o หัวใจบอบบาง สร้างมาเพื่อเธอ o
Group Blog
 
 
กรกฏาคม 2555
 
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031 
 
20 กรกฏาคม 2555
 
All Blogs
 
ระริน ตอนที่ 1(ยังหาชื่อเรื่องที่เหมาะสมไม่ได้คะ)

ท่ามกลางอากาศเย็นในช่วงปลายของปี บรรยากาศของเมืองหลวงยังคงร้อนระอุไปด้วยพิษเศรษฐกิจ การแข่งขันทำมาหากิน ใช่ชีวิตอย่างเร่งรีบในแต่ละวัน ทำให้กรุงเทพฯดูเหมือนเป็นเมืองที่ไม่มีวันหลับไหลแม้ยามค่ำคืน สาวน้อยอายุ 23 ปีต้นๆ ระริน เป็นอีกคนหนึ่งที่ต้องร่วมชะตากรรมกับผลกระทบทางเศรษฐกิจนี้ไปด้วย จากเคยมีบ้านใหญ่โตราวคฤหาสต์ บัดนี้ระรินต้องอยู่เพียงห้องเช่าเล็กๆที่มีห้องน้ำ ห้องครัว ห้องนอน อยู่ในห้องเดียวกัน บิดาหนีจากระรินไปตลอดกาลด้วยการปลิดชีพตัวเอง ภายในห้องนอนแห่งคฤหาสต์ประจำตระกูล ทรัพย์สินที่เหลือทั้งหมดก็โดนธนาคารยึดเพื่อชดใช้กับการฉ้อโกงของพ่อระรินและหนี้สินเมื่อยังมีชีวิตอยู่ สาวน้อยหน้าใสใบหน้าเรียว สายตากลมโต ผิวสองสีตามแบบฉบับคนไทย จมูกโด่งเล็ก ริมฝีปากบาง ผมลอนด์สีน้ำตาล แต่ภายใต้ใบหน้าแสนงดงามกลับแฝงไว้ด้วยความเจ็บปวดอย่างแสนสาหัส

 

 

“คุณพ่อคะ รินอยากไปเที่ยวสวนสนุกเหมือนในทีวีคะ พารินไปหน่อยนะคะ” 

 

“ ได้ วันนี้พ่อว่างพอดีเลยแต่รินต้องเป็นเด็กดีนะ”

 

 

ระรินนึกถึงภาพเมื่อครั้งวัยเยาว์ที่เธอมีชีวิตสุขสบาย ฟุ่มเฟือย หรูหรา ในบ้านคฤหาสน์หลังโต พลางน้ำตาไหลอาบใบหน้าเพราะคิดถึงบิดาอันเป็นที่รักอย่างขาดใจ  ไม่มีคำพูดใดๆที่จะมาปลอบโยนระรินให้หายจากความเจ็บปวดได้เลย วันวานของระรินยังย้อนวนมาฉายซ้ำอยู่ในใจของเธอเสมอ

 

 

ณ ผับแห่งหนึ่ง

 

 

“มาเต้นกันเถอะเพื่อนๆ สนุกดีออก” ระรินเรียกเพื่อนพลางเอื้อมมือไปดึงแขนเพื่อนสนิทตั้งแต่สมัยเรียนมัธยมปลาย

 

“เมย์ น้ำ ก้อย พลอย ส้ม “ ลุกๆ เร็วอย่าให้เต้นคนเดียวซิ ไม่สนุกเลย

 

“นี่แกอกหัก หรือ ว่าฉลองการเป็นโสดฮ่ะ ริน” ดูรื่นเริง บันเทิงใจเหลือเกิน เมย์ถามขึ้นเพราะเห็นเพื่อนสาวเต้นไม่หยุดทั้งๆที่เพิ่งอกหักจากคนรักที่คบกันมาราว 2 ปี

 

“อืม ทั้ง 2 อย่างและแก”

 

