เรื่องเล่าจาก อรรถกถา ติตถิยสูตร ว่าด้วยเรื่อง : ราคะ ข้ามภพชาติ

 

บทว่า ทนฺธวิราคี ความว่า ก็ราคะนี้เมื่อจะคลาย ก็จะค่อยๆ คลายไม่หลุดพ้นไปเร็ว จะติดตามอยู่นาน เหมือนผ้าที่ย้อมด้วยเขม่าเจือด้วยน้ำมัน ถึงจะไปสู่ภพอื่น ๒-๓ ภพ ก็ยังไม่จากไป เพราะฉะนั้น จึงชื่อว่า ทันธวิราคี (คลายออกช้าๆ).

 

ในข้อนั้นมีเรื่องดังต่อไปนี้ เป็นตัวอย่าง.

เรื่องหญิงฆ่าผัว

เล่ากันมาว่า บุรุษผู้หนึ่งประพฤติมิจฉาจารต่อภรรยาของพี่ชาย เขาเองได้เป็นที่รักของหญิงนั้นยิ่งกว่าสามีของนาง

นางพูดกับเขาว่า "ถ้าความแตก ข้อครหาอย่างใหญ่หลวงจะมี ท่านจงฆ่าพี่ชายของท่านเสีย !"

เขาข่มขู่หญิงนั้นว่า "ฉิบหายเถิด ! อีถ่อย ! มึงอย่าพูดอย่างนี้อีก !"

นางก็นิ่ง ล่วงไป ๒-๓ วันก็พูดอีก จิตของเขาถึงความลังเล ต่อแต่นั้นถูกนางรบเร้าถึง ๓ ครั้ง จึงพูดว่า "เราจะทำอย่างไรถึงจะได้โอกาส?"

ลำดับนั้น นางได้บอกอุบายแก่เขาว่า "ท่านจงทำตามที่ข้าพเจ้าบอกเท่านั้น ใกล้บ้านมหากกุธะ ตรงที่โน้น มีท่าน้ำอยู่ ท่านจงถือเอามีดโต้อันคมไปดักอยู่ที่ตรงนั้น"

[เขาได้ทำอย่างนั้นแล้ว]

ฝ่ายพี่ชายของเขาทำงานในป่าเสร็จแล้ว กลับบ้าน

นางทำเป็นเหมือนมีจิตอ่อนโยนในเขา พูดว่า "มาเถิดนาย ฉันจะล้างศีรษะให้" แล้วดูศีรษะให้เขา พูดว่า "ศีรษะของนายสกปรก" แล้วส่งก้อนมะขามป้อมให้เขาไปด้วยสั่งว่า "ท่านจงไปล้างศีรษะที่ท่าชื่อโน้น แล้วกลับมา"

เขาไปสู่ท่าตามที่นางบอกนั่นแหละ สระผมด้วยฟองมะขามป้อม ลงอาบน้ำดำหัวแล้ว

ครั้งนั้นน้องชายออกมาจากระหว่างต้นไม้ ฟันเขาที่ก้านคอให้ตายแล้วกลับเข้าบ้าน !

พี่ชายเมื่อไม่อาจสละความสิเนหาในภรรยาได้ จึงไปเกิดเป็นงูเขียวใหญ่ในเรือนหลังนั้นแหละ แม้เมื่อนาง (ผู้เป็นภรรยาเก่า) จะยืนก็ตาม นั่งก็ตาม มันจะตกลงที่ตัว (ของนาง) ต่อมา นางจึงให้ฆ่างูนั้นด้วยเข้าใจว่า ชะรอยผัวเราจะเป็นงูตัวนี้

เพราะความรักนางผู้เป็นภรรยา มันจึงไปเกิดเป็นลูกสุนัขในเรือนหลังนั้นอีก นับแต่เวลาที่มันเดินได้ มันจะวิ่งตามหลังนางไป แม้นางเข้าป่า มันก็ติดตามไปด้วย คนทั้งหลายเห็นนางแล้วก็พูดเย้ยหยันว่า "พรานสุนัขออกแล้วจักไปไหน?"

นางสั่งให้ฆ่ามันอีก

แม้มันตายแล้ว ก็ไปเกิดเป็นลูกวัวในเรือนหลังนั้นอีก แล้วเดินตามหลังนางไปอย่างนั้นเหมือนกัน แม้ในคราวนั้น คนทั้งหลายเห็นมันแล้ว ก็พากันพูดเย้ยหยันว่า "โคบาลออกแล้ว โคทั้งหลายจักไปไหน?"

นางก็สั่งให้ฆ่ามันเสียในที่ตรงนั้น !

แม้คราวนั้น มันไม่สามารถจะตัดความสิเนหานางต่อไปได้ ในวาระที่ ๔ มันเกิดในท้องของนางแล้วระลึกชาติได้ มันเห็นว่าตัวถูกนางฆ่ามา ๔ อัตภาพตามลำดับแล้ว คิดว่า "เราเกิดในท้องของหญิงผู้เป็นศัตรูขนาดนี้" นับแต่นั้นมาก็ไม่ยอมให้นางเอามือถูกต้องตัวได้ ถ้านางถูกต้องตัว เขาจะสะอึกสะอื้นร้องไห้ เวลานั้น ผู้เป็นตาเท่านั้นจะอุ้มชูเขาได้

ต่อมา เขาเจริญเติบโตแล้ว ตาจึงพูดว่า "หลานเอ๋ย เหตุไฉนเจ้าจึงไม่ยอมให้แม่เอามือถูกตัว? ถ้าแม้แม่ถูกตัวเจ้า เจ้าจะร้องไห้สะอึกสะอื้นด้วยเสียงอันดัง"

เขาได้บอกความเป็นไปทั้งหมดนั้น แก่ตาว่า "คุณตาครับ ผู้นี้ไม่ใช่แม่ของผม แต่เป็นศัตรู !"

ผู้เป็นตาสวมกอดเขาไว้ แล้วร้องไห้ พูดว่า "มาเถิดหลานเอ๋ย เรื่องอะไรพวกเราจะต้องมาอาศัยอยู่ในที่เช่นนี้?" ดังนี้ แล้วพาเขาออกจากบ้านไปสู่วิหารแห่งหนึ่ง พากันบวชอยู่ในวิหารนั้น บรรลุพระอรหัตทั้งสองคน.

ที่มา :




Create Date : 01 พฤศจิกายน 2555
Last Update : 1 พฤศจิกายน 2555 12:03:24 น. 0 comments
Counter : 219 Pageviews.

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

ZenSoki
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Group Blog
 
<<
พฤศจิกายน 2555
 
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930 
 
1 พฤศจิกายน 2555
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add ZenSoki's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.