Group Blog
 
<<
กันยายน 2548
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930 
 
7 กันยายน 2548
 
All Blogs
 
+:+:+ Princess Present บันทึกของเจ้าหญิง 5.5 +:+:+

อาทิตย์นี้ไม่มีอะไรน่าสนใจพอที่จะมาเล่าเลย อ่าน "บูรพา" ของ ว.วินิจฉัยกุลจบไปหนึ่งเรื่องก็อ่านแบบข้ามๆ ไม่ค่อยละเอียด

อยากจะเช่า "วสันตลีลา" ของแก้วเก้ามาอ่านก็หนาเหลือเกิน ส่วน "ในฝัน" ของโรสลาเลนก็กาวหลุดซะ พักไว้ก่อนดีกั่ว

ตอนนี้คร่ำเคร่งแปล Mediator เล่ม 3 อยู่ ชื่อตอนว่า Reunion สนุกดี ภาคนี้ผีมีมากกว่าหนึ่ง ท่าทางจะมันส์กว่า

แต่วันนี้เอาตัวอย่าง Princess Present หรือบันทึกของเจ้าหญิง 5.5 มาให้อ่านเรียกน้ำย่อยกันก่อนที่เล่มจริงจะออกในงานหนังสือต้นเดือนนี้ ถ้าไม่มีอะไรพลาด เล่ม 5.5 และ 6 จะออกมาให้ซื้อไปนอนกอดแน่นอน สมกับที่รอคอย (และต่อว่า) กันมานาน 555



+:+:+ Princess Present +:+:+


วันอังคารที่ 22 ธันวาคม บ่าย ห้องบรรทมราชวงศ์เจโนเวีย

โอ พระเจ้า พวกนั้นจะมากันแล้ว!!!! มาที่นี่!!!! พวกนั้นจะมาที่นี่!!!! พรุ่งนี้ก็จะมาถึงแล้ว!!!!

แต่ทำไมนอกจากฉันแล้วไม่เห็นมีใคร แคร์ เรื่องนี้เลย กรองด์แมร์แค่เหลือบตาจากน้ำมะนาวกับน้ำอุ่นแล้วพูดว่า “เตรียมห้องปีกน้ำเงินและทองให้ที” กับอังตวน คนดูแลวัง

แค่นั้นแหละที่เธอพูด

กรองด์แมร์มัวแต่หมกมุ่นกับเรื่องแผนงานเต้นรำวันคริสต์มาสอีฟ (ราชวงศ์จากทั่วทุกสารทิศจะแห่กันมาที่เจโนเวียเพื่องานนี้) จนไม่มีกะใจคิดเรื่องอื่น แต่คนอื่นในครอบครัวก็ไม่มีใครสนใจหรอกนะ พ่อถึงกับถามว่า ทำไมเราถึงฉลองคริสต์มาสแบบเงียบๆเฉพาะในครอบครัวไม่ได้

กรองด์แมร์ตวัดสายตามองแล้วพูดพลางแยกจดหมายตอบรับคำเชิญที่ส่งมาทางไปรษณีย์ “นี่ ถ้าเจ้าชายนิโคลอสจากกรีซคิดว่า เราจะยอมทนกับม้าแคระของเขาระหว่างพักอยู่ที่นี่ละก็ เขาคิดผิดมหันต์ทีเดียว”

พ่อเลยได้แต่ถอนใจแล้วก้มหน้าอ่าน เดอะวอลสตรีทเจอร์นอล ต่อ

จะบอกให้นะ ฉันว่าครอบครัวฉันต้องมีอะไร ผิดปกติ แน่นอน

“อะไรคะ แค่นั้น เองเหรอคะ” ฉันร้อง “ว่าที่เจ้าชายไมเคิล มอสโควิทซ์ รีนัลโด กำลังจะมาถึงวันพรุ่งนี้แล้ว เป็นครั้งแรกที่เขาได้มาเยือนประเทศที่เขาจะต้องช่วยหนูปกครองในอนาคต แล้วกรองด์แมร์พูดแค่ว่า “เตรียมห้องปีกน้ำเงินและทองให้ที” แค่นี้เหรอคะ"

