เมษายน 2548

 
 
 
 
 
1
2
3
4
5
6
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
26
27
28
29
30
 
Back to Berlin - The Tragedy
หลังจากเรียนๆ เดินๆ ดูโน่นนี่กับอาจารย์มาเกือบสิบวัน ก็ได้เวลาปลดปล่อย อาจารย์บอกว่าหมดมุกแล้ว อยากไปไหนก็ไปได้เลย ก็จะปิด break แล้วอ่ะนะ พวกเราก็ดีใจมากๆ เย ไม่ต้องมาทะเลาะกัน หงุดหงิดกันทุกวันแล้ว ก็แหม เจอหน้ากันอยู่ทุกวัน ทั้งวัน 12 คน มันก็ต้องมีกระทบกระทั่งกันมั่งก็เข้าใจ แต่พอถึงขั้นไม่อยากเจอ แล้วยังต้องเจอนี่ ความรู้สึกเริ่มออกมาเป็นการแสดงออกและคำพูดตามลำดับ ถึงเราจะเป็นส่วนหนึ่งของเหตุการณ์นี้ แต่ก็ไม่ค่อยอยากเห็นเพื่อนๆ กันกลายเป็นอย่างนี้เลย ดีร๊ะ ปิดๆ ไป แยกย้ายกันไปพัก เผื่อเปิดมาอีกทีจะมีอะไรดีขึ้นมั่ง

วันนี้ อาจารย์เลยถือโอกาสพาเด็กๆ ไปชอปปิ้งตอนเช้า ก็ซื้อหนังสือน่ะแหละ แล้วก็ปล่อยแต่หัววันว่า จะไปทำอะไรก็ทำ เลยได้เวลาเพิ่มมาอีกวัน แทนที่จะมีวันว่างวันเดียวคือพรุ่งนี้ก่อนปิด แต่พรุ่งนี้เรามีแผนแล้ว เราจะไปเดทกับเพื่อนที่ Berlin Zoo ก็เคยไปแล้วหนนึงนะตอนมาคราวที่แล้ว ไปดูช้างไทยที่เค้าบอกว่าทำเป็นเรือนไทย แต่เห็นเป็นโรงเรือนเป็นเก๋งจีนสีแดง งงๆ เหมือนกัน ว่าจะไปดูใหม่เผื่อมีใครไปสะกิดแล้วบอกให้เค้าเปลี่ยนรูปแบบเรือน หรือไม่ก็เปลี่ยนป้ายซะว่า เป็นเก๋งจีน 555 คือ concept ของสวนสัตว์เค้าเป็นนานาชาติ พยายามจะเอาลักษณะถิ่นที่อยู่ของเจ้าสัตว์นั้นๆ มาแสดงด้วยอ่ะ

แต่ที่ว่าไปเดทเพราะว่า ... พอเค้าบอกว่าจะไป Berlin Zoo เพื่อนคนอื่นส่ายหน้ากันหมด พอเค้าหันมาหาเรา จะให้ปฎิเสธยังงัยอ่ะ ไหนๆ ก็รักสัตว์อยู่แล้ว ไปก็ไป สวนสัตว์ aquarium เนี่ย ไปได้เป็นวันๆ อยู่แล้ว คงดีกว่าเดินเล่นเสียตังค์อ่ะนะ แหะๆ

หลังจากอาจารย์เข้าไปจมอยู่ในร้านหนังสือ พวกเราก็ถอยออกมานอกประตูทีละคน มาคุยกันว่า ไปไหนดีวันนี้ สรุปออกมาได้หลายเสียง แต่กลุ่มเราจะไป Jewish Museum กัน เคยอ่านเรื่องยิวมานานมากแล้ว วันนี้ เราจะไปดูภาพเหตุการณ์อันเนื่องมาจากการเกลียดชนชาติหนึ่งของคนกลุ่มหนึ่ง ที่ทำให้คนเสียชีวิตมากเป็นประวัติการณ์ (พอๆ กับ killing field เลย ไปแล้วหดหู่มากๆ) อีกอย่าง ตั้งใจไว้ว่า จะไปดู diary ตัวจริงของ ann frank ผู้หญิงที่มีความเข้มแข็ง และสติตลอดการซ่อนตัวของเธอ อ่านแล้ว ไม่น่าเชื่อว่า ในเหตุการณ์เช่นนั้น ยังมีคนที่มองสิ่งต่างๆ ด้วยความสวยงามอยู่ได้อีก แม้จะเป็นเรื่องเล็กน้อยก็ตาม

อ่ะ ไปลุยกัน Jewish Museum (พยายามบอกตัวเองให้ฮึกเหิมเข้าไว้ เพราะจริงๆ กลัวจะรับเรื่องไม่ค่อยได้เหมือนกัน ทำไมคนเราต้องเกลียดกันขนาดนั้นด้วยนะ ไม่เข้าท่าเลย)


จริงๆ ตัว museum มันก็ตั้งอยู่ติดถนนนะ แถมยังเป็นเหมือนเรือนสังกะสี (สำหรับเรา) อีกต่างหาก มันก็เด่นมากๆ อยู่แล้ว แต่ทำไม หลงกันได้เป็นชั่วโมงก็ไม่รู้ วนไปวนมา เชื่อใจคนนำทางสุดๆ จนกลุ่มอื่นที่ตามมาเค้าเข้าไปกันหมดแล้ว กลุ่มแรกของเราเพิ่งมาถึง -_-"
เป็นบทเรียนจำไว้ว่า ถึงคนจะเคยมาแล้ว แต่อย่าไว้ใจให้นำทาง โดยไม่ยอมดู map ของตัวเอง 555

