เมษายน 2552

 
 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
 
 
19 เมษายน 2552
All Blog
สามเสือ


วันรุ่งขึ้นขณะที่กำลัง ว่างจาก การตรวจคนไข้ ภาคบ่าย แล้วพอเจ้าหน้าที่ไปนั่ง สอนพิเศษตามปกติที่ทำมาตั้งแต่การมาทำงานที่นี่

คือภาคบ่ายถ้าว่างจากผ่าตัดหรือคนไข้หนัก เราจะสุ่มหัวกันดื่มน้ำชาก่แฟ แต่เราจะถือโอกาส แนะนำหรือเตือนให้ระมัดระวัง โดยจำลองเหตุการณ์ก่อน แล้วถามว่าเดิมเขาจะทำกันเช่นไร

เช่น คนไข้ถุกหามมาจากท้ายรถกะบะขึ้นมาบนตึก คนที่ใก้ลเหตุการณืที่สุดจะทำไงกันบ้างถ้าเป็นเวลาปกติ ทุกคนก็จตองนึกว่าตอนนั้นตัวเองอยู่ตรงไหน แล้วลำดับเหตุการณ์จำลองก็จะถูกวางให้เป็นระบบตั้งแต่ทุกคนจะเห็นกันเกือบหมด ว่ามีเหตุฉุกเฉินแล้ว คนที่เกี่ยวข้องควรมีใครบ้างคนแรก คนทำบัตร์ สองพนักงานอนามัยที่ช่วยเรียกคนไข้ สามนักการภารโรง ที่เป็นชายควรรีบ ออกมาบอกทางไปห้องฉุกเฉินฉีดยา ช่วยกันเคลียร ห้องฉุกเฉิน เตรียมรับคนไข้ ไปเรื่อยๆๆ จนเราสามารถทราบว่าของใช้อะไรเดิมมี อยู่ที่ไหน และอะไรควรหามาเพิ่มและเพิ่มระบบตรงไหน สอนการตรวจง่ายๆๆให้สรุปเรื่องราวคนไข้ได้และเลือกการจัดการตามระบบฉุกเฉินสากล

A__B__C__D__E ซึ่งเราก็อธิบายคำย่อให้เจ้าหน้าที่เข้าใจว่าเริ่มที่เอ ดีแล้วไปบี ดีแล้วไปซี และคนที่ว่างหรือบอกให้ญาติช่วยอะไรบ้างไม่ต้องไล่อออกไปหมดถ้าเราคนไม่พอ อย่างน้อยให้เขาช่วยจับช่วยป้องกันคนไขดิ้นตกเตียง เมื่อทีมงานเรามากันครบแล้วถ้าเป็นนอกเวลาราชการ อาจขอให้ญาติวิ่งอย่างเณ้วไปตามหมอ ที่บ้านพัก

ขณะกำลังคุย ก็มีคนมาเคาะประตูห้อง

" ขออนุญาตครับ"ตำรวจคนวันก่อน เปิดประตูแล้ว ทำความเคารพขณะรายงาน

"ท่านสารวัตร ให้กระผมนำผู้ที่ทำร้ายร่างกายท่านมาพบครับ" ตำรวจรายงานต่อไป

แล้วเขาก็เบี่ยงตัวหลบ ให้เห็นหน้า คนที่เขาพามา เป็นคนที่ผลักอกผมเมื่อวานนั่นแหละ

"ท่านสารวัตรให้ถามว่าท่านจะเอาเรื่องหรือไมครับ"

"ไม่ละจ่า เขาไม่เข้าใจ ผมขอคุยกับเขาให้เข้าใจหน่อยละกัน"

" ผมเข้าใจแล้วละครับ กลับไปบ้านผมโดนพี่น้องรุม กันทุกคน แล้วเล่าให้ผมทราบแล้วครับ

คุณหมออย่าเอาเรื่องผมเลยครับ "

แล้วเขาก้มลงเอาดอกไม้และธูปเทียน แบบที่เราเห็นในทีวี เวลา มีผู้ร้ายไปขอขามศพ ตอนไปทำแผนประกอบการรับสารภาพ

กราบแล้วส่งดอกไม้ธูปเทียนให้ผม

ผมรับแล้วกล่าวว่า "เข้าใจก็ดีแล้ว ต่อไปทำอะไรใจเย็นๆๆหน่อย ให้รู้เรื่องรู้ราวเสียก่อน หมอไม่เจ็บตรงไหน ไม่เอาเรื่องเอาราวหรอกครับ"

เสร็จจากตรงนั้น เมื่อหมดเวลา เลิกงาน กลับไปที่บ้าน

ก็พบกับเด็กชายที่อยู่เรือเห็นเรือจะชนกันก็เอาขาไปยันไว้ ขณะเรือจอดแล้ว เกิดลื่น ขาเข้าไปในระหว่างเรือ ถูกพามาส่งตั้งแต่ตอนมาทำงานวันแรกๆๆ ขาท่อนบนหัก ก็เลยพาไปตัวจังหวัดเอง หลังจากผ่าตัดใส่เหล็กเข้าไปในแกนกลางกระดูแล้ว พอฟื้นจากฤทธิ์ ยาสลบก็พากลับมาเลย เพราะอยากให้คนที่นั่นได้เห็นว่าเรื่องที่ว่ายุ่งยากเทคโนโลยี่การผ่าตัดสมัยใหม่ทำได้ง่ายถ้าอุปกรณ์พร้อม

ก็ได้ผลดังคาดเพราะญาติเด็กชายหย่ง ไม่มีฐานะเท่าไร จึงยอมให้ทำทุกอย่างที่หมอว่าดี พอกลับมาเขาก็เดินไปเร็วกว่าปกติ เพราะไม่มีแผลอะไร รอแต่เวลากระดูกติดกันเท่านั้น