ประโยคนี้ ทำให้พ่อต้องเงยหน้าจากหนังสือพิมพ์อีกรอบ

“ลูกสองคนหมั้นกันแล้วเหรอ” กลางหน้าผากพ่อมีรอยย่นลึกมาก แปลกจัง ฉันไม่ยักสังเกตเห็นมาก่อน นี่ถ้าฉันเอาเหรียญเสียบเข้าไป พนันได้เลยว่าต้องมีหมากฝรั่งร่วงจากปากพ่อแน่ “หมั้นกันตั้งแต่เมื่อไหร่”

น่าเศร้าเหลือเกิน ที่ฉันจำต้องยอมรับกับพ่อไปว่า ไมเคิลยังไม่ได้ขอหมั้นฉันหรอก

แต่สุดท้ายเขาก็ต้องทำแน่นอน เพราะความรักแบบที่ฉันกับไมเคิลมีร่วมกันนั้นไม่อาจต้านทานได้ ไม่ว่าสตูดิโอที่สร้างหนังจากชีวิตฉันโดยพลการจะว่ายังไงก็เถอะ

“อ้อ” พ่อพูดแล้วเลิกสนใจทันที รอยย่นบนหน้าผากหายวับ ที่จริงหายเข้าไปในหนังสือพิมพ์ทั้งหัวเลยมากกว่า

“จะต้องมีการเอาดอกไม้สดไปใส่ไว้ทุกห้องในปีกน้ำเงินและทองอยู่แล้ว อมีเลีย” กรองด์แมร์พูดพลางเอาช้อนเงินเคาะก้นเปลือกไข่ลวก “จะเอาอะไรอีกละ จัดงานฉลองเพื่อเป็นเกียรติแก่เด็กนั่นน่ะเหรอ แค่เรื่องงานเต้นรำคริสต์มาสนี้ยังกลุ้มกันไม่พอหรืออย่างไร ทำไมเธอถึงต้องหมกมุ่นเรื่องไม่เป็นเรื่องพวกนี้ด้วย

เรื่องไม่เป็นเรื่องเหรอ เรื่องไม่เป็นเรื่องเหรอ การเดินทางมาเจโนเวียเป็นครั้งแรกของไมเคิลกับลิลลี่น่ะถือเป็นเรื่องที่ ไม่เป็นเรื่อง งั้นเหรอ คือใช่ สองคนนั้นจะมาที่นี่แค่สัปดาห์เดียว…แค่เจ็ดวัน…แค่หนึ่งร้อยหกสิบแปดชั่วโมง…

แต่ฉันก็พยายามจะคิดในแง่บวกนะ ตามที่หมอฟิลแนะไว้

“สัปดาห์เดียวน่ะไม่นานพอที่จะชื่นชมวิวสวยๆของประเทศนี้หรอกนะ”

นี่คือคำพูดที่ฟิโลมีนาแฟนคนล่าสุดของพ่อพูดตอนที่เราคุยกันบนโต๊ะอาหารเช้า พูดเหมือนว่ามันเป็นการเอาใจพ่อที่ไม่เสียเปล่า ไอ้การแสดงความชื่นชอบบ้านเกิดของพ่อน่ะ ทำอย่างกับพอพ่อได้ยินจะต้องโยนหนังสือพิมพ์ทิ้งแล้วว่า “ฟีโลมีน่า แสงสว่างในดวงใจฉัน เป็นของฉันตลอดไปเถอะนะ!” เพราะเธอว่าเราคงไม่มีวันได้เห็นทุกอย่างที่เกี่ยวกับการปกครองของพ่อภายในเจ็ดวัน

เอาเหอะ

ใช่ว่าฉันจะไม่สนับสนุนให้ผู้หญิงใช้สมบัติที่ตนมีทำให้เจ้าชายมาขอเธอแต่งงาน หรือหาเงินจากการวิ่งสวมจีสตริงไปตามรันเวย์ โดยมีปีกติดอยู่ที่สายยกทรงหรอกนะ

แต่ก็หวังว่าเธอคงมีเงินเก็บบ้าง อาจจะเป็นพวกเงินบำนาญสักก้อนหรือแผนการออมเพื่อการเกษียณทั้งหลาย

