[CUT] REVOKE ♡ 02 ด้วยกัน




REVOKE 02 ด้วยกัน

                “นอนได้แล้วน่าแบมแบม”มือหนาลูบผมนุ่มที่เอาหัวมาซุกหาไออุ่นตรงหน้าอกเขา ก่อนจะคิ้วกระตุกเมื่อเข่าของอีกคนเคลื่อนมาสัมผัสส่วนสำคัญกลางลำตัว

                “แบม...”

                “ว่าไงยูค?”แบมแบมเงยหน้าขึ้นมามองอีกฝ่ายตาแป๋ว

                “ไม่ได้ตั้งใจหรอกใช่มั้ย?”ยูคยอมขยับออกมาเล็กน้อย ถึงห้องจะไม่ได้เปิดไฟแต่ฟังจากเสียงหัวเราะคิกคักของอีกคนก็เดาได้ไม่ยากว่ากำลังแกล้งเขา

                “ยูคหมายถึงเรื่องอะไรเหรอ?”

                “เปล่า นอนเถอะ”ร่างสูงข่มตาหลับ แต่ก็หลับไปลงเมื่อถูกแบมแบมขยับตัวไปมาแถมมือเล็กยังซุกซนจับโน่นจับนี่เขาไปทั่วสลับกับเสียงหัวเราะคิกคักทำเอาเขาแทบจะทนไม่ไหว

                “นี่! เมาแล้วเป็นแบบนี้เหรอไงเดี๋ยวก็เป็นแบบคราวก่อนหรอก”

                “คราวก่อน...”

                “อืม”

                “ฉันจำไม่ได้นี่คราวนี้ขอลองทำอีกได้มั้ย?” สาบานว่ายูคยอมไม่ได้หูฝาดหรือคิดมากไปเองที่ได้ยินคำพูดน้ำเสียงอ้อนๆ จากอีกฝ่าย

                “ทำอะไร?”

                “ต้องให้พูดอีกเหรอไงรู้สึกขนาดนี้แล้วเนี่ย”ไม่พูดเปล่ามือเล็กลูบไล้หน้าท้องแกร่งก่อนจะเลื่อนลงต่ำไปเรื่อยจนสัมผัสกับส่วนที่ดันเป้ากางเกงจนนูนออกมา

                “แบม อย่าเล่น”อันตราย  แบมแบมเมาแล้วอันตรายมากๆ เลยยูคยอมรีบจับมืออีกคนไว้ไม่ให้ทำอะไรไปมากกว่านี้

                “ก็ไม่เล่นไง อยากทำ”ยูคยอมทำเนียนเป็นหูทวนลมไม่ได้ยิน เขาแค่รั้งร่างบางเข้ามากอดเบาๆ ไม่ยอมพูดอะไรอีกคนจะรู้มั้ยว่าเขาต้องข่มอารมณ์ดิบไว้ขนาดไหน

                “นายเมา ฉันไม่อยากทำ”

                “ถ้าเมาก็เป็นแบบรอบก่อนแล้วนี่ฉันยังพูดกับนายรู้เรื่องอยู่เลยนะ...เพราะงั้นมาทำด้วยกันเถอะ”

                แบมแบมจะรู้ตัวมั้ยว่าทั้งคำพูดและการกระทำของตัวเองมีอิทธิพลต่อคิม ยูคยอมมากขนาดไหน เส้นความอดทนเขาขาดผึ่งทันทีที่ได้ยินประโยคเมื่อครู่!

