Group Blog
 
<<
ธันวาคม 2553
 
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031 
 
3 ธันวาคม 2553
 
All Blogs
 
จดหมายถึงพี่ๆ




เขียนที่ ตำบลหนองขาม

อำเภอศรีราชา

จังหวัดชลบุรี


กราบสวัสดี พี่เบิ้มและพี่บิ๊ก



ก่อนอื่นน้องขอเรียกตัวเองว่า “น้องดำ” นะคะ พี่อาจสงสัยว่าน้องนี้เป็นใคร เหตุใดจึงได้เขียนจดหมายถึงพี่ทั้งสองได้ น้องจึงขอแนะนำตัวเพียงคำจำกัดความคร่าวๆ อันจะสืบมาซึ่งสิ่งที่ผูกพันตัวน้องกับพี่ทั้งสอง น้องเป็นเพียงชีวิตเล็กๆ ที่พึ่งใบบุญของพี่ทั้งสองมาตลอดระยะเวลาสองสามปีหลังมานี้เองค่ะ พี่อาจจะไม่เคยรู้ หรืออาจจะไม่ได้สนใจอะไรกับการมีตัวตนอยู่ของน้องเลย และมาจนถึงวันนี้ น้องตื้นตันในใจจนกว่าจะเก็บเอาไว้ได้ จึงต้องเขียนจดหมายฉบับนี้ขึ้น และหวังอย่างยิ่งว่า ข้อความไม่ยาวนักของน้องในจดหมายฉบับนี้จะทำให้พี่ได้นึกถึงน้องทุกครั้งเวลาที่พี่ทั้งสองโลดแล่นอยู่บนถนนน้อยใหญ่


ถึงตอนนี้ พี่คงจะเริ่มคาดเดาได้แล้วว่า สถานที่ตัวน้องได้พบกับพี่ทั้งสองคือที่ไหน บนถนนที่ทอดยาวสู่ย่านอุตสาหกรรมภาคตะวันออกนั่นเอง มันเป็นเพียงเวลาไม่ถึงชั่วโมงเท่านั้นที่เราจะได้เจอกันในทุกเช้าวันทำงาน และทุกเย็นเวลากลับบ้าน พี่ไม่เคยห่างหายไปจากน้องเลย แม้วันที่ผู้โดยสารน้องตื่นสาย ไปทำงานช้า หรือแม้แต่เวลาที่ผู้โดยสารของน้องตื่นทันนาฬิกาปลุกหัวเตียง น้องไม่เคยพลาดจากการได้พบกับพี่ทั้งสองเป็นอย่างดี แม้ในนาทีนี้ น้องก็ยังไม่ลืมความโอบอ้อมอารีที่พี่ๆ มีให้ และน้องก็ยังคงคาดหวังว่า น้องจะได้รับมันต่อไป ไม่มากก็น้อย


น้องอยากจะกล่าวความรู้สึกจากใจน้อยๆ ของซีดานสี่ประตูคันนี้ยิ่งนัก พี่รู้ไหมว่า ชีวิตนี้ น้องคงขาดพี่ไปไม่ได้อีกแล้ว ทุกเช้าหลังจากที่น้องเคลื่อนพ้นปากซอยบ้านตัวน้องเอง ทันทีที่เลี้ยวเข้าสู่ถนนสายหลักหน้าบ้าน น้องจะได้พบกับพี่ๆ อยู่บ่อยครั้ง พี่ทำให้น้องได้ใช้เวลาอันน้อยนิดและแสนจะมีค่าของน้องไปกับการดื่มด่ำธรรมชาติรอบตัว ไม่ว่าจะเป็นต้นไม้ ป่าหญ้า หรือว่าหลักกิโลข้างทาง น้องสามารถมองเห็นสิ่งต่างๆ รอบตัวได้ชัดเจน แจ่มกระจ่างยิ่งนักเมื่อพี่ๆ ได้โอบล้อมน้องอยู่ ความสงบจากเสียงรอบเครื่องยนต์ก็เบาลง เพราะเพียงรอบต่ำที่น้องไม่สามารถกดคันเร่งของตัวน้องเพื่อเพิ่มรอบการทำงานของเรื่องยนต์และเพลาขับมันช่างกล่อมเกลาให้การทำงานของน้องเป็นไปอย่างเชื่องช้า และสุนทรีย์เหลือเกิน


