<<<<ถ้าชีวิตคือท่วงทำนอง เธอคือคำร้องที่มีความหมาย>>>>
Group Blog
 
<<
ธันวาคม 2552
 
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031 
 
22 ธันวาคม 2552
 
All Blogs
 
เพื่อนกันซะอย่าง

ฝนกลับมาอัพบล้อกอีกครั้งค่ะ ช่วงนี้ไม่ค่อยได้อัพเลย อันที่จริงมีเรื่องมากมายแต่ไม่มีปัญญาพิมพ์ หุหุ จริงๆชีวิตมันก็วนเวียนอยู่ไม่กี่ที่หรอกค่ะ เมื่ออาทิตยืก่อน ช่วงวันอังคาร ฝนกับยุ้ยก็ไปลุยแลปกันสองคน บรรยากาศวันนั้นอึมครึมค่ะ เหมือนฝนจะตกแต่ไม่ยักจะหนาว มันร้อนอบอ้าว ทำเอาฝนกับยุ้ยพลอยเหงาๆไปพร้อมบรรยากาศ ที่จริงเวลาพวกเราทำแลป อย่างที่เคยๆเล่าคือมันจะฮากันมาก ผลแลปไม่ออกยังฮา แต่สงสัยวันนั้นแอนไม่อยู่ เลยเงียบๆ แต่ก็ไม่เคยเป็นแบบนั้นมาก่อน ช่วงทุ่มกว่าๆ ฝนก็ออนเอ็มไว้แล้วกุ๊กก็มาบอกข่าวว่า พ่อตาต้าเสีย ตาต้าคือเพื่อนสนิทอีกคนของฝนค่ะ เราอยู่กลุ่มเดียวกัน ตอนนั้นงงๆค่ะ เลยรีบโทรไปถามไถ่เพื่อน ได้ยินเสียงตาต้าแล้วไม่กล้าพูดอะไรมาก กลัวมันร้องไห้ เลยแค่บอกว่า สู้ๆนะ


พวกเราเลยคุยกันว่าจะไปช่วยงานที่ชัยภูมิค่ะ แต่วันพุธติดเรียนสัมมนา เลยต้องรอไปเช้าวันพฤหัส ตอนกลางคืนวันพุธฝนก็ขนของไปนอนที่หอกุ๊กกะอ้อย มีไอ้ยุ้ยไปนอนด้วย คือพวกเราต้องตื่นกันตั้งแต่ตี5 เพื่อจะไปให้ทันรถเที่ยวแรกที่จะไปขอนแก่น โดยครั้งนี้มีเพื่อนไปด้วยกันทั้งหมด 10 คน ส่วนคนอื่นก็ติดภารกิจบ้างก็ฝากเงินทำบุญไป ครั้งนี้ที่ไปกันมี ฝน ยุ้ย กุ๊ก อ้อย นุช ตั้ม ต้อ ตันติกร ป๋อมแป๋ม หนิง


พวกเราขึ้นรถทันรอบแรกค่ะ นั่งไปขอนแก่น สารคาม-ขอนแก่น ชั่วโมงหนึ่งถึง แต่เล่นเอาเพื่อนๆอ้วกกระจายกันไปเป็นแถว คนไม่เคยเมารถอย่างยุ้ยยังวิ่งไปอ้วกในห้องน้ำแทบไม่ทัน ไม่ต้องพูดถึงไอ้นุชที่ขาประจำเรื่องการเมารถ มันเล่นอ้วกบนรถก่อนเพื่อน ดีที่มันเตรียมถึงพลาสติกไปด้วย มีการแซวกันว่า ดีนะมันอ้วกแบบกระจัด ไม่อ้วกแบบโพรเจคไทด์ ไม่งั้นหัวไอ้ฝนเสร็จแน่ๆ เพราะฝนนั่งข้างหน้าไอ้นุช ก็ขำๆกันไป

