.... [ บ่นพึมพำ ] ....
จะสอบแล้ว.....
ช่วงนี้ไม่ค่อยมีความสุขกับที่เรียนเล้ย
แต่เวลามันก็ผ่านไปเร็วเวอร์ 

เทอมนี้รู้สึกว่าจะมีแต่ปัญหาประดังประเดเข้ามาหาฉันหมดในทุกรูปแบบ
ไม่ว่าจะเพื่อน ทางบ้าน 
ครอบคลุมซ่ะทุกด้านเลย


เรื่องเรียน
เทอมนี้เป็นอะไรที่เรียนไม่รู้เรื่องที่สุดเท่าที่เคยเรียนมา
เขาว่ากันว่า พอเข้าวิชาภาคคุณก็จะรู้ว่ามันเป็นตัวของตัวเองมากน้อยแค่ไหน
ซึ่งก็คิดอยู่แล้ว ว่ามันไม่ใช่.... +555
ก็เป็นไปตามนั้น วิงเวียนอย่างบอกไม่ถูก
บอกแม่ว่าจะซิ่ว นางหาว่าพูดเล่น
ไม่เข้าใจว่าเกรดงามๆ เกียรตินิยมจะซิ่วทำไม!!
แต่กว่าจะได้เกรดแบบนั้นมาฉันต้องพยายามแค่ไหน
น้ำตาท่วมห้องไปเท่าไหร่ กดดันแค่ไหน ฟุ้งซ่านเท่าไหร่ 
นางก็ไม่เข้าใจ 

ฉันแค่อยากจะบอกนางว่าการที่ทำอะไรที่ตัวเองรักบางทีอาจจะดีกว่า
การที่ต้องมานั่งทรมานเหมือนพยายามเอาเข็มทิ่มแทงตัวเองแบบนี้
ฉันอาจจะได้เกียรตินิยมลำดับ1 แทนลำดับ2ก็ได้
โดยที่ไม่ต้องทรมานด้วยความรู้สึกอยากจะกรีดร้องแบบนี้

ทำไมไม่ชอบถึงเรียนได้ดี
ก็เพราะไม่ เคยมีเกรดไม่ดีอยู่ในใบทรานสคลิปจึงทำให้กดดันมากถึงมากที่สุด
พยายามอย่างที่สุดเพื่อให้ได้เกรดดีมาครอง 
นั่นแหละสาเหตุแห่งความเครียดที่ทำให้ปัญหาตามมา

แล้วยังจะต้องเตรียมตัวสอบทุนฝึกงานอีก แงๆๆๆ

เพื่อน
เพื่อนในกลุ่มก็ทะเลาะกันแบบอึมครึมอยู่นาน
ทนรับพฤติกรรมกันไม่ได้ก็ไม่บอกกัน ซึ่ง... พูดไปแล้วนางก็ปรับปรุงตัวอยู่ประเดี๋ยว
แล้วก็กลับมาเป็นเหมือนเดิม
ฉันยอมรับว่าความเห็นแก่ตัวใครๆก็มี มีมากมีน้อยก็เท่านั้น
นางกลับบ้านทุกอาทิตย์ที่ไม่มีเรียนทั้งๆที่เพื่อนที่ทำงานคู่กับนาง
จำต้องทำงานอยู่นั่นคนเดียวไม่ได้กลับบ้าน
เมื่อครั้งแรกที่นางเลือกจับคู่กับเพื่อน นางบอกว่านางรู้ว่าเพื่อนจะพานางรอด
แต่ทำไมนางไม่เคยคิดว่า นางจะพาใครรอดไปบ้าง
นางทำตัวอย่างนี้ใครๆก็หนักใจ ตัวรอด แต่ตัวไปอยู่กับคนอื่น
 รู้มั๊ยว่าเขาต้องดึงแกด้วย
ทั้งๆที่เขาเองก็จะหมดเรี่ยวแรงจะดึงตัวเอง 
เมื่อวันจันทร์ที่แล้วดูบอลดึกไม่สามารถมาทำแลบได้ จึงอ้างว่าปวดฟัน
คุณพระคุณเจ้าช่วย แล้วยังบอกว่าแค่วัดค่าเองไม่ใช่เหรอ น่าจะทำคนเดียวได้
แต่เมิงก็เอาผลไม่ใช่เหรอ อยากได้ก็ช่วยกันหน่อย
นางอยากได้ความช่วยเหลือซึ่ง นางไม่เคยคิดที่จะช่วยตัวเองก่อน
พอไม่ช่วยก็ทวงบุญคุณซ่ะงั้น ฉันก็ยังเอาตัวเองไม่รอดเลย จะให้ช่วยนาง
ทั้งที่ตัวเองก็ยังไม่รอด... ได้พากันดิ่งลงเหวคู่
ฉันจะต้องจัดการกับนางอย่างไร
ในเมื่อปีสี่พวกเราต้องปะหน้ากันเพื่อนจับฉลากแบ่งกลุ่มโปรเจคอีกครั้ง
ถ้าฉันจับได้นาง ฉันคงยื่นคำขาด ชั้นจะทำโปรเจคคนเดียว
หันไปบอกแบบเลิศๆ กุทำเองได้ ไม่ต้องพึ่งใคร --* +555

ครอบครัว
ฉันไม่อยากจะพึ่งเงินทางบ้าน ตอนนี้จึงต้อง...
เผชิญกับมรสุม มาม่า ไวไว นานาชนิตบะหมี่กึ่งสำเร็จอยู่ตอนนี้
เซง บะหมี่แล้วน้า......

ความรัก
แห้งเหี่ยวชนิดตายสนิท
เรียนยังเอาตัวไม่รอด เงินก็ไม่มีจะใช้ T_T
เอาเวลาที่ไปหาความรัก 



เฮ้ย... จำเริ่มจัดการตรงไหนก่อนเนี่ย งง ทำอะไรไม่ถูก




Create Date : 08 กรกฎาคม 2555
Last Update : 8 กรกฎาคม 2555 11:50:42 น.
Counter : 455 Pageviews.

2 comments
  
การเรียนในสิ่งที่ไม่ใช่ตัวเราเหนื่อยแค่ไหนอันนี้ผมเข้าใจดีเพราะเคยผ่านมาก่อน
ไหนๆก็ไหนๆแล้ว สู้ๆครับ
โดย: Don't try this at home. วันที่: 8 กรกฎาคม 2555 เวลา:14:12:50 น.
  
เป็นกำลังใจให้ว่าที่บัณฑิตนะจ๊ะ

ทำโปรเจคไม่ยากหรอกค่ะ ทำคนเดีียวก็ได้เนอะ

สู้ ๆ นะค่ะ
โดย: pimtida วันที่: 8 กรกฎาคม 2555 เวลา:22:35:56 น.
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

lustig
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



New Comments
กรกฏาคม 2555

1
2
3
4
5
6
7
9
10
13
14
16
18
19
20
21
22
24
25
26
27
28
29
30
31
 
 
8 กรกฏาคม 2555
All Blog