ระหว่างนั้น ระรินไม่ได้ทันสังเกตุชายหนุ่ม 2 คนที่ยืนอยู่ข้างหลังเธอเลยซักนิด ชายหนุ่มทั้ง 2 ถือเพียงเบียร์คนละขวดแต่ดื่มอยู่พักใหญ่ ไม่มีทีท่าว่าจะหมดซักที ระรินเต้นๆไปเรื่อยจนเริ่มเหนื่อย เหงื่อเปียกเปื้อนไรผม เธอหันไปข้างหลังจะเรียกบริกรเพื่อสั่งเครื่องดื่มเพิ่ม ระรินเหลือบไปเห็นท่าทางของชายคนสูงโปร่งราวๆ 185  คิ้วเข้มดำรับกับจมูกที่โด่งเป็นสัน ผิวสองสี ริมฝีปากได้รูป เค้าเป็นผู้ชายที่หล่อเหลาเอาการจากใบหน้ารู้ได้เลยทันทีว่าเค้าเป็นลูกครึ่ง ท่าทางชายหนุ่มคนนี้เหมือนจะอยากคุยกับเธอ ระรินเริ่มงงๆกับอาการของชายหนุ่มที่ดูกระสับกระส่าย ยืนหันหน้าหันหลังพลางแอบไปกระซิบกับเพื่อนที่มาด้วยกัน ไม่ชั่วอึดใจ ชายหนุ่มคนดังกล่าวเดินเข้ามาหาระริน ยิ้มให้พร้อมกับคำพูดทักทาย

 

“สวัสดี ครับ ผมชื่อมาร์ตินครับ นี่เพื่อนผมครับ สกอร์ต” ชายหนุ่มแนะนำตัวเองด้วยภาษาไทยอย่างชัดเจน

 

“สวัสดีคะ ระรินคะ ยินดีที่ได้รู้จักคะ” ระรินแนะนำตัวเองตอบ และยังแนะนำให้เพื่อนๆให้รู้จักกับเพื่อนใหม่ด้วย

 

การสนทนาดำเนินการไปอย่างปกติ เสียงดังของดนตรีทำให้ต้องตะโกนคุยกันในบางครั้ง ระรินสังเกตเห็นใบหน้าเรียวคมเข้ม จมูกโด่งเป็นสัน  แม้ไฟจะไม่สว่างนัก ระรินยังมองเห็นแววตาอ่อนโยนของมาร์ตินได้เป็นอย่างดี

 

“อืม ชื่อมาร์ติน ทำไมพูดไทยได้ชัดเจนมากเลย เป็นลูกครึ่งหรือคะ”

 

“ผมเป็นคนอเมริกันครับ แม่ผมเป็นคนสเปน ผมอยู่เมืองไทยมา 7 ปีแล้ว ผมจึงสื่อสารภาษาไทยได้ครับ”

 

“ตอนนี้ทำงานอะไรอยู่คะ”

 

“ผมเป็นครูสอนเด็กอนุบาล หลายๆโรงเรียนครับ ผมเริ่มเป็นครูตั้งแต่ผมเรียนจบใหม่ๆ บ้านผมอยู่ที่อเมริกาครับ”

 

ระรินฟังคำตอบโดยไม่ใส่ใจอะไร

 

“คุณทำงานอะไรครับ”

 

“ยังคะ เพิ่งเรียนจบ คงอีกซักพักคะค่อยหางาน ตอนนี้ขอสนุกสนานก่อนคะ” หญิงสาวตอบ ใบหน้าแดงกล่ำ ด้วยฤทธิ์ของแอลกอฮอลล์ ถึงแม้ไฟจะไม่สว่างมากนักแต่มาร์ตินพิจารณามองดูใบหน้าหญิงสาว ไรผมที่เปียกเหงื่อ ริมฝีปากของเธอช่างน่าบดขยี้เสียจริง นัยถ์ตาทั้งสองของเขายังแอบเหลือบมองอกอวบอิ่มของระรินที่อยู่ภายใต้เสื้อคอลึก สีชมพูเข้มขับกับสีผิวหญิงสาวเป็นอย่างดี ถึงแม้จะมีเสื้อคลุมสีดำสวมทับแต่ก็ไม่อาจปกปิดสายตาของชายหนุ่มได้

