Group Blog
 
<<
ธันวาคม 2553
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031 
 
9 ธันวาคม 2553
 
All Blogs
 
กัลยาณมิตร...กับ....คนคิดน้อย

วันนี้อากาศแปลกจังเลย เหมือนว่าจะครึ้ม ๆ แล้วอยู่ดี ๆ ก็แดดออก แล้วเมื่อกี๊ฝนก็เพิ่งตกไป ครูสอบขับรถเพิ่งโทรมาแคนเซิลชั่วโมงสอนวันนี้ เลยได้มีโอกาสได้อัพบล้อกอีกซักบล้อกนึง  เรื่องนี้คิด ๆ ไว้นานแล้วล่ะ แต่ยังไม่มีโอกาสเรียบเรียงออกมาซักที รอให้มีเวลาพิมพ์นิ่ง ๆ ก่อน


ช่วงสองสามเดือนนี้ปุ่นก็ยุ่ง ๆ (ที่จริงก็ยุ่งตลอด) กับการซื้อบ้าน ซ่อมแซม ตกแต่งบ้าน สามีก็ทำงานที่บ้านใหม่ได้แต่เสาร์อาทิตย์ ปุ่นเองท้องก็เริ่มโตแล้ว จะให้ยืดทาสี คงทำไม่ได้ ทำได้แต่อะไรเล็ก ๆ น้อย ๆ  งานที่เข้ามา เพราะลูกค้าก็เริ่มเตรียมจัดงานคริสมาสกับปีใหม่แล้ว แล้วยังจะเรื่องไปสอบทฤษฎีเมื่อเดือนก่อนแล้วเรียนปฏิบัติอีก  อีเรื่องสอบทฤษฎีนี่ก็พลาดไปทีแล้ว เพราะไม่ได้ยื่นเอกสารตามกำหนด เนี่ยน้า เพราะนิสัยเป็นคนปากหนัก ไม่ค่อยชอบรบกวนถามใคร จริง ๆ นะ บางทีปุ่นแอบคิดมากเลยเวลาต้องไปขอความช่วยเหลือใครหรือไปถามใครเนี่ย เพราะกลัวจะไปรบกวนเวลาอันมีค่าของชาวบ้านเค้า


แต่ว่า ในบางสถานการณ์ ความเป็นเพื่อน ที่ให้ความช่วยเหลือเราโดยไม่ต้องรอให้เราถาม ก็ทำให้เราซาบซึ้งใจไปมากเหมือนกัน อย่างเช่น


เคล้าส์ คนเยอรมัน ที่ไปรู้จักกันที่คุ๊กกิ้งคลับ แล้วก็ไปถ่ายรูปด้วยกัน เขาก็ถามเลยว่า มีอะไรให้เขาช่วยไหม เขาเคยเรียนเคลือบสีรถยนต์ เคยตกแต่งซ่อมบ้านเอง ฉาบปูน ทาสี ติดวอลเอง ปุ่นกับสามีก็ไม่เคยทำงานพวกนี้ ถ้าจะมางมทำเองคงนาน เลยนัดเขามาช่วยสอนหน่อย ปรากฎว่าเธอขนเครื่องมือมาครบทุกอย่าง มาฉาบปูนปิดเรียบให้อย่างดี เอาโต๊ะติดวอลมาให้ยืม แถมสอนให้เราทำงานจนเสร็จ อีกอย่างนึงคือเขารู้ว่าปุ่นจะซื้อเลนส์กล้องใหม่ เขาเลยเอาของเขามาขายให้ด้วยราคามิตรภาพ ปุ่นก็ซื้อเขาด้วยความเต็มใจ ขอบคุณคำเดียวคงแทนสิ่งที่เขาให้มาไม่หมด


ต้า, เนย เพื่อนจากบล้อกแก๊งค์ ที่่ให้เสื้อผ้าเด็กมาสองลังใหญ่ แถมอ่างอาบน้ำเด็ก หลอดไฟให้ความอบอุ่นเวลาเปลี่ยนผ้าอ้อม เก้าอี้โยกเด็ก และมิตรภาพ ปุ่นเลยมีเพื่อนคุยเพิ่มอีกคน


