space
space
space
 
ธันวาคม 2559
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
space
space
31 ธันวาคม 2559
space
space
space

ศึกมารสะท้านยุทธ #4


การมาถึงของบุคคลหนึ่ง จึงเกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างใหญ่หลวงต่อบุคคลอีกผู้หนึ่ง

- --- -- --- - -

ณ เมืองที่อาศัยอยู่ของฮันโซ ซึ่งเป็นหัวเมืองใหญ่ ขณะนั้นฮันโซ กำลังศึกษาแลกเปลี่ยนวิทยายุทธ กับรุ่นน้อง รุ่นพี่ของตนอยู่ พลันก็ปรากฎการมาเยือน ของบุคคลผู้หนึ่ง เป็นชายท่าทางงาม อ้อนแอ้น แต่งกายด้วยเครื่องแต่งกายหรูหรา ราคาแพง ต้องการมาพูดคุย พบปะ แลกเปลี่ยนศึกษาหาความรู้กับฮันโซด้วย 

นางก็ต้อนรับโดยมารยาทอันดี ซึ่งภายในใจก็มิได้นึกคิดสงสัยอันใด  เนื่องด้วย มักมีผู้คนมากมาย แวะเวียนมายังเมืองแห่งนี้ และได้พบปะกับนางอยู่มิได้ขาดเป็นเรื่องปกติ

สอง-สามวัน ผ่านไป บุคคลผู้นี้ก็แวะเวียนกลับมาพบฮันโซอีก พร้อมของกำนัลมากมาย 

และอีกวันต่อมา เขาก็ได้มาเยือนอีก มาครานี้ด้วยเกี้ยวหรูหรางดงาม และคณะผู้ติดตามอย่างเอิกเริก ทั้งประกาศตนต่อหน้าทุกคน ว่าตนคือประมุขฉู่ แห่งพรรคพิรุณสวรรค์ แล้วเกิดชื่นชม ชอบพอฮันโซเป็นอันมาก ทั้งยังต้องการชักชวนนางให้ไปช่วยตนทำกิจการในพรรค

ฝ่ายฮันโซเมื่อได้ยินดังนั้น บังเกิดความสับสนพร้อมทั้งคำถามมากมายขึ้นในใจ ก่อนร่ำลากับประมุขฉู่ไปในวันนั้น ตนจึงได้ขอเวลากลับไปครุ่นคิดทบทวนเสียก่อน ประมุขฉู่กล่าวว่า อีก 3 วัน เขาจะกลับมาฟังคำตอบ

ทั่วแคว้นต่างรู้ดี ว่าเมืองที่อยู่ของฮันโซนั้นเป็นเมืองฝ่ายธรรมะ และเมืองของเจ้าเมืองเสวียจื่อ เป็นฝ่ายอธรรม เป็นคนละสายแขนงกันโดยสิ้นเชิง บัดนี้ประมุขฉู่ ญาติผู้น้องของเสวียจื่อผู้กระเดื่องเลื่องลือ กลับได้มา เพื่อชักชวนนางเข้าพรรคด้วยตนเองถึงที่ ทั้งยังประเคนทรัพย์สินของกำนัลให้ ด้วยต้องการนางไปเป็นดังมือขวาคนสนิท ฮันโซจึงได้นำเรื่องนี้ ปรึกษาแก่เจ้าเมืองของตน นามว่าเบี่ยนซื่อ ซึ่งมีความรักใคร่ชอบพออันดีแก่ฮันโซประดุจอาจารย์ผู้หนึ่งเสมอมา

▪ ▪ ▪ ▪ ▪ ▪ ▪ ▪

ณ บทสนทนาส่วนตัว ระหว่างฮันโซ กับเบี่ยนซื่อ

เบี่ยนซื่อ : บัดนี้ประมุขฉู่ ได้ประกาศตน และแสดงเจตจำนงค์แก่คนทั่วหล้าแล้ว ว่าต้องการตัวเจ้า เจ้าจะได้เติบโตไปอีกขั้น ข้ารู้ ว่าเจ้าอยากไป แต่ใยเจ้าจึงกังวลใจถึงเพียงนี้? น้องเรา

