Head blog

Group Blog
 
<<
ตุลาคม 2552
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
 
30 ตุลาคม 2552
 
All Blogs
 
จากเธอกับฉันกลายเป็นเราสอง..กับคะแนนรางวัลและของขวัญที่รอคอย

เหตุการณ์ต่างๆที่ผ่านมาในอาทิตย์ที่แล้ว เหมือนกับถูกจัดฉากไว้เป็นตอนๆ เหมือนมีคนกำหนดไว้ให้เป็นไปตามนั้น ขณะนั่งเขียนอยู่ตอนนี้ ยังรู้สึกมึนงงกับชีวิตอยู่เลย แต่อยากจะบอกว่าทุกๆนาที ทุกชั่วโมงที่ผ่านมานี้ มีความสุขมากมาย เป็นสุขที่หาซื้อไม่ได้อย่างแน่นอน...

19 ต.ค. เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นมาตอน8โมงเช้า เป็นเสียงผู้หญิงใจดีคนนึง เธอโทรมาบอกว่ากระดาษยืนขอแต่งงานส่งกลับมาแล้ว เราสองคนสามารถมาเลือกวันแต่งได้เลย แน่นอนค่ะ รอมานานมาก มากถึงมากที่สุดกว่าจะตกลงสละโสดกับผู้ชายที่ใช้ชีวิตเรียนรู้อยู่ด้วยกันมาเป็นเวลากว่า3ปี กว่าจะรวบรวมเอกสาร และอะไรต่อมิอะไร
พอวางสายโทรศัพท์จากผ้หญิงใจดีคนนั้นปุ๊บ ก็รีบโทรศัพท์บอกว่าที่คุณสามีทันที แต่เนื่องจากวันนั้นว่าที่คุณสามีติดประชุมทั้งวันประกอบกับความขี้เกียจลุกขึ้นมาจากเตียงอาบน้ำแต่งตัวของตัวเองเลยตกลงกันว่าพรุ่งนี้ค่อยไปเลือกวันแต่งแล้วกัน..
ตกเย็น เราคุยกันว่า วันไหนที่เร็วที่สุดเราเอาเป็นวันนั้นแล้วกัน เพราะเรากลัวว่าเทโอจะไม่ยอมรอจนถึงวันนั้น แต่ถ้าเป็นไปได้ตัวเนยเอง เนยอยากได้วันศุกร์ ไม่มีเหตุผลเหมือนกันว่าทำไม

20 ต.ค. เราไปถึงอำเภอตอน 8โมงเช้า จ่ายค่าธรรมเนียมเสร็จปุ๊บผู้หญิงใจดีคนนั้นก็เปิดสมุดนัดคิวดู เธอบอกว่า เร็วสุดก็เป็นวันที่ 23 ต.ค. นั้นก็คือวันศุกร์นั้นเอง เวลา 10โมงเช้า เรารีบตกลงกันเลยทันที อะไรจะบังเอิญขนาดนี้..
ออกมาจากอำเภอ เราก็โทรบอกญาติพี่น้องและเพื่อนสนิททันที ทุกคนพูดเป็นเสียงเดียวกันเลยว่า ทำไมไม่บอกเอาวันศุกร์เลยหล่ะ แต่อย่าว่าแต่ตัวแขกที่เชิญเลย ตัวคนที่จะแต่งเองยังตั้งตัวไม่ถูกเลย

21 ต.ค. มีคนมาส่งของนั้นก็คือห้องของเทโอนั้นเอง ดีใจที่สุดเลยค่ะ .. ว่าแล้วก็ไม่ลังเล โทรตามบรรดาหน่วยอาสามาประกอบให้ เสร็จสรรพก็เช็ดเตียง ตู้ และค่อยๆทยอยจัดของเข้าที่ เสร็จก็กือบบ่าย แล้ววันนั้นทั้งวัน เนยก็เดินเข้าออกห้องลูกเป็นว่าเล่นเลย ขยับนู้น เปลี่ยนนี้ มีความสุขทั้งวัน...