ลงจากรถขอนแก่นก็มาหาข้าวกินกันแถว บขส ซึ่งก็คือ ข้าวเหนียวกับตับปิ้ง อร่อยมาก งานนี้ไอ้อ้อยเป็นเจ๊ใหญ่เลี้ยงข้าวพวกหิวโซอย่างเรา กว่าจะสอบถามเส้นทางและรถเสร็จก็กินเวลาไปกว่าครึ่งชั่วโมง เรานั่งรถขอนแก่น-เมืองเลย เพื่อจะไปลงที่ ชุมแพ ก่อนจะต่อรถแบบแอร์ธรรมชาติเข้าไปบ้านหนองสองห้อง พอไปถึงก็โทรบอกตาต้าออกมารับ ในระหว่างที่รอ ไอ้ตั้มก็ไปซื้อกล้วยทอด มันทอด เผือกทอดมาล่อพวกฝน อยากบอกว่ากล้วยทอดอร่อยมากๆ หรือว่าของฟรีหว่า หุหุ

ทางเข้าไปบ้านตาต้าไกลมาก ข้างทางมีแต่ป่าอ้อย กลิ่นอ้อย คือชาวบ้านแถบนั้นเค้าทำไร่อ้อยกันค่ะ แถมติดกับโรงงานน้ำตาลมิตรผลด้วย กว่าจะถึงบ้านตาต้าก็เกือบเที่ยง กับข้าวอาหารการกินอร่อยค่ะ อร่อยมากๆ กินกันอิ่มหมีพลีมันสุดๆ บรรยากาศของงานไม่ได้เศร้าอย่างที่คิด จริงๆมันก็เศร้าแหละ แต่เราทุกคนพยายามมองให้มันเป็นเรื่องธรรมดา แล้วก็พยายามไม่อยากให้เพื่อนเศร้า


พวกเรารอทำพิธีจนฝนแทบนอนหลับ ช่วงบ่ายก็ไปวัดกัน เราต้องเดินๆๆๆๆ มันไกลมากในความรู้สึกฝน คือประเพณีทางนี้ ฝนก็เพิ่งรู้ค่ะว่าเค้าจะเคลื่อนศพไปที่วัดป่า อ้อมหมู่บ้านออกไป ห้ามเดินเข้าไปภายในหมู่บ้าน แล้วถ้าหมู่บ้านไหนมีงานศพจะห้ามซักผ้า ห้ามทำงานบ้านเลย ฝนเลยถามเพื่อนว่าทำไมหละ มันบอกว่า การที่เราซักผ้ามันแสดงออกว่าเราเตรียมซักผ้าเก็บของไปกับคนตาย คือเค้าถือกัน ฝนก็เลยอ๋อ แต่ในเมืองเค้าไม่คิดกันค่ะ เพราะเราต้องปรับเปลี่ยนไปตามวิถีชีวิต พอทำพิธีเผาเสร็จฝนกับเพื่อนได้นั่งรถกลับค่ะ ค่อยดีหน่อย ทีแรกนึกว่าจะได้กลับบ้าน แต่ปู่ของตาต้าพาพวกเราเข้าไปในวัดภายในหมู่บ้านเพื่อไหว้พระ ซึ่งฝนก็งงอีก เพื่อนเลยบอกว่า การที่ไปงานศพมาเค้าจะพาเข้าวัด ไหว้พระก่อนกลับ เพื่อวิญญาณจะได้ไม่ตามเรามา แล้วเพื่อสิริมงคลด้วย เพื่อความสบายใจอีก