                “ตื่นมาจำไม่ได้อย่ามาว่าฉันแล้วกันนะ” สุดท้ายยูคยอมก็ไม่อาจฝืนอารมณ์ของตัวเองได้ มือหนาภายใต้ผ้าห่มเคลื่อนไปยังเสื้อยืดที่อีกฝ่ายสวมก่อนจะเลิกมันขึ้นไล้มือเบาๆ ไปตามผิวนุ่มบดบี้ตุ่มไตบนหน้าอกของอีกฝ่ายริมฝีปากหยักประกบลงบนริมฝีปากนุ่มของอีกคนก่อนจะผละออกมากดริมฝีปากลงบนลำคอนุ่มกดจูบเบาๆ ไล่ลงมา กลิ่นหอมประจำตัวแบมแบมให้ความรู้สึกดี มันไม่ใช่กลิ่นน้ำหอมเป็นกลิ่นอ่อนๆ ที่ได้ดมแล้วติดใจ ผ้าห่มผืนหนาถูกกระชากออกเพื่อไม่ให้ขัดขวางการกระทำตอนนี้เสื้อยืดตัวบางถูกดึงออกไปอย่างรวดเร็ว ก่อนที่ลิ้นร้อนจะตวัดลงบนเม็ดเชอร์รี่เล็กบนหน้าอกคนตัวเล็กสลับกับริมฝีปากที่ดูดดุนทำเอาคนถูกปรนเปรอบิดเร่าด้วยความเสียวซ่านสติกระเจิงหายไปหมด

                “อ่า...อื้อ...”

                ยูคยอมลุกขึ้นถอดเสื้อของตัวเองออกอย่างรวดเร็วก่อนจะปลดเข็มขัดและกางเกงของแบมแบมออกตามมาเหลือเพียงอันเดอร์แวร์ตัวเล็กที่ปกปิดส่วนล่างเอาไว้เท่านั้นแบมแบมหอบหายใจอย่างต่อเนื่อง ในหัวเขาตอนนี้มันว่างเปล่าไปหมด

บอกตรงๆ ว่าเขาไม่เคยตามดูงานถ่ายแบบของยูคยอมเลยซักครั้งไม่เคยจะสังเกตเลยว่าอีกคนหุ่นดีขนาดไหน แต่ตอนนี้สิ่งที่สงสัยประจักษ์อยู่ตรงหน้าแล้วมือเล็กเผลอวางบนหน้าท้องที่เป็นลอนสวยของอีกฝ่ายที่คร่อมตัวเขาอยู่อย่างอยากรู้มิน่าล่ะหุ่นแบบนี้ถึงได้เป็นนายแบบ

                “เดี๋ยวฉันก็ทนไม่ไหวหรอกแบม” ยูคยอมกระซิบเสียงแหบพร่าก่อนจะเคลื่อนมือมายังส่วนล่างเคล้าคลึงส่วนอ่อนไหวของคนตัวเล็กผ่านอันเดอร์แวร์สีขาวก่อนจะรูดรั้งปราการสุดท้ายออกไป

                “อ๊ะ ยูค...”แบมแบมกัดริมฝีปากเพื่อระงับเสียงน่าอายขณะที่มือหนารูดรั้งส่วนนั้นจนเขาแทบจะทนไม่ไหว

                “นายไม่เคยช่วยตัวเองเลยเหรอ?”ยูคยอมเอ่ยถามคำถามน่าอาย แบมแบมส่ายหน้าอย่างรวดเร็วแม้จะอยู่ในความมืดแต่ยูคยอมก็จินตนาการสีหน้าของแบมแบมตอนนี้ได้ดีแบมแบมนะไร้เดียงสาน่าดูเลย แต่นั่นแหล่ะที่ทำให้เขาชอบ

                “เดี๋ยวสอนว่าควรทำยังไง”ยูคยอมหัวเราะในลำคอ ก่อนจะกดจูบร้อนแรงให้ร่างบางที่อยู่ข้างล่างมือหนารูดรั้งกลางกายจนแบมแบมกลั้นเสียงไม่ไหว

                “อะ...อ๊ะ...ยูค...มัน...”

