<<<<ถ้าชีวิตคือท่วงทำนอง เธอคือคำร้องที่มีความหมาย>>>>
Group Blog
 
 
พฤษภาคม 2551
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
 
26 พฤษภาคม 2551
 
All Blogs
 
เปิดเทอมใหม่ ...... หัวใจว้าวุ่น










*//-- ฉันจะทำยังไง --//*

แย่จังเลย ไม่รู้เป็นไง แต่ว่าเหมือนอาการมันดูแย่หมดเลย
หายใจเร็ว และขาสั่นๆ อยากจะเรียกรถพยาบาล มาเร็วๆ เดี๋ยวขาดใจ
ใก้ลทีไร ยังงี้ทุกที ก็ต้องหน้าแดง ถูกกำแทบระเบิดเลย
ไม่เอานะ อย่าเพิ่งมองมา จะให้รู้ ว่ามีอะไรๆในใจได้ไงหล่ะ


*โอ๊ย ทำไงจะให้ฉันทำไง ให้รับความจริง ไม่เอาไม่มีทาง
รักเธอจริง อายที่จะพูดมันจัง เก็บไว้ในใจ มันก็คงจะแตกตาย


**บางเวลาก็หวานดี บางนาทีก็เปรี้ยวใจ แล้วอยู่ๆก็เหงาโดดเดี่ยวซะงั้น
มันทำไมจะต้องเธอ เธอทำไมต้องแกล้งกัน ความรู้สึกของฉันควบคุมไม่ได้เลย


ใกล้เข้ามา อย่าใกล้กันเลย แบบว่า เอ๊ะ กังวล ดึกๆไม่ปลอดภัย
ก็มันกลัว ถ้าใกล้เกินไป ก็ระงับอะไรในใจไม่อยู่ก็หลุดเดี๋ยวหมดกัน
แล้วที่จริงต้องใกล้เท่าไหร่ กะระยะยังไง เท่าไหร่ถึง จะดี
แย่จังเลย ก็ต้องวุ่นวาย แต่ฉันมันเป็นอะไรไม่เป็นตัวเองได้อย่างงี้


***โอ๊ย ทำไงจะให้ฉันทำไง ให้พูดความจริง ที่จริงก็หน้าบาง
โอ๊ย เอาไง อายที่จะพูดเหมือนกัน ให้ฉันทำไง ใครก็ได้ช่วยบอกที

(**/*/***/**/*/***/*)








หลบๆ...หลบหน่อยค๊า คนสวยมาแว้ว หุหุ
ประมาณว่าหลบหน่อยคนสวยมาแว้ว.....
(ตกอยู่ในภาวะจิตตกหลงตัวเองขั้นโคม่า)


นี่ๆก็เหลืออีกอาทิตย์เดียว
กับอิสรภาพที่นังฝนพึงมี เฮือก จะเปิดเทอมอีกแล้ว
ม่ายยยยยยยยยนะ....(หวงแหนความสบายยามปิดเทอม)
เปิดเทอมใหม่...หัวใจว้าวุ่น
วุ่นจริงๆแหละค่ะ วุ่นตั้งแต่ลงทะเบียนแล้ว


คือเรื่องมันมีอยู่ว่า.......นังฝนเป็นเด็กทุน พม.
(ซึ่งย่อมาจากทุนพ่อแม่ นั่นแหละ)
แล้วเพื่อนส่วนใหญ่ก็เป็นเด็กทุน กรอ. พอลงทะเบียนปุ๊บ
ก็มีสิทธิ์เข้าเรียนปั๊บ ซึ่ง....ซึ่ง....ซึ่ง
ตรงข้ามก่านังฝน ที่พอลงปุ๊ป ต้องรีบไปจ่ายตังค์ปั๊บ ถ้าช้า...แม้แต่วิเดียว
อาจจะมิได้เรียนวิชาน๊าน.....มันมะยุติธรรม ชิชิ


แต่ช่างมันเรื่องจ่ายตังค์....นังฝนเรียบร้อยแระ
ดีนะเนี่ยปีนี้...มันมะยุ่งๆเหมือนทู๊กปี ที่แทบจะกินหัวพนักงานของมหาลัย
มันก็สะดวกรวดเร็วดี


แต่.....มันก็ยั๊งมีปัญหา
อาจารย์วิชาเลือก แกดั๊นเปลี่ยนแปลงตารางเรียน
มันจะไม่อะไรเล๊ย ถ้าไม่ดันไปชนก่าวิชาเอกอีเอ๊กๆของนังฝนที่ท่านด็อกเปิดแค่ sec เดียว


นังฝนเลยเกิดอาการกลุ้มจาย.....ว่าถ้าจะย้ายกลุ่ม มันก็ชนอีก
ถ้าจะเปลี่ยนวิชาเรียนก็....กลัวแย่งเด็กมันมะทัน
เอาเป็นว่ามาคอยลุ้นดู ว่าภารกิจนี้จะสำเร็จลุล่วง
หรือนังฝนมันจะล่วงแล้วต้องเรียนแต่เอกเลือกแทน


ขึ้นปี 3 เฮือก สะดุ้ง
ลางๆ เริ่มเห็นอะไรๆลางๆว่าตูแก่แล้วนี่หว่า
ม่ายยยยยยยน๊า...ยังรับตัวเองมะได้
ว่าแล้วก็ปี 3 จากการเฝ้ามองพี่ปี 3 ปีที่แล้ว....
ก็สะบักสะบอมกันพอควร (แล้วตูจะรอดไม๊)

จะได้เกียรตินิยมหรือเกรดนิยมมันก็ขึ้นอยู่กับปี 3 นี่แหละ......


