space
space
space
<<
มกราคม 2560
 
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031 
space
space
5 มกราคม 2560
space
space
space

ศึกมารสะท้านยุทธ #11



ครั้นรับประทานอาหารเสร็จ กงจั่วจึงชักชวนฮันโซลงจากเขาพิรุณสวรรค์ สู่เมืองใกล้เคียงรอบข้าง เพื่อเยี่ยมเยือนบรรดาเจ้าเมือง แลประมุขพรรคต่างๆซึ่งเป็นพันธมิตรของพรรคพิรุณสวรรค์ บุคคลทั้งหลายเหล่านั้นล้วนเป็นสหายที่มีความสัมพันธ์อันดีกับกงจั่วทั้งสิ้น ต่างยินดีปรีดาต้อนรับขับสู้กงจั่วและฮันโซเป็นอันดี ฮันโซคิดว่า กงจั่วผู้นี้ช่างเป็นผู้องอาจกว้างขวางนัก แลนึกนิยมชมชอบอยู่ในใจ


บทสนทนา ระหว่างฮันโซ และกงจั่ว

ฮันโซ : ช่างเป็นเกียรติของผู้น้อยเช่นข้านัก ที่ได้รู้จักบรรดาท่านทั้งหลายเหล่านี้ ว่าแต่... ท่านกงจั่วเคยนำประมุขฉู่มาแนะนำแก่บุคคลเหล่านี้บ้างหรือไม่?

กงจั่ว : เคยบ้าง แต่มันกลับทำให้ข้าขายหน้ายิ่งนัก ข้าเลยไม่ยุ่งเกี่ยวกับมันอีก

ฮันโซ : เหตุใดเป็นเช่นนั้นเล่า?

กงจั่วจึงชี้ให้ฮันโซดูป้ายประกาศของพรรคพิรุณสวรรค์ ที่ติดอยู่ในเมือง กล่าวประกาศถึงงานเฉลิมฉลองวันเกิดของเจ้าเมืองเสวียจื่อ


กงจั่ว : เจ้าเห็นสิ่งนั้นหรือไม่ ป้ายประกาศนี้ประมุขฉู่ของเจ้าเป็นผู้ทำขึ้น เจ้าเห็นสิ่งผิดปกติในนั้นหรือไม่?

ฮันโซ : (มองแล้วพิจารณา) ประกาศนี้... ฉไนจึงติดตราของพรรคอื่น?

กงจั่ว : ผิดแล้ว นั่นคือตราของพรรคพิรุณสวรรค์ ประมุขฉู่บอกว่า ตราของพรรคสกุณางามดี เลยไปเอาตราของพรรคสกุณามาปรับใหม่ให้เป็นของตน

ฮันโซ : ถ้าเช่นนี้ประมุขพรรคสกุณาจะมิโกรธเคืองหรือ

กงจั่ว : มันทะเลาะกับพรรคอื่นไปทั่วแคว้นแล้ว แม้นแต่สุราเลิศรสที่ประมุขพรรคราตรี สหายเก่าแก่ข้า ได้ส่งมาให้พรรคเราเป็นของขวัญในงานวันเกิดท่านเจ้าเมือง มันชิมดูแลกล่าวว่าเป็นสุราชั้นต่ำ มันให้คนเปลี่ยนสุราใหม่เสียสิ้น ประมุขพรรคราตรีรู้เรื่องเข้าแทบจะอยากซัดมันสักฝ่ามือ

ฮันโซ : ยังมีผู้ใดอีกหรือไม่ที่ประมุขฉู่ไปวิวาทด้วย?

กงจั่ว : ให้ข้าเล่าทั้งวันก็ไม่หมดดอก ตอนนี้แม้นแต่ผู้เฒ่าในพรรคเหมันต์เมฆาของเจ้าเมืองเสวียจื่อ มันก็ไปวิวาทด้วย ล่าสุดก่อนข้าจะมาที่นี่ มันไปประมือกับประมุขพรรคคิมหันต์สราญ แรกเริ่มมันฝากฝังพีเจี่ยว น้องชายของประมุขเจี่ยวแห่งพรรคคิมหันต์สราญ วานให้ช่วยทำการให้ พีเจี่ยวช่วยทำให้มันจนลุล่วง แต่ไม่ถูกใจมัน และมันได้กล่าวปรามาสพีเจี่ยวว่าโง่เง่า จนเกิดประมือกัน พีเจี่ยวนั้นบาดเจ็บ ประมุขเจี่ยวรู้เข้า บุกมาหามันถึงพิรุณสวรรค์ สู้กันอยู่ 40 กระบวนท่า

ฮันโซ : แล้วผลเป็นเช่นไร?

