สืบเนื่องมาจากเหตุการณ์วันที่ 09/09/2008   เจอผู้ชายที่มีพฤติกรรมเหมือน

มิจฉาชีพ  พูดจาเลวทรามต่ำช้า(แต่มันไม่รู้สึกรู้สาอะไรกับสิ่งที่มันพูดเลย) เหตุการณ์

ผ่านมา 2 อาทิตย์กว่า   คิดว่าคงจะไม่เจอ  คงไม่มีอะไรแล้ว  แต่นรกก็ส่งมันกลับมา

     เมื่อวันพฤหัสที่ผ่านมา(25/09/2008)  ตอนเลิกงานกำลังจะเดินออกจากตึก-

เลิกงานพร้อมพี่ที่ออฟฟิศ(พี่คนที่ให้มีดพกติดตัวไว้เมื่อครั้งที่แล้ว)   แต่จะแยกกันที่

ป้ายรถเมล์   แล้วเราก็จะเดินกลับเป็นประจำ(จากที่ทำงาน-ที่พัก ไช้เวลา 18-22

นาที)  แต่ครั้งนี้ยังไม่ทันจะเดินออกจากตัวตึกเลย   พี่เค้าสังเกตุเห็นว่าผู้คนนี้มองมา

ที่เราแปลกๆ (พี่ยังบอกเลยว่ามองแล้วดูน่ากลัว รู้สึกเลยว่าประสงค์ไม่ดี) มันกำลังจะ

เดินสวนกับเราเข้ามาในตึก   แล้วเราไม่ทันเห็น  พี่เค้าเลยสะกิดให้เราดูว่า "ไอ้คนนี้

จ้องมาที่ ? ใช่มันหรือป่าว"  เรา "ไหน"  พอหันไปเท่านั้นแหละ   บอกตรงๆเลยนะ

ใจเราตกไปอยู่ตาตุ่มเลย   นึกในใจ  เอาแล้วไง   ฉันไปทำกรรมอะไรไว้ถึงต้องมา

เจอคนเลวๆด้วย   เราก็บอกพี่เค้าว่า "ไอ้นี่แหละใช่เลย   มันเลย  ทำไงดีพี่  หนูชัก

เริ่มกลัวแล้วดิ"  แล้วเรากับพี่เค้าก็มองไปที่มัน   ประมาณว่าช่วยกันมองด้วยสายตา

แบบเข้มๆจับผิดๆ  แบบ ไอ้นี่แหละ  ไอ้นี่ๆๆ    มันก็เดินสวนผ่านเราไป   แต่ตลอด

ที่มันเดินไป   มันหันมามองเราเป็นระยะ   แล้วก็ไปหยุดอยู่ที่เสาต้นนึง  ยืนหันข้าง

แล้วมองมาทางเราแบบเป็นจริงเป็นจังเลย   เรากับพี่ก็หันไปมองมันด้วยสีหน้าและ-

สายตาไม่ดีและเดินออกไปช้าๆ (พยายามส่งสายตาให้มันรู้ว่า  ฉันถูกแกคุกคามอยู่

กรุณาอยู่ห่างๆฉันไว้)   แต่ดูเหมือนมันจะไม่รู้สึกอะไร  *เพราะอะไรเดี๋ยวค่อยเล่า

ต่อจากตอนนี้ค่ะ

     ตอนนั้นเราใจไม่ดีมากๆ  รนไปหมดบอกพี่ "ทำไงดีๆๆ"   พี่เค้าก็ช่วยดีมากเลย

บอกให้เราใจเย็นๆ (โชคดีมากที่วันนี้พี่เค้าได้เจอ  ในที่สุดเราก็มีพยานรู้เห็น ก่อนหน้า

นี้เล่าให้ฟังอย่างเดียว)   "เอางี้นะวันนี้น้อง ? นั่งรถเมล์ไปกับพี่ก่อน"  แล้วพี่เค้าก็ยื่น

