Group Blog
 
<<
พฤษภาคม 2551
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
 
12 พฤษภาคม 2551
 
All Blogs
 
Requiem for a dream : สวัสดีฝันร้าย


ผลงานสร้างชื่อของผู้กำกับดาเรนที่แสนจะน่าทึ่ง แทบจะทำให้ลืมหนังที่ว่าด้วย "ผลกระทบจากยาเสพย์ติด"เรื่องที่เคยดูมาก่อนหน้านี้จนหมดสิ้น

หนังเล่าเรื่องของตัวละคร4ตัวที่เข้ามาข้องเกี่ยวกับยาเสพย์ติดและอยู่กับความฝันลมแล้งๆที่ไม่มีวันเป็นจริง แต่ช้าก่อน นี่ไม่ใช่หนังประเภทสั่งสอนศีลธรรมหรือแสดงให้เห็นถึงผลร้ายของยาอย่างที่ผู้หลักผู้ใหญ่บ้านเราชอบเอามาใช้เด็กๆดู เพราะหนังเหี้ยมโหด และมองโลกแบบไร้ความเมตตา

การที่หนังแบ่งตัวเองเป็น3ช่วง (summer, fall, winter) พอจะบอกเราได้เป็นนัยๆว่าตัวละครต้องเจอกับอะไรบ้าง ซึ่งก็ไม่เกิดคาดเดาเพราะตั้งแต่ต้นจนจบเราจะได้เห็นพัฒนาการของบรรดาตัวละครทั้งหลายที่ค่อยๆเคลื่อนจากฤดูร้อนอันสดใส ร่วงหล่นลงอย่างน่าเวทนาในฤดูใบไม้ร่วง และจบลงด้วยความมืดมิดในฤดูหนาว แน่นอนว่า ฤดูกาลไม่หวนกลับ มันมีแต่เคลื่อนไปข้างหน้า และทิ้งซากของสิ่งที่เคยมีชีวิตทั้ง4ไว้เบื้องหลัง

ช่วง15นาทีสุดท้ายของหนังถือว่าเป็นฝันร้ายบนจอภาพยนตร์อย่างแท้จริง มันตรึงผมให้อยู่กับที่ไม่กล้าหายใจแรง ไม่กล้ากระพริบตา ความฉิบหายที่หนังประเคนให้กับตัวละครทั้ง4นั้นชวนให้สยองจนขนหัวลุก ไม่มีปีศาจที่ไหนจะทำร้ายมนุษย์ได้รุนแรงเท่ากับสิ่งที่มนุษย์ทำกับตัวเอง เพราะยามที่เราอ่อนแอ ศัตรูที่เอาชนะยากที่สุดก็คือตัวเราเองนั่นแหละ

จากประสบการณ์ส่วนตัวของผมที่เคยใกล้ชิดคนที่มีปัญหาเรื่องยาเสพย์ติดมาบ้าง ร้อยทั้งร้อยบุคคลเหล่านี้ล้วนแต่มีปัญหาทั้งนั้น แต่ที่แน่ใจที่สุดคือบุคคลเหล่านี้ล้วนแต่มีจิตใจที่เปราะบางและอ่อนแอ ผมเองเคยหงุดหงิดและหันหลังให้บุคคลเหล่านี้เพราะเชื่ออยู่ลึกๆว่าบุคคลเหล่านี้ล้วนแต่ “ทำตัวเอง” ในเมื่อแกอยากติดยาเอง แกก็หาทางเลิกเองละกัน สิ่งที่เห็นได้บ่อยคือบุคคลเหล่านี้จะถูกทอดทิ้ง (“ตราบใดที่แกยังเสพย์ยาอยู่ในห้องของแก ไม่เข้ามายุ่มย่ามกับชีวิตของฉัน” ) เหมือนกับฉากหนึ่งในหนังที่นางเอกกรีดร้องในอ่างน้ำ ถึงจะกรีดร้องให้ดังสักแค่ใหนก็ไม่มีใครได้ยิน เป็นได้แค่เสียงกรีดร้องให้กับวิญญาณของตัวเองที่กำลังแหลกสลาย

