สิงหาคม 2560

 
 
1
4
7
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
 
 
GOD AND DEVIL WORLD ตอนที่ 256 - คำสารภาพรักของโจเหยียนเสวี่ย


GOD AND DEVIL WORLD ตอนที่ 256 - คำสารภาพรักของโจเหยียนเสวี่ย 


เหวิ่นเพ่ยซันได้รับการป้องป้องจากพ่อของเธอเสมอ แม้แต่ก่อนวันสิ้นโลกที่เจ้าพวกซอมบี้อยู่บนโลก , หล่อนไม่เคยเห็นความตายของคนอื่นด้วยตัวเอง เวลานี้เธอกลัวจนสติไม่มีแล้วและก็คว้าเสื้อของอวี๋จงไว้แน่นไม่ยอมปล่อย

อวี๋จงเพียงปรายตาไปมองเหว่ยเพ่ยซันก่อนที่จะพูดว่า," ตามผมมาใกล้ ๆ ผมไม่สามารถรับประกันชีวิตของคุณ!!"

หลังจากนั้น พื้นฐานของบุคคลอาจจะมีบทบาทสำคัญในช่วงเวลาใดก็ได้ ถ้าเหวินเพ่ยซันเป็นเพียงเด็กผู้หญิงธรรมดา อวี๋จงก็คงจะไม่ได้สนใจอะไรมากนัก
แต่อย่างน้อยเพื่อลดความเสี่ยงก็ต้องช่วยเธอ อย่างไรก็ตามเธอเป็นถึงลูกสาวของเหวิ่นเป่ากั๋ว , ถ้าอวี๋จงต้องการที่จะทำอะไรซักอย่างในเมือง Sy, 
เขาก็ต้องทำงานร่วมกับกำลังสำคัญ จะเป็นการดีที่จะสร้างความสัมพันธ์อันดีที่ยืนนาน

เหวินเพ่ยซันคว้าเสื้ออวี๋จงอย่างแน่น , ขณะที่หล่อนต้องระงับความอับอายและความลำบากใจก่อนที่จะจำคำพูดเขาก่อนหน้านี้ ตามหลังเขามาใกล้ ๆ

เพื่อนสนิทของเหว่ยเพ่ยซัน ไท่อี้เหยียน กำลังพยายามหลบหนีท่ามกลางความวุ่นวาย ขณะที่หล่อนวิ่งหล่อนก็เจอใครบางคน คนที่หล่อนรู้จัก ผลักความตายไปอยู่ตรงสายตา จะงอยนกนั่นกระแทกหน้าผากคนอย่างง่ายดาย 

ในการตอบสนองร่างกายของเธอดูมึนงงและลำไส้เธอก็ดูปั่นป่วน หัวใจของเธอเต้นอย่างดัง , ความกลัวเป็นดั่งน้ำแข็งไหลผ่านเส้นเลือดของเธอ เธอหลบหนีได้เร็วยิ่งนัก และเธอก็เห็นอวี๋จง สายตาขอเธอเต็มไปด้วยความโล่งใจอย่างแปลก ๆ ขณะที่เธอรีบตะโกนอย่างลนลาน:" ช่วยด้วย ช่วยด้วยยย!!!

อีกาดำ 2 ตัวได้ปราดตัวและทิ้งตัวไปทางไท่อี้เหยียน,เหมือนดั่งลูกศร อวี๋จงรีบแกว่งดาบของเขาอย่างต่อเนื่อง และฆ่าอีกาดำสองตัวนั่นทันที , เลือดสด ๆ ได้กระเซ็นไปที่พื้น ไท่อี้เหยียนสบโอกาสก็พุ่งเข้าสู่อ้อมแขนอวี๋จง กลิ่นน้ำหอมที่เข้าจมูกของเขา พร้อมเสียงร้องไห้อย่างหวาดกลัว " ฉันกลัวมากเลย! "


เหวิ่นเพ่ยซันมองไปที่ไท่อี้เหยียนที่อยู่ในออมกอดของอวี๋จงตอนนี้แล้วจิตใจของหล่อนดูไม่พอใจเล็กน้อย มันเป็นเรื่องแปลกบ้างคล้ายกับว่ามีบางอย่างที่สำคัญถูกขโมยโดยคนอื่น