                “ถ้าฉันไม่อยู่แล้วทำเองนะ” คำพูดของยูคยอมเรียกเลือดบนใบหน้าของแบมแบมได้ดี ก่อนที่มือหนาขยับเร็วขึ้นอย่างรู้งานอีกทั้งยังใช้ริมฝีปาก และมืออีกข้างปรนเปรอเม็ดเชอร์รี่บนหน้าอก ทำเอาอารมณ์คนข้างล่างพุ่งสูงขึ้นไปอีก

                “อะ...อ๊า...แฮ่กๆ”แบมแบมหอบหายใจอย่างเหนื่อยอ่อน หลังจากที่ปลดปล่อยออกมาจนเปื้อนมือหนาไปหมดยูคยอมดันนิ้วที่เปื้อนน้ำของอีกฝ่ายดันไปช่องทางด้านหลังอย่างรวดเร็วเพราะไม่มีตัวช่วยเลยต้องทำอย่างนี้ให้อีกฝ่ายเจ็บน้อยลง

                “อื้อ” แบมแบมครางก่อนออกมารู้สึกแปลกๆ ที่มีอะไรดันเข้ามาทางช่องทางด้านหลัง ตอนแรกรู้สึกอึดอัดที่อยู่ๆมันก็รู้สึกถึงความใหญ่ของสิ่งที่ดันเข้ามาเพราะยูคยอมเพิ่มเป็นสองและสามนิ้วตามลำดับ

                “อ่า รอแป๊บนึงนะ”ยูคยอมลุกขึ้นจากเตียง ก่อนจะถอนนิ้วออกมาจนแบมแบมเผลอร้อง ร่างสูงปลดเข็มขัดและกางเกงออกร่นไปอยู่บนพื้นอย่างไม่สนใจมือหนาเปิดลิ้นชักหัวเตียงหาอะไรบางอย่างอยู่พักหนึ่งจนแบมแบมเอ่ยถาม

                “หาอะไรอ่ะ?”

                “ถุงยาง...หาไม่เจอ”เขาจำได้ว่าเคยซื้อมาติดไว้เหมือนกัน แต่ก็ไม่รู้ว่าเอาเก็บไว้ที่ไหน

                “ไม่ต้องใช้ก็ได้” 

                “แต่ว่า...”

                “มาต่อเถอะ”คำเชิญชวนของแบมแบมทำเอายูคยอมขมวดคิ้ว พร้อมกับความคิดที่ว่า เมาชัวร์ ขายาวก้าวกลับขึ้นไปบนเตียงก่อนจะแทรกตัวไปตรงกลางระหว่างขาของอีกฝ่ายแล้วดันส่วนหัวเข้าไปยังช่องทางด้านหลังช้าๆ

                “อึก...”ริมฝีปากอิ่มเม้มเข้าหากัน เผลอกัดริมฝีปากตัวเองเมื่อถูกอีกฝ่ายดันกายเข้ามาความรู้สึกเจ็บแล่นริ้วขึ้นมาจนเผลอกำผ้าปูที่นอนแน่น

                “เจ็บเหรอเดี๋ยวทำค่อยๆ” ยูคยอมพอเห็นอีกฝ่ายเงียบไปเลยถอนแก่นกายออกมาก่อนจะดันเข้าไปใหม่ช้าๆ แบมแบมนิ่วหน้าเพราะความเจ็บก่อนจะร้องออกมาเพราะความเสียวกระสันหลังจากอีกฝ่ายดันกายเข้ามาด้านในจนสุด

                “อ๊าาาา...”

                ขาเล็กถูกจับพาดบ่าอีกคนยูคยอมจับเอวบางก่อนจะค่อยๆ ดันกายเข้าไปจนสุด แล้วดันออกเป็นจังหวะเพราะแรงเสียดสีทำให้แบมแบมแทบจะกลั้นหายใจแต่ไม่นานความเจ็บปวดเริ่มหายใจก่อนจะกลายเป็นความเสียวซ่านมาแทนที่

                “ยังเจ็บอยู่มั้ย?”ถ้อยคำหวานหูเอ่ยถาม แบมแบมส่ายหน้าปฏิเสธยูคยอมดวงตากลมช้อนมองคนข้างบนที่ยังขยับกายเข้าออก ย้ำๆ เขาแทบควบคุมตัวเองไม่ได้เลยปล่อยตัวปล่อยใจไปตามสัญชาตญาณในตอนนี้มือหนาเคลื่อนไปสัมผัสกายของแบมแบมก่อนจะเริ่มปลุกปั่นอารมณ์คนด้านล่างอีกครั้ง

                “อื้อ...ยูค...ไม่ไหว...อะ...อ๊า...”

