็มตัว แต่เตรียมเสื้อมาเปลี่ยนสามตัวได้ ตอนแรกนึกว่าจะเปลี่ยนเสื้อแล้วยัดตัวเก่าใส่กระเป๋าไป เปล่าเลย ฮีโยนทิ้งถังขยะหน้าสนามบินเลย ตลกดี

ป๋ากับแม่ และพี่เือื้อยกับออสการ์มาส่งแต่เช้า ตอนนั้นออสการ์ติดคุณสามีพอสมควร สองขวบกว่าๆได้มั้ง จำได้ว่าป๋ากลับไปก่อนที่เราจะเข้าไปข้างใน ป๋าคงทนมองเราเดินจากไปไม่ได้ เราเองก็พยายามเดินเข้าไปโดยไม่หันหลังกลับมามอง เสียน้ำตาไปพอสมควรตอนนั้น พอขึ้นมาบนเครื่องเราเงียบไปนานเลย พยายามไม่มองออกไปนอกหน้าต่างตอนเครื่องออก หันไปอีกทีคุณสามีหลับไปแล้ว หลับจากเมืองไทยยันญี่ปุ่นเลย เฮ่อๆๆ ดีหน่อยเจอเพื่อนเก่าที่เป็นแอร์บนเครื่องเลยได้คุยกันนิดหน่อย พอทำให้หายเศร้าไปได้บ้าง

พอมาถึงปลายทางที่ฟิลลาเดลเฟีย พ่อคุณสามีมารับ บอกเค้าว่าของเยอะมาก เค้าเลยมารับในรถตู้ ที่ตลกคือรถตู้น่ะมันมีแค่สองที่นั่งข้างหน้า คนขับกับคนนั่ง คุณสามีต้องไปนั่งหลังของรถตู้ จับพี่เสือไว้ เพราะพี่เสือหลังจากออกมาจากกรงรอบสองนี่ ไม่ยอมกลับเข้าไปในกรงอีกเลย (รอบแรกที่ชิคาโก้ ออกมาแล้วกลับเข้ากรงไปเองอย่างเร็ว) ก็น่าเห็นใจพี่เสือนะ ตอนเห็นเราที่ชิคาโก พี่เสือแบบทำเสียงอ้อนมาก คงปวดหนักปวดเบาน่าดู เราเตรียมผ้า เตรียมกระดาษหนังสือพิมพ์มาเต็มไปหมด กะว่าพี่เสือเลอะเทอะมาในกรงแน่นอน ปรากฏว่าพี่เสืออั้นไม่ทำเลอะเทอะในกรงเลย

พอมาถึงบ้านทั้งหมาทั้งคน งงๆกันอยู่พักใหญ่ ปรับตัวกันอยู่นานหลายเดือน พอเราสองคนได้งานทำทั้งคู่ ทุกอย่างก็เริ่มเข้ารูปเข้ารอย แล้วสองสาวก็เกิดหลังจากนั้น แล้วเราก็ซื้อบ้าน ทุกอย่างก็ดำเิินินไปเรื่อยๆ ไม่หวือหวา อยู่กันสบายๆสี่คนกับหนึ่งตัว แค่นี้ก็เพียงพอแล้ว เผลอแป๊บเดียวผ่านมา 9 ปีแล้ว


Create Date : 17 เมษายน 2552
Last Update : 17 เมษายน 2552 22:14:34 น. 15 comments
Counter : 346 Pageviews.

 
มองเวลาย้อนหลังกลับไป ๙ ปีผ่านไปไวเหมือนกันนะคะ แม่อ้อ
พี่เสือมาใหม่ ๆคงตื่นเต้นน่าดูเลยนะคะ

นางฟ้าเคยได้ไปดูนกที่ฮาลาบาลาด้วยค่ะ ไปพักบ้านพักของเจ้าหน้าที่รักษาพันธุ์สัตว์ป่า
จำได้ช่วงที่ไปทางใต้มีการเผาโรงเรียน แต่กลุ่มเราที่ไปไม่ได้รู้เรื่องเลย
เพราะก่อนไปดูนกที่นั่น ไปที่อื่นมาก่อนเป็นอาทิตย์...