 

“ผมชอบคุณมากๆเลย คุณน่ารัก และมีเสน่ห์มาก จะรังเกียจไหม หากผมขอหมายเลขโทรศัพท์ของคุณ”

 

“อืม ขอเป็นอีเมลล์ก่อนไหมคะ มาร์ตินเล่นเฟสบุคใช่ไหมคะ”

 

“ครับ ได้ครับ”

 

ระรินเอื้อมมือหยิบกระดาษโน้ตในกระเป๋า เขียนอีเมลล์ส่งให้มาร์ติน ไม่ได้เป็นเรื่องเสียหายหากหญิงสาวจะมีเพื่อนใหม่เพิ่มขึ้นอีกคน  เวลาล่วงไปได้ซักพักใหญ่ ทุกคนอยู่ในอาการมึนเมา

 

“มาร์ติน ชวนเพื่อนเมย์ไปเต้นซิคะ เพื่อนเมย์ชอบเต้นคะ” เพื่อนสาวยุยง

 

“ไปเต้นกันไหม” มาร์ตินหันไปถามระรินด้วยแววตาอ้อนวอน

 

“ก็ได้คะ”

 

มาร์ตินไม่ได้สัมผัสหรือจับมือถือแขนระรินเพียงซักนิด นี่จึงเป็นจุดที่ทำให้ระรินพอใจอยู่ไม่น้อยในความเป็นสุภาพบุรุษของมาร์ติน ชายหนุ่มสุดเท่ลุกขึ้นจากเก้าอี้ เชื้อเชิญหญิงสาว หนุ่มลูกครึ่งไม่เคยวางตาจากสาวน้อยที่อยู่เบื้องหน้าได้เลย หญิงสาวเดินนำหน้าเพื่อไปยังฟอร์เต้นรำ ภาพที่มาร์ตินเห็นคือ หญิงสาวผมสีดำยาวถึงเอว สวมกางเกงรัดรูปสีดำ กับร้องเท้าส้นสูง สวมทับอีกชั้นด้วยเสื้อคลุมสีดำ แต่ภายในเสื้อนั้นเป็นเสื้อสายเดี่ยวสีชมพูรัดรูปเน้นเนินอก ช่างเป็นหญิงสาวที่มีความงามและความโหดซ่อนอยู่ในตัว มาร์ตินอมยิ้มด้วยความประทับใจ เมื่อจังหวะดนตรีบรรเลงขึ้น ระรินเริ่มส่ายสะโพกกลมกลึงไปตามจังหวะ มาร์ตินค่อยๆเดินเข้ามาประชิดตัวหญิงสาวเอามือโอบเอวเบาๆ หญิงสาวไม่ได้ปัดป้องชายหนุ่มเพราะเริ่มจะประทับใจชายหนุ่มเข้าเสียแล้ว จากเพลงบรรเลงเร็วๆ เริ่มเปลี่ยนเป็นเพลงช้าเมื่อเวลาล่วงเข้าหลังตีสอง จากมือที่โอบเอวอยู่ห่างๆ ตอบนี้กลับเปลี่ยนเป็นลูบหลังเบาๆ ชายหนุ่มค่อยๆดึงสาวน้อยเข้ามาใกล้ตัวมากขึ้น ศรีษะของหญิงสาวชนกับปลายคางชายหนุ่มพอดี ฤทธิ์แอลกอฮอล์ทำให้หญิงสาวเคลิบเคิ้มไปกับสถานการณ์ที่เกิดขึ้น อกอวบอิ่มบดเบียดกับร่างที่แน่นไปด้วยกล้ามเนื้อของชายหนุ่มลุกครึ่งสเปนนัยย์ตาเหยี่ยว ไม่มีใครกอดระรินแบบนี้มาพักใหญ่ๆแล้ว ด้วยธรรมชาติเรียกร้องหญิงสาวค่อยๆเลื่อนมือกอดชายหนุ่มตอบ ยิ่งทำให้ร่างกายทั้งสองคนได้สัมผัสกันมากขึ้น แสงไฟค่อยๆถูกหรี่ลง ชายหนุ่มค่อยๆดันร่างหญิงสาวออกจ้องมองด้วยนัยถ์ตาอ่อนโยนประทับใจพลางอมยิ้ม หญิงสาวมองกลับด้วยแววตาอ่อนไหว น้ำตาเริ่มคลอเบ้า  ทั้งสองไม่ทันจะได้เอ่ยคำใด ชายหนุ่มใช้มือยาวดึงสาวน้อยมาประชิดตัว ค่อยๆบรรจงจูบแก้มอย่างอ่อนโยนไล่ไปจนถึงริมฝีปาก ริมฝีปากบางถูกจูบอย่างดูดดื่ม เขาสอดแทรกลิ้นเข้าไปอย่างไม่กลัวการผลักไสจากหญิงสาวเลยแม้แต่น้อย สาวน้อยผู้อ่อนประสบการณ์กำมือจับเสื้อชายหนุ่มไว้แน่น แม้ใจลึกๆจะรู้ว่าไม่ควรปล่อยให้ชายหนุ่มทำแบบนี้ แต่ใจจะต่อต้านฮอร์โมนตามธรรมชาติที่ร่างกายเรียกร้องได้อย่างไร หญิงสาวรู้สึกขนลุกไปทั้งร่างกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับเธอ มือน้อยเริ่มผลักไสชายหนุ่มออก ชายหนุ่มรู้ดีกว่าจริงๆแล้วหญิงสาวไม่ได้ต้องการผลักไสเขาอย่างที่แสดงออกมา ชายหนุ่มดึงตัวหญิงสาวเข้ามาแน่นกว่าเดิม ระดมจูบอย่างไม่หยุดหยั้ง หญิงสาวค่อยเอามือตบที่หลังชายหนุ่มเบาๆและดันร่างกายบึกบึนออก