"ตามผมมาใกล้ๆ" อวี๋จงไม่มีเวลาหรือจิตใจที่จะปลอมไท่อี้เหยียน จิ้งจอกน้อยตัวนี้ , ขณะที่เขาผลักเธออกไปและเดินไปข้างหน้าอีกครั้ง หลังจากที่ไท่อี้เหยียนโดนผลักออกจากอ้อมกอดของอวี๋จง หล่อนก็เดินตามเข้าอย่างใกล้ๆ มันดูเหมือนว่าท่ามกลางความวุ่นวายนี้ สถานที่ที่ปลอดภัยที่สุดคืออยู่ข้าง ๆ อวี๋จง

คนที่มีชื่อเสียงอย่างโจเหยียนเสวี่ยก็เดินหลังมาอย่างเงียบ ๆ หล่อนไม่ใช่คนโง่และเห็นได้ชัดว่าตามอวี๋จงนั้นเป็นทางเลือกที่ปลอดภัยที่สุด

"ช่วยฉันด้วย!! ช่วยฉันด้วย!! "  เจิ้งเพ่ยเพ่ยทีติดอยู่ในความวุ่นวาย และหล่อนก็เดินไปหาลู่เฉินกวนขณะที่อ้อนวอนเสียงดัง อย่างไรก็ตามความเร็วในการหลบหนีก็ลู่เฉินกวนก็อยู่ในระดับเร็ว แม้เสียงตะโกนอันดังของเจิ้งเพ่ยเพ่ย,เขาก็แกล้งทำเป็นไม่ได้ยินเสียงหล่อน

ท่ามกลางความสับสนอลหม่าน , ก็มีผู้ชายคนหนึ่งที่อยู่ข้างหลังเธอ ได้วิ่งไปข้างหน้าและชน เจิ้งเพ่ยเพ่ยล้มลงกับพื้น คนที่อยู่เบื้องหลังก็ไม่ได้สังเกตุเห็นว่ามีคนที่ยังมีชีวิตอยู่ใต้เท้าของพวกเขาในขณะที่พวกเขาเดินต่อไปอย่างรุนแรงและกระแทกให้พ้นทางขณะที่หลบหนี ในขณะที่เธอจะถูกเหยียบจนตาย , ผู้คนก็ได้แยกย้ายและหนีไปทางอื่น ภาพของ เจิ้งเพ่ยเพ่ย  อยู่ในสภาพที่เหมือนครึ่งผีครึ่งคน

มีอีกาดำจำนวนหนึ่งได้บินอยู่เหนือพวกเขาตอนนี้ และถลาลงคล้ายลูกศรตรงเข้าไปที่ไหล่ของพวกเขาด้วยจะงอยปากอันครบกริบเพื่อเจาะเข้าไปในหัวของผู้ที่วิ่งหนี

หนึ่งในฝูงอีกาดำบินบินลงมาเป็นทางสีทำตรงเข้าหา  เจิ้งเพ่ยเพ่ย ซึ่งตอนนี้หล่อนได้กะอักเลือดอย่างหมดหนทางอยู่บนพื้น มีแววตาฉายความกลัวขึ้นขณะที่หล่อนเฝ้าดูความตายของตัวเอง  ปีกที่ทยานอย่างเงียบๆได้เข้ามาใกล้เรื่อย ๆ 


ช่วงเวลานี้ , ได้มีแสงวาบจากมีดดาบและอีกาดำก็ถูกสับออกมาเป็นสองท่อนอย่างเหี้ยมโหด , ช่วยชีวิตของเจิ้งเพ่ยเพ่ยไว้ได้ เจิ่งเพ่ยเพ่ยได้เหลือบตามองคนที่ช่วยชีวิตหล่อนไว้และก็พบว่ามันเป็น "คนหยาบคาย" ที่เธอได้มีความรังเกียจอย่างมากเมื่อไม่นานมานี้เอง

ในตอนนี้, ไท่อี้เหยียนซึ่งยืนอยู่เคียงข้างอวี๋จงได้เห็นเจิ่งเพ่ยเพ่ยที่ได้รับบาดเจ็บอย่างสาหัสเนื่องมาจากโดนเหยียบมาหลายสิบครั้ง เธอเดินเข้าไปและช่วยเจิ่งเพ่ยเพ่ยลุกขึ้น และถามอย่างกังวล, "เพ่ยเพ่ย , คุณเป็นไงบ้าง?"