พอมาถึงบ้านเราก็นั่งเม้าท์กัน กะว่าจะไปล้างจาน ชาวบ้านแถวนั้นเค้าก็ล้างไปหมดแล้ว ไม่มีอะไรทำก็นั่งเม้าส์ พอดีมีญาติตาต้าไปเอาตะไคร้มาทำยำตะไคร้ให้กิน ยำตะไคร้คือการเอาตะไคร้มาตำใส่ปลาร้า แล้วใส่ไรอีกไม่รู้ค่ะ แต่ลักษณะมันเหมือนปลาร้าบองมาก แกก็แบ่งมาให้พวกฝนกิน โดยได้ตั้มกับไอ้ตันติกรไปสอยเอามะขามแถวบ้านมาจิ้มกิน อร่อยดีค่ะ กินไปเยอะเลย เกิดมาไม่เคยกิน หุหุ ช่วงเย็นๆหน่อยก็พากันนั่งรถกระบะไปตลาดเย็นกันค่ะ ซึ่งรถคันนี้ต้องมีการเข็นกันก่อนเครื่องถึงจะติด เราสิบสองชีวิต รวมคนขับด้วยก็ฮาดี มีไอ้ตั้ม ต้อ ตันติกร สามหนุ่มลงเข็น สงสารพวกมันมาก ผู้ชายตัวเล็กๆที่ต้องเข็นรถให้ผู้หญิงถึกนั่งเนี่ย


เดินตลาดกันมันก้ได้แต่ของกินกลับมา พอขากลับ รถมันก็ต้องเข็นอีก แต่คราวนี้เข็นกันจนเหนื่อย ผู้หญิงก็ลงมาเข็นด้วย มันก็ยังไม่ติด เข็นกันไปจนถึงปั๊มน้ำมัน เติมน้ำมัน มันก็ยังไม่ติด เริ่มเหนื่อยแล้ว อากาศที่นั่นเย็นกว่าแถวสารคามค่ะ สงสัยอยู่ใกล้ภูเขาด้วยมั้ง พอดีว่าเข็นผ่านหมู้บ้านที่มีคนรู้จัก เลยได้แวะกินน้ำกัน ชีวิตคนชนบทนะ มีน้ำใจกันจริงๆ นี่ถ้ารถเสียแถวในเมืองคงไม่กล้าเข้าไปกินน้ำในบ้านเค้าแน่ พวกเรากลับกันได้เพราะโทรตามเจ้าของรถให้มาชาร์ตแบตรถหน่อย ถึงได้กลับที่พัก

กลับมาก็เปลี่ยนกันไปอาบน้ำ อากาศที่นั่นหนาวจริงๆ ฝนกับยุ้ยแล้วก็นุชนั่งเม้าส์กัน โดยกินมะกอกน้ำไปด้วย พอดีลุงของตาต้าแกไปเก็บมาให้กิน ส่วนพวกที่เหลือก็ทำปลาเผากินกัน ต้อเป็นคนทำปลาตัดตะไคร้ในสวนไปทำปลาเผาให้กิน อ้อยกับตันติกรตำส้มตำ มีหอยแครงลวกด้วย ปลาเผา 5 ตัว กับหอยอีก2โล พวกเราก้กินกันหมด คือประมาณว่าเจริญอาหารกันสุดๆ กินเสร็จก็ช่วยกันล้างจาน เก็บของ แล้วก็เข้านอน โดยพวกผู้หญิงนอนเบียดกันในห้อง ผู้ชายนอนเฝ้าหน้าห้อง เป็นการยุติธรรมที่สุด อิอิ


ฝนตื่นเพราะไอ้นุช คือมันเป็นพวกตื่นเช้ามาก งานไหนงานนั้น ตั้งแต่ไปค่ายมันก็ตื่นก่อน คือมันหนาวๆเลยไม่อยากแหวกออกจากผ้าห่ม แต่ก็ต้องลุกแหละ ตอนเช้าพวกเราช่วยกันทำอาหารกินกันเอง ต้องกินก่อนกลับ ป๋อมแป๋มกับฝนช่วยกันทอดไข่ ตันติกรก็ขั่วไข่ให้กิน อาหารชาวอีสานฝนก็เพิ่งเคยกิน ส่วนตั้มก็ทำซุปมะเขือ นุชตำส้มตำ ตาต้าทำลาบขาหมูอะไรสักอย่าง แต่อร่อยดี หุหุ อาหารที่เราทำมันพื้นๆนะฝนว่า แต่กินกันจนเรียบ ไม่เหลือซาก เพราะเราช่วยกันทำมั้ง