บิ๋ง เพื่อนจากบล้อกแก๊งค์อีกเช่นกัน ที่ส่งเสื้อผ้าคนท้องมาให้ลังใหญ่ พร้อมกับชาคนท้อง ชาคุณแม่ และ อัลบั้มลูก มาให้


พี เพื่อน อดีตเจ้านายที่ทำงานเก่า ส่งของมาให้จากเมืองไทย ค่าส่งแพงมาก ก็ไม่เคยคิดเงินเลย


พี่กุ๊กไก่ ที่เป็นธุระช่วยขายคอนโดที่เมืองไทยให้ แม้ว่าพี่เขาจะยุ่งเรื่องย้ายไปฮ่องกง ก็ยังสละเวลาทำเรื่องให้จนทุกอย่างลุล่วงไปด้วยดี


เด้บบี้ พี่สาวมาร์คัส ที่ยกเตียงเด็กให้


อ้อม ที่คอยเป็นกำลังใจให้ตลอด คุยกันแล้วรู้สึกดีมากมาย


แล้วยังมีอีกหลายคนที่ปุ่นไม่ได้กล่าวถึงในที่นี้ ที่คอยถามสารทุกข์สุขดิบ คอยเป็นกำลังใจให้ คอยมาบอกว่า อย่าทำงานหนักนะ รักษาสุขภาพ ขอขอบคุณจริง ๆ (ถ้าเป็นสุนทรพจน์งานเปิดกีฬาสีละก้อ เค้าต้องพูดว่า สิ่งเหล่านี้จะเกิดขึ้นไม่ได้ถ้าไม่มีการร่วมแรงร่วมใจของทุกท่าน อิอิ)

ที่ปุ่นเรียกทุกคนที่กล่าวมานี้ว่ากัลยาณมิตร ไม่ได้เป็นเพราะข้าวของที่เขาเหล่านั้นหยิบยื่นให้ แต่เป็นน้ำใจต่างหาก น้ำใจอันนี้มันหาค่าไม่ได้จริง ๆ เลย ในชั่วโมงที่ทุกคนคิดถึงแต่เรื่องตัวเอง ธุระของตัวเอง กรูยุ่ง กรูไม่มีเวลาทำอะไรให้ใครหรอก แค่จะเอาธุระตัวให้รอดยังไม่รอดเลย เพื่อนเหล่านี้ก็ได้สละเวลาพักผ่อนของตัวเอง มาจัดของ มาส่งของ ส่งเสียงมาคุย มาช่วยด้วยตัวเอง เรียกว่า ความเห็นแก่ตัวนั้นมาทำอะไรพวกเขาไม่ได้จริง ๆ


ในขณะเดียวกันนั้นเอง ปุนก็ได้รู้จักคนไทยคนนึงที่นี่ ปุ่นเคยชวนเขามากินข้าวที่บ้านครั้งนึง ชวนเขามาทำงานด้วยครั้งนึง งานนั้นก็ขาดทุนไปเยอะเหมือนกัน แต่ก็จ่ายค่าแรงให้เขาพอสมควร  เขาตอบแทนปุ่นด้วยซองกฐินอ่ะ แถมฝากไปให้พี่ชายอีกต่างหาก เธอเป็นคนชอบทำบุญค่ะ  


ตอนเจอกันปุ่นก็บอกตลอดว่าช่วงนี้ไม่ค่อยว่างเลย ท้องอยู่ใกล้คลอดมีคอร์สเตรียมคลอด แล้วจะย้ายบ้านด้วย ทำใบขับขี่ด้วย มันก็มีอะไรให้เตรียมเยอะ  เขาก็จะคอยถามสูตรของขาย ว่านู่นทำยังไง นี่ทำยังไง วันเกิดลูกชาย จะเลี้ยงแขก อ่ะ ปุ่นก็บอกไป (ที่จริง ของขายเขาไม่บอกสูตรกันหรอกเนอะ นอกจากคนสนิทกัน) ก็ยังคิดอยู่ว่า เอ๊ะ ยังไง บางทีเขาก็บอกว่า เนี่ยไปกินเลี้ยงร้านอาหารไทยวันเกิดลูก นู่นนี่ ก็แปลกใจว่าไม่เลี้ยงที่บ้านแล้วเหรอ แต่ก็ไม่ได้ถามต่อ เขาก็บอกว่าเดี๋ยวจะโทรไปคุยด้วยที่บ้าน