ถึงแม้ว่าไท่อี้เหยียนและเจิ้งเพ่ยเพ่ยจะมีนิสัยที่แตกต่างกัน , พวกเขาก็มีพื้นฐานครอบครัวที่ใกล้ชิดกันและเคยเป็นเพื่อนที่สุดตั้งแต่พวกเขายังวัยเยาว์ ทั้งคู่สนิทสนมกันมาก เมื่อได้เห็นว่าเจิ้งเพ่ยเพ่ยได้รับบาดเจ็บอย่างมา,ไท่อี้เหยียนก็รู้สึกกระวนกระวายใจจริงๆ  ในขณะที่เธอไอเป็นเลือด , เจิ้งเพ่ยเพ่ยก็มีสีหน้าที่มีความหวาดกลัวและบีบมืออันเล็กของไท่อี้เหยียนอย่างแน่น และร้องไห้พลางพูดว่า , "อี้เหยียน , ฉันเกือบตายแล้ว!! ฉันไม่ต้องการที่จะตาย!!"

หลังจากร่างกายที่บอบบางของหล่อนได้ถูกเหยียบย่ำด้วยคนนับสิบคน , เจิ้งเพ่ยเพ่ยก็ได้รับบาดเจ็บอย่างหนัก : ถ้าเธอไม่ได้รับการพยาบาลอย่างเร่งด้วนเธออาจจะเสียชีวิตได้เลย  ไท่อี้เหยียนน้ำตาคลอในดวงตามคู่งามของหล่อนและพูดว่า, "เพ่ยเพ่ย, จับมือไว้ , เธอจะไม่เป็นไร !!  ฉันจะเรียกหมออย่างด่วน! ฉันจะหาใครบางคนที่จะรักษาพยาบาลคุณให้หายดี!"

เสียงอันกระด้างได้ทำลายความเจ็บปวดสะเทือนอารมณ์ตอนนี้: " ถุงนึงใช้สำหรับภายนอกและแล้วก็กินอีกไว้สำหรับกิน! ให้เธอกินก่อนอันดับแรก แล้วก็ตามผมมา!"

เมื่อไท่อี้เหยียนและ เจิ้งเพ่ยเพ่ย ทั้งคู่เริ่มที่จะฉีกถูง , อวี๋จงก็โยนยามาให้สองถุงซึ่งบรรจุเป็นผงหญ้าช่วยชีวิตไว้ในมือของไท่อี้เหยียน เมื่อได้รับถุงยาแล้ว,ไท่อี้เหยียนก็มองที่อวี๋จงก่อนที่จะฉีกและเปิดถุงโดยไม่ลังเล และเทตัวยาเข้าไปในปากของเจิ้งเพ่ยเพ่ย

ผงหญ้าช่วยชีวิตมีคุณสมบัติการรักษาที่มหัศจรรย์ : เมื่อเจิ้งเพ่ยเพ่ยกลินยาลงไปแล้ว , ใบหน้าที่ซูบซีดของเธอก็มีสีขึ้นมาบางส่วนและไม่นานหลังจากนั้น,หล่อนก็หยุดไอเป็นเลือด  "ยามหัศจรรย์อะไรอย่างนี้! นั่นสิ ต้องมีความลับมากมายซ่อนที่อยู่ที่เขามากเท่าไร?"

ขณะที่หล่อนเฝ้ามองการฟื้นตัวอย่างรวดเร็วของเจิ้งเพ่ยเพ่ย,ไท่อี้เหยียนก็รู้สึกตกใจเล็กน้อย ,กัดฟัน ยกเจิ้งเพ่ยเพ่ยขณะที่เธอเดินตามหลังอวี๋จง ในขณะนี้,โจเหยียนเสวี่ยเดินไปยังฝั่งของไท่อี้เหยียนและเปิดเผยรอยยิ้มที่สวยงามและพูดว่า:"ฉันจะช่วยคุณค่ะ!"

"ขอบคุณพี่สาวเหยียนเสวี่ย!"