กินเสร็จพวกเราก็ไปเก็บของ แล้วลาแม่ของตาต้าเพื่อเดินทางกลับมหาลัย ก่อนกลับ ชาวบ้านแถวนั้นเค้าก็บอกเราว่า
"ให้เป็นเจ้าคนนายคนเด้อหล่าเด้อ" คือฝนรู้สึกว่า เค้ามองพวกฝนมีคุณค่ามากๆ ไงไม่รู้ รู้สึกได้กำลังใจกลับไปเรียนต่อ หุหุ กว่าพวกเราจะนั่งรถกลับถึงสารคามก็บ่ายแก่ๆ มาถึงบ้านฝนก็นอนมันลืมโลก ตื่นขึ้นมากินข้าวแปปนึงก็นอนยันเช้าเลย เพราะวันต่อมาฝนกับเพื่อนต้องมาทำแลปกันต่อ วันที่ไปทำแลปก็ตรงกับวันที่พี่บัณฑิตมาซ้อมรับปริญญาที่คณะพอดี คนเยอะวุ่นวาย แต่เค้าซ้อมกันที่ชั้นหนึ่ง พวกฝนทำแลปชั้นสี่เลยไม่มีปัญหา


ช่วงนี้ที่มหาลัยฝนมีพิธีพระราชทานปริญญาบัตรค่ะ เมื่อวานก็ต้องไปเทคแคร์ที่เทค ซึ่งมีสองคน คือพี่ไก่กับพี่ต๊ะ คอยกลางร่มให้ ส่งยาดม ส่งน้ำ แดดแรงมากค่ะ ดีหน่อยว่าเป็นช่วงหน้าหนาว ถ้าหน้าร้อนคงยิ่งกว่านี้ คนเยอะค่ะ วุ่นวาย ต้องคอยเทคแคร์พี่ดีๆ ช่วงเย็นก็มีงานเลี้ยงที่โรงแรมค่ะ แต่แบบว่าห่วยมาก เหนือคำบรรยาย สู้เลี้ยงกันที่หลังคณะไม่ได้ บรรยากาศมันต่างกันจริงๆ ปีนี้ฝนพยายามเก็บรายละเอียด ถามไถ่พี่ๆว่าต้องทำไรบ้าง จะได้เตรียมตัวไว้ ปีนึงมันผ่านไปแสนเร็ว เมื่อก่อนฝนมองว่าการรับปริญญามันเป็นเรื่องไกลตัว แต่ตอนนี้ต้องศึกษาไว้ ปีหน้าจะได้ไม่ติดขัด หุหุ


ปล. รู้สึกดีที่ได้ไปใช้ชีวิตกับเพื่อนๆ ถึงแม้จะไปงานที่เศร้าแต่พวกเราก็พยายามทำให้สถานการณ์ บรรยากาศดีขึ้น มันทำให้ฝนได้รู้และสัมผัสอีกมุมหนึ่งของชีวิต มันคุ้มค่าจริงๆ

เพื่อนอย่างพวกฝนอาจไม่ได้ช่วยอะไรมาก แต่ก็ทำให้ตาต้าอุ่นใจขึ้น อย่างน้อยเรายังมีกำลังใจให้กันเสมอ ฝนเคยผ่านความรู้สึกอย่างที่ตาต้ากำลังเจออยู่ แต่ฝนก็ผ่านมันไปได้ และฝนเชื่อว่าตาต้าต้องผ่านมันไปได้เช่นกัน

เป็นกำลังใจให้กันและกันเสมอ

"เพื่อนกันซะอย่าง"


มีรูปมาฝากค่ะ ตอนนี้ฝนบวมมากๆ อยู่ดีกินดีไปหน่อย อิอิ
ยินดีกับพี่บัญฑิตทุกคน รวมทั้งเพื่อนๆที่จบสามปีครึ่งด้วยค่ะ




















จิ๊กโค้ดเพลง, ฟังเพลง คลิกโลด



Create Date : 22 ธันวาคม 2552
Last Update : 22 ธันวาคม 2552 23:41:40 น. 11 comments
Counter : 341 Pageviews.

 
อ่านแล้วทำให้รู้จักเพื่อนๆในกลุ่มเสียทุกคนเลยนะคะ

น่ารักดีค่ะ...