แล้วพอเดินได้กลางวันเขามักเดินลงมาที่บ้านพักแพทย์ มานั่งเล่นใต้ต้นไม้ข้างบ้าน ก็เป็นธรรมดา นานวันไป มีอะไรทานก้เรียกเขาทานด้วยเสมอ

วันนี้ก็เช่นกัน เขาเดิน มารอ ที่ใต้ต้นไม้หน้าบ้าน ด้วยภาษาพูดทองแดงของเขา เขาถามผมว่า ตำรวรพาผู้ร้ายมาหาหมอเหรอครับ แล้วหมอไม่เอาเรื่องเหรอ ผมรู้จากญาติเขาว่ามันขาดหุ้น อยู่ ไม่ค่อยเต็ม

ผมเลยถือโอกาสพูดเรื่องที่ที่คิดไว้กับเขา

"หย่งยังเรียนหนังสือไหม " "ผมออกมาหลายปีแล้วครับ ทางบ้านไม่มีตัง แล้วผมก็ไม่ชอบเรียนด้วย

พี่น้องก็หลายคน "

"งั้นหายแล้วมาอยู่กับหมอไหม มาทำงานบ้านหมอ มีเงินเดือนให้มีข้าวให้กิน "

"เอาครับ ไม่ต้องเอาเงินเดือนก็ได้ ขอมีข้าวกินพอแล้ว "

"งั้นผมไปเอาของบนตึกลงมานอนเลยนะครับ เตียงได้ว่างให้คนไข้อื่น ผมเห็นแล้วละห้องเล็กๆๆข้างล่างนั่นผมนอนได้ "

แล้วผมก็ได้เกราะป้องกันตัว อีกอย่างหนึ่ง คือคน มาอยู่ที่บ้านเป็นเพื่อน ไงละครับ
คำไหนคำนั้น แม้พูดกับเด็ก รวมเป็นสามเสือ
อีกไม่กี่วันจากวันนั้น ก็มีคนไข้เด็ก มีอาการปวดท้อง อย่างรุนแรงมาโรงพยาบาล ตอนหัวค่ำ

ได้ตรวจแล้ว ไม่พบสิ่งผิดปกติอะไร ก็รับให้นอนสังเกตอาการไว้ที่ตึก ช่วงก่อนนอนก็ขึ้นไปดูอีก ก็แอบเห็นคนไข้นอนหลับเป็นปกติ

รุ่งเช้า ขึ้นตรวจคนไข้ก็มีอาการ อาเจียน แสดงอาการปวดท้องรุนแรง ขณะดู สังเกตอาการ

ปากก็พูดไปเรื่อยว่า เครียดเรื่องอะไรไหม เท่าที่หมอตรวจก็ไม่พบอะไรนี่ โรงเรียนจะเปิดอีกวันสองวันแล้วนะ

ขึ้นโรงเรียนไหน พอพูดมาถึงตรงนี้ สังเกตว่ามีอาการปวดมากขึ้น มีพยาบาลมากระซิบว่าปวดท้องเพราะแม่ไม่ให้เรียนต่อ เด้กไม่มีพ่อ ปากเราก็พูดออกต่อไปว่า ถ้าอยากเรียนหนังสือ ก็หายเสียซิ แล้วหมอจะส่งให้เรียนเอง ชอบเด็กที่รักการเรียน เท่านั้นแหละ ยิ่งกว่ายาวิเศษณ์ อากราปวดหายเป็นปริดทิ้ง คนไข้หันขวับมาแล้วอมยิ้มถามว่าลุงหมอจะให้หนูเรียนต่อจริงเหรอ

"จริงซิ" " แต่ที่หมอพักมันมีแต่ผู้ชายนะ "

" งั้นลุงหมอให้เพื่อนหนูเรียนด้วยซิ หนูได้มีเพื่อนอยู่ ด้วย แล้วหนูจะช่วยกันทำงานบ้านเอง"

"ก็ได้ ถ้าหายปวดจริงๆๆนะ"

วันนั้นทั้งวันเด็กนั้น ไม่มีอาการปวด แล้วยังเดินไปสำรวจที่บ้านพัก คุยกับเจ้าหย่ง ตกลงให้เจ้าหย่งขึ้นไปนอนข้างบน เขาจะนอนกันสองคนกะเพื่อน ห้องเล็ก ข้างบันได ช่วงบ่ายเพื่อนเขาก็มาเยี่ยม แล้วรับรู้สิ่งที่เขาตกลงไว้

ตกเย็นเขาก็เดินมาพร้อมแม่ ที่บ้านพัก และเพื่อนกับแม่ของเพื่อนด้วย

"นี่ค่ะเพื่อนหนู บ้านอยู่แถวคอเขานี่เอง ชื่อตุ๊ก หนูชื่อตู่ วันนี้หนูไม่ปวดท้องเลย หนูหายเลย "

"คุณหมอต้องส่งหนูกับเพื่อนเรียนนะค่ะ"

" สบายมากคำไหนคำนั้น คนอย่างหมอ "
แล้วเจ้าหย่งก็ได้เพื่อนมาอีกสอง แต่คุณเอ้ย เขาดูผมยิ่งกว่าใข่ในหินกันอีก เจ้าสามคนนี้ ติดตามต่อไปละกัน แล้วจะเห็นฤทธิ์ เจ้าสามเสือนี้



Create Date : 19 เมษายน 2552
Last Update : 24 กุมภาพันธ์ 2557 16:43:52 น.
Counter : 249 Pageviews.

0 comments
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

หมอสัจจะ
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 99 คน [?]



:จำนวนคนกำลังอ่าน