Photobucket

22 ต.ค. พี่สาวของว่าที่คุณสามีมารับไปเลือกชุดแต่งงาน อ่านไม่ผิดค่ะ ก่อนวันแต่งวันหนึ่ง เพราะเราอยากจัดกับแบบง่ายๆ แล้วค่อยรอจัดในโบสถ์ตอนที่ลูกของเราโตขึ้นมานิดหนึ่ง เพราะฉะนั้นเรื่องชุดก็คงไม่ต้องเรื่องมากสักเท่าไหร่
เรามีนัดที่ร้านตอนบ่ายกว่าๆ โดยที่ไม่ได้บอกเค้าว่าตัวเจ้าสาวท้องน่ะ!!! พอเปิดประตูเข้าร้านปุ๊บ เจ้าของถึงกับตกใจ เธอเอ่ยขึ้นมาว่า ชุดเจ้าสาวแบบคลุมท้องร้านชั้นเหลือกอยู่แค่ตัวเดียวน่ะ ก็นั้นแหละค่ะ ตัวเดียวก็จะขอลอง แต่พอลองปุ๊บอยากจะบอกว่า ชอบชุดนี้มากๆ และไม่คิดที่จะไปตะเวนหาที่ไหนต่อ สรุปก็ได้ชุด ที่ปักผม ร้องเท้า กลับบ้านมาด้วยพร้อมกับความโล่งใจแบบบอกไม่ถูก

23 ต.ค. เวลา 10.30น. จากเธอกับฉัน ก็กลายเป็นเรา หลังจากที่ตอบตกลงแลกแหวนกัน.. อยากจะบอกว่า พอถึงเวลาตรงนั้น น้ำตามันมาได้ยังไงไม่รู้ รู้แต่ว่ามันกลั้นไว้ไม่อยู่ เรียกได้ว่าสุขทั้งน้ำตาเลยก็ว่าได้
หลังจากเสร็จที่อำเภอ เราก็ไปกินอาหารร่วมกันที่โรงแรมหนึ่ง เป็นร้านที่บ้านเราชอบไปมาก เรานั่งกินไปคุยกันไปสักพัก แม่สามี(เค้ากลายเป็นสามีชั้นไปแล้ว..)ก็เล่าให้ฟังว่า ตอนที่เราเดินออกมาจากห้องจดสมรสนั้น แม่สามีได้เข้าไปขอบคุณคนที่จดทะเบียนให้เรา เธอบอกแม่สามีว่า ชั้นทำพิธีแต่งงานวันหนึ่งๆก็หลายคู่อยู่ พูดแบบเดิมๆทุกวัน แต่กับคู่เราไม่รู้ว่าทำไมเค้าถึงน้ำตาไหลกับคู่ของเรา
พอเรากลับมาที่บ้านมาเปิดวีดีโอดู น้ำตาก็น่าไหลอยู่หรอกค่ะ เพราะคนที่นั่งอยู่ข้างหลังเราสอง ไม่ว่าจะเป็นแม่เนย แม่สามี พี่สาวสามี เพื่อนสนิทเนย และเพื่อนๆของเราอีกหลายๆที่น้ำตาไหลออกมา อยากจะบอกว่านั่งดูวีดีโอนี้กี่รอบ ก็ร้องได้ทุกรอบ
ขอบคุณคนบนฟ้าที่ทำให้เรามีกันและกัน และขอให้เราได้เดินคู่กันไปแบบนี้ตลอดไป

Photobucket

24 ต.ค. เวลา ตี3เศษๆ
เริ่มมีความรู้สึกว่าปวดท้องทุกๆ 15นาที นอนจับเวลาดูอยู่ประมาณชั่วโมงหนึ่ง พอบอกสามีปุ๊บคุณเธอก็รีบกระโดลุกจากที่นอน จัดกระเป๋าให้ เนยก็เลยเดินไปอาบน้ำ สระผม เรียกได้ว่ามีสติมากๆวันนั้น พอสามีอาบน้ำเสร็จก็เกือบจะประมาณตี5 แต่ความรู้สึกนั้นยังไม่แน่ใจว่านั้นคือปวดเตือนหรือปวดคลอดกันแน่ เราไปถึงโรงพยาบาลปุ๊บ คุณป้าผดุงครรภ์ก็โทรตามหมอใหญ่ เนื่องจากเนยเป็นประกันส่วนตัวเราก็เลยเลือกที่จะให้หมอใหญ่เป็นคนทำคลอดให้