พี่ทั้งสองไม่เคยปล่อยช่องว่างเหลือไว้ให้น้องรู้สึกเหน็บหนาว หรือเปล่าเปลี่ยว พี่ทั้งสองจะเคลื่อนล้อจำนวนสิบแปดล้อของพี่เบิ้ม หรือแม้แต่ล้อของส่วนคอนเทนเนอร์ที่พ่วงด้านหลังของพี่บิ๊ก มาประกบตีคู่เต็มทั้งสองเลน ปิดกั้นแสงจากดวงอาทิตย์ในยามเช้า และความสว่างไสวยามค่ำคืนไม่ให้เข้ามาแยงตาน้อง ไม่เปิดโอกาสให้ภาพลวงตาบนถนนทอดยาวด้านหน้าได้หลอกสายตาน้องให้งุนงง สับสน เพราะพี่ทั้งสองได้พากันปิดหนทางเบื้องหน้าไว้อย่างมิดชิด น้องเพียงแต่ค่อยเคลื่อนตัวอย่างเชื่องช้าสุขุมตามพี่ทั้งสอง ไร้แสงระคายตาด้วยร่างใหญ่โตน่าเกรงขามของพี่ๆ บดบังจนหมดสิ้น


นอกเสียจากพี่จะมอบความอบอุ่นนี้ให้แก่น้องแล้ว พี่ยังช่วยเพิ่มเวลาในการเดินทางของน้องจากปกติ เพียงครึ่งชั่วโมงจากบ้านตรงไปยังโรงงานอุตสากรรมที่น้องต้องไปอาศัยชายคาจอดทุกวัน กลายเป็นเวลาไม่น้อยกว่าสี่สิบห้านาที ทำให้น้องได้ดื่มด่ำกับการสัมผัสพื้นถนนด้วยยางสปอร์ตรีดน้ำได้ดียามถนนเปียก และมีความเกาะถนนสูง แต่ก็เพียงเพื่อป้องกันไว้เท่านั้น น้องไม่มีทางได้ใช้สิ่งที่ยางรถออกแบบมาในสภาพการขับขี่ความเร็วสูงหรอก ในเมื่อพี่ไม่เปิดโอกาสให้น้องได้เร่งความเร็วขึ้นแซงพี่ทั้งสองอยู่แล้ว ดังนั้น น้องจึงปลอดภัยอยู่ตามตูด เอ่อ... ตามหลังพี่ด้วยความเร็วไม่เกินหกสิบกิโลเมตรต่อชั่วโมงขณะขึ้นเนินเขาที่ยาวเหลือใจ


ในบางครั้ง น้องเองก็ไม่เข้าใจเท่าไรนัก ที่กฎหมายของประเทศไทยให้รถช้าขับซ้าย เพราะหากร่างสูงใหญ่เคลื่อนไหวสุขุมอย่างพี่ๆ ต้องไปอยู่กันที่เลนซ้ายตามกฎจราจรจริงๆ ใครจะช่วยชะลอความเร็วของน้องกัน ใครจะช่วยบดบังทัศนวิสัยอันดีเยี่ยมทอดยาวบนถนนที่อาจทำให้น้องแสบตาและเห็นภาพลวงนั้นกันเล่า แล้วเพื่อนๆ ของน้อง ทั้งเพื่อนซีดาน เพื่อนแวน เพื่อนแฮทช์แบ็ค ไปถึงเพื่อนเอสยูวี จะได้พัฒนาทักษะและความชำนาญในการแทรกซ้าย รูดไหล่ทางเพื่อหลบร่างของพี่ที่ขวางกั้นหรือ ก็จะมีแต่เพียงถนนเลนขวาที่ว่างพอให้เพื่อนน้องกับน้องได้ขับไปถึงที่ทำงานทันเวลาใช่ไหม แล้วหากเป็นเช่นนั้นจริง พวกเราก็จะหมดความตื่นเต้น และการลุ้นให้ผู้โดยสารของพวกน้องไปตอกบัตรเข้างานให้ทันแปดโมงเพราะกำลังคลานตามพี่ๆ กลายเป็นว่าชีวิตของพวกน้องคงจืดชืด และไร้ความตื่นเต้นอีกต่อไป หากน้องเคลื่อนที่พลิ้วไหวไปตามถนน ใช้เวลาเพียงไม่นาน และถึงโรงงานไวขนาดที่สามารถให้ผู้โดยสารของน้องได้มีเวลายามเช้ากับการดื่มกาแฟสักแก้ว แกล้มขนมปังสักก้อนก่อนเริ่มงานแปดโมงตรง ถ้าอย่างนั้นแล้วจะหาความเร้าใจอะไรให้กับชีวิตกันเล่า?