ไท่อี้เหยียนมีความประทับใจกับโจเหยียนเสวี่ยทันที , มันเป็นเรื่องที่เหนื่อยมากจริงๆที่จะยกเจิ้งเพ่ยเพ่ยด้วยตัวเธอเอง,ดังนั้นถ้ามีคนเพิ่มเข้ามาช่วยหล่อนจะเป็นสิ่งที่ดีที่สุด เหวินเพ่ยซันยังคงเดินตามอวี๋จงอย่างต่อเนื่อง ก่อนหน้านี้เธอกลัวมาก แม้แต่ไท่อี้หยันและเจิ้งเพ่ยเพ่ย ต่างก็เป็นเพื่อนที่สุดสุดของหล่อน , ความสัมพันธ์ของพวกเขาถือว่า "เพื่อนที่ดี" ในช่วงเวลาที่วิกฤติ,หล่อนพยายามที่จะอยู่ข้าง ๆ อวี๋จงเท่านั้น,ทำให้รู้สึกปลอดภัยมากขึ้น

ทั่วห้องจัดเลี้ยงยังอยู่ในความสับสนวุ่นวาย , แต่กองกำลังพิเศษของอวี๋จงก็ยังไม่สูญเสียความสงบของพวกเขา พวกเขารวบรวมหน่วยเล็ก ๆ ได้ 4 หน่วยแต่ละคนใช้ทักษะและความสามารถของพวกเขาที่จะจำกัดพวกอีกาดำ ส่วนที่เหลือก็รวมกลุ่มกันอย่างเงียบ ๆ เพื่อสังเกตุและรายงานสภาพแวดล้อม ขณะนี้มีจำนวนของศัตรูมากกว่ากองทัพของเมือง SY , โดยธรรมชาติแล้วพวกเขาจะรักษาความแข็งแกร่งของพวกเขา เพื่อเตรียมพร้อมที่จะหนีได้ทุกเวลา


แม้ว่าอีกครึ่งของทหารจากกองรับพิเศษจะแปรแถว เจ้าพวกอีกาดำก็ยังไม่สามมาถต่อต้านการโจมตีจากทหาร ขณะที่พวกเขาได้ฆ่าอีกาดำทีละตัว ทีละตัว

เมื่อแขกคนอื่นในงานเลี้ยงเห็นกองำลังพิเศษได้เริ่มเคลื่อนไหว , พวกเขาก็เริ่มขยับตัวและหาที่ซ่อนตัวโดยซ่อนอยู่ข้างหลังพวกทหารซึ่งพวกเขาเหยียดหยามว่าเป็นคนป่าเถื่อน อวี๋จงเปรียบเสมือนดั่งลิ่มศิลายืนอยู่ข้างหน้าของกลุ่ม ในขณะที่อีกาดำที่บ้าระห่ำได้บินผ่าน , พวกเขาก็เห็นแค่เพียงแสงสะท้อนของใบมีดเท่านั้น , และถ้าพวกมันบินอย่างรวดเร็วเป็นพิเศษหลังจากที่พวกมันบินถลาลงมาตรงกลาง พวกมันก็บินแยกออกเป็นชิ้นใหญ่ ๆ เลือดกระเซ็นผ่านหน้าอกพวกเขาด้วยการฆ่าแต่ละตัว

ถึงแม้ว่าอวี๋จงจะไม่ได้รับแต้มที่ฟันดาบจากหัวหน้าใหญ่ หลังจากที่ได้มีอารมณ์ที่ผ่านการต่อสู้อย่างลำบากมามากมาย การฟันดาบของเขาตอนนี้กลายเป็นลักษณะที่โหดร้ายอย่างมากโดยวิสัย ลักษณะพิเศษของการฟันดาบคือความรวดเร็วและแม่นยำ ด้วยความว่องไวของเขาอยู่ในประมาณระดับที่ 80 , เขาสามารถส่งใบมีดออกไปได้ 3 ใบใน 1 วินาที ขณะที่ความเร็วสูงสุดของเขา สามารถส่งออกไปได้ 5 ใบ ฝูงอีกาดำต่างบินถลาลงมาหาอวี๋จง เมื่อพวกมันถูกกลืนไปกับแสงมีดาบ และถูกสับของเป็นสองชิ้น



