Group Blog
 
 
มกราคม 2549
 
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031 
 
26 มกราคม 2549
 
All Blogs
 

เดินทางมาอินเดียครั้งแรก

เมื่อเพื่อนมันกล้ารับปากว่าจะมารับ จัดการเรื่องที่พักให้ มีหรือจะไม่กล้าไป วีซ่าก็เรียบร้อย (การที่จะมาอินเดียได้ต้องไปขอวีซ่า ที่สถานฑูต อินเดีย ประจำประเทศไทย ตั้งอยู่ ที่ซอยประสานมิตร การขอวีซ่าใช้เวลาดำเนินการสองวัน คือไปทำวันหนึ่ง และไปรับในวันรุ่งขึ้น) ของทุกอย่างที่คิดว่าจำเป็นเตรียมพร้อมอยู่ในกระเป๋า ต่อไปนี่ก็ได้เวลาเดินซ๊ะที่ การเดินทางครั้งนี่เป็นการเดินออกนอกประเทศครั้งที่ไกลที่สุด โดยสายการบินอินเดีย แอร์ไลท์ ออกจากสนามบินดอนเมือง ตอนตีห้าครึ่ง

วันก่อนออกเดินทางวุ่นวายกับการซื้อของและจัดกระเป๋า ตกเย็นเพื่อนๆ โทรมาตาม “เฮ๋ยเจอกันร้านเดิม พวกตูจะเลี้ยงส่งมึง” เพื่อนเลี้ยงทั้งทีจะขัดมันก็กะไรอยู่ช่ายป๊ะ คืนนั้นเลยล่อไป ตีสอง กลับมาถึงบ้านตอนเกือบตีสาม อาบน้ำแต่งตัวใหม่ และจัดกระเป๋าส่วนที่เหลือ ถึงสนามบินตอนตีสี่ครึ่ง สรุปว่าคืนนั้นทั้งคืนไมได้นอน แต่ไม่เป็นไร ไปนอนบนเครื่องก็ได้ว๊ะ

จัดการโหลดกระเป๋า เช็คอิน เข้าไปรอที่พักผู้โดยสารรอขึ้นเครื่อง ไม่มีคนไทยเลยหรือเนี๊ยะ มีแต่แขกหน้าตาหน้ากลัว ตัวดำ ๆ ทั้งนั้น เคยอ่านหนังสือมาหลายเล่ม เรื่องการ ดีเล ของสายการบินนี้ วันนี้ตูจะโดนหรือเปล่าเนี๊ยะ เรื่องภาษาก็อ่านไม่ได้ พูดไม่ออก เขียนไม่เป็น เอาละว๊ะตายเป็นตายตัดสินใจแล้วนี่ เมื่อถึงเวลามีประกาศให้ผู้โดยสารขึ้นเครื่องได้ โล่งใจไม่ ดีเล แน่นอน เดินเข้าประตูเครื่องปั๊บ แปลกใจ + สงสัยนิดหนึ่ง เอ๋!!! แอร์ตัวจริงป่วยหรือเปล่า เลยส่งแม่แอร์มาทำงานแทน แก่ ๆ หน้าหงิก ๆ หัวเซอ ๆ พุงห้อย ๆ เอาว๊ะไม่เป็นไร ขอให้ส่งถึงที่แล้วกัน

ได้เวลาเครื่องออก แอร์คนเดิม (แม่แอร์) ออกมาสาธิต อุปการณ์ช่วยชีวิต ฉุกเฉิน ดูจากลักษณะขอเธอแล้วเหมือนกับอดนอนมาสองคืน ตาปรือ ทำท่าทางแบบขอไปที เครื่องบินเที่ยวนี่ จากกรุงเทพฯ แวะเชนไน และบังกาลอร์ ก่อนที่จะถึงไฮเดอราบัด ลืมบอกไปว่าเมื่องที่จะมาคือเมือง ไฮเดอราบัด(Hyderabad) รัฐ อันธรประเทศ(Adhara Pradesh) อยู่ทางใต้ตอนบนของประเทศ

เครื่องมาถึงปลายทาง เมืองไฮเดอราบัด ตอนประมาณบ่ายโมงกว่า ๆ ใช้เวลาเดินทางเกือบ ๆ ๖ ชั่วโมง ซึ่งเวลาบินจริง ๆ แค่ ๓ ชั่วโมง เสียเวลาแวะรับผู้โดยสารอีก สองที่ไป ๓ ชั่วโมง ก่อนออกจากสนามบินก็หวั่น ๆ อยู่เหมือนเพื่อนตูจะมารับหรือเปล่า เขาจะลืมไหม ถ้าเขาไม่มาจะทำอย่างไร คิดไปสารพัด เช็คเอกสารต่าง ๆ ฝ่าดงแขกออกมาได้ เจอหน้าเพื่อนที่จำหน้าไม่ค่อยได้ โอ้ !!!!!!! รอดแล้วเรา

เพื่อนมารับ พาขึ้นรถ ออโต้ ( Auto) คล้าย ๆ กับ รถตุ๊กตุ๊ก บ้านเรา ออกจากสนามบินปั๊บ ต้องคิดใหม่ เรายังไม่รอดตาย!!!!!!!! คนที่นี่ขับรถกัน ถ้าเป็นเมืองไทย โดนยิงตายตั้งแต่ออกจากบ้านแล้ว คิดอยากจะเลี้ยวก็เลี้ยว อยากจะแซงก็แซง ใช้แตร กันหูแทบแตก ออโต้ที่รับพวกเรามาก็ใช่ย่อย ขับชนิดที่ว่าห้ามยื่ออวัยวะ ส่วนใดออกนอกรถเป็นอันขาด ลงจากรถ อาจจะไม่ครบอาการ ๓๒ เป็นไปได้ ด้วยผลบุญที่ทำไว้ ส่งผลให้การเดินทางครั้งนี้ ถึงพี่พัก โดยสวัสดิ์ภาพ




 

Create Date : 26 มกราคม 2549
3 comments
Last Update : 26 มกราคม 2549 14:20:54 น.
Counter : Pageviews.

 

น่าสนใจค่ะ

 

โดย: Aisha 26 มกราคม 2549 14:37:48 น.  

 

ลงชื่อมาขออ่านด้วยนะค่ะ แล้วก็จะขอติดตามอ่านต่ออีกค่ะ

 

โดย: JewNid 26 มกราคม 2549 17:34:54 น.  

 

แล้วจะตามอ่านต่อครับ

 

โดย: เ ม ฆ ค รึ่ ง ฟ้ า 26 มกราคม 2549 19:17:21 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

deninindia
Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




The new guy in India
Friends' blogs
[Add deninindia's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.