วันใดที่ท้อแท้ จงนึกไว้เสมอว่ายังมีคนที่แย่กว่าเรามากมายนัก ทำอะไรนึกถึงคนที่รักเราที่สุด
Group Blog
 
 
สิงหาคม 2553
 
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031 
 
8 สิงหาคม 2553
 
All Blogs
 

ร่ายยาว แม่



มาทำความรู้จักกับร่ายยาวกันดีกว่า
ร่ายยาว ถือเป็นงานเขียนประเภทหนึ่ง ที่มีลักษณะใกล้เคียงกับเรียงความเป็นอย่างมาก แต่จะแตกต่างกันตรงที่ในหนึ่งบรรทัดจะมีการวรรค และมีสัมผัสระหว่างวรรคด้วย ถ้ามองเผินๆ จะเหมือนเรียงความ แค่มีการสัมผัสเพิ่มเข้ามาแค่นั้นเองครับ ตัวร่ายยาวที่คุ้นเคยกันดี(หรือเปล่า) เช่น ร่ายยาวมหาเวชสันดรชาดก (ในแบบเรียนภาษาไทย ม.๕) เป็นต้น ตัวอย่างเช่น

ฉันไปโรงเรียน หมั่นเพียรเขียนหนังสือ ฝึกปรือทักษะต่างๆ ไม่สร้างความเสื่อมเสียแก่โรงเรียนและครอบครัว

ตามตัวอย่างข้างต้น ร่ายยาวจะไม่จำกัดคำในแต่ละวรรค ไม่เท่ากัน จะสั้น ยาวก็ได้ ตามความคิดผู้แต่ง คำสุดท้ายของวรรคแรก จะไปสัมผัสของคำที่เท่าใดของวรรคที่สองก็ได้ยกเว้นคำสุดท้าย ที่จะไปสัมผัสกับวรรคถัดไป