ผมไม่เคยเห็นใครสามารถเลิกยาได้ด้วยตัวเองเพียงลำพัง ที่เคยเห็นเลิกสำเร็จนั้นล้วนมาจากแรงสนับสนุนอย่างแรงกล้าที่มาจากภายนอกเป็นส่วนสำคัญ หากคนติดยาคือคนหลงทาง การปล่อยให้คนหลงทางหาทางออกด้วยตัวเองเป็นเรื่องที่ทำได้ยากจนน่าขำ (พราะถ้าเป็นแบบนั้นพวกเขาคงไม่หลงเข้ามาในจุดนี้ซะตั้งแต่แรกแล้ว) แต่มีเรื่องที่น่าเศร้ายิ่งกว่าคือคนติดยาที่ผมรู้จัก ไม่เคยมีใครเลิกอย่างเด็ดขาดสักคน ไม่ช้าแทบทุกคนก็กลับเข้าสู่วังวนเดิมๆ และไม่ยอมรับว่าตัวเองติดยา (ฉากที่นางเอกในเรื่องพูดหลังจากยอมพลีกายเพื่อแลกกับยาว่า “ฉันไม่ได้ติดยาซะหน่อย”จึงทำให้ผมขำขื่นแบบสุดๆ เพราะเคยได้ยินประโยคเดียวกันนี้เป๊ะๆจากปากเพื่อนคนหนึ่ง)

สิ่งที่ยอดเยี่ยมในหนังเรื่องนี้คือการตัดต่อ การใช้เทคนิคด้านภาพที่หวือหวาแต่ทว่ากลมกลืนไปกับเนื้อหาและส่งเสริมอารมณ์ให้กับสถานการณ์ รวมทั้งเพลงธีมในเรื่องที่กระตุ้นความรู้สึกหวาดหวั่น ไม่น่าวางใจคล้ายกับเรื่องเลวร้ายกำลังจะเกิดในอีกชั่วอึดใจข้างหน้า ที่สำคัญคือมันติดหูมากๆ ติดหูจนบรรดาละครไทยๆเอาไปใช้กันเอิกเริก

เจนนิเฟอร์ คอลเนลลี่ควรได้ออสการ์จากเรื่องนี้(เธอไม่ได้แม้กระทั่งเข้าชิง)มากกว่าที่จะได้จาก a beautiful mind ประมาณ10เท่า กับบทบาทที่แรงได้ใจและการแสดงที่สุดยอด(สังเกตดวงตาของเธอในหนังเรื่องนี้ให้ดี มันเป็นดวงตาแบบเดียวกันกับ ไรอัล กอสลิ่ง ใน Half nelson) ส่วนเอลเลน เบิร์นสตี นั้นก็ปล่อยของซะจนอยากจะจุดธูปไปบูชาสัก10ดอก


ความฝันบ้าๆบอๆอาจจะมีเอาไว้แค่ปลอบใจตัวเอง กว่าเราจะรู้ตัวว่าเรามาไกลเกินกว่าจะยื่นมือไปเอื้อมคว้ามันเราก็มายังจุดที่หันหลังกลับไม่ได้แล้ว (ในกรณีของยาเสพย์ติด จากประสบการณ์ส่วนตัว ผมพบว่าแค่ลงมือ “ได้ลอง” ครั้งเดียว มันก็มีความเป็นไปได้สูงเกินครึ่งแล้วว่าคุณจะหันหลังกลับมาไม่ได้อีก) สิ่งที่ยังพอหลงเหลืออยู่อาจจะเป็นแค่การหวนรำลึกถึงมัน สวดส่งให้กับมัน ในวันที่เราติดอยู่ในห้องแคบๆของฤดูหนาวและไม่เหลืออะไรที่จับต้องได้อีกต่อไป นอกจากเศษซากของความฝันที่ยังคงวนเวียนหลอกหลอน และหัวเราะเยาะเราในความมืด.


Create Date : 12 พฤษภาคม 2551
Last Update : 12 พฤษภาคม 2551 10:55:15 น. 3 comments
Counter : 321 Pageviews.

 
พลีกายแลกยา

อยากทำบ้างจัง

แต่สงสัยแค่ยาคูลท์เขาก็ไม่ให้



โดย: แอบชอบ คห. ข้างล่าง วันที่: 12 พฤษภาคม 2551 เวลา:13:04:09 น.  

 
นี่คือ 1 ในหนังที่ดึงอารมณ์คนดูให้จมดิ่งไปกับความเจ็บปวดของตัวละครได้ดีที่สุดเท่าที่เคยดูมา

ผมพยายามอยู่นานกว่าจะหามาดูได้ และก็ไม่ผิดหวังจริงๆ ถูกอย่างที่ใครต่อหลายคนต่างชมกันมากมาย


โดย: YoiChi_KunG วันที่: 18 พฤษภาคม 2551 เวลา:13:57:28 น.  

 
กำลังโหลดเลยครับ

ยิ่งอ่านยิ่งอยากดู ^^


โดย: g IP: 125.26.246.173 วันที่: 14 ตุลาคม 2552 เวลา:10:29:54 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

yatiko
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add yatiko's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.