อาการปวดเริ่มถี่ขึ้น แต่บาง ชม. ก็น้อยลง หมอเลยแนะนำให้ใช้ยาเร่งให้ปากมดลูกเปิดไวขึ้น (ไม่รู้เหมือนกันว่าเค้ามีศัพท์เรียกเป้นทางการรึเปล่า)
เราเลยตัดสินใจที่จะเอา เพราะคิดว่าถ้าปล่อยไปแบบนี้คงปวดข้ามคืนแน่ๆ แล้วเราจะไม่มีแรงแบ่งเอา ได้ยาตัวนี้ผ่านทางเส้นเลือด ตอนเวลาประมาณบ่าย 2 ปริมาณ10ml.
เวลาผ่านไปยังไม่ทันถึงครึ่ง ชม. ความปวดมันเริ่มทำให้เราเริ่มจะขาดสติเอามากๆ ดิ้นอยู่บนเตียงไปมาจนสามีต้องไปตามหมอมา หมอเลยแนะนำว่าให้บล็อคหลัง ...
บล็อคหลังเป็นอะไรที่เราไม่มีอยู่ในหัวสมองเลย เพราะกลัวว่าจะเป็นอันตรายกับลูกและกับตัวเอง แต่ก็กลัวว่าหลังจากนี้ต่อไป เราจะเจ็บจนตั้งสติไม่อยู่ เลยขอเวลาคิดและปรึกษาสามีสัก5นาที สามีบอกว่า เค้านับถือในการตัดสินใจของเราทุกเรื่อง เพราะคนที่เจ็บปวดคือเราไม่ใช่เค้า และถ้าอะไรที่เรากลัวมันจะเกิดขึ้นจริงๆ เค้าและรวมถึงตัวเราก็พร้อมที่จะรับมัน ถ้าใครคนใดคนหนึ่งกำหนดให้เป็นแบบนั้น

พอตกลงได้ตามนั้น สามีก็ไปตามหมอกลับมาที่ห้อง สักพักหมออีกคนซึ่งเป็นคนอินโดนีเซียก็เดินเข้ามาจัดการ อยากจะบอกว่ามือนิ่มมาก แทบจะไม่รู้สึกเข็มเลย รู้สึกแต่ว่ามีอะไรเย็นๆที่หลัง แล้วสักพักก็ร้อนทั้งขาจนถึงปลายเท้า

บ่าย 3โมงกว่าๆ เครื่องตรวจการเต้นของหัวลูกดังขึ้น จากที่ค่าอยู่ระหว่างประมาณ 135 ก็ลดมาเป็น 50 กว่า เวลานั้นเราร้องไห้เป็นบ้าคลั่งมากๆ เพราะนึกว่าสิ่งที่เราตัดสินใจไปกลับมาทำลายลูกเรา
พยาบาลให้เราหายใจทางเครื่องอ๊อกซิเจน พยายาบาลอีกคนวัดความดันเรา ตอนนั้นเราไม่มีอะไรอยู่ในหัวแล้วนอกจากสูดลมหายใจให้ได้มากและยาวที่สุด เพื่อว่าบางมันอาจจะช่วยให้หัวใจเจ้าตัวเล็กเต้นเหมือนเดิม
หมอฉีดยากระตุ้นระบบหัวใจให้เราผ่านทางเส้นเลือด เวลาผ่านไปยังไม่ถึง10นาที เรารู้สึกว่าตัวสั่นตลอดเวลา พยายามที่จะหยุดสั่น แต่มันก็หยุดไม่ได้ จนสามีเราตกใจ นึกว่าเราช็อคไป แต่หมอบอกว่าปกติ
หมอบอกว่าที่ลูกเราหัวใจเต้นอ่อนลง เป็นเพราะว่าเค้าช็อคที่มดลูกบีบตัวแบบรวดเร็ว