ในขณะเดียวกัน จีชิงวูก็ยืนช่วยเหลืออยู่เคียงข้างอวี๋จง ฝีมือการฟันดาบของหล่อนดูมีชั้นเชิงเหนือกว่าอวี๋จง : ทุกการโจมตีของหล่อนแฝงไปด้วยความสง่างามและพลังและเธอเองก็ไม่ได้สิ้นเปลืองพลังในกระบวนท่าแต่อย่างใด และก็มีอีกาดำตัวบินลงมาในรัศมีของเธอก็เห็นแค่เพียงดาบของหล่อนเท่านั้นก่อนที่มันจะร่วงลงมาจากฟ้าอย่างไร้ชีวิต  เหยาเหยาเองก็ได้ใช้ประโยชน์จากพื้นฐานความว่องไวของเธอด้วยการโฉบไปมาก็ได้ฆ่ากลุ่มอีกาดำในเวลาเดียวกัน

ภายใต้การสังหารที่สอดคล้องกันของกองพันพิเศษ , ภายในห้องโถงทั้งหมดจึงไม่มีการบาดเจ็บล้มตายที่มากขึ้น อย่างไรก็ตาม กลุ่มของอวี๋จงก็เพียงไม่กี่คน , ในขณะที่มีฝูงอีกาดำผ่านเข้ามาที่หน้าต่างบานที่แตกอย่างไม่มีที่สิ้นสุด

อวี๋จง , ลูกทีมของเขา , และกลุ่มแขกที่ไม่สามารถช่วยเหลืออะไรได้ก็อยู่รอบ ๆ ถ้ามันเป็นอย่างนี้ต่อไป , อวี๋จงก็ไม่สามารถที่จะยืนหยัดอยู่ได้ แขกส่วนใหญ่จะเป็นชนชั้นสูงของสังคมที่ยังคงอยู่, กำลังดูเหตุการณ์ด้วยใบหน้าที่ขาวซีดและจิตใจเต็มไปด้วยความกลัว พวกเขารู้ว่าทหารกลุ่มนี้ที่อยู่ภายใต้อวี๋จงไม่สามารถประคองความรุนแรงนี้เอาไว้ได้นานและไม่นานพวกเขาทุกคนก็จะตกอยู่ในภายการโจมตีของฝูงอีกาดำเหล่านี้


หลังจากการต่อสูได้ผ่านไป 5 นาที , ก็มีเสียงดังก้องจากภายนอก

"กองกำลังเสริม !!  เราปลอดภัยแล้ว"
" เป็นกองกำลังเสริม , โอ้ ขอบคุณ พระเจ้า!!" 
“……”
“…..”

การที่ได้ยินเสียงของการยิงปืนที่ดังอย่างต่อเนื่อง , แขกผู้มีเกียรติทั้งหลายต่างก็ส่งเสียงร้องอย่างดีใจ ตราบเท่าที่กำลังเสริมได้มาถึง , ชีวิตของพวกเขาก็จะปลอดภัยอย่างแน่นอน

วิลล่าที่พิเศษนี้เป็นบ้านหลังเป็นของเหวินเป่ากั๋วอันดับสองในมณฑล SY การป้องกันต้องแน่นหน้าเป็นธรรมดา ไม่เพียงแต่มีผู้เชี่ยวชาญอย่างเหวินเป่ากั๋วก็ต้องมีกองกำลังทหาร 200 คนพร้อมด้วยอาวูธที่ทันสมัย

ตอนนี้เหตุที่ผลว่าทำไมกองกำลังเสริมถึงได้มาช้ากว่าที่คาดการณ์ไว้เล็กน้อยเพราะผู้เชี่ยวชาญเหล่านั้นต้องไปปกป้องเหวินเป่ากั๋วเป็นคนแรก , ในขณะที่ทหารกลุ่มพิเศษกว่า 200 คนที่มาโจมตีอีกาดำด้วยเช่นเดียวกัน นั่นก็เป็นเหตุที่ว่าทำไมพวกเขาถึงได้มาช้า