สามวันหลังจากนี้เป็นวันหยุดงานของราชการและภาคเอกชน เป็นวันที่น้องไม่ต้องรับส่งผู้โดยสารไปทำงานยังนิคมอุตสากรรม และน้องก็มั่นใจว่า เป็นส่วนน้อยเหลือเกินที่เพื่อนของน้องจะเดินทางเนื่องจากเป็นวันหยุดมหาชน น้องคงไม่มีโอกาสได้รับการโอบล้อมจากพี่ๆ เป็นเวลาสามวัน เหงาเหลือเกินค่ะ ถนนสำหรับน้องในสามวันนี้คงไม่มีพวกพี่มาบดบังแสงอาทิตย์ หรือแสงไฟและป้ายถนนในยามค่ำคืน


สุดท้ายนี้ น้องคงไม่จำเป็นต้องใช้คำพูดพร่ำเพรื่ออะไรอีกเพื่อให้พี่เข้าใจว่าพี่ๆ สำคัญกับน้องขนาดไหน น้องขอให้พี่ๆ จงโลดแล่นอยู่บนถนนสองเลนให้คับถนนกันต่อไป ไม่ปล่อยช่องว่างให้พวกน้องได้ออกสู่หนทางด้านหน้า และจงปล่อยให้น้องได้เคลื่อนตามหลังพี่ๆ อยู่เช่นนั้น และไม่ต้องใส่ใจกฎจราจรที่บอกว่ารถช้าชิดซ้ายหรอกค่ะ เพราะทั้งหมดที่พี่ทำ มันเป็นแรงขับดันให้น้องสามารถเคลื่อนที่ต่อไปได้ในสภาวะกดดัน และเร้าใจอย่างยิ่งในการไปถึงที่หมายให้ตรงเวลาได้เสมอ


อ้อ ผู้โดยสารของน้องได้บันทึกภาพแผ่นหลังของพี่ๆ เอาไว้ในยามที่น้องใช้เวลาอันรีบเร่งเช้าวานนี้ด้วยการเคลื่อนที่อย่างเชื่องช้า น้องขอมอบรูปภาพนี้ให้แก่พี่ด้วยความรักและเคารพค่ะ




หวังว่าพี่ทั้งสองและเพื่อนๆ ตัวโตของพี่จะยังคงเดินทางในเวลาเดียวกันกับที่น้องๆ สี่ล้อเดินทาง และยังคงโอบล้อมถนนทั้งสองเลนเอาไว้ไม่ให้เกิดช่องว่างในวันเปิดงานหลังหยุดยาวสามวันนี้อีกนะคะ



เฝ้ารอเพื่อที่จะได้พบพี่ๆ อีกครั้งค่ะ




ด้วยรักและเคารพอย่างสุดซึ้ง
จาก น้องดำ ซีดาน




ป.ล. ฝากประชาสัมพันธ์กับเพื่อนๆ พี่ด้วยนะคะ ว่าถึงพวกน้องจะรักในการจอดติดเครื่องคาบนถนนเพราะพวกพี่พุ่งขนขอบทางขวางการจราจรกันอยู่บ่อยครั้ง แต่ไม่ต้องช่วยสนับสนุนด้านนี้ก็ได้นะคะ พวกน้องเป็นห่วงสุขภาพของพี่ๆ ค่ะ






Create Date : 03 ธันวาคม 2553
Last Update : 4 ธันวาคม 2553 22:05:23 น. 7 comments
Counter : 7485 Pageviews.

 
อ่า แสบร้อนนนนนนนนนนนนน







โดย: ทีแปลง วันที่: 4 ธันวาคม 2553 เวลา:1:12:30 น.  

 
(ตรูว่าแล้วววววว มันต้อง ยังไงๆ ตอนจบ)


โดย: พี่ ณ จ๊ะ IP: 203.146.6.28 วันที่: 4 ธันวาคม 2553 เวลา:20:06:28 น.  

 
อ่า...แสบๆ คันๆ พิลึก คิคิ

สวัสดีปีกระต่ายค่ะคุณเบสต์
สวย รวย มีความสุขทุกๆ วันนะคะ




โดย: ธาร นาวา วันที่: 3 มกราคม 2554 เวลา:16:39:49 น.  

 
คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...


โดย: like 2 hear from u วันที่: 2 กุมภาพันธ์ 2554 เวลา:17:35:50 น.  

 
แวะแปะหัวใจ
คนไร้... สวยวัน... สวย... คืน


โดย: วรบรรณ วันที่: 9 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:22:27:22 น.  

 
หงึกๆ หงักๆ


โดย: BestChild วันที่: 1 มีนาคม 2555 เวลา:21:40:05 น.  