ฮันโซ : พี่ช่างรู้ใจข้ายิ่งนัก แต่เราอยู่ต่างฝ่าย ต่างแขนง แม้นจะไม่เคยมีความขัดแย้งอันใดต่อกัน แต่ทางฝ่ายเขาก็ต่างสายกับเรามาก จริง ที่ตัวข้าเองก็อยากเติบใหญ่ แต่ข้ายังไม่อาจรู้ว่า หากตัดสินใจก้าวออกไปจากจุดที่ข้ายืนอยู่นี้ ผลวันข้างหน้าจะร้ายดี ประการใด

เบี่ยนซื่อ : น้องเอ๋ย เจ้าเป็นคนมุ่งมั่น และมีความสามารถ หากเจ้าต้องการทำสิ่งใด ข้าเชื่อว่าเจ้าจะผ่านทุกสิ่งอย่างไปได้ เจ้ารู้หรือไม่? ว่าเบื้องใต้ความนิยมชมชอบของพี่น้องที่นี่ที่มีต่อเจ้านั้นเต็มไปด้วยความริษยา ทุกคนอยากเป็นให้ได้อย่างเจ้า แต่พวกเขาไร้สามารถ ยิ่งเวลานี้ ประมุขฉู่ให้ความเอ็นดูเจ้าออกหน้า เจ้าจะยิ่งอยู่ที่นี่ยาก 

(ทอดถอนใจเล็กน้อย)

...ทุกสิ่งนั้นได้เปลี่ยนไปแล้ว หากเจ้าตกลงใจจะอยู่ที่นี่ต่อไป จริงอยู่วันหนึ่งเจ้าจักมีทางเติบใหญ่ แต่หนทางนั้นก็ยังอีกยาวไกลนัก แม้นเจ้าจะเก่งกาจสามารถเป็นดาวเด่น แต่ด้วยลำดับชั้น ด้วยวัยวุฒิ ก็ยากยิ่งที่จะสามารถข้ามขั้นผู้เฒ่าผู้แก่ของเมืองเราขึ้นมา อายุเจ้านับวันจะเพิ่มมากขึ้น เมื่อถึงเวลานั้นหากเจ้ารอคอยได้ก็อยู่ไป แต่หากรอคอยไม่ได้ เจ้าจะมิเสียเวลาโดยเปล่าหรือ เจ้าจงตรองดูให้ดี

ฮันโซ : (รำพึง)...ทุกคนต้องเติบโต...(คิดในใจ ข้าจะรอเวลาไม่ได้)

เบี่ยนซื่อ : ข้านั้นมีแต่ความหวังดีแก่เจ้า แม้นต่อหน้าผู้อื่นข้าจะต้องคงไว้ซึ่งความยุติธรรม แต่เจ้าเองรู้ดี ว่าเจ้าคือบุคคล ที่แม้แต่ตัวข้าก็ยังมิอาจปฏิเสธใจตนได้ ว่ารักและโปรดปรานเจ้ายิ่งกว่าผู้ใด บัดนี้เจ้ามีโอกาสเติบใหญ่ชั่วข้ามคืน ใยเจ้ามิรีบทดลองคว้า? แต่หากมีเภทภัยอันใด เจ้าก็ยังสามารถกลับมาที่นี่ได้เสมอ

ฮันโซ : สายน้ำไม่อาจหวนคืน หากข้าได้จากไป ข้าจะไม่มีวันถอยหลังกลับมา

เบี่ยนซื่อ : (ยิ้มเบาๆ) นี่แหละตัวเจ้า ผู้มุ่งมั่น ถ้าเช่นนั้น จงบินไปเถิดน้องน้อยของข้า

ฮันโซกล่าวลาแก่เบี่ยนซื่อ พลันกลับไปนอนครุ่นคิดลำพัง จากศิษย์รุ่นน้องตัวเล็กๆในเมืองตน บัดนี้กลับมีผู้ยิ่งใหญ่เดินทางมาหยิบยื่นโอกาสให้ถึงที่... นี่มันเรื่องตลกของชีวิตอันใดหนอ? 