                “ทนก่อนนะ...อ๊ะ...”ยูคยอมกัดริมฝีปากตัวเองแน่น ช่องทางอีกคนตอดรัดเขาแน่นไปหมดจนแทบจะทนไม่ไหวเขาขยับตัวเข้าออกเร็วขึ้น ขณะที่มืออีกข้างก็ยังทำหน้าที่ได้ดีไปพร้อมๆ กันยิ่งเห็นใบหน้าหวานที่อยู่ข้างล่างมองเขาด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยหยาดน้ำตาแห่งแรงปรารถนาและริมฝีปากที่เซ็กซี่นั้น ก็ทำเอาเขาแทบจะเสร็จในทันที

                “อื้อ...มัน...มัน...อ๊ะแบมแบมครางไม่เป็นภาษาพอถูกอีกคนสวนสะโพกใส่เร็วๆ เขาอยากจะปลดปล่อยออกมาเต็มทีแล้วแต่อีกฝ่ายก็ใช้นิ้วปิดส่วนหัวจนเขาทรมาน บิดไปบิดมา

                “รอพร้อมกันนะแบมอีกนิดเดียว อ่าาาา...” ยูคยอมครางในลำคอ อย่างควบคุมไม่อยู่เมื่อถูกผนังนิ่มตอดรัดจนแทบคุมไม่อยู่มือหนารูดรั้งแก่นกายอีกฝ่ายสองสามครั้งก่อนที่แบมแบมจะปลดปล่อยน้ำรักออกมาเยอะพอควรเปื้อนทั้งฝ่ามือ และหน้าท้องแกร่ง

                “อ๊ะ...แฮ่ก...”แบมแบมหลับตาแน่น รู้สึกถึงความอุ่นร้อนที่ฉีดเข้ามาในร่างกายร่างเล็กหอบหายใจด้วยความเหนื่อยอ่อน ก่อนที่ร่างสูงจะถอนร่างตัวเองออกไปริมฝีปากหยักกดจูบลงบนหน้าผากคนตัวเล็ก มือหนาเช็ดเหงื่อที่ผุดขึ้นตามกรอบหน้าสวยก่อนจะทิ้งตัวเองลงด้านข้าง

ยูคยอมมองคนในอ้อมกอดที่หลับตาพริ้มด้วยความเหนื่อยอ่อนอย่างเอ็นดู ไม่ว่าครั้งนี้อีกฝ่ายจะตั้งใจหรือไม่ แต่ที่เขารู้ก็คือตอนนี้เขามีความสุขเหลือเกิน อาจเพราะเราไม่เคยพูดถึงสถานะไม่เคยพูดถึงความสัมพันธ์ จริงๆแล้วอยู่ในสถานะนี้มันก็คงจะไม่แย่เท่าไหร่หรอกใช่มั้ย เพราะเขาดีใจที่เป็นคนที่สนิทกับแบมแบมที่สุด

                ร่างสูงลุกออกจากเตียงเข้าไปในห้องน้ำก่อนจะรองน้ำอุ่นออกมาเช็ดทำความสะอาดร่างกายให้คนตัวเล็กที่หลับไปแล้วเปลี่ยนชุดให้อีกฝ่ายสบายตัว ก่อนจะเข้าไปอาบน้ำด้านในและกลับออกมานอนสวมกอดคนที่หลับอยู่บนเตียง

                “ฝันดีนะ แบมแบม”


กลับไปคอมเมนท์ที่หน้าฟิคหลัก https://writer.dek-d.com/dek-d/writer/viewlongc.php?id=1624846&chapter=4




Create Date : 07 พฤษภาคม 2560
Last Update : 7 พฤษภาคม 2560 11:03:53 น.
Counter : 700 Pageviews.

0 comments
(โหวต blog นี้) 
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

daasoube
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



บางสิ่งบางอย่างควรอยู่ในที่ของมัน อย่าทำให้เรื่องของ "เรา" กลายเป็น เรื่องของ "เรากับเขา" เลย
พฤษภาคม 2560

 
1
2
3
4
5
6
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
 
 
7 พฤษภาคม 2560