|
กวีบทที่1 - เรื่องราวของนกไร้ขา
หมายเหตุ-เพื่อให้เข้ากับบรรยากาศของบล็อก บทกวีแรกที่เอามาลง ก็เป็นบทที่เกี่ยวข้องกับบล็อกนี้แหละครับ
เป็นกวีที่แต่งขึ้นหลังจากดูหนังเรื่อง Days of Being Wild ดูจบแล้วก็รู้สึกอินกับคำว่า นกไร้ขา อย่างบอกไม่ถูก จนกลายเป็นที่มาของชื่อบล็อกนี้และบทกวีอันนี้แหละครับ
ชอบไม่ชอบอย่างไร บอกมาได้เลย ขอบคุณมากครับ
*************************************

เรื่องราวของนกไร้ขา
ฉันเป็นดั่งนกบินได้แต่ไร้ขา ได้แต่บินไปมาไร้จุดหมาย กระพือปีกร่อนเร่อยู่มิรู้วาย จวบวันตายจึงจะได้ลงสู่ดิน
คนอื่นมองชีวิตนี้มีสีสัน ออกเดินทางทุกวันไม่จบสิ้น แต่ใจแท้ปรารถนาลงสู่ดิน มีที่กินที่นอนพักผ่อนกาย
แม้เคยเจอที่พักกายอย่างใจหวัง กลับเกาะเกี่ยวเหนี่ยวรั้งไว้ไม่ได้ อาจเพราะปีกอ่อนแอเกินจับไว้ หรือเพราะใจชินในพเนจร
ใช่อยากทำคนข้างหลังนั่งร้องไห้ ใช่หัวใจด้านตายไม่หนาวร้อน แม้อยากหยุดท้ายที่สุดต้องจากจร เก็บความจำครั้งก่อนไว้ในใจ
(ได้แรงบันดาลใจจากภาพยนตร์เรื่อง Days of Being Wild ของหวังเจียเหว่ย)
******************************************************
|
คงเหนื่อยนะ