มิมีผู้ใดไม่อยากเติบใหญ่ ฮันโซเป็นบุตรเพียงคนเดียวของครอบครัว บิดาเป็นแม่ทัพใหญ่ แต่ได้เสียชีวิตไปนานแล้ว เนื่องด้วยบิดา - มารดา มีบุตรยาก ครั้งที่ฮันโซถือกำเนิดเกิดขึ้น มีนิมิตประหลาดแก่ยายเฒ่าภายในหมู่บ้าน ว่ามีดวงดาวสองดวงตกลงมาจากฟากฟ้าอย่างรุนแรง เกิดเสียงดังจนปฐพีสั่นไหวไปทั่ว บ้านเรือนพังพินาศ 

ฝันนั้นเสมือนจริงจนยายเฒ่าตกใจสะดุ้งตื่น 

นับตั้งแต่เด็กมา ฮันโซมีนิสัยประหลาดต่างจากหญิงทั่วไป เพราะบิดาหวังอยากจะมีลูกชายมาก จึงได้อบรมเลี้ยงดูอย่างอย่างห้าวหาญ บิดานั้นรักฮันโซนัก จึงได้ถ่ายทอดวิชาทุกสรรพสิ่งที่ตนรู้แก่นาง เมื่อเติบใหญ่ นางจึงมีนิสัยต่างจากหญิงอื่นที่หวังเพียงจะได้ครองเรือน ใช้ชีวิตกับสามีและครอบครัว 

ครั้งหนึ่งเมื่อฮันโซยังเยาว์ วิ่งเล่นอยู่กับญาติพี่น้อง เด็กๆบ้างก็เก็บผลไม้ บ้างก็เก็บผัก มาให้แก่บิดา-มารดาตน แต่ฮันโซนั้นกลับมองไปยังปราสาท ซึ่งมีหอสูงบนยอดเขา แล้วชี้ให้มารดาดู พร้อมกล่าวว่า 

"วันข้างหน้า ข้าจะครอบครองสิ่งเหล่านั้น แล้วนำมาให้ท่านแม่"

- - -

แม้นจะยังไม่รู้ชัด ว่าประมุขฉู่นั้นต้องการสิ่งใดจากตน แต่ด้วยใจอยากท้าทาย อยากรู้ อยากทดลอง อยากเผชิญโลกกว้าง ฮันโซได้ตัดสินใจ ตบปากรับคำ ตกลงแก่ประมุขฉู่ ว่าจะเข้าร่วมแก่พรรคพิรุณสวรรค์ ไปช่วยกิจการของพรรค ในฐานะผู้ติดตามคนสนิทของประมุข 

ประมุขฉู่เกิดความยินดีปรีดาเป็นอย่างมาก ประกาศแก่ผู้ติดตามของตนว่า บุคคลผู้นี้ นับแต่นี้ไปจะมาเป็นรองประมุขพรรคพิรุณสวรรค์ อยู่รองเพียงจากข้า แต่อยู่เหนือพวกเจ้าทุกคน 

ฮันโซได้ขอเวลาแก่ประมุขฉู่อีก 3 วัน เพื่อจัดการภาระส่วนตัวให้เสร็จ ก่อนไปยังพรรคพิรุณสวรรค์ พรรคในเครือข่ายของเจ้าเมืองเสวียจื่อผู้กระเดื่องเลื่องลือว่าเป็นผู้มีใจโอบอ้อมอารีย์ยิ่งนัก และพรรคพิรุณสวรรค์เป็นดุจของรักล้ำค่าของท่านเจ้าเมือง ก็ได้ถูกสร้างขึ้นอย่างงดงามที่สุดในบรรดา 3 พรรค จนได้รับการขนานนามในแคว้น ว่า "พิรุรสวรรค์ดุจสวรรค์บนแผ่นดิน"



Create Date : 31 ธันวาคม 2559
Last Update : 31 ธันวาคม 2559 13:29:02 น. 0 comments
Counter : 259 Pageviews.

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ
space

สมาชิกหมายเลข 1060804
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]






space
space
[Add สมาชิกหมายเลข 1060804's blog to your web]
space
space
space
space
space