มีดพกเล่มเดิมให้ไว้ติดตัว  บอกว่าช่วงนี้พกไปก่อน   วันนั้นเราเลยนั่งรถเมล์ไปกับพี่

เค้า   ถึงแม้จะป้ายเดียวก็ตาม   แต่ก็ช่วยลดระยะทางได้  เดินต่ออีก 5 นาทีก็ถึง

     และมาต่อกัน   รู้ไหมเพราะอะไรเราถึงคิดว่ามันไม่สะทกสะท้าน   เพราะวันต่อ

มา (26/09/08)   มันมาแถวนี้อีกแล้ว   มันไม่ได้อยู่แถวนี้   ทำไมถึงรู้เหรอ? -

ลองกลับไปอ่านวันที่ 10/09/08 ดู   มีธุระแถว???เหรอ   แล้วมรึงเจือกมาทำ

อะไรลับๆล่อๆแถวนี้   มันห่างจากแยก???ที่มรึงจะมาทำธุระตั้งหลายป้ายรถเมล์  

แล้วนี่มรึงมา 2 วันติดกัน   ตั้งใจมาทำธุระหรือมาทำเรื่องเลวๆกันแน่   แต่ครั้งนี้เรา

ไม่ได้เจอมันโดยตรง  เพราะวันนั้นเรามีนัดกับเพื่อนอีกคนไปกินหมูกะทะ-ทะเลเผา

แต่พี่ใจดีเค้ากลับบ้านปกติกับเพื่อนอีกคน   แล้วพี่เค้าก็เจอมันป้วนเปี้ยนแถวป้าย

รถเมล์   พี่เค้าชี้ให้เพื่อนอีกคนนึงดู (สรุปตอนนี้มีพยานบุคคลทั้งหมด 2 คนแล้ว)

เพื่อนคนนั้นเลยรีบโทรเข้ามือถือเรา  บอกว่ามันเห็นแล้วนะไอ้คนโรคจิตของแก

พี่เค้าชี้ให้ดู  มันป้วนเปี้ยนแถวนั้นสักแป๊บแล้วมันก็ไป  เรารีบบอกเพื่อนใหญ่เลยว่า

แกจำหน้ามันไว้ทีนะ   เป็นพยานให้ฉันด้วย

     จากนั้นเราก็จิตตกเลย   เซ็งมากกก...  หมูกะทะ-ทะเลเผาครั้งนี้ไม่อร่อยเอา

ซะเลย   กินไปกังวลไป   ลองคิดเผื่อไว้หลายๆอย่างว่า   ถ้าเจอมันอีกทีแล้วมา

พูดจาแทะโลมหยาบคาย  มาถึงเนื้อถึงตัวเราอีกจะทำยังไง  ตอนแรกกะว่าจะ-

ฮาร์ดคอร์ใส่มันเลย(ตอนนั้นฮอร์โมนพลุ่งพล่าน)   แต่ตอนนี้ฮาร์ดไม่ออกแล้วอ่ะ

เมนเพิ่งหายด้วย   เพื่อนอีกคนแนะนำว่า  ช่วงนี้ขึ้นรถเมล์ไปก่อน   แต่เราคิดว่า

เราดำเนินชีวิตของเรามาปกติ   เดินไป-กลับมาเกือบปีไม่มีปัญหา   ทำไมเรา-

ต้องหนีมัน  แถมต้องเสียเงินค่ารถเมล์ตั้ง10 บาทกับป้ายเดียว   สมมุติว่าต้องหนี

เพื่อตัดปัญหาจริงๆ   เราจะเอาไว้เป็นทางเลือกสุดท้าย  มีปัญหามากนักก็ย้ายกลับ

บ้านซะเลย   ทนแย่งขึ้นรถ  ทนนั่งรถติดปวดก้น   ทนกับคนขับรถตู้ด่าผู้โดยสาร

ทนกับคนขับรถเมล์ซิ่ง  ทนตื่นเช้าอีกนิด   ดีกว่าเจอพวกสารเลวโรคจิตไม่เลิก..