วันนึง คนนี้เขาก็โทรมา ถามว่าเป็นไง ก็บอก เออ ยุ่ง ๆ อยู่ ทำกับข้าวอยู่ มีธุระอะไรไหม เขาก็ถามว่า (วันนั้นวันพฤหัส) วันอาทิตย์นี้ว่างไหม เลี้ยงวันเกิดลูกชาย จะให้มาช่วยห่อปอเปี๊ยะหน่อย ไม่ได้ชวนไปกินเลี้ยงวันเกิด ไม่ได้ถามว่าจะสั่งปอเปี๊ยะ ไม่ได้ถามว่าจะจ้าง แต่ขอให้ไปช่วยเฉย ๆ (มีอะไรมะ) ปุ่นได้ยินแล้ว ลมออกหู ปากกระตุก แหม ทีชั้นจะย้ายบ้านไม่เห็นถามซักคำเลยว่าจะมีอะไรให้ช่วยไหม ซึ่งปุ่นก็ไม่เคยคาดหวังอยู่แล้วอ่ะ ไม่ช่วยก็ไม่เป็นไร แต่ไม่ต้องเอางานมาเพิ่มให้จะดีไหม


นึกไปนึกมา เออ คนนี้เธอคงคิดไม่ออกอ่ะเนอะ ว่าอะไรสมควรไม่สมควร บางทีก็งง เพราะเธอชอบทำอาหารไปทำบุญ งานวัดไทย กฐินผ้าป่า ปีใหม่ วันพ่อ อะไรเธอไปทำมิได้ขาด แต่เรื่องการรักษาความสัมพันธ์ฉันท์เพื่อนแบบนี้ เธอคงไม่คิดถึง คงคิดแต่ว่า ทำบุญแล้วฉันได้ทำดี ฉันได้ให้แล้ว กับคนอื่น ก็ยังไงก็ได้ ไม่ต้องคิดมาก


ปุ่นก็ไม่ได้คิดอะไรมากมายต่อจากนั้น  เอาแค่ว่า ทำใจให้อภัยไปซะ  เค้าคงคิดน้อยไป  บางทีมานึกอีกทีก็ขำว่าเธอช่างกล้า คุยกับพี่ชายยังพูดเลยว่าไม่รู้ว่าเธอจะรู้ตัวหรือเปล่า  แต่จากนี้ไปปุ่นคงต้องรักษาระยะห่างกับเธอคนนี้พอสมควร


อันนี้ที่เอามาเล่าให้ฟังเพราะคิดว่า ในทุกวันของชีวิตคนเรา ได้เจอทั้งคนดี คนดีน้อย คนดีแต่ไม่แสดงออก คนดีแต่เห็นแก่ตัว(เอ๊ะ แล้วเป็นคนดีได้ไง) คนไม่ดี บางทีเลือกมอง เลือกชื่นชมในสิ่งที่ดี ๆ จะดีกว่า ส่วนคนที่ทำอะไรไม่ถูกใจเรา ก็ให้อภัยไปซะ รักษาระยะห่าง รักษาสมดุลย์ ให้ใจเราไม่หม่นหมองไป  เหมือนเป็นตัวช่วยให้เราตั้งสติคอยจัดการกับความรู้สึกไม่ดีของตัวเอง ถ้าเราเจอแต่คนดี ๆ บางทีเราอาจจะไม่เห็นคุณค่าของเขาเหล่านั้นก็ได้   



Free TextEditor


Create Date : 09 ธันวาคม 2553
Last Update : 9 ธันวาคม 2553 18:10:04 น. 11 comments
Counter : 388 Pageviews.

 
เจิมเปล่าเนี่ย

ใช่แล้ว ในชีวิตคนเราต้องเจอคนดีและไม่ดี อย่าคิดมากค่ะ ทำใจให้สบาย สู้สู้ แต่คนไม่ดีอย่าเจอบ่อยละกัน


โดย: settembre วันที่: 9 ธันวาคม 2553 เวลา:18:06:06 น.  