กงจั่ว : จะเป็นเช่นไร? วันนี้เจ้าเห็นมันเข้าพรรคหรือไม่? เมื่อคืนนี้มันได้พ่ายแพ้แก่ประมุขพรรคคิมหันต์สราญ เลยหนีไปไหนแล้วก็ไม่รู้ ข้าจึงได้มาคอยดูแลเจ้าแทนมันนี่แหละ มันทำสิ่งใดข้าก็ไม่ได้นึกรังเกียจมากมาย แต่มีเรื่องเดียวที่มันทำ แล้วข้ารู้สึกสะท้อนใจนัก วันนี้เจ้าคงได้เห็นยายเฒ่าพิการที่คอยทำความสะอาดภายในพรรค ขานางไม่ดี ซ้ำยังเป็นใบ้ ประมุขฉู่ว่าเลี้ยงนางไว้ก็ไร้ประโยชน์ ไม่เจริญหูเจริญตา สั่งคนให้ไล่นางออกไปจากพรรค ยายเฒ่านั้นไม่มีที่ไป วันวันต้องแอบเข้ามาขอข้าว กับพ่อบ้านกินประทังชีวิต ข้านั้นรับรู้เรื่องนี้แล้วรู้สึกเวทนานัก จึงได้สั่งพ่อบ้านจัดข้าวไว้ให้นางกินทุกวัน เจ้าดูสิ แม้นแต่คนพิการมันยังรังแก จิตใจมันทำด้วยอะไร

ฮันโซได้ยินเรื่องราวต่างๆของประมุขฉู่ดังนั้นก็รู้สึกลำบากใจยิ่ง นี่ข้าจักต้องมาเป็นดั่งมือขวาของคนเลวทรามเช่นนี้หรือ...? กงจั่วเห็นสีหน้ากลัดกลุ้มครุ่นคิดของฮันโซ จึงยิ้มอย่างมีเลสนัย แลกล่าวแก่ฮันโซว่า

กงจั่ว : ข้ามีคำถามจะถามเจ้า 3 สิ่ง เจ้าจงตอบข้ามาตามความคิดของเจ้า หากแม้นเจ้าตอบแล้ว ข้าจึงมีเรื่องจะบอกแก่เจ้าหลังตอบทั้ง 3 คำถามจบ

ฮันโซ : ท่านจักถามสิ่งใด โปรดจงถามมาเถิด

กงจั่ว : ข้อ 1 ตำแหน่งประมุขนั้น แท้จริงคือผู้ใด?

ฮันโซนั้นคิดเพียงครู่ แล้วจึงยิ้ม แลตอบแกกงจั่วด้วยท่าทีสบายๆ ว่า

ฮันโซ : เรื่องนี้ง่ายมาก ประมุขคือผู้นำ ผู้นำ คือผู้ที่ต้องแบกรับภาระทุกสิ่งใหญ่น้อยเหนือกว่าผู้อื่น ต้องเหนื่อยยากกว่าผู้อื่น จะกล่าวว่าเสียสละมากกว่าผู้อื่นก็ใช่ที่ เนื่องด้วยมันเป็นหน้าที่ของตนโดยตรงอยู่แล้ว คุณลักษณะสำคัญของประมุขทุกคน ที่จำต้องมีไว้ในใจให้มั่น คือความกล้าหาญ กล้าที่จะทำในสิ่งที่ถูกต้อง แม้นจะขัดต่อความต้องการในจิตใจตน ซื่อสัตย์แลยุติธรรมต่อผู้อื่น เสมอกับที่ยุติธรรมต่อตนเอง และที่ขาดไม่ได้คือต้องมีความเมตตากอรปด้วย

กงจั่วยิ้ม พอใจในคำตอบของฮันโซยิ่งนัก เขาจึงถามต่อข้อที่ 2

กงจั่ว : ดี... ดี คำถามข้อที่ 2 สาวกแลศิษย์ คือผู้ใด?

