Group Blog
 
<<
สิงหาคม 2548
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031 
 
4 สิงหาคม 2548
 
All Blogs
 
เรื่องยิ่งใหญ่ของเธอ


















เธอร้องไห้

กับเรื่องใหญ่ของเธอ










มันใหญ่สำหรับเธอมาก

ใหญ่ จนบังทุกสิ่ง ทุกอย่าง ที่เคยมี







เธอคิดว่า ฟ้าร้องไห้เพื่อเธอ



เธอคิดว่า โลกหยุดหมุน







































ความจริงก็คือ



เธอเป็นแค่มนุษย์โลกคนนึง




ที่นั่งอยู่บนตึกเล็กๆ ตึกนึง




ที่อยู่ในเมืองเล็กๆ เมืองนึง




ที่อยู่ในประเทศเล็กๆ ประเทศนึง




ที่อยู่ในส่วนหนึ่งของเอเชีย




ที่อยู่บนดาวดวงเล็กๆที่หมุนตลอดเวลาดวงหนึ่ง








เธอ เป็นเพียงอะตอมของจักรวาล





เรื่องใหญ่ของเธอเล็กยิ่งกว่าอะตอม






เพียงแต่เธอไปมองใกล้ๆ มันเลยดูใหญ่






แค่เธอถอยออกมาดูห่างๆ เธอจะรู้ว่า





















เรื่องใหญ่ของเธอ เป็นแค่เรื่องเล็กๆ









































































ที่ฟ้า ไม่เคยสนใจ



Create Date : 04 สิงหาคม 2548
Last Update : 4 สิงหาคม 2548 10:28:59 น. 15 comments
Counter : 255 Pageviews.

 
blog สวยนะคะ สะอาด ไม่รกตาดี

ชอบมากๆ ค่ะ. . .


โดย: อาซิ่ม วันที่: 4 สิงหาคม 2548 เวลา:10:35:31 น.  

 
สาเหตุมาจากอะไรค่ะ ที่เธอต้องมานั่งร้องไห้อ่ะค่ะ


โดย: โอน่าจอมซ่าส์ วันที่: 4 สิงหาคม 2548 เวลา:10:44:17 น.  

 


โดย: prncess วันที่: 4 สิงหาคม 2548 เวลา:11:07:39 น.  

 


เราร้องไห้ให้กับเรื่องราวเล็กๆ ของจักรวาล เป็นประจำ




โดย: มัชฌิมา วันที่: 4 สิงหาคม 2548 เวลา:11:22:34 น.  

 
ร้องไห้บางทีสบายใจนะ
ที่ได้ร้อง


โดย: ปลาทูน่าในบ่อปลาพยูน วันที่: 4 สิงหาคม 2548 เวลา:11:42:30 น.  

 
ร้องไปเถอะนะ ถ้าเรื่องขี้ผงมันเข้าตา (เข้าใจ) ล้างมันออกเสียบ้าง

หลังจากนั้น. . .ก็จะได้ตาสว่าง. . .ยิ้มให้เศษผงที่เข้าตา



โดย: ปีกที่ไม่อาจจะโบยบิน (WhaT iT'S W๐l2tH ) วันที่: 4 สิงหาคม 2548 เวลา:12:04:36 น.  

 


โดย: คนขี้เหงาคนหนึ่ง วันที่: 4 สิงหาคม 2548 เวลา:12:07:01 น.  

 
นั่งดูเหตุการณ์บนดวงดาว...


โดย: ด่างไรเดอร์ วันที่: 4 สิงหาคม 2548 เวลา:12:22:47 น.  

 
ร้องไห้ดีเพราะเป็นการระบายนะค่ะ


โดย: JewNid วันที่: 4 สิงหาคม 2548 เวลา:12:44:48 น.  

 

เขียนแบบหักมุมรึเปล่านี่
อ่านถึงตอนจบ ไหงหัวใจแฟบไปซะอย่างนั้น



ไม่ว่าฉันจะร่ำร้อง
ไม่ว่าฉันจะฟูมฟาย
สุดท้าย
ฉันคงมีฟ้าของฉันแจ่มสว่างกลางใจ



เป็นกำลังใจให้ผงฝุ่นลอยคว้างทุกดวง


โดย: totoh995 IP: 203.151.140.121 วันที่: 4 สิงหาคม 2548 เวลา:19:33:30 น.  

 
ร้องแล้วสบายใจ ก็ร้องเถอะ


โดย: P_ปรัชญา วันที่: 6 สิงหาคม 2548 เวลา:0:06:52 น.  

 
โอ้วชอบว่ะอันนี้
ดีๆ


โดย: ภูมิ (ทำใจได้ ) วันที่: 6 สิงหาคม 2548 เวลา:20:01:48 น.  

 
...หยดน้ำเล็กๆ...

ก็นี่แหละ


เพียงเพื่อจุดเล็กๆในจักรวาล



...หยดน้ำเล็กๆ...

ก็นี่แหละ


เพราะจุดเล็กๆในจักรวาล


...หยดน้ำเล็กๆ...

ก็นี่แหละ


ที่ท่วมจนบดบังจักรวาล


โดย: นายอร วันที่: 7 สิงหาคม 2548 เวลา:0:36:30 น.  

 
ช่ายเลย เพื่อนก็เคยบอก
เหมือนกับ บางทีที่คิดว่าเราไม่เหมือนคนอื่น
มันบอกว่า
มึงลองคิดดูดิ๊ มึงขึ้นไปอยู่บนฟ้า แล้วมองลงมา
มึงเห็นป่าว มึงตัวเล็กนิดเดียว
คนมีเปนล้าน ไม่มีใครสนใจมึงหรอก
เส็จปุ๊ป เลยคิดได้ว่า
เออจิงว่ะ แล้วมาสรุปได้ว่า
มีคนเปนล้าน ตัวเรานิดเดียว ไม่มีใครสน
เหงาจัง


โดย: เดอะ ก๊อง (The ก๊อง ) วันที่: 12 สิงหาคม 2548 เวลา:13:29:48 น.  

 

ช่ายยยย ถูกต้อง
............
บนโลกใบนี้

มีฝุ่นละออง

มีสรรพสิ่งมากมาย

อาศัยอยู่ร่วมกัน

"เรามันแค่ส่วนหนึ่ง"
(ที่สำคัญในตัวเรา)


โดย: p_tham วันที่: 28 สิงหาคม 2548 เวลา:3:05:39 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

enitic
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]








ทั้งหมดนี้



คือ



ตัวฉัน
















Friends' blogs
[Add enitic's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.