ลีลาชีวิต...โสภาค สุวรรณ

จาก...นิตยสารศรีสยามปีที่ 1 ฉบับที่ 9

ประจำวันพฤหัสบดีที่ 6  กุมภาพันธ์  พ.ศ. 2540  (หน้า 18-19)


สัมภาษณ์พิเศษ               

                       เรื่อง :  อิสรีย์

       ภาพ : ประวิทย์   พนมเชื้อ





ลีลาชีวิต...โสภาค  สุวรรณ


ผู้หญิงคนนี้ เกิดมาเพื่อทุ่มเททั้งชีวิตให้กับงานเขียนหนังสือ เกือบทุกวัน--เวลาที่ผ่านมา เธอแบ่งปันให้กับการเรียงร้อยตัวอักษรที่งดงามให้โลดแล่น เพื่อเรียกร้องอารมณ์สุข ทุกข์ เศร้า จากผู้อ่าน นั่นเพราะ งานเขียนคือชีวิตของเธอ โสภาค สุวรรณ

“ใช้ชีวิตอยู่กับหนังสือมาตลอด ชอบอ่านหนังสือมาตั้งแต่เด็ก ๆ อ่านได้ทุกอย่าง เริ่มเขียนหนังสือตอนอายุ 12 ดิฉันรู้ข่าวการประกวดเรื่องสั้นของเด็กอายุ 10-15 จากหนังสือพิมพ์รายวัน แล้วก็เขียนส่งไปได้รับรางวัล หลังจากนั้นก็อ่านหนังสือมาตลอด ชอบอ่านหนังสือมาก

“เรื่องการเมือง การปกครองก็ชอบ เวลาเขาเลือกตั้งกันทีก็ไม่หลับไม่นอนฟังตลอดคืนเลยว่าใครจะได้ ใครทำอะไรประวัติศาสตร์นี่ก็ชอบมาก

“สมัยเด็ก ๆ ที่บ้านมีหนังสือเยอะแต่คุณแม่จะไม่ให้อ่านหนังสือเรื่องรัก ๆ ก็เอาหนังสือไปเก็บไว้ ดิฉันตามไปแอบอ่านอยู่เรื่อยจนคุณแม่ต้องเอาไปซ่อนไว้ในโพรงใต้หลังคา ดิฉันเข้าไปเจอโดยบังเอิญ เห็นมีหนังสือซ่อนอยู่ก็มุดเข้าไปเลย มีไฟดวงหนึ่งเอาเข้าไปด้วย เข้าไปนั่งอยู่ในนั้นจำได้ว่าร้อนมาก เหงื่อนี่เปียกเลยแต่ก็อยากจะอ่าน

“อ่านเรื่องวนิดา จำได้แม่นเลย เรื่องนี้ชอบมากอ่านตั้งหลายเที่ยว อ่านบ้านทรายทอง ชอบพจมานมาก ชอบชายกลางด้วย บางเรื่องอ่านแล้วร้องไห้สงสารนางเอก นั่งอ่านหายไปนานเลยจนคุณแม่ให้คนไปตาม ก็ไปเจอดิฉันอยู่บนนั้น ตั้งแต่นั้นมาคุณแม่ก็เลยไม่ห้าม คือห้ามไม่ไหวแล้ว”

- มีอะไรเป็นแรงบันดาลใจในการเขียนหนังสือครั้งแรก

“ระหว่างอายุ 12-15 นี่เรียนอยู่ในเมืองไทย อยากเป็นนักหนังสือพิมพ์อยากเป็นนักข่าวไปสัมภาษณ์ใครต่อใคร เพื่อน ๆก็เลยบอกว่า อย่างนั้นก็ลองเขียนนิยายให้เพื่อนอ่านก่อน