ฮันโซ : สาวกแลศิษย์... ก็เหมือนกับพี่น้อง พี่น้องคือแขนขา คือกำลัง เป็นผู้ที่ต้องเอาไว้ข้างหลัง ข้างหน้า และข้างๆ

กงจั่ว : (เกิดความสงสัย) ผู้ที่ต้องเอาไว้ข้างหลัง ข้างหน้า และข้างๆงั้นหรือ?... เจ้าจงอธิบายต่อเถิด ว่าความหมายมันคือสิ่งใด?

ฮันโซ : (ยิ้ม) ผู้ที่ต้องเอาไว้ข้างหลัง หมายถึง เมื่อเกิดเภทภัยน้อยใหญ่ประการใด ผู้ที่เป็นประมุขจะต้องออกไปเผชิญหน้า อยู่ข้างหน้าคนของตนเพื่อแก้ไขทุกสิ่งให้ลุล่วง แล้วเก็บคนของตนไว้ข้างหลัง ผู้ที่ต้องเอาไว้ข้างหน้า หมายถึง หากสาวกและศิษย์ของเราคิดทำสิ่งใหม่ สิ่งดี ประการใด เราจงเป็นผู้สนับสนุน คอยผลักดันเขาให้ประสบความสำเร็จ ส่วนผู้ที่ต้องเอาไว้ข้างๆ ก็หมายถึง ในหลายครั้งหลายครา ที่เราต้องให้ความเป็นสหาย ดังกัลญาณมิตรคอยอยู่เคียงข้างกับคนของเรามิได้ทอดทิ้ง

กงจั่วหัวเราะเสียงดัง พออก พอใจ กับคำตอบของฮันโซ กล่าวแก่ฮันโซว่า ...ดี ดี ดีมาก จนมาถึงคำถามข้อสุดท้าย

กงจั่ว : หากมีวันหนึ่ง มีคำสั่งโดยตรงอันใดจากท่านเจ้าเมืองเสวียจื่อสั่งการลงมา แลเป็นเรื่องสำคัญอย่างยิ่งยวด เจ้าจะทำตามหรือไม่?

ฮันโซ : ...หากเป็นเรื่องที่สำคัญยิ่งยวดดังเช่นท่านว่านั้น ข้าจะรุดไปพบกับท่านเสวียจื่อ เพื่อสอบถามให้กระจ่างเสียก่อน ว่ามันคือคำสั่งอันแท้จริงจากท่านหรือไม่ แลข้าจึงจะกระทำ มิเช่นนั้น โดยคำสั่งที่เลื่อนลอย ข้าไม่อาจรู้ได้ว่ามันเป็นคำสั่งจริง หรือคำสั่งเท็จจากผู้ใด ข้าจะไม่กระทำสิ่งใดโดยเด็ดขาด

กงจั่วหัวเราะ ตบมือ พออก พอใจอีกครา กงจั่วคิดในใจว่า ฮันโซเอ๋ย หากเป็นผู้อื่นคงตอบคำถามข้อสุดท้ายนี้เพื่อเอาใจข้า ว่าจักกระทำตามคำสั่งโดยพลัน แต่เจ้ากลับไม่เป็นเช่นนั้น เจ้าเด็กน้อยผู้นี้มิผิดแล้ว ...เป็นนางแน่ ...เป็นแม่นมั่น 

คนผู้นี้แล คือประมุขพรรคพิรุณสวรรค์อันแท้จริง

กงจั่วนึกปรีดายิ่งอยู่ในใจ




 

Create Date : 05 มกราคม 2560
0 comments
Last Update : 5 มกราคม 2560 19:57:47 น.
Counter : 284 Pageviews.
(โหวต blog นี้) 

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

space

สมาชิกหมายเลข 1060804
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]






space
space
[Add สมาชิกหมายเลข 1060804's blog to your web]
space
space
space
space
space