CotyledoN::My Little woRLd
Group Blog
 
<<
ธันวาคม 2550
 
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031 
 
17 ธันวาคม 2550
 
All Blogs
 
กาลครั้งหนึ่ง. . . . สามสิบวัน(บทที่2)

"สามสิบวันเหรอครับ" ผมเงยหน้าขึ้น
แล้วค่อยๆสูดลมหายใจเข้าเพื่อรับรู้ถึงมวลอากาศที่ค่อยๆเข้าไปบรรจุในปอด
ผมค่อยๆผ่อนลมหายใจออก
"ถ้ามีเวลาสามสิบวัน ผมคงจะจับมือเธอเอาไว้ตลอดเวลา
ผมคงจะพาเธอไปหลายๆที่
ไม่รู้สิครับ
ผมสัญญาไว้หลายอย่างว่าหากเธอหายจะพาเธอไปที่นั่น ที่โน่น.."
อยู่ดีๆ เสียงก็หายไปจากลำคอของผม
ผมแอบเบือนหน้าหนี
ผมไม่ได้กำลังเสียใจที่เธอจากไป
แต่ผมกำลังเสียใจที่ตัวเองมัวแต่ผัดวันประกันพรุ่ง
มีคนบอกว่าชีวิตมนุษย์เล็กๆอย่างเรานั้นประเสริฐกว่าสัตว์อื่น
เราสามารถเลือกทางเดินให้กับชีวิตของตัวเองได้
แต่บางทีเส้นทางเหล่านั้นก็มีข้อจำกัดอยู่
และรถไฟแห่งการเวลาสายนี้ก็ไม่เคยรอใครเสียด้วย


เราสองคนมานั่งหน้าที่เก็บอัฐิของเธอ

รูปของเธอนั้นลางเลือน
หากแต่ผมจำได้ถึงรายละเอียดของรูปถ่ายนั้นอย่างแม่นยำ
จดจำได้ถึงดวงหน้าของเธอแม้รูปนั้นจะถูกกาลเวลาค่อยๆลบมันไป

คุณดาวค่อยๆเดินออกไปหลังจากที่เธอปักธูปเพื่อเคารพศพ
เธอคงทราบว่าผมมีเรื่องอะไรหลายต่อหลายอย่างที่จะบอกกับเอ็ม
จากนั้นผมค่อยๆวางช่อดอกกุหลาบสีเหลืองบนแท่น

มือที่สั่นเทาของผมลูบไปมาที่บนรูปถ่ายนั้น
โดยหวังว่าฝุ่นที่เกาะมันอยู่จะหายไปและรูปนั้นจะแจ่มชัดยิ่งขึ้น

ไม่มีคำพูดใดๆออกจากปากของผม
นอกจากน้ำตาที่ไหลออกมาอย่างสงบและแผ่วเบา
ราวกับน้ำตานี้คือกระแสแห่งความคิดถึงที่ผมพยายามส่งให้กับเธอ
ผมค่อยๆลุกขึ้นและจ้องมองเธอเป็นครั้งสุดท้ายก่อนจะจากไป


"อ้าวคุณดาว ตามหาแทบแย่
ขอโทษทีทำให้รอนะครับ"
"ไม่เป็นไรค่ะ ไม่เป็นไร
ฉันก็เดินเล่นไปเรื่อยน่ะค่ะ
ที่นี่ร่มรื่นดี"
"ผมว่าจะแวะไปอีกสักที่สองที่ ไม่รู้ว่าคุณดาวสะดวกหรือเปล่าครับ"
"สะดวกค่ะ ดิฉันไม่มีอะไรทำอยู่แล้วล่ะค่ะ" เธอยิ้มแป้นให้ผม