“ตอนนั้นเริ่มมีอาการบางอย่างในตัวเอง ซึ่งดิฉันไม่ทราบว่าเป็นอะไร คืออยู่ ๆ มันเกิดเป็นเรื่องไหลเข้ามาในหัวสมอง ตอนนี้ทราบแล้วว่าที่แท้มันเป็นเอง มันไหลเข้ามาเรื่อย ๆ เข้ามาเยอะ เหมือนคนช่างคิด มีเป็นเรื่องเป็นราว เป็นพล็อตเลย ก็กลัวว่าเอ๊ะ เป็นอะไร ทำไมมันมีอะไรไหลเข้ามาเต็มไปหมดเลย ยังไม่กล้าเล่าให้คุณแม่ฟังก็ไปนอน แต่ยิ่งนอนมันก็ยิ่งขึ้นมาใหญ่เป็นเรื่องออกมาเลยนะ มีพระเอกขี่ม้า มีคนวุ่นวายไปหมด ทำโน่นทำนี่เป็นฉาก ๆ เลย ไม่ทราบเป็นอะไร ก็เลยลองเขียนออกมาแล้วเอาไปให้เพื่อนอ่าน คราวนี้เพื่อนก็มาเข้าคิวอ่านกัน พอเช้ามาก็มาแล้วหน้าโรงเรียน แม่ถามว่า เอ๊ะ เขาทำอะไรต่อคิวยาวเชียว อยู่ข้างรถน่ะเดินกันมาเลย ดิฉันก็บอก เขามารออ่านหนังสือ ทำการบ้านเสร็จก็เขียนนิยายไว้หลังสมุด ครูมาเปิดดูว่ามีอะไร ก็เลยรู้กันหมด

“คราวหลังก็มาออกเป็นหนังสือในห้องเป็นบรรณาธิการเขียนรูปเอง ทำปกเอง มีเรื่องสังคมซุบซิบด้วย ตอนหลังทำไม่ไหวทำหนังสือนี่เหนื่อยมาก”

- มีวิธีการคิดพล็อตเรื่องอย่างไร

“ส่วนใหญ่จะเป็นแบบมีอะไรมากระทบใจนิดนึง อาจจะเป็นข่าวในโทรทัศน์ โอ้โห เขามีสงครามนะ บางครั้งเป็นข่าวคราวในสังคมทั่วไป หรือเป็นหนังสือที่เราอ่านพบนิดเดียวเท่านั้นแล้วดิฉันจะเอาไปสร้างขึ้นเป็นเรื่องเป็นราว บางครั้งเดินไป หรือนั่งรถเที่ยวไป แล้วไปเห็นอะไรเนี่ย นิดเดียวก็สะดุดใจเก็บมาคิด พอคิดได้แล้วก็วางเป็นพล็อต แล้วหาข้อมูล ธรรมดาอ่านหนังสือต้องสกรีนหนังสือทุกเล่มทั้งของไทยและของต่างประเทศ เปิดไปเจอปุ๊บเนี่ยดิฉันฉีกออกเลย รู้เลยว่าเรื่องนี้จะเป็นวัตถุดิบของเรื่องอะไร ก็เขียนชื่อเรื่องตัวโต ๆ ไว้ มีปากกาหลายสีแยกข้อมูลแต่ละเรื่องไว้เลย บางเรื่องที่ยังไม่ได้เขียนก็จะเก็บข้อมูลไปเรื่อยๆ

“เขียนมาหลายแนว แนวที่ประทับใจก็ไม่รู้นะมีหลายแนวเหลือเกิน เรื่องผีเหลวไหลก็เขียนแล้วนะ คือเรื่องผีว่าจะไม่แตะ แต่ก็อดเขียนไม่ได้ พอเขียนก็คิดว่าถ้าจะเขียนผีดี ๆเราก็เขียนไม่เก่งนะ ก็เขียนเรื่องผีเหลวไหลก็แล้วกัน ก็เหลวไหลสมชื่อ”

- นักเขียนท่านใดที่คุณชื่นชอบเป็นพิเศษ

“งานที่ดิฉันอ่านแรก ๆ เป็นของ ก.สุรางคนางค์ อ่านของหลายท่าน ชอบ เพราะตัวเองเป็นนักอ่านอยู่แล้ว ชอบงานของ ว.ณ ประมวลมารค เขียนเรื่องอิงประวัติศาสตร์ ส่วน กฤษณา อโศกสิน ชื่นชมในความสามารถมาก ทั้งด้านสำนวนและวิธีการใช้ภาษา ทมยันตี มีจุดเด่นที่พล็อตเรื่องแปลก ของโบตั๋นชอบในส่วนที่สะท้อนเรื่องราวในสังคมส่วนใหญ่ ไม่ใช่เฉพาะจุด กีรตี ชนา ก็มีจุดน่าสนใจตรงพล็อตเรื่องแปลก ชอบหลายคนเพราะแต่ละคนก็มีจุดเด่นต่างกันไป”

