ชีวิตเราต้องเดินทาง มีอะไรมากมายที่เราชอบเราจึงทำ....และเราไม่ชอบแต่เราต้องทำ
Group Blog
 
<<
ธันวาคม 2553
 
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031 
 
7 ธันวาคม 2553
 
All Blogs
 

มนต์ขลัง โมร็อกโก ตอนที่ 5

S A H A R A ขอบฟ้าที่เอื้อมถึง



ตื่นเร้ววว...ไปทะเลทรายกัน
ฉันตื่นก่อนตีสี่...มันเช้ามาก ๆ มะงุมมะงาหรา(มันแปลว่าอะไรหว่า...)เข้าห้องน้ำแปรงฟันล้างหน้า....
อุปกรณ์กันหนาวให้พร้อมหน่อยแต่ต้องไม่พะรุงพะรัง (ต้องนึกถึงเวลาอยู่บนหลังอูฐด้วย จะเป็นบ้าหอบฟางไม่ได้ ดีไม่ดีหล่นตุ้บลงมา...อายเขานะ เหอเหอ ทรายคงเป็นหลุมใหญ่...)

ขอบคุณนายแบบ S u r a J i m ...ริมสระน้ำของโรงแรม


เราต้องนั่งโฟร์วีลไปค่ะ ทำความรู้จักรถและหมายเลขรถเรียบร้อยก็ออกเดินทาง
ตอนแรก ๆ ก็วิ่งบนถนนดีอยู่หรอก เออ...ดี จะได้งีบซักหน่อยเพราะข้างนอกมองอะไรก็ไม่เห็น
แต่พอไปได้สักพักก็หลับไม่ลงแล้วค่ะ พี่แกเล่นแฉลบออกจากถนนน่ะซีคะ วิ่งไปไหนจะรู้ไหมนี่
พื้นดินแข็ง ๆ ราบโล่งจรดขอบฟ้า กระเด้งกระดอนเหมือนแล่นบนถนนตะปุ่มตะป่ำ แต่มองไม่เห็นอะไรเลย มีแต่แสงไฟจากเจ้าโฟว์วีลส่องจ้าเป็นทาง
ขบวนที่ออกมาพร้อมกับเราเกือบ 10 คัน ต่างวิ่งตะลุย ห้อตะบึงอย่างไม่มีลังเลใจ ไม่ต้องคิดว่าใครจะแซง ใครจะตาม
เขาขับกันแบบดาหน้ากันเข้าไปในทะเลทราย ถนนสายตามอำเภอใจ ไม่ต้องห่วงไฟแดงไฟเขียว ไม่ต้องกลัวรถสวน ไม่มีเลน ไม่มีรถวิ่งแซงและปาดหน้า ไม่มีรถเบียด ไม่ต้องกลัวตำรวจจราจรเรียก
ทุกคนสร้างถนนเอง...ในความมืด เจ๋งจริง ๆ
มันน่าตื่นเต้น ตื่นตา เร้าใจ

นั่งเดาทางกันราวครึ่งชั่วโมง รถก็ชะลอความเร็ว
แสงไฟสาดไปเห็น นั่นไง...โน่น อูฐ เยอะแยะเลย..
เรารีบลงจากรถอย่างรวดเร็วพลางนึกว่าพรหมจะลิขิตให้เราได้เป็นคู่กับน้องอูฐตัวไหนหนอ
เขาบอกว่า 1 คนต่อ 1 ตัว (จะให้ขี่คนละสองตัวได้ไง..)
Photobucket
Photobucket

เสียงเอะอะมะเทิ่ง โหวกเหวก ฟังไม่ได้ศัพท์ เพราะฟังภาษาอารบิกไม่ออก
แล้วก็มีแขกคนหนึ่งมาคว้าแขนเราหมับ ดึงให้ตามไปขึ้นหลังอูฐตัวนึง ยังไม่ทันดูหน้าตากันเลยว่าหล่อมั้ย (อูฐน่ะค่ะ)
ไม่ทันได้ดูหรอกว่าคนอื่นเขาขึ้นกันยังไง อูฐเขาก็หมอบคุดคู้อยู่ พอเราตะกายขึ้นไปคล่อมหลัง
เจ้านายมันก็สั่งให้อูฐยืน ไอ้เราก็นึกว่ามันจะยืนโดยใช้เท้าหน้า มันดันยกก้นขึ้นก่อน ดีที่เตือนกันไว้ก่อน ไม่งั้นหน้าทิ่มแน่ ๆ
พอมันยืนได้ เจ้านายก็พาไปผูกต่อกับตัวอื่น แล้วก็ออกเดินตามกันไปในความมืดที่หนาวเย็น