กลุ่มทหารภายใต้เหวินเป่ากั๋วพิจารณาถึงความแข็งแรง,ควบคุ่ไปกับความจริงว่าพวกเขาเตรียมพร้อมอย่างเต็มที่ ทหารทุกคนมีปืนกลรุ่นล่าสุด .05 และช่วงเวลาที่พวกเขาได้เข้าไปต่อสู้ภายใต้การระดมยิงปืนอย่างตั้งอกตั้งใจ ฝูงอีกาดำก็ร่วงมาจากฟ้าคล้ายฝนตก ร่วงลงมาบนพื้นดินรวมกันในองศาที่ต่างกันเหมือน ด้วยเสียงอันชวนน่าน่าคลื่นเหียน


ฝูงอีกาดำเหล่านี้ยังคงมีความรวดเร็วบวกกับพลังโจมตีก็อยู่ในระดับสูงด้วย แต่พวกมันก็ยังมีการป้องกันตัวที่ต่ำอย่างมาก ขณะที่พวกเขาสาดกระสุนใส่,พวกมันก็สูญเสียความสามารถในการต่อสู้และไม่มีทางป้องกันการโจมตีจากกองกำลังพิเศษได้ หลังจากที่ผูงอีกาดำได้สูญเสียไปเกือบ 2000 ตัว , พวกมันก็ไม่สามารถทนต่อการโจมตีและมันก็ต้องล่าถอยอย่างรวดเร็ว

"ซันซัน , เป็นอย่างไรบ้าง!!" ช่วงเวลาที่ฝูงอีกาดำล่าถอยไป , เหวินเป่ากั๋วก็มาถึงภายในความคุ้มครองจากผู้เชี่ยวชาญ 7 คน , และสิ่งแรงที่พวกเขาทำคือ ตามหาลูกสาวที่มีค่าของเขา ขณะที่เขาถามรอบ ๆ อย่างเป็นกังวล

เหวินเพ่ยซันตอบกลับมาอย่างหวาดกลัว: "พ่อคะ! หนูสบายดี เวลานี้หนูปลอดภัยโดยอวี๋จง! ถ้าไม่มีเขาหนูคงจะตายไปแล้ว!"

เหวินเป่ากั๋วมองมาที่อวี๋จง,ก่อนพยักหน้าเล็กน้อย:"อวี๋จง! ผมต้องขอขอบคุณสำหรับการช่วยเหลือลูกสาวของผมในเวลานี้"

อวี๋จงรู้ดีว่าเขาได้รับความเชื่อใจจากหนึ่งในอำนาจในมณฑล SY แล้ว ถึงแม้ว่า มันจะไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไร เมื่อมันมาถึงเรื่องที่ใหญ่กว่า , เขาก็ยังคงเคลื่อนไหวรอบ ๆ มณฑล SY ได้โดยไม่มีปัญหาอะไรมากนัก

อวี๋จงยิ้มอย่างแผ่วเบาและตอบอย่างสุภาพว่า:"มันไม่ใช่เรื่องใหญ่ , ไม่ว่าใครก็ต่างก็ต้องทำอย่างนี้กันทั้งนั้น"

อวี๋จงไม่ได้โกรธเหวินเพ่ยซันและไม่สนใจก็ได้,แต่เขาไม่ได้ยุยงคนอื่นและปฏิเสธความตั้งใจอันดีของพวกเขาโดยไม่มีเหตุผล


"ฉันขอตัวก่อนนะ! อวี๋จง , ขอบคุณสำหรับความช่วยเหลือ , ฉันจะมาหาคุณวันพรุ่งนี้และจะไปเที่ยวกัน , ฉันรู้จักมณฑล SY ดีมาก" เหวินเพ่ยซันมายืนอยู่ข้างหน้าอวี๋จง และส่งรอยยิ้มที่น่ารักไปให้ผู้ชายคนนี้ซึ่งหล่อนเคยเกลียดชังเมื่อไม่นานมานี้,ก่อนหน้าที่จะหมุนตัวและเดินจากไป ถึงแม้ว่าหล่อนต้องการจะอยู่ข้าง ๆ อวี๋จง, หล่อนยังคงรู้สึกหดหู่ใจเมื่อนึกถึงเหตุการณ์อันน่าอันอายที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้