- อะไรคือจุดเด่นในงานเขียนของโสภาค สุวรรณ

“งานที่เขียนส่วนใหญ่จะเน้นเรื่องการดำเนินชีวิตของตัวละครก่อน เป็นจุดสำคัญที่ดึงดูด นอกจากนั้นก็จะยกประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์และศิลปวัฒนธรรม เพราะว่าส่วนตัวแล้วเป็นคนชอบสิ่งเหล่านี้ คิดว่าสิ่งเหล่านี้เป็นความแตกต่างของแต่ละเชื้อชาติ วัฒนธรรมทางตะวันออกอย่างของแขก ทุกอย่างเป็นสิ่งสวยงามมาก ยิ่งคนพูดไม่ชัดนี่ยิ่งชอบ พูดแปร่ง ๆนี่ชอบเหลือเกิน ไม่คิดว่าเป็นสิ่งที่น่าหัวเราะ เพราะนี่คือสิ่งที่สวยงามเป็นธรรมชาติ”

- ผลงานชิ้นไหนที่คุณพอใจมากที่สุด

“ภูมิใจกับงานทุกชิ้นค่ะ ไม่มีเป็นพิเศษ แต่มีเรื่องที่รักมากคือ ฟ้าจรดทราย ได้ข้อมูลจากที่แม่เล่าให้ฟัง ก็กลัวจะทำได้ไม่ดี ต้องค้นคว้าเอกสารอะไรอีกหลายอย่างคิดว่าถ้าจะเขียนเรื่องเกี่ยวกับสัญชาติแล้วจะต้องเขียนให้ครบ เช่นถ้าเราจะเขียนให้รู้ว่า เพราะอะไรเขาต้องทำอย่างนี้ เพราะอะไรเขาถึงคิดอย่างนี้ ต้องรู้วัฒนธรรมค่านิยม ถ้าเราไม่ศึกษาหมดนะคะ ตัวละครจะออกมาไม่สวย มันจะเป็นเพียงเหมือนกับฉากทัวร์ พาไปดูเฉย ๆเราต้องศึกษาตลอด ทำไมอาหรับแค้นเหลือเกินทำไมต้องใช้วิธีตาต่อตา ฟันต่อฟัน”

- มีอะไรเป็นแรงบันดาลใจในการเขียนเรื่องเล ฬีฬา ซึ่งตีพิมพ์ในนิตยสารศรีสยาม

“เรื่อง ‘เล ฬีฬา’   ที่เขียนลงในศรีสยามตั้งชื่อนี้เพราะรักดอกไม้ชนิดนี้มาก ตอนที่ท้องน้องนก (ลูกสาวคนเล็ก) อยากได้ลูกชายมาก แต่ว่านั่งดมแต่ดอกไลแล็ค ลูกสาวเขาต้องเก็บมาให้ทุกวันเลย พอหมดฤดูกาลนั้นก็ต้องไปซื้อสเปรย์กลิ่นนี้มาฉีด ต้องไลแล็คตลอด รู้มาว่าในภาษาฝรั่งเศสเรียกดอก ‘เล ฬีฬา’  ก็ยิ่งชอบว่าชื่อนี้เพราะดีได้โครงเรื่องมาก็เลยตั้งให้เป็นชื่อตัวละครในเรื่องด้วย”


- เวลาที่เครียดจากงานคุณผ่อนคลายความเครียดอย่างไร

“บางครั้งก็ไปเที่ยวพักผ่อนไกล ๆ บ้างเปิดหูเปิดตาบ้าง ชอบเที่ยวนะคะ แต่ไปไหนนาน ๆ ไม่ได้จะอยากกลับบ้านมาเขียนหนังสือ เวลาไม่ได้เขียนหนังสือสักเจ็ดวันมันจะฝืดไป คิดก็ช้า เขียนก็ช้า เหมือนน้ำมันมันขาด แปลกนะคะแล้วโกรธตัวเองว่าทำไมเราปล่อยให้มันเป็นอย่างนี้