ในโอกาสนี้ก็เลยถือโอกาสนำร่ายยาวเกี่ยวกับแม่ที่แต่งไว้มาลงครับ

ร่ายยาว แม่

ดวงใจของแม่คือสิ่งใดกัน คือตัวฉันที่ท่านเลี้ยงดูมาด้วยความรัก ฉันนอนบนตักของท่าน ที่ให้ความอบอุ่น มือของแม่ที่เหมือนนุ่นจับแก้มและตัวฉัน ปากที่ไม่มีฟันของฉันดูดนิ้วแม่ รสชาติเค็มดีแต่กินไม่ได้ เวลาฉันร้องไห้งอแง แม่ปลอบฉันด้วยความอ่อนโยน ฉันรู้สึกเหมือนโดนมนต์สะกด ถึงแม้มดกัดก็ไม่เจ็บ หยาดน้ำลูกเห็บหลั่งรินลงมาเป็นฝน ฉันทนหนาวสั่นเหมือนเป็นไข้ แม่ให้ยาน้ำฉันกินรสเหมือนน้ำหวานขมๆ แม่ดมแก้มฉันเบาๆและเช็ดตัวให้ฉันตลอด กอดให้ฉันรู้สึกสบายและหายป่วย ด้วยฤทธิ์ยาและอ้อมกอดของแม่เรื่องร้ายๆก็ผ่านพ้นไป แม่ไกวเปลที่ฉันนอน บนหมอนนุ่มๆแกว่งไปแกว่งมาแต่นุ่มไม่เท่ามือของแม่เลย ฉันเงยหน้ามองแม่ยิ้มให้แล้วหลับไป ข้าวในจานของฉันก็ไม่เหมือนของแม่ มีแค่ความนิ่มและจืดชืด กินแล้วฝืดคอเสียจริง แต่ฉันก็ต้องนอนนิ่งๆให้แม่ป้อนให้ กินไปกินมาก็อร่อยดีเหมือนกัน อาบน้ำฉันก็ยกขันไม่ไหว แม่ต้องคอยอาบให้ตลอดหลายปี สีสันของชีวิตแม่ในตอนนั้นคือการเลี้ยงดูฉัน ช่วงเวลาเกือบทั้งหมดของแม่นั้นคือการอยู่ใกล้ชิดฉัน มันเป็นอะไรที่ยากเกินไปสำหรับผู้หญิงคนหนึ่ง ซึ่งจะต้องรับผิดชอบอะไรมากมาย เมื่อร่างกายของฉันโตขึ้นกว่าในอดีต เด็กทารกตัวซีดก็หายไป กลายเป็นเด็กตัวเล็กๆในเวลาต่อมา ภาระหนักของแม่จึงมีขึ้นอีกครั้ง ทั้งส่งฉันไปเรียนหนังสือ สอนให้ฉันไม่ดื้อไม่ก้าวร้าว ในตอนนี้ข้าวและอาหารในจานของฉันไม่ได้มีรสจืดเพียงอย่างเดียว มีทั้งเปรี้ยวหวานมันเค็ม ตอนนี้ข้าวไม่ได้เต็มปากด้วยการป้อนของแม่ แต่เป็นมือของฉันเองที่หยิบช้อน เพราะแม่สอนให้หัดช่วยเหลือตัวเอง เสื้อกางเกงก็ต้องหัดใส่ ไม่ใช่รอให้แม่ทำให้เหมือนเคย แม่ไม่เปิดเผยความต้องการของท่านมีแต่ฉันฝ่ายเดียวที่เรียกร้อง ฉันมองแม่ที่กำลังเหนื่อยอยู่ แม่ทำดูเหมือนไม่เหนื่อย ไม่เมื่อยเวลาทำสิ่งใดให้กับฉัน วันที่แม่หยุดพักคงไม่มีในปฏิทิน เสียงที่ฉันได้ยินจากปากของแม่แสนจะไพเราะยิ่งกว่าเพลงไหนๆ ไม่รู้ทำไมจึงเป็นเช่นนั้น ที่เสียงของแม่แบ่งปันรอยยิ้มให้กับฉันได้ทุกที่ทุกเวลา เป็นเสียงที่ฉันโหยหาตลอด ถึงแม้ไม่มีเสียงเพลงชั้นยอดแต่มีเสียงของแม่ แค่นี้ฉันก็พอใจ ในเวลานี้ความรับผิดชอบของฉันคือการตั้งใจเรียน หยาดเหงื่อแรงกายของแม่คือกำลังที่ให้ฉันสามารถเขียนอ่านฟังพูดได้ ฉะนั้นเวลาเรียนฉันจะขยัน เพื่อทำความฝันของแม่ให้เป็นจริง เวลาเป็นสิ่งเดียวที่ทำให้ระยะห่างของฉันกับแม่ไกลออกไป ยิ่งฉันโตมากเท่าไรแม่ก็ยิ่งไม่อยู่ใกล้ๆฉัน แต่มันไม่ได้หมายความว่าแม่ไม่เป็นห่วงฉัน ทันทีที่ฉันมีปัญหาระยะห่างมันก็จะแคบลง ฉันคงจะตอบได้ว่าเหตุผลที่แม่ทำเช่นนี้คืออะไร เมื่อใดที่ฉันมีปัญหาหรืออยากเข้าไปหาแม่ แค่เดินไปหาก็สามารถใกล้ชิดแม่ได้แล้ว และแนวทางดำเนินชีวิตคุณธรรมจริยธรรม แม่ได้นำมาสอนไว้ในจิตใจของฉัน ให้หมั่นทำความดีสม่ำเสมอ เพื่อจะได้ไม่เผลอทำสิ่งเลวร้าย