ไท่อี้เหยียนมาอยู่ข้างอวี๋จง กลิ่นน้ำหอมที่อยู่ข้างหลังหล่อน และจูบเข้าที่แก้มของอวี๋จงทั้งสองข้างอย่างร่าเริงและหล่อนก็ยิ้มอย่างอ่อนหวาน และพูดว่า,"อวี๋จง!! ฉันชื่อไท่อี้เหยียน , จูบแรกสำหรับที่คุณช่วยชีวิตฉันไว้!! จูบครั้งที่สองสำหรับการช่วยเหลือเพ่ยเพ่ย!! นับจากวันนี้เป็นต้นไป,เราจะเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน! แล้วพบกันใหม่นะ" หลังจากนั้นเธอก็หันไปและเดินจากไปกับคนสองคนที่แบกเจิ้งเพ่ยเพ่ย


ซู่เทียนหยางได้นำผู้เชี่ยวชาญสองคนที่ดูอดทนจากทางทหารและเดินไปหาที่อวี๋จงขณะที่เขาพูดอย่างอ่อนโยน,"เหยียนเสวี่ย,คุณเป็นอะไรมั้ย ? , ก่อนหน้านี้เมื่อผมเห็นคุณอยู่ในอันตราย ผมเป็นห่วงจริง ๆ !! , มา เรากลับกันเถอะ! "

ซูเทียนหยางรู้ว่าการกระทำของเขาก่อนห้านี้ได้ทำร้ายโจเหยียนเสวี่ยอย่างลึกมาก และมันจะยากอย่างมากที่จะชนะใจเธอได้อีกครั้ง,ดังนั้นเขาจึงจะตัดสินใจที่จะครอบครองร่างกายของหล่อน ด้วยความสวยงามและการวางตัว สามารถเก็บเธอไว้เคียงข้างเขาได้ขณะที่เพื่อนของเขาจะเลือกที่หน้าตามากกว่าอย่างอื่น

ผู้เชี่ยวชาญสองคนนี้เป็นลูกน้องของซู่เทียนหยางซึ่งฆ่าคนตามคำสั่งของเขา , และเขาตัดสินใจแล้วว่าจะต้องบังคับโจวเหยียนเสวี่ยวันนี้

โจเหยียนเสวี่ยมองดูที่ซู่เทียนหยางที่ดูหล่อ,และตระหนักได้ว่าความรู้สึกดีดีที่ผ่านมาได้อันตรธานไปแล้วแต่ถูกแทนที่ไปด้วยความรุนแรงและรังเกียจหล่อนรู้สึกว่าผู้ชายตรงหน้าช่างเป็นคนที่หลอกลวง ชั่วร้าย และเย็นชา , เลวร้ายยิ่งกว่าคนแก่ที่ตัวเหม็นที่หล่อนเกลียดซะอีก

โจวเหยียนเสวี่ยก้าวไปข้างหน้าก้าวใหญ่ ๆ เดินไปหาอวี๋จงก่อนพูดดด้วยน้ำเสียงจริงจัง : “อวี๋จง, ฉันชอบคุณนะ, และฉันหวังว่าจะเป็นแฟนของคุณ!”

"โจวเหยียนเสวี่ย , นั่นโจวเหยียนเสวี่่ยชวนไอ้คนประหลาดนั่นเป็นแฟน_!!"

"อวี๋จงนี่มันโชคดีจริง ๆ!!"


"ช่างกล้ามาก! นี่หล่อนสารภาพรักต่อหน้าคนมากมาย , หล่อนช่างมีความกล้าจริงๆ"


"มันช่างโรแมนติกมาก , โรแมนติกมากเกินไปแล้ว!!"
“……”
“……”

เมื่อเห็นโจวเหยียนเสวี่ยสารภาพรักกับอวี๋จงอย่างพร้อมใจ , ทั่วทั้งห้องโถงก็อยู่ในความสับสนวุ่นวาย ,ก่อนวันสิ้นโลก , เธอเป็นคนดังอย่างมาก , แม้แต่หลังจากโลกได้เข้าสู่กลียุค , หล่อนก็ยังคงอยู่ในสถานะดาราและผู้ชื่นขอบ และเป็นดั่งเทพธิกาของใครหลายคน  ผู้หญิงที่สมบูรณ์แบบคนนี้ ได้เป็นคนเริ่มสารภาพรักกับอวี๋จงก่อน มันเป็นเรื่องที่น่าตกใจมากสำหรับทุกคน ณ ตอนนี้ จีชิงวูได้เห็นการกระทำอันกล้าหาญและคำสารภาพรักจากโจเหยียนเสวี่ย และตัวเธอก็สั่นสะท้านขณะที่แววตาของเธอประกายแววซับซ้อนออกมา