นกชนหิน ที่ร้องเสียงดัง ก๊าก ก๊าก ใช่หรือปล่าวคะ(จำไม่ได้แล้ว) แม่อ้อ
เอ...หรือว่านกเงือกหัวแรด
เห็นเจ้าหน้าที่สมัยก่อน คนยิงนกนี้เอาหัวนกไปทำหัวแหวน...

นางฟ้าชอบนกแซวสวรรค์สีขาวหางยาวที่เห็นที่นั่น เจ้าหน้าที่บอกว่าโชคดีจริง ๆเพราะนาน ๆเองเจ้าหน้าที่ถึงได้เห็นเหมือนกันน่ะค่ะ
แล้วอีกอย่างโชคดีได้เห็นชะนีดำใหญ่อยู่ลิบ ๆด้วย

อิ...อิ...คุยเรื่องดูนกแล้วคุยยาวไปเลย...


โดย: นางฟ้าของชาลี วันที่: 17 เมษายน 2552 เวลา:23:06:16 น.  

 
คุณนางฟ้า...แหม คุยเรื่องนกเดี๋ยวยาวนะคะ นกแซวสวรรค์อ้อก็เห็นทั้งสองสีเลยค่ะ เห็นแบบกำลังทำรังให้อาหารลูกๆอยู่เลยด้วย ประทับใจมาก นกชนหินคือนกเงือกที่หัวแดงน่ะค่ะ ตัวใหญ่ที่สุดของนกเงือกที่มีในเมืองไทย นกที่เค้าเอาไปทำแหวนรู้สึกว่าจะนกเงือกกรามช้างนะคะ ทริปนั้นอ้อเห็นนกเงือกทุกชนิดที่มีทางภาคใต้เลยค่ะ นกเยอะมาก นี่ถ้ามีหนังสือดูนกอยู่ที่ทำงานจะลิสต์ให้คุณนางฟ้าเลยนะคะเนี่ย

สัตว์ป่าอื่นๆจำไม่ได้เลยค่ะ เห็นหรือเปล่าก็ไม่ทราบ จำได้แต่นกตัวที่ประทับใจน่ะค่ะ นกจาบคาเคราแดงนี่แบบเห็นวันสุดท้ายเลย มาเกาะโชว์หน้าที่ทำการเลยค่ะ คนอื่นทั้งคณะที่ไปเห็นกันหมด คุณสามีก็เห็น มีอ้อไม่เห็นอยู่คนเดียว เดินหา มองหาตลอด อยู่ๆบินมาเกาะแบบเหน่งๆให้เห็นเลยค่ะ ประทับใจมาก

ที่ทำการสะดวกสบายดีนะคะ อ้อไม่ได้นอนกันในบ้านหรอกค่ะ คนอื่นนอนกัน อ้อนอนเต้นท์ ชอบนอนเต้นท์มากกว่าน่ะค่ะ แต่ข้าวของอยู่ในบ้านหมด เต้นท์ไว้นอนอย่างเดียว เพราะกลัวเปียกน่ะค่ะ ตอนไปฝนตกตอนสี่โมงเย็นถึงห้าโมงเย็นทุกวันเลยค่ะ ตกลงมาซู่ใหญ่ แล้วก็หยุด กลางคืนเย็นนอนสบายมากค่ะ

คุยเรื่องดูนก คุยยาวเลย แล้วมาคุยกันต่อนะคะ


โดย: แม่ลูกแฝด วันที่: 18 เมษายน 2552 เวลา:0:43:35 น.  

 
พี่เสือมาอยู่นี่เก้าปีแล้วเหรอ มาปีสองพันสิ มาพร้อมพิมเล้ยยยยย (พี่เสือมาเดือนไหนน่ะ) แล้วพี่เสือได้ซิติเซ่นรึยัง ^^

ขอให้พี่เสือเป็นพี่เสือที่แข็งแรงอยู่กับแม่อ้อพ่อพอลและน้องๆไปนานน๊านนานนะจ๊ะ


โดย: pim(พิม) วันที่: 18 เมษายน 2552 เวลา:4:37:50 น.  