 


เข้ามาแอบเขินก่อน (แต่หมายถึงอ้อมนี้ใช่มั้ย กลัวหน้าแตก)
เดี๋ยวมาเม้นท์ดีๆใหม่นะจ้ะ


โดย: ~ Cerulean Blue ~ วันที่: 9 ธันวาคม 2553 เวลา:18:48:08 น.  

 
คนเราก็นานาจิตตังอ้ะ ปุ่น


โดย: gadeja วันที่: 9 ธันวาคม 2553 เวลา:19:00:22 น.  

 
คนเราก็มีหลากหลายในทุกที่แหละปุ่น เหมื่อนพลอยแท้กับพลอยหุงน่ะห็นสีสวย ๆ เหมือนกันแต่ต้องเลือกดี ๆ คนก็เหมือนกันแหละค่ะ ต้องดูดี ๆ คนไหนที่เราคิดว่าไม่ไหวก็อย่าไปข้องแวะ ดูแลตัวเองกับลูกดีกว่าค่ะ เมื่อไหร่คลอดล่ะเนี่ย พี่ลุ้นอยู่นะคะ


โดย: Jujastar วันที่: 9 ธันวาคม 2553 เวลา:20:53:48 น.  

 
หวัดดีค่ะคุณปุ่น
มาอ่านเรื่องราวเพื่อนๆ ที่น่ารักของคุณปุ่นด้วยคน
มีเพื่อนดีช่วยเป็นกำลังใจให้กันและกันนะคะ
ส่วนคุณเธอที่ชวนไปห่อปอเปี๊ยะ แหมมมม
มิเกรงใจกันบ้างน้อออ คนหนอคน
ช่างเถอะค่ะ อย่าเก็บมารกสมอง เอิงก็ไม่ชอบคนแบบนี้
ปล่อยเขาไป ห่างๆ เราไว้ดีที่สุด

ใกล้คริสมาสแล้ว มาฉลองกัน ไม่เครียดนะคะ
ว่าทีคุณแม่ ขอให้มีความสุขมากๆๆๆ
ปูลู ขอให้สอบใบขับขี่ผ่านด้วยค่ะ สู้ๆๆๆๆ



โดย: diamondsky วันที่: 9 ธันวาคม 2553 เวลา:23:02:01 น.  

 
สงสัยเพิ่งเคยเข้ามาบล็อกคุณปุ่นเป็นครั้งแรกแน่ๆ

ตั้งใจแวะมาเยี่ยม มาทักทาย และมาขอบคุณค่ะที่แวะไปเยี่ยมบล็อกพี่(มีอะไรขายบ้างในร้านเอเชียที่เมืองฉันอยู่)

ยินดีด้วยจริงๆค่ะที่คุณปุ่นมีกัลยาณมิตร เพื่อนที่ดีมีค่ากว่าสิ่งใดๆ เพราะมิตรไมตรีที่บริสุทธิ๋นั้นถือเป็นสิ่งที่สวยงามและยั่งยืนกว่าทรัพย์สินใดๆ


โดย: พี่ตา (เกลือหนึ่งกำน้อย ) วันที่: 10 ธันวาคม 2553 เวลา:4:47:26 น.  

 
ดีค่าคุณปุ่นเห็นด้วยอย่างยิ่งเรื่องกัลยาณมิตร ส่วนคนเห็นแก่ตัวเอาดีเข้าตัวแต่กกับโยนสิ่งชั่วๆ หมักหมมคนอื่นเนี่ยไม่ไหวๆ ต้องหนีให้ไกลและรักษาระยะห่างจริงๆ ค่ะ

ดีใจด้วยนะคะได้ลูกสาว ต้องสวยน่ารักเหมือนพ่อและแม่แน่เลย กร๊ีดดดด ลุ้นๆๆๆ อยากเห็น รักษาสุขภาพและระมัดระวังด้วยนะคะ


โดย: Thairabian วันที่: 10 ธันวาคม 2553 เวลา:9:21:33 น.  