ฉันว่าขี่อูฐนี่ก็ไม่น่าหวาดเสียวอะไร เธอเดินช้า ๆ เรียบร้อย ไม่เจ้าเล่ห์เหมือนม้าที่มักจะควบเวลาเผลอคะนอง
แต่เบาะที่รองไว้หลังอูฐน่ะ มันเป็นเบาะที่มีช่องตรงกลางเพราะหลังอูฐไม่ได้แบนเหมือนม้า
ไอ้โหนกมันจะนูนขึ้นมา พอเลื่อนมานั่งข้างหน้าหน่อย ก็ชิดกับเหล็กที่ใช้จับมากเกินไป เจ้านายอูฐให้เรานั่งตรงกลาง ๆ
โอย...มันเจะอ่ะ พอเลื่อนไปนั่งข้างหลังก็ดูไม่ค่อยสมดุลยังไงไม่รู้...อูฐมันคงรู้สึกหนักท้าย
Photobucket
Photobucket

นั่งอูฐโยกเยกไป ฉันต้องพยายามเกร็งขาหนีบตัวอูฐเอาไว้ นานพอควรจนรู้สึกเมื่อยหน้าขา
ฟ้าเริ่มมีแสงที่เรียกกันว่าฟ้าสาง ฉันพลัดจากกลุ่มเพื่อน ๆ มากับคุณพี่วิศวกรสามีพี่หมออิ๊ ท่านก็ไม่ค่อยช่างพูดและไม่พกกล้อง
ฉันเลยไม่มีรูปตัวเองตอนขี่อูฐ(ไม่รู้ว่าจะสง่างามปานใด) ที่ว่าพลัดหลงกันเพราะมีหลายกลุ่ม ขึ้นเนินทรายไปหลายเนิน มันไกลจนมองไม่ออกว่าเป็นใครกันบ้าง
Photobucket
Photobucket

เมื่อถึงจุดที่จะเป็นที่ชมวิว อูฐก็คุกเข่าลง แล้วบั้นท้ายก็ลงตาม...เฮ้อ...รอดตายแล้วเรา...
คุณซาอิดเจ้านายอูฐคว้าแขนเราอีกแล้ว คราวนี้อีกข้างนึงคว้าแขนคุณพี่
ฉันแข็งขืนพอเป็นพิธี(ตอนแรกงง ๆ ว่าจะทำอะไร จะให้เต้นรำกลางทะเลทรายรึไง)

แล้วพ่อหนุ่มก็ลากเราขึ้นบนเนินทรายสูงที่มีความหยุ่นเท้ามาก ตอนแรกฉันวิ่งขึ้น ซาอิดบอกว่าให้ slow และไม่ยอมปล่อยแขนฉัน
แต่พอขึ้นไปสักสิบกว่าก้าว ฉันถึงกับหายใจทางปากทีเดียว ท่าทางคุณพี่ก็เหนื่อยเอาการเหมือนกันเพราะต้องเกร็งเท้าด้วย
กว่าจะขึ้นถึงยอดเนินเล่นเอาร้อนกันเลย รู้แล้วว่าถ้าไม่ได้พ่อหนุ่มเจ้าของอูฐ ท่าทางจะลำบากแน่ ๆ

ส ถ า นี จ อ ด อู ฐ
Photobucket
รู ป ข อ ง คุ ณ ห ม อ ดิ เ ร ก



หนุ่ม Berber ปูผ้าให้นั่ง รอดูพระอาทิตย์ขึ้น ฉันก็เดินไปถ่ายรูปที่นั่นที่นี่
ได้เห็นแสงแรกของวัน จากแสงสีขาว เป็นสีเหลือง สีทองและสีส้มเจิดจ้าตามลำดับ เรียกได้ว่าหากกระพริบตาแสงจะเปลี่ยนสีไปอย่างรวดเร็ว
ครู่เดียวก็สว่างไสว มองเห็นความงามของเนินทรายลิบลิบอย่างชัดเจน
นี่เอง...ทะเลทราย Sahara แห่งเมือง Merzouga ในเขตทวีปแอฟริกา
Photobucket
Photobucket
Photobucket
Photobucket
Photobucket