เราสองคนมาหยุดอยู่หน้าสวนสนุก
ผมยืนจ้องมองเข้าไปในสวนสนุก
ท้องฟ้าเริ่มเปลี่ยนสีจากฟ้าออกเป็นสีส้ม
ผมมักจะชอบสังเกตสีของท้องฟ้า
มันทำให้รู้สึกทั้งสงบ อบอุ่น
ท้องฟ้ากว้างๆมักจะกระตุ้นเตือนให้เรารู้ว่า
เราก็เป็นแค่สิ่งมีชีวิตเล็กๆบนโลกที่กว้างใหญ่

คุณดาวหันรีหันขวาง
เธอคงรู้สึกแปลกใจว่าทำไมผมพาเธอมาที่นี่
ผมหันไปยิ้มให้เธอพร้อมกับชี้ไปที่ทางเข้า
เธอยังคงแสดงสีหน้าแปลกใจให้กับผม
"แปลกใจอะไรเหรอครับ"
"เอ่อ เปล่าค่ะ"
"แต่หน้าคุณมันฟ้องนะ"
เธอยิ้มให้กับผม
"คุณเคยสัญญาอะไรกับใครแล้วไม่ได้ทำไหมครับ"
"อืม นึกไม่ออกค่ะ แต่เรื่องที่ติดค้างกับคนอื่นก็มีนะ
ตอนเด็กๆ ฉันเคยทะเลาะกับเพื่อน
ฉันเข้าใจผิดกับเธอและฉันควรจะไปขอโทษ
แต่ฉันก็ไม่ได้ทำ เราไม่ได้คุยกันตั้งแต่นั้น
และพอไม่นาน เธอก็ย้ายไป แล้วเราก็ไม่ได้คุยกันอีก"
"แล้วคุณดาวรู้สึกยังไงเหรอครับ"
"เสียใจมั้งคะ รู้สึกว่าทำไมนะ ทำไมเราไม่เดินไปขอโทษกับเธอ ป่านนี้เราคงจะไม่ได้จากกันทั้งๆที่โกรธกัน
เป็นเรื่องที่แย่นะคะ ที่เราไม่ได้ทำอะไรที่ควรทำ
พอเวลาล่วงเลยไป เราก็ไม่สามารถดึงเอาโอกาสเหล่านั้นกลับมาได้แล้ว"

ผมค่อยๆเดินนำเธอมาที่รถไฟขบวนเล็กๆของสวนสนุก
ช่วงเวลากลางวัน คงมีเด็กๆส่งเสียงหัวเราะท่ามกลางแสงแดดจ้า
ผมเดินมานั่งบนรถไฟ
"อยากเล่นเหรอคะ"
ผมยิ้มและเบือนหน้าหนีพลางเอามือจับที่รถไฟที่เย็บเฉียบ
รถไฟเล็กๆที่นำพาเอารอยยิ้มของเด็กหลายต่อหลายคนวนไปรอบๆสวนสนุกเล็กๆนี้


“เมฆเคยได้ยินเรื่องรถไฟแห่งการเวลาไหม”
“ไม่เคยครับ”
“แน่สิ เพราะเรื่องนี้เอ็มแต่งขึ้นเอง ฮ่าฮ่าฮ่า ตั้งใจฟังนะ”
“นี่พวกเธอ เลิกคุยกันในห้องเรียนได้แล้ว”

“ปู๊น ปู๊น ฉึกกะฉัก กะฉึกกะฉัก”
คุณดาวลงไปนั่งที่หัวขบวนและเริ่มทำท่าทางเหมือนขับอยู่
เธอหันมายิ้มให้กับผม






Create Date : 17 ธันวาคม 2550
Last Update : 3 มิถุนายน 2552 11:42:54 น. 13 comments
Counter : 214 Pageviews.

 


โดย: Aiko (Yushi ) วันที่: 17 ธันวาคม 2550 เวลา:18:27:01 น.  

 


โดย: Aiko (Yushi ) วันที่: 17 ธันวาคม 2550 เวลา:18:27:03 น.  