“ถือได้ว่าเป็นความทุกข์ทรมาน ไปเที่ยวไหนก็ไม่สนุก อยากกลับไปเขียนหนังสือ ไปเที่ยวห้างเดินไปได้ครึ่งทางลูกถามว่าทำไมถึงทำหน้าอย่างนี้ล่ะ ก็มันอยากจะเขียนหนังสือน่ะสิ มันหมดสนุกแล้ว อยากกลับไปอยู่ในโลกของเรา ไปเที่ยวไหนก็อยู่ได้ไม่นานหรอกค่ะงานเขียนหนังสือเป็นความสุขของดิฉัน คิดว่าจะต้องเขียนหนังสือไปตลอด หยุดไม่ได้ เป็นส่วนหนึ่งของชีวิต”

หนังสือสร้างความสุขให้เกิดขึ้นในใจของผู้อ่านได้เสมอ แต่ความสุขของนักเขียนมิใช่รางวัลหรือคำชมใด ๆ ขอเพียงมีเวลาในแต่ละวันให้กับการเขียนหนังสือบ้างเท่านั้น เพราะนั่นคือ--ความสุขที่แท้จริง






Create Date : 17 สิงหาคม 2556
Last Update : 17 สิงหาคม 2556 12:50:37 น.
Counter : 812 Pageviews.

5 comments
  
แวะมาเยี่ยมในวันหยุด...สวัสดีครับ
โดย: **mp5** วันที่: 17 สิงหาคม 2556 เวลา:15:34:58 น.
  
ขอบคุณสำหรับเรื่องราวดีๆค่ะ
เป็นนักเขียนที่เก่งกาจขนาดนี้
เส้นทางชีวิตก็ไม่ง่ายเลยนะคะ

ชอบฟ้าจรดทรายมากๆค่ะ
โดย: lovereason วันที่: 18 สิงหาคม 2556 เวลา:1:58:15 น.
  
สวัสดีค่ะ ทักทายเพื่อนใหม่ - คุณ **mp5**

ขอบคุณเพื่อนที่แวะเวียนมาประจำ - คุณนุ่น lovereason
โดย: พ ชมภัค วันที่: 24 สิงหาคม 2556 เวลา:12:44:05 น.
  
สวัสดีค่ะ

ขอบคุณมากค่ะที่แบ่งปันเรื่องราวของคุณโสภาค สุวรรณ นักเขียนในดวงใจคนหนึ่งเลยค่ะ
โดย: ~My Birthday is on April 14~ วันที่: 13 พฤศจิกายน 2556 เวลา:0:42:10 น.
  
ยินดีแบ่งปันค่ะ
ขอบคุณที่แวะเข้ามาอ่านและทักทายกันนะคะ
โดย: พ ชมภัค วันที่: 25 พฤศจิกายน 2556 เวลา:18:05:24 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

พ ชมภัค
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]



เป็นคน...ยาก
ยากเป็น...คน
คน...เป็นยาก

โดยเฉพาะถ้าคิดจะบรรลุจุดมุ่งหมาย
...ยากยิ่งกว่ายาก

หนทางที่เต็มไปด้วยขวากหนาม ล้วนจำเป็นต้องเสียสละ เสียสละ...และเสียสละ

--------------------พระสนมเฉียนเฟย-----------


** ** ** ** **

อย่าได้คิดจะยอมแพ้และละทิ้งไปง่าย ๆ แบบนี้...

ก็อย่างที่ฉันบอกนั่นแหละ

ถ้าไขว่คว้าความฝันนี้ไม่ได้...
ก็เปลี่ยนเป็นความฝันอื่นเสียก็สิ้นเรื่อง

ยิ้มสักครั้งสิ ความสำเร็จ ชื่อเสียงไม่ใช่ปลายทาง

ทำให้ตัวเองมีความสุขต่างหาก... ถึงจะเรียกว่าคุณค่าและความหมาย

....ไม่ต้องกลัวหัวใจจะแหลกสลาย....

----------------โจว เจี๋ยหลุน (Jay Chou)-------
สิงหาคม 2556

 
 
 
 
1
2
4
5
6
7
8
9
11
12
13
14
15
16
18
19
20
21
22
23
24
26
27
28
29
30
31
 
All Blog
MY VIP Friends