 
แม่อ้อคะ

ปลายเดือนนี้แพทอยู่มาครบสิบปีแล้วค่ะ

ว่าจะเขียนเหมือนกันเนี่ย แต่ๆๆๆๆๆไม่มีเวลาเร๊ยยยย

ลูกเล็ก เหนื๊อย เหนื่อย อิอิ มาบ่นซะแระ

อ่านทุกตัวอักษรเลยนะคะ

แม่อ้อเก่งมากๆๆๆค่ะ น้องหมาก็เก่งค่ะ

ขำๆที่ทั้งคนและหมา งง ตอนปรับตัว

จะว่าอะไร ตอนพาลูกๆไปไทย เรื่องปรับตัวนี่สินานเชียว

เดินทางเด็กเล็ก เข็ดไปนานค่ะ พี่จัสตอนเล็กๆโอเคนะ แต่น้องเจร้องเยอะเลยค่ะ

ไว้จะไปอีกตอนน้องเจห้าขวบค่ะ ^^

สามสาว ทุกๆคน and 1 ตัวสบายดีนะคะ ^^

miss miss ka and take care ^^ ka



โดย: แพท IP: 70.249.219.62 วันที่: 18 เมษายน 2552 เวลา:12:08:03 น.  

 
สุขสันต์วันหยุดค่ะ




โดย: AM NUCH วันที่: 18 เมษายน 2552 เวลา:17:42:47 น.  

 
เวลาผ่านไปเร็วเนาะ 9 ปี...แว้บๆเอง

ขอบคุณที่ให้กำลังใจเรื่องลูกเข้าโรงเรียนนะอ้อ เราเองก็เข้าใจอ่ะว่าลูกต้องใช้เวลาปรับตัว แต่คนเป็นแม่เนาะ พอเห็นเค้าหงอยๆแล้วก็อดสงสารไม่ได้ นี่พอเริ่มจะชิน เพราะสังเกตุว่าเริ่มมาร้องเพลงใหม่ๆให้ฟัง ก็มาเจอปิดยาวสงกรานต์ต่อด้วยปิดเพราะสถานการณ์บ้านเมืองอีก พรุ่งนี้ไปโรงเรียน สงสัยต้องนั่งบิวท์อารมณ์ตั้งแต่ออกจากบ้าน 555+

สวัสดีปีใหม่ไทยจ่ะ ขอให้มีความสุขทั้งครอบครัวตลอดไปเลยนะ


โดย: ครอบครัวตัว น IP: 58.64.65.66 วันที่: 19 เมษายน 2552 เวลา:23:05:48 น.  

 
สวัสดีค่ะ แวะมาทักทายค่ะ...
ว้าว 9 ปี แล้วเหรอค่ะ กุ้งมาอยู่ได้ 4 เดือนเอง ถนนหนทางยังงงอยู่เลยค่ะ ภาษาอังกฤษก็งู 2 ตัว ปลาหนึ่งตัว...
ขอให้มีความสุขมากๆนะคะ


โดย: Arinchaya วันที่: 22 เมษายน 2552 เวลา:1:48:36 น.  

 
โอ้..ขอโทษค่ะ จะบอกว่า งู 2 ตัว ปลา 2 ตัว ค่ะ


โดย: Arinchaya วันที่: 22 เมษายน 2552 เวลา:1:49:47 น.  

 
ผมกับพ่อและแม่ ก็ครบปีเดือนหน้าแล้ว และพ่อก็กำลังหางานอยู่...

ดีใจด้วยนะคับสำหรับ 9 ปีที่ผ่นมา...


โดย: To-ne-T วันที่: 24 เมษายน 2552 เวลา:2:32:35 น.  

 
ตลกพี่เสือละอ้อ ชอบอึกระต่ายเหรอ เดี๋ยวส่งให้เป็นกะบะเลยดีมั๊ย


โดย: pim(พิม) วันที่: 24 เมษายน 2552 เวลา:5:29:51 น.  