ตัว museum เค้าพยายามนำเสนอความกดดัน การที่จะต้องหลบซ่อนของพวกชาวยิว มีช่องเปิดเล็กๆ น้อยๆ กระจัดกระจายอยู่ตามที่ต่างๆ แค่ก้าวเข้าไปในที่ทึมๆ ก็เริ่มเครียดแล้ว ทำไมมันหดหู่จังนะ


ก่อนอื่น ก็ต้องไปถามหาหนังสือเล่มที่ทำให้เราร้องไห้ได้ทุกครั้งที่อ่าน และตั้งใจว่า จะพยายามไม่ตัดสินคนโดยกฎเหมารวม ถ้าทุกคนคิดแบบนี้ เหมือนที่ Hitlerเกลียดยิว และกวาดล้างทุกคนที่เป็นยิว โลกจะเป็นยังงัยนะ ฉันเกลียดคนผิวขาว ทุกคนที่เป็นคนผิวขาวฉันเกลียดหมด เจอหน้าก็ผิดแล้ว อย่างนี้หรอ ก็ดีเหมือนกันนะ เพราะว่า ตัวเองก็เป็นบ้าง -_-" ไม่ค่อยอยากเป็นหรอก เพราะเป็นแล้วก็เซ็งตัวเอง ให้คนที่เราไม่ค่อยชอบมันไม่รู้เรื่องกับเราหรอก 555 เฮ่อ


เดินไปถามเจ้าหน้าที ว่าตามหาหนังสือบันทึกของ Ann Frank อยู่ อยากเห็นของจริง เค้าก็ยิ้มๆ แล้วบอกว่า ตัวจริงอยู่ที่อื่น จำไม่ได้แล้วว่าประเทศไหน แต่เซ็งมาก ไม่ได้ดู ก็ไม่มีอะไรอีกแล้วที่จะตั้งใจดู เลยเปลี่ยนเป็นค่อยๆ เดิน ไม่กล้าจะดูอะไรมาก ไม่กล้าที่จะเข้าไปสัมผัสความจริงนี้เท่าไหร่ ที่เห็นผ่านๆ มีวิดิโอเรื่องราวตอนนั้น ไม่รู้ว่าจะชมคนจัดนิทรรศการดีหรือเปล่า ที่ทำให้คนมาชมอย่างเราๆ สัมผัสบรรยากาศมาคุได้ขนาดนั้น ยิ่งเดินยิ่งเครียด ว่ามันเกิดอะไรขึ้นในใจคนๆ นึง มันมีเหตุอะไรหรอ ที่ต้องทำแบบนี้ แต่ว่า เราเองก็ไม่ได้อ่านประวัติ Hitler หรอก ไม่อยากอ่าน

เดินวนไปวนมา เข้ามาสู่ใจกลาง museum เห็นแล้วใจหาย ถ้านี่เป็นของจริงจะเป็นยังงัย เหมือนตอนไปดูที่ killing field ที่มีกองกระดูกกองอยู่เป็นภูเขา แค่คิดก็เศร้าแล้ว คนแบบไหนกันนะ ที่สั่งจับคนอื่นใส่เข้าไปใน gas chamber แล้วปล่อยให้ตาย คนที่เข้าไปเก็บร่างไร้ชีวิตเหล่านั้นออกมา เค้าไม่รู้สึกอะไรบ้างหรอ แค่เราเข้าไปดู แค่เรื่องจำลอง ยังหน้ามืดขนาดนี้ คนที่เจอของจริงไม่มีหัวใจหรือ



ไม่อยากได้ยินเรื่องแบบนี้อีกเลย ... นะ



Create Date : 25 เมษายน 2548
Last Update : 11 กันยายน 2548 4:08:49 น.
Counter : 201 Pageviews.

4 comments
  
ขอเจิมก่อนเลย เดี๋ยวกลับขึ้นไปอ่าน เค้าจองคนแรก
รูปสวยมากกกกกก
โดย: หมาร่าหมาหรอด วันที่: 25 เมษายน 2548 เวลา:18:57:15 น.
  
อืม ดูแล้วกดดันจริงด้วย ไม่มีรูป exterior เหรอก๊ะ
ดู space ข้างในเหมือนมันจะทะลุออกไปถึงข้างนอกเลยนั่น
โดย: หมาร่าหมาหรอด วันที่: 25 เมษายน 2548 เวลา:19:18:30 น.
  
โห มีจองที่ด้วย ดูซิ พี่ลุงร่าจองที ไม่มีใครมานั่งด้วยอีกเลยอ่ะ เพราะพี่ลุงร่าด้วย อิอิ น่าสงสารเหมือนกันเนอะ มานั่งคนเดียวเลยอ่ะ 555

อือ space มันกดดันมากๆ อ่ะ เข้าไปแล้วเหมือนจะขาดอากาศ (เริ่มเว่อร์ละ 555) มันบีบๆ แคบๆ มืดมนมากๆ เลยอ่ะ แต่เห็นว่าอันที่ NYC ก็ได้อารมณ์พอๆ กัน แต่ยังไม่ได้ไปน่ะค่ะ ส่วนรูป exterior ไม่มีอยู่กับโกโก้เลยตอนนี้ ส่งกลับไปหมดแล้วอ่ะ แล้วก็ไม่ได้ถ่ายรูปมาเยอะด้วย อย่างที่บอกอ่ะ มันเหมือนโรงงานสร้างด้วยสังกะสี ไม่ชอบก๊อเลยไม่ถ่ายรูปเก็บไว้ค่ะ แหะๆ
โดย: cocoa butter วันที่: 27 เมษายน 2548 เวลา:20:13:04 น.
  
เหอะๆ....
SENTIMENTAL WOMANเจงๆ
โดย: vodca วันที่: 6 พฤศจิกายน 2549 เวลา:16:02:09 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

cocoa butter
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]