ความดีทำง่ายเพียงแค่คิดดีทำดี ไม่ได้ยากเหมือนความชั่ว ถึงตอนนี้ฉันได้เรียนรู้สิ่งต่างๆบนโลกใบนี้มากมาย ฉันคงไม่อายที่จะบอกว่ารักแม่กอดแม่หอมแก้มแม่ แท้จริงแล้วการที่ฉันทำเช่นนี้ มันอาจจะดีและช่วยให้แม่สุขใจได้บ้างไม่มากก็น้อย ร้อยพันหมื่นสิ่งที่แม่ได้ทำเพื่อฉัน มันมากมายเกินกว่าที่ฉันจะทดแทนบุญคุณ ได้หมด ต่อไปในอนาคตเมื่อฉันเรียนจบ และพบกับการทำงานที่ลำบาก แต่คงไม่ยากเท่ากับแม่ที่เลี้ยงฉันมาตั้งแต่เกิด ลูกทุกคนต้องตอบแทนพระคุณและเทิดทูนแม่ ตั้งแต่เรายังเด็กท่านได้ทำอะไรให้เรามากมาย ร่างกายของเราไม่แข็งแรงไม่สามารถช่วยเหลือตนเองได้ หากลูกนั้นไม่มีแม่ เราทุกคนจะเติบโตขึ้นมาเป็นคนดีไม่ได้อย่างแน่นอน ท่านสอนอะไรให้กับเรามากมายเหมือนเป็นครูคนแรกและท่านต้องแบกภาระต่างๆมากมาย เพราะเราเป็นสายเลือดของท่านและเป็นดั่งแก้วตาดวงใจ ไม่มีแม่คนใดที่ไม่รักลูก กระดูกทุกชิ้นร่างกายทุกส่วนของเรานั้น มันไม่ใช่ของเราแต่เป็นของท่าน คิดทำการสิ่งใดก็นึกถึงแม่ไว้ และเมื่อยามแก่ชราท่านไม่สามารถช่วยเหลือตนเองได้ เราทุกคนจะต้องดูแลไม่ทอดทิ้งท่าน เหมือนการที่ท่านไม่ทอดทิ้งเราให้อยู่อย่างโดดเดี่ยว ต้นไม้ที่อยู่ท่ามกลางแม่น้ำที่ไหลเชี่ยวนั้น มันไม่อาจทนแรงของน้ำได้ ซึ่งในเวลาต่อมาก็ต้องหักโค่นลง คงไม่มีต้นไม้ต้นใดที่จะยืนอยู่ได้ตลอดไป กว่าจะได้เจอน้ำที่ใสสะอาดก็นานเหลือเกิน ชีวิตของท่านก็เหมือนต้นไม้ต้นนี้ที่ดำเนินอยู่ การต่อสู้ของท่านจะจบลงเมื่อลูกนั้นได้ไปสู่จุดมุ่งหมาย และมีรายได้เลี้ยงดูครอบครัว ลูกที่หลงผิดถูกสิ่งชั่วร้ายมัวเมา แม่จะรู้สึกเศร้าแต่ไม่โกรธพร้อมจะให้อภัยทุกสิ่ง หากทิ้งความชั่ว กลับตัวหันมาทำความดี สิบสองสิงหาคมคือวันที่ลูกทุกคนจะคิดถึงแม่ แต่ทุกวันคือวันของแม่คือวันที่แม่มอบให้กับเรา ทุกวันทุกช่วงเวลาเช้าจรดเย็น เป็นเวลาที่เราจะทำอะไรเพื่อแม่ก็ได้ วันแม่อาจจะใช้เป็นช่วงเวลาพิเศษเพื่อท่าน ระลึกถึงพระคุณในวันวานที่แสนสุข ไม่มีทุกข์ใดๆ ใครที่มีท่านอยู่ก็ขอให้ดูแลมอบความสุขให้ท่านบ้าง ให้ทางเดินของท่านหยุดลงและเข้าไปนั่งในใจของเราทุกคน ท่านจะได้ไม่เหนื่อยทนทุกข์อีกต่อไป บุญกุศลใดที่ทำมาลูกขอมอบให้กับแม่อันเป็นที่รัก ขอกราบลงบนตักอุ่นๆของแม่เถิด สิ่งประเสริฐจงบันดาลผลให้แม่สุขใจ ในโอกาสนี้ขออำนาจคุณพระศรีรัตนตรัย จงดลบันดาลให้แม่ปลอดภัยจากสิ่งชั่วร้าย มีความสุขกายและสุขใจไม่มีโรคภัยเบียดเบียนตลอดไปตลอดกาล

ชนมวัต
๑ สิงหาคม ๒๕๕๓






 

Create Date : 08 สิงหาคม 2553
0 comments
Last Update : 8 สิงหาคม 2553 21:26:22 น.
Counter : 16451 Pageviews.

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 


Chonmawat
Location :
นครปฐม Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




สวัสดีครับ มือใหม่หัดทำบล็อก














Google








: Users Online
Friends' blogs
[Add Chonmawat's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.