3โมงกับอีก40นาทีกว่าๆ หมอบอกต้องเจาะเลือดที่หัวลูกเพื่อเอาไปตรวจวัดค่าอ๊อกซิเจนในเลือดว่ามีพอไหม เวลานั้นเราสวดมนต์ในใจน้ำตาก็ไหลไม่หยุด ภวานาขอให้ลูกปลอดภัย สักพักพยายาลเดินกลับมาบอกหมอว่าค่าของอ๊อกซิเจนปกติ เรามองไปที่สามี เห็นเค้าเอามือปิดหน้า พอเค้าเปิดหน้ามาเห็นน้ำตาท่วมหน้าเค้าเลย แต่เค้าพยายามที่จะปลอบเราบอกว่าทุกอย่างใกล้ผ่านไปแล้ว
สามีเราถามหมอว่าจะอีกนานไหม หมอบอกว่าเค้าคิดว่าประมาณ สองทุ่มกว่าปากมดลูกจะเปิดถึง 7 ซม.
เรานอนมองที่นาฬิกาตลอด มันเหมือนทำให้เรามีกำลังใจมากขึ้นพอเวลาที่เห็นเข็มนาฬิกามันเดิน

ประมาณ 4 โมงตรง
เรามีความรู้สึกว่ามีอะไรดันที่ช่องคลอด แต่ไม่รู้สึกปวด เราเลยบอกพยายาล พยาบาลเลยบอกเราว่า เค้าจะออกแล้ว
พยาบาลอีกคนเดินไปเรียกหมอ เราจำได้ว่าพอหมอบอกให้เบ่ง เราเบ่งแบบสุดลมหายใจเลย เบ่งอยู่ 3 ครั้ง แล้วสามีเราก็บอกข้างหูเราว่า เทโอออกมาแล้ว ในเวลา 4โมง 9นาที....

Photobucket

Photobucket

4โมง 27นาที ... กลับมาร่าเริงอีกที.. อารมณ์ไปไวมาไวมาก

Photobucket

วันแรกของเทโอ..

Photobucket

วันที่สอง สาม และสี่... ในโรงพยาบาล

Photobucket

Welcome Home...

Photobucket

กิจวัตรประจำวันของผม... นอนนนนน กินนนนนนน อึ....

Photobucket

แล้วจะกลับมาเราเรื่องวุ่นๆ ของเราสองหลังจากที่กลับมาที่บ้านแล้วน่ะค่ะ


Create Date : 30 ตุลาคม 2552
Last Update : 30 ตุลาคม 2552 20:35:15 น. 10 comments
Counter : 416 Pageviews.

 
ส้มนึกแล้วแหละว่าเนยต้องไปคลอดแน่ๆ เลย หายไปนานๆ แบบนี้ สรุป่าเนยคลอดเองด้วย เก่งมากๆเลยอะ หนูเทโอน่ารักจัง ตา 2 ชั้น เบ่อเริ่มเลย เลี้ยงง่ายมั้ยอะ แล้วเนยหายดีรึยัง
- - -
ส้มก้เพิ่งไปหาหมอมา ทุกอย่งปรกติ เริ่มปวดหน่วงๆแล้ว อยากให้คลอดวันนี้เลยอะ เพราะว่าเหนื่อยแล้วนะเนี่ย เนยปวดข้ามวันอย่างนี้ แสดงว่าอึดน่าดูเลย ส้มกลัวจะไม่อึดเหมือนเนยอะดิ
เจ้าหนูเทโอยิ้มเก่งดีนะ สงสัยจะได้อาหารหล่อเลี้ยงไม่ขาดแน่ๆเลย ตื่นเต้นจัง ดีใจด้วยนะ


โดย: currywurst วันที่: 30 ตุลาคม 2552 เวลา:22:22:57 น.  

 
I saw your blog today and got so excited. Didn't expect to see Theo at all. Reading your giving birth experience nearly make me cry. I can't imagine how worry you must have been when you heard about Thoeo's heart rate.

I just want to say congratulations on your wedding day and for the new healthy baby Theo naka.

Can't wait to hear more from you ka...

takecare


โดย: LittleBlueTwingo วันที่: 31 ตุลาคม 2552 เวลา:4:43:46 น.  

 
เนย เช็คหลังไมค์ด้วยจ้ะ


โดย: LittleBlueTwingo วันที่: 31 ตุลาคม 2552 เวลา:16:09:13 น.  

 
ขอแสดงความยินดี กับคุณแม่เนยคนสวยด้วยนะจ๊ะ..
หนุ่มเทโอ น่าตาน่ารัก น่าชังจังเลย
จมูกโด่ง ตาโต๊โต..หน้าคล้ายคุณพ่อกับคุณแม่ผสมกันอย่างลงตัวทีเดียวค่ะ..
ขอให้แข็งแรง ทั้งคุณแม่คุณลูกนะค่ะ..