แต่กรองด์แมร์ไม่สนใจ นี่คือธรรมเนียมที่กรองด์แมร์ปฏิบัติต่อแฟนพ่อทุกคน

“อย่าลืมเตือนอังตวนละว่าให้หาทักซิโด้ให้เด็กผู้ชายของเธอด้วย” กรองด์แมร์พูดแค่นี้ “ฉันไม่อยากให้เขาสวมชุดหมีมางานบอล แล้วบอกลิลลี่ด้วยว่า ฉันอยากให้ถอดเชือกถักน่าเกลียดตรงข้อมือที่เธอสวมออก ของพรรค์นั้นฉันว่าเป็นด้ายเปื่อยลุ่ยสะสมเชื้อโรคมากกว่า ฉันไม่อยากจะให้คอนเตสซ่าตริวานนี่คิดว่าเพื่อนสนิทของหลานสาวฉันคือหญิงจรจัด”

ตลอดเวลาที่กรองด์แมร์พูด รอมเมลที่เป็นหมาพูเดิ้ลทอยไร้ขนของกรองด์แมร์ก็แหงนคอมองตลอด หวังว่าเจ้านายจะโปรยเศษขนมปังปิ้งจิ้มไข่ลวกให้บ้าง แต่รอมเมลไดเอตอยู่ ไม่ได้รับอนุญาตให้กินอะไรนอกจากอาหารหมาตามสูตรพิเศษ เพราะสัตวแพทย์หลวงของเจโนเวียเพิ่งวินิจฉัยว่ามันเป็นโรคลำไส้ ซึ่งดูเหมือนจะมีสาเหตุมาจากยาต้านอาการซึมเศร้าที่รอมเมลกินเพื่อต่อสู้กับโรคย้ำคิดย้ำทำของมัน โรคที่ทำให้มันเลียขนตัวเองจนหมด

“แล้วพ่อแม่ของเพื่อนองค์หญิงไม่ว่าเหรอคะที่ลูกมาฉลองคริสต์มาสไกลบ้านขนาดนี้” ฟีโลมีนาถามเสียงอ่อนหวาน

“ไม่หรอก” ฉันอธิบาย พูดช้าๆเพราะว่าเธอเป็นคนเดนมาร์ก แล้วก็เป็นนางแบบด้วย “บ้านมอสโควิทซ์ไม่ฉลองคริสต์มาส เขามีเชื้อสายยิว”

“แล้วเขามาด้วยเครื่องบินเจ๊ทหลวงของเจโนเวียเหรอคะ” ฟีโลมีนาถาม เลิกคิ้วที่ถอนมาอย่างสวยงาม เพราะเธอต้องขึ้นเครื่องบินพาณิชย์มาที่นี่ ถึงจะเป็นที่นั่งชั้นเฟิร์สคลาสก็เถอะ เพราะว่าเครื่องบินเจ๊ทถูกส่งไปรับไมเคิลกับลิลลี่เสียก่อน

“คนบางคน” พ่อเงยหน้าจากหนังสือพิมพ์มาพูด “จะไม่ยอมมาอยู่เจโนเวียช่วงวันหยุด อ้างว่าตัวเองจะอดฉลองคริสต์มาสแรกของน้องชาย เว้นแต่ข้อเรียกร้องของเธอจะได้รับการตอบสนอง”

ฟิโลมีนาทำหน้างง คงจะไม่รู้ว่าพ่อพูดถึงฉันและความยัวะที่ทำให้พ่อจำต้องส่งเครื่องบินเจ๊ทไปรับลิลลี่กับไมเคิล

“แต่มันไม่เห็นดีเลย” ฟีโลมีนาพูดด้วยสำเนียงเดนิช “ใครจะอยากอยู่ในอเมริกาช่วงวันหยุด มากกว่ามาที่สวยๆแบบนี้”

จริงๆนะ ฉันไม่รู้หรอกว่าฉันจะอดทนกับความแอนตี้อเมริกาที่อาละวาดอยู่แถบนี้ได้แค่ไหน เพราะบางทีฟังแล้วก็เดือดปุด

แต่ก็เอาเถอะ

สองคนนั้นจะมาแล้ว!!!! ฉันคงต้องไปทำงานก่อนถ้าอยากเตรียมทุกอย่างให้พร้อมตอนที่ทั้งคู่มาถึง




Create Date : 07 กันยายน 2548
Last Update : 18 กันยายน 2548 1:32:29 น. 12 comments
Counter : 469 Pageviews.