 
มาอ่านเรื่องแล้วมาส่งความสุขค่ะ


ขอให้มีความสุขมากๆ นะคะ



โดย: the Vicky วันที่: 24 ธันวาคม 2550 เวลา:19:23:37 น.  

 
สวัสดีปีใหม่ 2551จ๊ะ

ขอให้วันใหม่ เดือนใหม่ ปีใหม่ เป็นวาระแห่งสุขภาพกายที่เข้มแข็ง
จิตใจที่ผ่องใส แช่มชื่นเบิกบาน ก้าวหน้ายิ่งยิ่งทั้งวิถีโลกและวิถีธรรม
เป็นวันใหม่ เวลาใหม่ที่พร้อมรับพลังแห่งบุญสู่ชีวิตของความเป็นผู้รู้ ผู้ตื่น ผู้เบิกบาน

ขอให้ประสบแต่สิ่งที่ดีงาม สว่าง สงบ เย็น
และล่วงทุกข์ได้ด้วยธรรมโอสถจ๊ะ


โดย: หม่าม้า IP: 124.121.68.112 วันที่: 31 ธันวาคม 2550 เวลา:20:50:15 น.  

 
มาสวัสดีปีใหม่ค่ะ
เลยได้อ่านตอนต่อมา...แล้วมาลงอีกนะคะ



โดย: หมูปิ้งไม้ละ 5 บาท วันที่: 1 มกราคม 2551 เวลา:11:31:08 น.  

 
สวัสดีปีใหม่ค่า
มีความสุขมากๆนะคะทุกท่านเลย



-------------------------ต่อ------------------------

เราสองคนมาหยุดอยู่หน้าสวนสนุก
ผมยืนจ้องมองเข้าไปในสวนสนุก
ท้องฟ้าเริ่มเปลี่ยนสีจากฟ้าออกเป็นสีส้ม
ผมมักจะชอบสังเกตสีของท้องฟ้า
มันทำให้รู้สึกทั้งสงบ อบอุ่น
ท้องฟ้ากว้างๆมักจะกระตุ้นเตือนให้เรารู้ว่า
เราก็เป็นแค่สิ่งมีชีวิตเล็กๆบนโลกที่กว้างใหญ่

คุณดาวหันรีหันขวาง
เธอคงรู้สึกแปลกใจว่าทำไมผมพาเธอมาที่นี่
ผมหันไปยิ้มให้เธอพร้อมกับชี้ไปที่ทางเข้า
เธอยังคงแสดงสีหน้าแปลกใจให้กับผม
"แปลกใจอะไรเหรอครับ"
"เอ่อ เปล่าค่ะ"
"แต่หน้าคุณมันฟ้องนะ"
เธอยิ้มให้กับผม
"คุณเคยสัญญาอะไรกับใครแล้วไม่ได้ทำไหมครับ"
"อืม นึกไม่ออกค่ะ แต่เรื่องที่ติดค้างกับคนอื่นก็มีนะ
ตอนเด็กๆ ฉันเคยทะเลาะกับเพื่อน
ฉันเข้าใจผิดกับเธอและฉันควรจะไปขอโทษ
แต่ฉันก็ไม่ได้ทำ เราไม่ได้คุยกันตั้งแต่นั้น
และพอไม่นาน เธอก็ย้ายไป แล้วเราก็ไม่ได้คุยกันอีก"
"แล้วคุณดาวรู้สึกยังไงเหรอครับ"
"เสียใจมั้งคะ รู้สึกว่าทำไมนะ ทำไมเราไม่เดินไปขอโทษกับเธอ ป่านนี้เราคงจะไม่ได้จากกันทั้งๆที่โกรธกัน
เป็นเรื่องที่แย่นะคะ ที่เราไม่ได้ทำอะไรที่ควรทำ
พอเวลาล่วงเลยไป เราก็ไม่สามารถดึงเอาโอกาสเหล่านั้นกลับมาได้แล้ว"