 
คิดฮอดเด้อครับ ^^


โดย: h@-more วันที่: 23 กรกฎาคม 2555 เวลา:17:49:57 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

BestChild
Location :
ชลบุรี Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




ไม่ใช่คนเลว แต่ไม่ใช่คนดี
ไม่ใช่คนมีน้ำใจ แต่ไม่ได้เห็นแก่ตัว
ไม่ใช่คนใจร้าย แต่ไม่ใช่ผู้หญิงใจดี
ไม่ได้ต่อต้านใคร แต่ไม่ใช่คนยอมคน
รับรู้ในตัวตน และไม่สนใครจะว่าอย่างไร
รู้จักให้อภัย แต่ไม่ใช่ไม่รู้จักแค้น
เป็นผู้หญิงแท้ที่ชอบโชว์แมน แต่ความจริงแสนจะอ่อนโยน O_o!!!


~ สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ.2537 ~


"...มนุษย์เป็นเผ่าพันธุ์ที่เรียนรู้จากความผิดพลาด ไม่มีใครเป็นผู้บริสุทธิ์ที่ถูกต้องเสมอไปในโลกใบนี้ หากจะมีก็ให้ไอ้คนนั้นมันไปเป็นเทวดาเสีย อย่ามาเป็นคนให้เสียชาติเกิดกันเลย"

โรม / เพราะเธอ...เลอค่าอมตะ







"คนที่บอกว่าคุณไม่สวยคือคนที่ไม่ได้มองคุณรู้ไหม ถ้าหากเพียงมองคุณดีๆ รู้จักมองให้ถึงความเป็นตัวคุณแล้วก็จะรู้ว่าคุณน่ะสวย..."

ยอด / ผมก็เป็นพระเอกคนหนึ่ง







จิ๊กซอว์ที่ต่อกันได้พอดีทั้งสองฝ่ายมันไม่ใช่สิ่งที่จะซื้อหาง่ายๆ เมื่อได้มันมาแล้วต้องรักษามันไว้ให้ดี อย่าทิ้งขว้างเหมือนเป็นสิ่งที่หมดค่า เพราะรู้ไหม ว่าหากแกปล่อยมันหลุดมือไปแล้วความสูญเสียจะเทียบไม่ได้กับอะไรทั้งนั้น"

อวิกา / เพราะเธอ...เลอค่าอมตะ






"...ไอ้ผู้ชายมาดแต๋วที่พี่ก่นด่านักหนาตรงหน้านี่นะ...เท่าที่รู้จักมา บอกได้คำเดียว...โคตรแมนเลยเว้ยค่ะ"

นงนุช / แมน







คุณค่าที่ว่า ความรู้สึกในทุกๆ ใบหน้าของคนในรูปคือ 'ความสุข' ไม่เห็นจะต้องมีองค์ประกอบเป็นฉากสวยงาม

ลูกชุบ / สาวติสท์แตกกับหนุ่มไฮเปอร์







"...คุณกับผมอาจดูต่างกัน คุณเชื่องช้า ผมว่องไว คุณใจเย็น ผมใจร้อน คุณชอบจดจ้องและลากเส้น แต่ผมชอบมองผ่านเลนส์และกดชัตเตอร์ แต่รู้มั๊ยในจุดประสงค์ของทั้งหมดมันคือสิ่งเดียวกัน..."

นที / สาวติสท์แตกกับหนุ่มไฮเปอร์







"มันเป็นแค่ความทรงจำ จะดีหรือร้าย เราไม่สามารถลบมันออกไปได้ เก็บมันไว้ในอดีตและเดินต่อไปยังอนาคตข้างหน้า ปล่อยให้ความทรงจำเป็นเพียงแค่ความทรงจำ"

Matsumura Ryo / Hiroshima eki สถานีแห่งความทรงจำ








"...บางทีสิ่งที่แกเห็นมันอาจจะไม่เป็นอย่างนั้นก็ได้ เหรียญยังมีสองด้านได้เลยแก ประสาอะไรกับใจมนุษย์เล่า มันขึ้นอยู่กับว่าแกเลือกที่จะรับมันทุกด้านหรือเปล่า หากแกเลือกที่จะรับไว้เพียงด้านเดียวแล้วทุกข์ไปตลอดชีวิตน่ะมันคุ้มกันไหม..."

ลูกชุบ / เพราะเธอ...เลอค่าอมตะ









เฮ้อ... ผู้ชาย ไม่มีไม่ตาย แต่อยากได้สักคนแฮะ

"ฉัน"/ ท้องฟ้า หาดทราย สายลม ผมกระเจิง




ฝากคำทักทายไว้ด้วยจิ...รักตายเลย




ShoutMix chat widget




BestChild ในคอลัมน์นักเขียนรับเชิญ ลายปากกา 2009

BestChild ในคอลัมน์ "ลายรัก" ลายปากกา 2010




Free Website Counter
Friends' blogs
[Add BestChild's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.