 
วันเวลามองย้อนกลับไปแล้วก็อ่ะนะ ตอนมาใหม่ๆ
มีนั่นมีนี่ให้จัดการ พอตอนนี้ลงตัวกับทุกอย่างและมองย้อน
กลับไป ณ วันนั้น .. คิดไปแล้วก็มีอะไรหลากหลาย
ผ่านมาเยอะเหมือนกันนะอ้อ แต่ว่าก็มีความสุขตามอัตภาพ
และก็ 9 ปีแล้ว เกือบ 10 ปี เรียกว่าวันเวลาผ่านไปเร็ว
ติดจรวดเชียว


โดย: JewNid วันที่: 24 เมษายน 2552 เวลา:23:25:28 น.  

 
นั่งฟังคุณพี่เล่าก้อเพลินเลย นึกภาพตาม ตั้งแต่แพ็คกระเป๋า แน่นเอียด ขนกระเป๋ากะหมาทุลักทุเล เหงื่อออก เปลี่ยนเสื้อ โยนเสื้อทิ้ง ถึงสนามบินพ่อเอารถตู้สองที่นั่งมารับ สามีคุณพี่นั่งกับหมาหลังรถ จนถึง บ้านแบบ ทั้งหมด ยืนงง กัน (จริงๆนะพี่ เป็นเรื่องเป็นราวเลยหนู) ที่แท้พี่อ้อก้อเป็นแอร์เก่า กะ นักบินหรือสจ๊วตคะ(หรือเปล่าค่ะ) เก่า นี่เอง
เร็วค่ะ นี่กุ๋ยมาอยู่เมกา สามปีกว่าแล้ว ยังไม่ได้งานประจำทำเลย เศร้าไหมเนี่ย (โชคดีที่สามีมีงานทำเยอะไม่งั้นแย่เลย)


โดย: SomGui วันที่: 25 เมษายน 2552 เวลา:6:31:30 น.  

 
อ่านเมนท์อ้อเพลินไปเลย ได้ความรู้ใหม่ๆขึ้นเยอะ พิมไม่ค่อยรู้เรื่องนกหรอกอ้อ


โดย: pim(พิม) วันที่: 5 พฤษภาคม 2552 เวลา:0:13:55 น.  

 
ช่วงที่นางฟ้าไปดูนกที่นั่น ทากเยอะมากเลยค่ะ คุณอ้อ
ขนาดแค่เดินจากบ้านพักเรา ไปบ้านพักเจ้าหน้าที่หลังใกล้ ๆกัน เพื่อทำอาหาร
เพื่อนนางฟ้ายังโดนทากดูดเลือดเลย
หลังบ้านพักเจ้าหน้าที่เป็นครัว ทำกับข้าวไปต้องคอยไล่ตัวเงินตัวทองไปด้วย...
มันได้กลิ่นเนื้อสัตว์น่ะค่ะ

นางฟ้าไม่ได้ไปดูนกหลายปีแล้ว คิดถึงเมืองไทยสุดสุดเลย

ตอนอยู่ไทยจะไปเที่ยวดูนกกับเพื่อน ๆบ่อยมาก
ถ้าหยุดงานได้น้อย ก็จะไปดูนกแค่ที่เขาใหญ่
พูดง่าย ๆไปเขาใหญ่แทบทุก ๒ เดือนเลยล่ะค่ะ คุณอ้อ

นางฟ้าอยู่ไทยเที่ยวเก่ง ส่วนมากจะไปเที่ยวต่างจังหวัด
มีทั้งทริปทะเล ทริปภูเขา ทริปผลไม้ ทริปดูนก
ไปเที่ยวจนแม่บ่น....กลัวเงินเหลือเก็บเหรอลูก...

คำขวัญ...เที่ยวทั่วไทยไปได้ทุกเดือน...


โดย: นางฟ้าของชาลี วันที่: 6 พฤษภาคม 2552 เวลา:6:06:09 น.  

 
แจสมินเป็นอะไรมากรึเปล่าอ้อ แล้วอเคชาละติดไปด้วยมั๊ย

ฝากเยี่ยมด้วยนะ หายเร็วๆนะจ๊ะ


โดย: pim(พิม) วันที่: 7 พฤษภาคม 2552 เวลา:0:07:23 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

แม่ลูกแฝด
Location :
Eastern United States

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add แม่ลูกแฝด's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.