นังฝนมิหวัง...แต่ก็ขอหวังจิ๊ดนึงน่า
พอให้พระมารดาได้โม้บ้างว่าลูกช้านเก่ง แฮะๆ...
ว่าแล้วพอพูดเรื่องนี้ คิดถึงตอนเรียนมัธยม แล้วเคยได้ 4.00
โหยรู้กันทั้งซอย.....เดินไปไหนมีแต่คนทัก เก่งจัง
ยืด...ยืดจิ๊ดนึง หุหุ
ช่วงน๊านเหมือนเป็นดารา....แต่ก็นะไม่ได้รู้สึกแบบน๊านนานมาก
นานจนลืมไปแระ.....เพราะชีวิตตอนนี้ มิเคยเฉียด 4.00
มันยังห่างไกลกับคำนั้นมากโข


ปี 3 ก็แค่ชิล-ชิล ลงไปแค่ 22 หน่วย
มีพี่เอกฟิสิกส์เสนอให้ลง 25 หน่วย เอ่อคุณเพ่ขา
ปี 4 จะให้นังฝนนั่งตบยุ่งเล่นย๋อ
แค่เนี่ยมองไปในวันข้างหน้าก็สยองแล้ว คิดถึงชีวิตก่อนสอบปี 2แล้ว
ยังไม่อยากสยองอีกรอบ....


วิชาเอกอีเอ๊ก เอ๊กที่ลงไปก็มี
BIOCHEM 2 + Labซึ่ง BIOCHEM 1 ก็ทำเอานังฝนเกือบอ้วกคาห้องสอบ
แถมหลับไป 3 รอบยังทำมะเสร็จ ออกมาได้ 100 กว่าข้อ
ANAL-CHEM 2 อันหนึ่งก็ทำเอาต้มเครื่องคิดเลขกินไปแล้ว 2 เครื่อง
(แต่ก็มิได้นำพา) แถมทำข้อสอบมะทันอีก
เขียนจนปวดแขนไปหลายราตรี


PHY-CHEM+Lab เคมีเชิงฟิสิกส์....อันนี้สะบักสะบอมที่สุด.....
ข้อสอบภาษาอังกฤษ
แม่ง แค่ภาษาไทยก็มิเข้าใจแล้วจะเอาสมองส่วนไหนไปทำกันค๊า
Spectroscopy of Organic Substance น๊าน Or-Chem
มันยังตามมาเป็นลางหลอกหลอนนังฝน หนีกันมิพ้นเลยใช่ม๊ายชาตินี้
ยังค๊ายัง ยังมิหมด ยังมีเอกเลือก...ซึ่งเลือกแระ.....
เคมีอุตสาหกรรม เอาอันนี้แหละ
(เพราะมันจะได้ไปดูงาน นู๋ช๊อบชอบ)
และก็เหลือวิชาเลือกอื่นอีกนับมิถ้วน (เพราะไม่ได้นับ)


เฮ้อ...แค่เห็นตารางเรียนก็ชอกช้ำแระ
ชีวิตปี 3 ของนังฝน คงมิศรีวิไลย์แระ
กะว่าจะไปเหล่บ่าวซะหน่อย...สงสัยวันๆคงต้องอ่านแต่หนังสือ
(ขืนไม่อ่าน คงได้เรียนอีกรอบอ่าดิ) ม่ายร๊ากสถาบันขนาดน๊าน


พอจะเปิดเทอมก็ทำใจมิได้
ยังไม่อยากรับรู้ว่าเราต้องเจอกับอะไรและต้องทำอะไรอีกมากมาย
อยากปิดเทอมให้มันนานกว่านี้จัง รู้สึกขี้เกียจแระ.....


แต่เปิดเทอมอาทิตย์แรกคงยังไม่ได้เรียนหรอก....
เพราะต้องเดินสายทัวร์รอบมหาลัยสักหน่อย
ดูเค้ารับน้อง (ถือโอกาสเหล่เด็กไปด้วย)
ขอเช็ดน้ำลายแปป อดอยากมานานโข


แล้วก็ต้องไปเป็นพี่....
ที่คอยให้กำลังใจน้องๆวิดยาตัวน้อยๆที่ลานประหารของคณะ
(คือแบบว่าจะไปแอบดูคนแก่บางคนแอ๊บเนียนเป็นเด็ก ปี 1)
พี่กล้าแอ๊บเด็กโดยม่ายอาย นู๋ก็กล้าไปดูพี่แอ๊บค๊า อิอิ
เดี๋ยวจะมาเม้าท์แระกาน ว่ารับน้องปีนี้....จะสนุกแค่หนาย





Create Date : 26 พฤษภาคม 2551
Last Update : 26 พฤษภาคม 2551 16:59:57 น. 2 comments
Counter : 308 Pageviews.

 
เฮ้อ......

วิชาพวกนี้คิดแล้วก็.....อิอิ

สู้ๆ นะจ๊ะ..


โดย: medically วันที่: 26 พฤษภาคม 2551 เวลา:22:38:55 น.  

 
บล๊อคน่ารักจัง ขอบคุณที่แวะไปค่ะ


โดย: Happy KaNi IP: 124.157.208.1 วันที่: 27 พฤษภาคม 2551 เวลา:12:53:17 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

น้ำเคียงดิน
Location :
มหาสารคาม Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]




Friends' blogs
[Add น้ำเคียงดิน's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.