Group Blog
 
 
เมษายน 2549
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
30 
 
6 เมษายน 2549
 
All Blogs
 
ความรู้สึกที่แตกต่าง

จากวันแรกที่เราได้พบกันจนถึงวันนี้ สิ่งต่างๆที่เกิดขึ้นระหว่างเรา
มันช่างแตกต่างกันอย่างไม่น่าเชื่อ
ยังจำได้ดีถึงใบหน้าและดวงตาที่มีความสุขของเธอยามที่ได้เจอกับฉันครั้งแรก
สัมผัสที่นุ่มนวลระหว่างเธอกับฉัน ยามที่ฉันได้สัมผัสไปตามส่วนต่างๆของเธอ
ไม่ว่าจะเป็นเรียวแขนที่กลมกลึงหรือท่อนขาที่สวยงามได้รูป รวมไปสะโพกที่หนันแน่น
รับกับเอวที่คอดกิ่วชวนมองของเธอ สัมผัสไออุ่นของร่างเธอที่มีเพียงผ้าชิ้นน้อยๆที่ขวางกั้น
ฉันสัมผัสได้ถึงความสุขและความพอใจของเธอ ยามที่ฉันได้เคลื่อนผ่านไปยังส่วนต่างๆ
บนเรือนร่างที่สวยงาม เร่าร้อน แฝงด้วยอารมณ์และความต้องการ และรู้ได้ถึงความสุขใจ
ของเธอยามที่เราได้สัมผัสกัน
เธอและฉันได้ออกไปพบกับผู้คนต่างๆ เธอได้แนะนำฉันให้เพื่อนฝูงและคนต่างๆได้รู้จัก
สำเนียงที่เธอพูดแนะนำออกไปแฝงด้วยความภูมิใจ ประสมประสานกับการโอ้อวดน้อยๆ
เธอนำฉันไปสู่ที่ต่างๆอย่างมากมาย ตอนนั้นรู้สึกว่าโลกไปนี้มีเพียงเรา เธอกับฉันเท่านั้นเอง

เวลาก็ผ่านไปตามที่มันควรเป็น เธอเริ่มให้ฉันสัมผัสลูบไล้เรื่อนร่างที่สวยงามของเธอน้อยครั้งลง
สีหน้าที่เคยแสดงความสุขใจยามที่เราสัมผัสกันเริ่มเปลี่ยนไป เริ่มกลายเป็นความเฉยเมยเหมือน
ดั่งไร้ความรู้สึก เราเริ่มออกงานด้วยกันน้อยครั้งลงไปเรื่อยๆ เธอเริ่มไม่แนะนำฉันกับใครๆ แถมทำ
กิริยาคล้ายปิดบังไม่อยากแนะนำฉันให้รู้จักกับใครๆ ฉันทำผิดไรหรือระหว่างเราทำไมถึงได้เปลี่ยนไป
ได้ขนาดนี้ ฉันยังโหยหาที่จะได้รับรู้ถึงความรู้สึกต่างๆนั้น ความรู้สึกดีๆที่มีระหว่างเรา
เธอเคยคิดหรือไม่ว่าเป็นความผิดใคร ที่ทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างเราสองถึงได้เปลี่ยนไป เธอคิดไหม
ว่าเพราะเธอทำให้ฉันต้องตกอยู่ในสภาพนี้ สภาพที่หม่นหมอง ดูหมดราศี ดูไร้คุณค่าเช่นนี้
อีกไม่นานฉันคงต้องจากเธอไป ซึ่งอาจจะพบคนๆใหม่ที่อาจเห็นคุณค่าในตัวฉัน หรือไม่ฉันต้องไปอยู่
อย่างไร้ค่ารอวันดับสิ้นไป ซึ่งคงจะดีกว่าสภาพตอนนี้ซึ่งคล้ายดังถูกคุมขัง ไม่ให้ออกไปพบแสงแดดที่อุ่นร้อน
และไม่ได้สัมผัสสายลมที่พัดผ่าน
จะมีสักวันหนึ่งไหม ที่เธอจะคิดถึงวันก่อนๆที่เราเคยอยู่ด้วยกัน เธอจะจำความสุขยามที่ฉันได้สัมผัส
ได้มอบความอบอุ่นให้แก่เธอได้หรือไม่ สวนฉันยังคงคิดถึงอยู่เสมอ ในยามที่อยู่ในที่อันมืดมิดนั้น ยังเฝ้า
หวังให้เธอได้คิดถึงฉัน เปิดโอกาสให้ฉันได้เคียงคู่กับเธออีก ให้ฉันได้รับรู้ถึงความสุขใจของเธอในยามที่
มีฉันลูบไล้เคลื่อนสัมผัสไปยังส่วนต่างๆของเธอ แม้เพียงอีกสักครั้งก็ยังดี
วงจรชีวิตเสื้อผ้าอย่างเราก็ช่างน่าเศร้าเสียจริงๆ เกิดขึ้นมาเพื่อรองรับความพอใจของคนเพียงจำนวนน้อยๆ
ซึ่งพอหมดประโยขน์ หมดความพอใจก็ถูกทิ้งไป อาจอยู่ในซอกหลืบของตู้ หรือถูกจำหน่ายออกไปเป็นของเหลือ
หรือของบริจาคซึ่งก็ยังดี เพราะอาจมีเจ้าของคนใหม่ที่อาจเห็นคุณค่าอยู่บ้าง ทำให้ยืดอายุของคุณค่าของเราได้
นานขึ้น แต่สุดท้ายก็ไม่อาจหน้าการดับสูญไปได้ อาจการเป็นผ้าเช็ดมือเช็ดเท้า หรือผ้าขี้ริ้ว สุดท้ายก็คือขยะไป



Create Date : 06 เมษายน 2549
Last Update : 6 เมษายน 2549 15:26:34 น. 3 comments
Counter : 208 Pageviews.

 
แวะมาทักทายค่า มานั่งฟัง นี่เป็นเรื่องที่เปรียบเปรยได้ชัดเจนจริงๆ เป็นกำลังใจให้ในการทำบล๊อคนะคะ สงกรานต์นี้ไปเที่ยวไหนเอ่ย...


โดย: กอล์ฟเอง... (HACKER HUNTING in The City ) วันที่: 6 เมษายน 2549 เวลา:17:18:58 น.  

 
สวัสดีแมวเมา เรามาหา
ยินดีที่ได้เป็นเพื่อนกันนะ


โดย: LUNATIC SPACE วันที่: 23 เมษายน 2549 เวลา:23:29:38 น.  

 
ขอบคุณสำหรับมิตรภาพนะคะ จะเป็นกำลังใจให้ในการทำบล๊อคนะ แล้วจะเข้ามาอ่านเรื่อยๆ ค่ะ..


โดย: ก้อย IP: 124.157.168.178 วันที่: 24 เมษายน 2549 เวลา:0:39:14 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

แมวเมามาเมามาย
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add แมวเมามาเมามาย's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.