 
กั้กๆๆ อ่านเองขำเองก็ได้ 555 มีอานี่เป็นเด็กที่พูดจาเน่าๆได้น่ารักจริงๆ เอิ๊กๆ อยากให้คนอื่นได้อ่านกันเร็วๆจัง


โดย: มณฑารัตน์ วันที่: 7 กันยายน 2548 เวลา:22:25:46 น.  

 
^
^
^
ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ


โดย: แพนด้ามหาภัย วันที่: 7 กันยายน 2548 เวลา:22:57:59 น.  

 
ลืมๆๆ
ตอนนี้กำลังแปลผลชันสูตรศพอ่ะค่ะ
จาไปหาพจนานุกรมอวัยวะที่ไหนดีง่า


โดย: แพนด้ามหาภัย วันที่: 7 กันยายน 2548 เวลา:22:59:29 น.  

 
ปกติหาความหมายภาษาอังกฤษใช้ onelook แต่หาคำไทยใช้ google อะ ติดเน็ตความเร็วสูงแล้วคุ้มหลายๆ


โดย: มณฑารัตน์ วันที่: 7 กันยายน 2548 เวลา:23:16:02 น.  

 
ใช้กูเกิ้ลแต่มันได้ความหมายหลากหลายเรย....
งง
ไม่รู้จะเชื่อความหมายของใคร ฮ่าๆๆๆ

(เพื่อนบอก ให้ไปซื้อของราชบัณฑิต เอิ๊กๆๆ จะคุ้มไหมเนี่ย)


โดย: แพนด้ามหาภัย วันที่: 7 กันยายน 2548 เวลา:23:22:51 น.  

 
อ่านแล้วขำมากเลยค่ะ คิดถึงมีอา + ไมเคิล มากๆ เลยค่ะ


โดย: lovekalo วันที่: 8 กันยายน 2548 เวลา:18:53:36 น.  

 
อ๊ะ พี่ปุ๋ยจำก้อยได้จริงๆ หรือแค่หลอกให้ดีใจเล่นเนี่ย แต่ก็แอบดีใจนะคะ 55555

แล้วไว้จะไปอุดหนุนหนังสือของพี่ปุ๋ยที่ออกใหม่ในงานนะคะ (คราวนี้จะไปแจกลายเซ็นอีกรึเปล่าเอ่ย)


โดย: koipotter IP: 203.144.174.42 วันที่: 12 กันยายน 2548 เวลา:12:22:42 น.  

 


โดย: meen IP: 203.118.69.7 วันที่: 13 กันยายน 2548 เวลา:14:04:36 น.  

 
มาเยี่ยมค่า


โดย: Mutation วันที่: 14 กันยายน 2548 เวลา:19:07:47 น.  

 
เอามาให้อ่านต่อได้ไหมคะ กำลังสนุกเลย แล้วเมื่อไหร่เล่

มนี้จะวางแผงค่ะ อยากอ่านมากๆๆ แล้วเล่มต่อไปอย่าลืม

นำมาให้อ่านก่อนนะค่ะ


โดย: แพร IP: 203.170.228.172 วันที่: 21 ตุลาคม 2548 เวลา:5:55:43 น.  

 
อยากรู้ตอนจบเป็นไง


โดย: ช๊อบชอบ IP: 124.157.206.228 วันที่: 12 สิงหาคม 2550 เวลา:15:51:58 น.  

 
มีอา เป็นเด็กที่ฮาแตกมาก อ่านทุกเล่มเลย ชอบมีอามาก

อยากมีย่าเเบบกรองแมร์จัง คงจะสนุก


โดย: มุก IP: 58.9.245.200 วันที่: 26 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:20:12:46 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

มณฑารัตน์
Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 4 คน [?]




Lost in Translation

Friends' blogs
[Add มณฑารัตน์'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.