โดย: Mein Schatz วันที่: 1 พฤศจิกายน 2552 เวลา:2:58:00 น.  

 
ดีใจด้วยนะค่ะ ได้เหงหน้าน้องเทโอแล้ว ขอให้น้องเลี้ยงง่ายๆนะค่ะ และขอบคุณสำหรับคำแนะนำการฝึกหายใจค่า


โดย: หว้า (vavra_thank ) วันที่: 1 พฤศจิกายน 2552 เวลา:12:43:50 น.  

 
มาอ่านบล็อกของเนยอีกรอบ (ในใจก็นึกไปด้วยว่าเจ้าหนูเราที่อยู่ในท้อง ทำไมไม่ยอมออกมาซักกะที ) เจ้าหนูเทโอก็เข้าใจรอวันนี้ดีจังเลยนะ ถ้าเนยตัดสินใจช้าลูกจะออกมาช้ามั้ยนี่ แต่ยังไงเทโอก็ลืมตามาดูโลกแล้ว แถมเลี้ยงง่ายด้วย
ยังไงเนยก็ดูแลสุขภาพตัวเองด้วยนะ มีแม่มาช่วยเลี้ยงเจ้าหนูเทโออยู่แล้ว อย่างนี้หายห่วง


โดย: currywurst วันที่: 1 พฤศจิกายน 2552 เวลา:22:56:31 น.  

 
ดีใจด้วยนะคะ น้องเทโอน่ารักจังเลย ของเกดยังไม่รู้เลยว่าจะได้ลูกชายหรือลูกสาวเลย แถมเมื่อหัวค่ำ คุณหมอโทรมาด้วยตัวเอง เพราะเกล็ดเลือดเกดต่ำมาก พรุ่งนี้ต้องไปตรวจใหม่ และให้เตรียมกระเป๋ามาเลย เพราะอาจจะต้องแอดมิท เอ่อ...ทำไรไม่ถูกเลย นี่เพิ่งจะสามสิบอาทิตย์เองอ้ะ ยังไงจะแวะมาใหม่นะคะ


โดย: gadeja วันที่: 3 พฤศจิกายน 2552 เวลา:3:04:28 น.  

 
congratulation !!! น้องน่ารักมาก แก้ม ยุ้ยๆๆ

ประสบการณ์คลอดคล้ายกันเลยค่ะ แต่เราปวดไม่นานมาก น้องรีบร้อนออกมาก่อน แถมคลอดก่อนเราไม่กี่วัน
แต่เราไม่รู้รายละเอียดมากนักเพราะตอนปวดท้องหนักๆ สามียังมาไม่ถึง โรงพยาบาล


โดย: Chocolate Junkie วันที่: 3 พฤศจิกายน 2552 เวลา:22:28:13 น.  

 
แสดงความยินดีด้วยนะคะ ขอให้คุณเนยฟื้นตัวไวๆ น้องแข็งแรงๆ นะคะ


โดย: dongdangka วันที่: 4 พฤศจิกายน 2552 เวลา:11:05:02 น.  

 
sวัดดีจ้ะเนย วันนี้เทโอเป็นไงบ้างจ้ะ

ของเกดน่ะ ทานแล้วก็ยังทั้งรู้สึกหน่วงและเจ็บ อีกอย่างคุณหมอบอกว่าท่าของเจ้าตัวเล็กที่นอนขวางท้องเกดอยู่เนี่ย ก็ทำให้มดลูกต้องขยายตัวมากกว่าปกติ เกดก็เลยเจ็บด้วยน่ะ


โดย: gadeja วันที่: 4 พฤศจิกายน 2552 เวลา:22:43:20 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

Choco & Berry = Natty
Location :
Nordrhein-Westfalen Germany

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




เป็นผู้หญิงที่ปลื้มเครื่องสำอาง ชอบการทำกับข้าว รักการทำขนม คลั่งไคล่และหลงรักเสื้อผ้าโทนสีเทา ^^ ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ
Friends' blogs
[Add Choco & Berry = Natty's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.