คำศัพท์  ชื่อคนในเรื่อง

ไท่อี้เหยียน   Tai Yiyan 
เหวินเพ่ยซัน  ( Wen Peishan )
โจเหยียนเสวี่ย(  Zhou Yanxue  ) 
 ซู่ตงหมิง Su Dongming
 ซู่เทียนหยาง Su Tianyang!
 เจิ้งเพ่ยเพ่ย (Cheng Pei-pei) 
ลู่เทียนจง  Lu Tianzong
เฉินหยู Cheng Yu
ลู่เฉินกวง Lu Chenguang, 
ไป่ฮี    Bai He 
กู่ซีเซิง  Gu Zhixing  (การควบคุมเปลวเพิงและสามารถควบคุมอบเพลิง)
ซ่งเหวิน   Song Wen
เจียงเต๋า (Jiang Tao)
เหวินเป่ากั๋ว    (Wen Bao Guo) 
เผิงหมิงเตอ       ( Peng Mingde )
เว่ยเจ๋ว์กวง    (  Wei Jue guang   )
เผิง จี            (Peng Ji )
เซียวซือซือ  (  Xiao Shishi  )   

หยูหยาตง     (Zho yatong)
Lei Cheng. (   หลี่เฉิง  ) 
ตงเสี่ยวหยุน (  Tong Xiaoyun  ), 
ลู่เหวิน    (  Lu Wen  ) 
กั๋วหยู    (  Guo Yu  )
หยุนไช่เหว่ย
หยูหยาตง
หยงเจิ้งเหอ 
เถาเจิ้งยี่ 
ตงเสี่ยวหยุน 
เฉินซู่ (Shen Xue บางนักแปลอาจแปลเป็นเฉินเสว่ นักอ่านอย่างงนะครับ คือคนๆเดียวกัน), 
หลู่หนิง
เการีน่า
กู่หมันชิ                                                                                                                                          
เฉินหนิง
จางซู
ลู่เหวิน
เหว่ยเฟย 
เฉินเจี้ยนเฟิง
เสี่ยวชิเกิง



คำบรรยาย

เมื่อเราได้รู้ว่าโลกถึงจุดจบแล้ว แน่นอน วันสิ้นโลก  ในช่วงพริบตาพวกซอมบี้และพวกสัตว์กลายพันธุ์ก็เริ่มอาละวาดไปทั่วโลก

ตอนนี้พวกมนุษย์ต่างก็ต้องหันมาสู้เพื่อความอยู่รอดและโลกที่ถูกครอบงำ! 

ในเวลาเดียวกันนี้โลกก็ตกต่ำในภาวะสับสนวุ่นวาย เราพบ อวี๋จง ในตอนแรกเพียงแค่หวังจะไปรับเพื่อนและหลบหนีไปที่ค่ายลี้ภัย แต่ตัวเองของเรานั้นกลับสร้างทีมโดยไม่ได้ตั้งใจในระหว่างที่หนี

หลังมีเหตุการณ์ที่โชคดีอย่างต่อเนื่องและมีลางสังหรณ์ที่จริงจัง

ฮี่โร่ของเราจึงตัดสินใจว่าถึงเวลาที่จะต้องทำมากกว่าความอยู่รอด!

อวี๋จงเริ่มวางรากฐานของแผนการความอยู่รอดอันยิ่งใหญ่.......

ก่อนที่เขาจะค้นพบกว่าเขาเพิ่งจะผ่านอุปสรรคแรกเท่านั้น.........











Create Date : 02 สิงหาคม 2560
Last Update : 7 สิงหาคม 2560 12:54:58 น.
Counter : 17 Pageviews.

0 comments
(โหวต blog นี้) 
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

เด็กน้อยตัวแสบ
Location :
ระยอง  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 12 คน [?]