ขากลับ...วิ่งลงเนินได้ บางคนจะให้ลูกค้านั่งบนผ้าแล้วลากลงมาเหมือนนั่งสไลเดอร์ น่าสนุกชะมัด
Photobucket

เมื่อผ่านแหล่งน้ำในทะเลทราย ผ่านคัสบาห์ คุณซาอิดจะชี้ให้ดู
และมาส่งเราที่ข้าง ๆ กระโจมที่พักนักเดินทาง (ตอนขามาเราไม่ยักเห็นแฮะ)
มาเสียอารมณ์ตอน.. “ถึงที่จอด” นี่เอง
เมื่อเราจะให้ทิป เขาปฏิเสธว่าไม่รับทิป โอ้โฮ...เราหูฝาดไปหรือเปล่า เพิ่งจะเคยได้ยิน

แต่เขากลับปูผ้าให้นั่งและขอโอกาสเสนอสิ่งดี ๆ ให้กับเรา เป็นหิน เป็นซากฟอซซิล ทำเป็นรูปต่าง ๆ เมื่อเราปฏิเสธก็ทำเสียงออดอ้อนแกมบังคับ ..ต่อปากต่อคำกันนาน
ตอนแรกจะช่วยอุดหนุนแต่ราคาที่บอกมันแพงมาก เมื่อเทียบกับร้านค้าที่เราแวะมาแล้ว
เราจึงวางเงินทิปให้ ยี่สิบดีรฮัมแล้วออกมาเลย เสียความรู้สึกจังค่ะ
Photobucket
Photobucket
Photobucket
Photobucket
อำลา ซาฮาร่า แล้วเดินทางสู่ ทอด้า จอร์จ (Todra gorge) เป็นช่องเขาสูงตระหง่านมีลำน้ำไหลผ่าน
แวะรับประทานอาหารที่ห้องอาหารของโรงแรมที่นี่
Photobucket
Photobucket

จากนั้นออกเดินทางสู่จุดหมายปลายทาง คือ เมืองวอซาเซท (อูอาซาเซท) Ouarzazate
แวะชมโอเอซิสTinerhir ชุมชนที่รวมตัวกันอยู่บริเวณที่ชุ่มชื้นท่ามกลางความแห้งแล้งของดินแดนทะเลทราย
ชื่นชมความงามของหุบเขาสองข้างทาง เส้นทางที่ผ่านเหมือนถนนลอยฟ้า
ทิวเขาหลายสีซับซ้อนกันตัดกับท้องฟ้าสีฟ้าสดใส นาน ๆ จะเห็นปุยเมฆระบายอยู่บนท้องฟ้าเสียครั้งหนึ่ง
Photobucket
Photobucket


คืนนี้นอนโรงแรมที่เป็น คัสบาห์ เป็นโรงแรมหรูค่ะ แต่เก่า ชื่อ Riad Salam Hotel
เราได้ห้องแบบห้องห้องสูท ห้องใหญ่ มีห้องรับแขก ห้องดูทีวี ห้องน้ำ ห้องส้วม ห้องแต่งตัวแยกกัน แต่รู้สึกว่าห้องน้ำมีกลิ่น คุณกาลีจึงเปลี่ยนห้องให้

ห้องที่เปลี่ยนให้ก็เป็นห้องหรูแต่เป็นเตียงเดี่ยว ดังนั้นคุณกาลีผู้ใจดีจึงยกให้สองห้อง ให้ฉันกับอ้อยนอนคนละห้อง อุแม่เจ้า...ห้องเบ้อเริ่ม มีห้องรับแขก ห้องดูทีวี เหมือนห้องเดิม ยกเว้นเป็นเตียงเดี่ยวเท่านั้น ฉันบอกว่านอน 2 คนได้ ก็ไม่ยอม

แต่มีหรือที่ฉันจะนอนคนเดียว อ้อยถามฉันว่านอนได้ไหม อ้อยนอนได้ ฉันตอบทันทีว่า...ไม่ !!! ไม่เอาละ...น่ากลัว
ฉันไม่ใช่คนกลัวผี แต่ต่างบ้านต่างเมืองอย่างนี้...มันวังเวง

วันนี้เป็นวันหนึ่งที่ประทับใจมากที่สุด

ขอบคุณ คุณ Jimmy และ คุณหมอ Derek ค่ะ








 

Create Date : 07 ธันวาคม 2553
21 comments
Last Update : 7 ธันวาคม 2553 0:19:06 น.
Counter : 1130 Pageviews.