 

 

“รินต้องกลับแล้วคะ เพื่อนๆต้องทำงานเช้าในวันพรุ่งนี้ อย่าลืมส่งเมลล์หรือแอดเฟสบุคมานะคะ”

 

“แน่นอนครับ “ ชายหนุ่มตอบรับพลางส่งยิ้มให้  รอยรสของริมฝีปากสาวน้อยยังตราตรึงอยู่ในหัวใจชายหนุ่มเป็นความประทับใจแรกที่ยากจะลืมเลือน หัวใจของหญิงสาวเต้นรั่วไม่เป็นจังหวะ ดูเหมือนเธอจะชอบชายหนุ่มแปลกหน้าคนนี้เข้าอย่างจัง เธอรีบสาวเท้ากลับมาหาเพื่อนๆ ทันที

 

“ป่ะ พวกแก กลับกันเถอะ”

 

“อ่ะ ป่ะๆๆกลับก็ได้ เดียวพรุ่งนี้ต้องไปทำงานเช้าเหมือนกัน”

 

“เฮ้ย เห็นนะเว้ย ทำไรอ่ะ” เพื่อนสาวชื่อส้ม เอ่ยแซวเพื่อนรัก

 

“อย่าพูดๆ จบๆ กลับ ได้แล้ว”ระรินพูดตัดบททันทีอ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 




Create Date : 20 กรกฎาคม 2555
Last Update : 20 กรกฎาคม 2555 0:16:45 น. 0 comments
Counter : 149 Pageviews.

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

Darkliver
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add Darkliver's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.