http://www.karntarad.com --> การตลาด
Group Blog
 
<<
มิถุนายน 2552
 
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
282930 
 
26 มิถุนายน 2552
 
All Blogs
 
ยำทะเลสังเคราะห์

ยำทะเลสังเคราะห์

“เอายำทะเลแล้วกันลูก” เสียงเธอตะโกนดังจากห้องรับแขกแข่งกับเสียงของโทรทัศน์ ขณะที่ผมหยิบกุญแจมอเตอร์ไซค์และเงินใส่กระเป๋ากางเกง

เธอ-แม่ผม หลังจากเหนื่อยจากการทำงานบ้านมาตั้งแต่เช้า พอถึงเวลาสี่โมงเย็น เธอจะนั่งตรงที่โซฟาตัวโปรด เปิดโทรทัศน์และหมุนช่องไปที่ละครที่เธอชอบ แม้จะเป็นละครเก่าที่เคยฉายมาก่อน เธอก็ยังคงดูซ้ำอีกครั้ง

ส่วนผม-หลังจากเลิกงานก็ตรงกลับบ้านทันที ที่ครอบครัวเรานัดทานข้าวเย็นที่บ้านทุกวัน ครอบครัวของเรามีกันสามคน แม่มีหน้าที่เตรียมกับข้าวหลังจากดูละครจบ ผมมีหน้าที่ช่วยเหลือแม่ในสิ่งเล็กน้อย ส่วนพ่อจะมีหน้าที่เก็บจานล้างหลังจากทานข้าวเสร็จแล้ว

วันนี้เป็นวันที่ต่างจากวันอื่น เมื่อเช้าร้านขายอาหารสดปิด ทำให้แม่ไม่ได้ซื้ออาหารสดเข้าบ้าน อาหารมื้อเย็นนี้จึงเป็นหน้าที่ผมในการเตรียมอาหารให้กับครอบครัว

แน่นอนว่าผมาคงไม่ได้เตรียมอาหารด้วยการทำเอง แต่ไปซื้อที่ตลาดต่างหาก

------------------------------------------------------------------------------


เดินไปตามซอกซอยของตลาดนัดที่จัดหน้าหมู่บ้าน แม้จะมีอาหารสดขายอยู่ด้วยแต่แม่ผมคงไม่มีเวลาเตรียมอาหาร กับข้าวสำเร็จรูปจึงเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับอาหารมื้อเย็นนี้

น้ำพริกปลาทู แกงอ่อม ไข่เจียว และยำทะเล เป็นรายการอาหารที่ต้องซื้อ ผมเดินวนทั่วตลาดและซื้อกับข้าวได้ตามที่ต้องการ เว้นแต่ ยำทะเล ที่แม่ผมโปรดปรานเป็นพิเศษนั้น มีคิวยาว

ที่ตลาดนี้ แม้จะมีร้านยำจำนวนมาก และร้านยำที่แม่โปรดปรานที่สุดต้องเป็นร้านที่อยู่ท้ายตลาดเท่านั้น แม่บอกว่า ร้านนี้ยำได้อร่อย รสแซ่บ ของทะเลสด ต่างจากร้านยำอื่นๆ ที่ใช้วัตถุดิบค้างคืน ถึงแม่จะว่าอย่างนั้น แต่ผมแยกแยะรสชาดไม่ออก

ยืนต่อคิวซื้อยำ มีลูกค้าสองคนก่อนคิวผม เดิมทีผมตั้งใจจะซื้อยำทะเลร้านอื่นให้แม่เสีย เพราะไม่อยากเสียเวลาต่อคิว แต่เมื่อลองคิดทบทวน ผมควรจะรอคิวที่ร้านประจำของแม่ดีกว่า ยังพอมีเวลาก่อนที่พ่อจะกลับมา

แม่ค้าร้านยำพยายามเร่งมือ แม้มีลูกค้ารอคิวอยู่หลายคน แต่แม่ค้าเลือกทำทีละถุงเท่านั้น สิ่งนั้นบอกถึงความละเอียดละออในการทำอาหารให้ลูกค้า เพราะอย่างนี้ล่ะมั้งทำให้แม่ผมติดใจในรสชาด

… “ยำทะลครับ” ผมบอกกับแม่ค้า แม่ค้ายิ้มให้เพราะเห็นผมมาซื้อประจำ
“รอแป๊ปนะ” แม่ค้าตอบ พร้อมมุดไปที่ใต้โต๊ะ หยิบขวดใส ข้างในบรรจุน้ำสีเขียวอ่อนคล้ายน้ำมะนาว แกะพลาสติกที่คลุมฝาขวด บิดฝา และเทลงในถ้วยจนหมด

ผมมองไปที่ขวดพลาสติกขวดนั้น มันเป็นขวดน้ำบรรจุน้ำมะนาวสังเคราะห์

------------------------------------------------------------------------------


“ไหนยำทะเลล่ะลูก” เสียงคำถามแม่ผุดขึ้น ขณะที่ผมคดข้าว
“ร้านปิดน่ะแม่” ผมโกหกแม่ไป




Create Date : 26 มิถุนายน 2552
Last Update : 26 มิถุนายน 2552 2:46:08 น. 2 comments
Counter : 3628 Pageviews.

 
เเล้วมันสื่อถึงไรค่ะ
ทำไมลูกถึงไม่ซื้อมาละ




โดย: fordear วันที่: 15 สิงหาคม 2552 เวลา:21:35:18 น.  

 
จริงๆน่าจะบอกตรงๆกับแม่ไปเลยจะดีกว่า


โดย: wbj วันที่: 9 ตุลาคม 2552 เวลา:13:32:53 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

benzmkt
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]










Google




Friends' blogs
[Add benzmkt's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.