 

 

โดย: ตาอ้วนชวนคุย 7 ธันวาคม 2553 8:11:05 น.  

 

ตามไปเที่ยวด้วยคนครับ

 

โดย: auraball 7 ธันวาคม 2553 8:41:16 น.  

 

สนุกจังเลยครับ น่าประทับใจมากๆ

พี่ชิงครับ ขอบคุณภาพและเรื่ิงราวที่สวยงามนะครับ

 

โดย: bite25 7 ธันวาคม 2553 9:58:15 น.  

 

ยิ่งวนดูภาพไปๆ มาๆ ขอบอกว่าชอบมากๆ เลย(ขอโทษนะครับที่ใช้ถึง 2 คอมเมนต์)

 

โดย: bite25 7 ธันวาคม 2553 10:03:14 น.  

 

ไปแต่ละที่
นี่ทำเอาคนดู อิจฉาตาร้อนผ่าวเลยค่ะคุณชิงดวง

นอกจากบ้านเมืองจะน่าไปท่องเที่ยวแล้ว
แบบบ้านสไตล์นี้ก้อทำเอาเราชื่นชอบไม่น้อยเลยนะเนี่ย

ขอชมความคมเข้มของนายแบบหน่อยนะ สเปคเลย

 

โดย: ณ ขณะหนึ่ง 7 ธันวาคม 2553 11:21:04 น.  

 

มาเที่ยวด้วยค่ะ
เอาอีก เอาอีก

 

โดย: buraneemeo 7 ธันวาคม 2553 11:33:44 น.  

 

ตามมาเที่ยวต่อค่ะ ^^
ขอบฟ้าตัดกับทะเลทราย สวยดีจริงๆค่ะ

 

โดย: Panino 7 ธันวาคม 2553 12:45:08 น.  

 

วิวก็สวย เจ้าของทัวร์ก็น่ารักจัง

 

โดย: น้องผู้น่ารักที่สุดเลย (อนันตลัย ) 7 ธันวาคม 2553 16:37:38 น.  

 

สวยม๊ากกกกกกค่ะ ชอบภาพที่ทะเลทรายค่ะ แสง สี สวย โรแมนติกจัง เห็นแล้วกิเลสพุ่งปรี๊ดดดด อยากอีกแล้ว

 

โดย: Cookie Nim IP: 125.27.54.162 7 ธันวาคม 2553 21:19:09 น.  

 

จะรอตามไปเที่ยวฮอกไกโดนะครับ


รอทานอาหารทะเลสดๆ ราคาถูก(แบบญี่ปุ่นครับ)

 

โดย: auraball 7 ธันวาคม 2553 21:25:29 น.  

 

โอย โอ๊ย โอย สวยงามเสียมิมี ต้องขอบคุณมั่กมั่กได้เห็นแค่รูปก็พอใจ (ที่เจียมๆ)ละ

 

โดย: ปากกาฯ IP: 124.120.29.169 7 ธันวาคม 2553 21:28:34 น.  

 

ได้บรรยากาศทะเลทรายดีจังค่ะ คิดถึงอียิปต์ขึ้นมาเลย สงสัยต้องเอามาอัพด้วยซะแระ อิ อิ

 

โดย: apple.007 7 ธันวาคม 2553 21:42:38 น.  

 

ขอบคุณคอมเมนต์ของพี่ชิงครับผม ยินดีมากๆ เลยครับ

ผมรออ่านและชมภาพตอนต่อไปนะครับ

 

โดย: bite25 7 ธันวาคม 2553 22:42:08 น.  