โดย: ยัยเป๋อ (ลายมือยุ่งๆของคนไม่มีเวลา ) วันที่: 22 ธันวาคม 2552 เวลา:23:38:36 น.  

 
สู้ๆนะจ้ะน้องฝน
แวะมาส่งเข้านอนครับ
นอนหลับฝันดีนะจ้ะ


โดย: ไอซ์คุง (ปีศาจความฝัน ) วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:0:36:03 น.  

 
ฤดูเปลี่ยนผันวันเปลี่ยนไป
ย่างเข้าปีใหม่สุขใจทุกวัน
ไม่ว่าปีไปวันไหม่เวียนผ่าน
กาลเวลาแสนนาน
ขอให้ยังเบิกบานในใจ

ขอให้มีความสุขตลอดปี
ไม่ว่าปีนี้หรือปีไหนๆวันเปลี่ยนเวียนไป
ขอให้สุขใจจริงเอย


โดย: chabori วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:15:08:52 น.  

 
สวัสดีตอนสายจ้าพี่


มาขอนแก่นตอนไหนเนี่ย !!


ป.ล.พี่จะสอบอะไรหรองับ


โดย: เด็กหัวส้ม วันที่: 24 ธันวาคม 2552 เวลา:9:42:29 น.  

 
คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...


โดย: maturos วันที่: 24 ธันวาคม 2552 เวลา:17:34:52 น.  

 

สุขสันต์วันคริสมาส ขอให้มีความสุขนะค่ะ




โดย: brackleyvee วันที่: 25 ธันวาคม 2552 เวลา:4:03:31 น.  

 
ฝนจ๋า สุขสันต์วันคริสตมาสนะจ๊ะ
สอบ midterm อยู่รึป่าว?

Myspace Comments
Christmas Religious Comments
Myspace 2.0 Layouts



โดย: Kon1Kon วันที่: 25 ธันวาคม 2552 เวลา:12:11:33 น.  

 
Merry Christmas จ๊ะมู๋ฝน ขอให้มีความสุขมาก ๆ เลยน๊า

หุๆๆ แก้มกลมน่ารัก น่าหยิกดีแท้


โดย: minporee วันที่: 25 ธันวาคม 2552 เวลา:14:49:16 น.  

 
อ่ะนะแวะมาอ่านดีดีอีกรอบแล้วนะ

คำว่าเพื่อนนี่มันเป็นอะไรที่สัมผัสกันได้ด้วยใจจริง ๆ เลยเนอะ และสัมผัสได้ด้วยกายด้วย ก็กินก็กินด้วยกันช่วยกันกินจนเกลี้ยงไง วะฮ่าฮ่า เอิ้กๆๆ

ปีหน้าแกรับปริญญาใช่มั๊ย ถ้าพี่ได้กลับไปสอนที่บ้านแล้วก็คงจะไปได้นะ แต่ถ้ายังไม่ได้กลับก็คงลำบากหน่อย

ไว้เรามีวาสนาต่อกันคงได้เจอกันเป็นแน่แท้

เป็นกะลังใจให้สำหรับการทำ lab ต่อไปจ๊ะ สู้ ๆ เอ้อแกได้รับโปสการ์ดของพี่รึยังอ่ะ


โดย: minporee วันที่: 25 ธันวาคม 2552 เวลา:18:12:42 น.  

 
สุขสันต์วันคริสต์มาสจ้าน้องฝน
มีความสุขมากๆนะจ้ะ


โดย: ไอซ์คุง (ปีศาจความฝัน ) วันที่: 25 ธันวาคม 2552 เวลา:22:58:47 น.  

 
แวะมาสวัสดีปีใหม่ล่วงหน้าครับ


โดย: กลับมาแล้วเหรอ เก่งมาก ๆ เลย วันที่: 26 ธันวาคม 2552 เวลา:5:08:59 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

น้ำเคียงดิน
Location :
มหาสารคาม Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]




Friends' blogs
[Add น้ำเคียงดิน's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.