ผมค่อยๆเดินนำเธอมาที่รถไฟขบวนเล็กๆของสวนสนุก
ช่วงเวลากลางวัน คงมีเด็กๆส่งเสียงหัวเราะท่ามกลางแสงแดดจ้า
ผมเดินมานั่งบนรถไฟ
"อยากเล่นเหรอคะ"
ผมยิ้มและเบือนหน้าหนีพลางเอามือจับที่รถไฟที่เย็บเฉียบ
รถไฟเล็กๆที่นำพาเอารอยยิ้มของเด็กหลายต่อหลายคนวนไปรอบๆสวนสนุกเล็กๆนี้


“เมฆเคยได้ยินเรื่องรถไฟแห่งการเวลาไหม”
“ไม่เคยครับ”
“แน่สิ เพราะเรื่องนี้เอ็มแต่งขึ้นเอง ฮ่าฮ่าฮ่า ตั้งใจฟังนะ”
“นี่พวกเธอ เลิกคุยกันในห้องเรียนได้แล้ว”

“ปู๊น ปู๊น ฉึกกะฉัก กะฉึกกะฉัก”
คุณดาวลงไปนั่งที่หัวขบวนและเริ่มทำท่าทางเหมือนขับอยู่
เธอหันมายิ้มให้กับผม
“คุณเมฆเคยได้ยินเรื่องรถไฟแห่งการเวลาไหมคะ”
เธอพูดพลางมองตรงไปข้างหน้า
“ฉันเชื่อว่าคนเราทุกวันนี้อยู่บนรถไฟค่ะ รถไฟแห่งกาลเวลา
เราเป็นคนขับอยู่หัวขบวน
แล้วที่โบกี้ที่ตามเรามาก็เต็มไปด้วยอดีตและความทรงจำที่ผ่านมา
รถไฟแล่นไปเรื่อยๆบนรางแห่งกาลเวลา
กะฉึกกะฉัก กะฉึกกะฉัก ปู๊น ปู๊น”




---------------------ต่อ-----------------


โดย: cotyledon067 วันที่: 7 มกราคม 2551 เวลา:0:16:04 น.  

 
ขอบคุณคำอวยพรปีใหม่ค่ะ
ขอให้มีความสุขเช่ยกัน

แอบไปเที่ยวปีใหม่มาเหมือนกัน
พอกลับมาทำงาน ยังไม่ได้อัพว่าไปไหนมาบ้าง

หายไปนานเลยน่ะค่ะ


โดย: aseptic วันที่: 8 มกราคม 2551 เวลา:6:06:00 น.  

 
Photo Sharing and File Hosting at Badongo.com
<
<
สวัสดีปีใหม่ย้อนหลังครับคุณครู


โดย: มหาสำลี วันที่: 9 มกราคม 2551 เวลา:5:58:32 น.  

 
สวัสดีปีใหม่ค่ะ.........

อาจจะช้าไปหน่อย อิอิ

อ่านแล้วเศร้าจัง


โดย: หิมะสีดำ วันที่: 11 มกราคม 2551 เวลา:20:45:35 น.  

 
คิดถึงครับ...


โดย: มหาสำลี วันที่: 15 มกราคม 2551 เวลา:6:07:37 น.  

 

สบายดีไหมจ้ะ


โดย: p_tham วันที่: 15 มกราคม 2551 เวลา:9:17:04 น.  

 
emoemoemo
<
<
คุณครับมาชวนคุณครูไปเต้น Mambo ที่ Bloc ครับ

อะไรน่ะลืม Step เเล้ว ไม่เป็นไรผมสอนให้


โดย: มหาสำลี วันที่: 18 มกราคม 2551 เวลา:18:49:19 น.  

 
แวะมาเยี่ยมเยียนครับ สบายดีไหมครับ


โดย: Johann sebastian Bach วันที่: 19 มกราคม 2551 เวลา:7:31:38 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

monocotyledon
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add monocotyledon's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.