 

คราวหน้าไปเที่ยวไหนชวนกันบ้างนะคะ ป้าชิงไปที่ไหนดูสวยไปหมด เพราะรูปสวยๆ และการเล่าเรื่องที่อ่านแล้วสนุกมั่ก

 

โดย: ปั้นหนา IP: 124.120.147.216 7 ธันวาคม 2553 22:50:14 น.  

 

ภาพสวยมากจริงๆครับ
บรรยากาศดีมากเลย
เห็นแล้วรู้สึกดีได้แม้ไม่ได้ไปเอง
ขอบคุณภาพวิวสวยๆและการบรรยายดีๆ ครับผม
อยากไปมั่งแต่คิดว่ากลางวันคงร้อนมากแน่ๆเลย

 

โดย: ZeeBlue-Melody 8 ธันวาคม 2553 0:56:27 น.  

 

สวัสดีจ้ะ ชิงดวง
มาหลายหนแล้วค่ะ เม้นท์แล้วก็ลบ
กรี๊ดมากๆ เหมือนเทพนิยายอาหรับราตรีเลย
เว้นเสียแต่ไอ้เจ้าหินฟอสซิลนั่น แหะๆ
เสียดายจัง ที่ไม่ได้เห็นชิงดวงขี่อูฐ
อ่านไปคิดว่าอ่านนิตยสารท่องเที่ยวนะคะนี่
อยากให้ส่งลงนิตยสารจังค่ะ

 

โดย: ยิปซีสีน้ำเงิน 8 ธันวาคม 2553 7:55:27 น.  

 

กลับมาดูภาพอีก แอบคิดว่า เงาคนที่ขี่อยู่บนเงาอูฐขายาวต้องเป็นเงาพี่ชิงครับ

 

โดย: bite25 8 ธันวาคม 2553 23:03:11 น.  

 

ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาเยี่ยม
น้องไบร์ทเก่ง...เงาพี่เองที่ขี่หลังอูฐ ไบร์ทรู้ได้ไง...อูฐมันทำท่าหนักรึไงคะ
ยิปซี...ดีใจที่สุดที่ยิปซีมาเยี่ยม
คุณ Zeeblue-melody ชอบฝีมือการถ่ายรูปของคุณมาก ๆ
ขอบคุณ...คุณ Panino คุณ Buraneemeo คุณ Auraball คุณ Apple.007
คุณตุ๊ก คุณปุ๊ก น้องปูลม ป้าปากกา น้องปั้นหนา และ ตาอ้วนชวนคุย

 

โดย: จขบ.ชิงดวง IP: 27.130.173.235 8 ธันวาคม 2553 23:40:57 น.  

 

ขอบคุณที่แวะไปดูสีน้ำหัวเห็ดพวกนั้นค่ะ อึดมาก สู้กับปลวกสุดฤทธิ์
จะบอกเพิ่มว่าบล็อคน่ารักจังค่ะ ชอบเวลาพิมพ์เม้นทแล้วมีผีเสื้อโบยบินค่ะ

 

โดย: buraneemeo 10 ธันวาคม 2553 2:10:34 น.  

 

เอิ๊ก พี่ ป่าวๆ อูฐไม่ได้ทำท่าหนัก แต่ดูจากมุมกล้องและเงาคนที่ขี่อูฐดูแล้วเหมือนกำลังถ่ายภาพ เลยเดาว่าเป็นเงาพี่ชิงครับ

 

โดย: ไบรท์ ไม่ได้ล็อกอิน IP: 117.47.64.140 10 ธันวาคม 2553 18:49:44 น.  

 

พี่ชิง สวัสดียามบ่ายวันจันทร์ครับ อืมๆ เข้ามาดูทัศนียภาพสวยแปลกตาอีกครั้ง พี่ชิงสบายดีนะครับ

 

โดย: bite25 13 ธันวาคม 2553 13:17:18 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


ชิงดวง
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




บุคลิกหลายแบบแล้วแต่อารมณ์ ภาพลักษณ์ของวัยไม่ชัดเจน ที่แน่ ๆ มีอารมณ์ขัน..






Google

ท่องทั่วโลกหาในพันทิบ
Emo น้องเพนกวิน
X



Friends' blogs
[Add ชิงดวง's blog to your web]
Links
 

MY VIP Friend

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.