 
สวัสดีค่ะ..คุณปุ่น

ขอบคุณนะคะที่แวะมาก๋วยเตี๋ยวปากหม้อด้วยกัน
แม้ไม่ค่อยอร่อย แต่ได้ตรงความคิดสร้างสรรค์นี่ล่ะ


โดย: chenyuye วันที่: 10 ธันวาคม 2553 เวลา:10:06:04 น.  

 
หวัดดีค่ะคุณปุ่น
งานแฟร์ที่ไปมาสนุกดี ของกินเยอะ ชอบๆๆๆๆ อิอิอิ
แต่สุดท้ายก็ไปลงที่อาหารไทยค่ะ
อะไรก็สู้บ้านเราไม่ได้ หุหุหุ ชมกันเองเนอะ

เรื่องแต่งบ้านคริสมาสเป็นอะไรที่จุกจิกพอสมควร
แบบว่าบ้านเอิงของเยอะ รกว่างั้น
เพราะคุณสามีได้รับมาคุณแม่สามีมาแยะ ก่อนที่เอิงจะแต่งงานย้ายมาอยู่
เราสองคนซื้อเพิ่มอีก(เพราะไม่ชอบสไตล์แก่ๆ อิอิอิ)
ไปๆ มาๆ ไม่มีที่เก็บค่ะ เอาใส่ลังไปหลายกล่อง
หลังปีใหม่ตกลงกันว่า จะเอาไปบริจาคบางส่วน
อยากให้บ้านโล่งนิด น่าอยู่ขึ้นหน่อยนะค่ะ

ปูลู เม้นยาวเหมือนกัน เป็นกำลังใจให้ต่อไปในเรื่องใบขับขี่ค่ะ


โดย: diamondsky วันที่: 12 ธันวาคม 2553 เวลา:19:08:40 น.  

 
เหมือนว่าจะคุยกันเยอะแล้วเนอะ แต่ก็อยากมาคุยอีก...

อย่างที่เราคุยกันวันก่อนอ่ะเนอะ ทุกอย่างอยู่ที่เราทำตัว เราเป็นคนแบบไหน คนเข้ามาในชีวิตก็จะเป็นคนแบบนั้น อาจจะมีบ้างที่โชคชะตาบังเอิญพาให้คนไม่ดีเข้ามาบ้าง แต่อย่างที่ปุ่นว่า ไม่มีคนไม่ดี เราก็ไม่เห็นคุณค่าความดีของคนที่ดีกับเราใช่มั้ย ถือว่าเค้าเข้ามาทดสอบตัวเราล่ะกันเนอะ

มิตรภาพและความเป็นเพื่อนเชื่อมต่อกันได้ด้วยความจริงใจ มีการให้และรับเท่าๆกัน คนเราคบกันโดยไม่ต้องมีความคาดหวังมาเกี่ยวข้องก็ได้ แต่คือในขณะเดียวกันเราสัมผัสได้ถึงความเป็นเพื่อนและความจริงใจน่ะ แบบนี้ถึงจะเป็นเพื่อนกันไปได้ตลอดรอดฝั่งต้องเนอะปุ่นเนอะ

เรื่องเพื่อนนี่จริงๆอธิบายยากนะว่าไหม แต่ปุ่นรู้จักหนังเก่าเรื่อง Beaches ของ Bette Midler มั้ย(เอ๊ะ เหมือนจะเคยถามไปแล้วหรือป่าว?) อ้อมว่าเรื่องนั้นอธิบายคำว่าเพื่อนและมิตรภาพได้ดีมากๆในความคิดของอ้อมนะ ถ้ายังไม่เคยดูอยากให้ปุ่นดูนะ แนวหญิงๆ...

ไปล่ะจ้ะ วันนี้ไม่คุยเยอะแระ อิอิ


โดย: ~ Cerulean Blue ~ วันที่: 12 ธันวาคม 2553 เวลา:20:23:46 น.  

 
แวะมาอ่านจร้าขออนุญาตฝากเว็บไว้ในอ้อมกอดน้อยๆด้วยนะครับ|เข้าชมเว็บ บิ๊กอายขอบคุณครับ


โดย: bigeye (tewtor ) วันที่: 17 เมษายน 2554 เวลา:6:30:26 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

Bananarumba
Location :
โคโลญจ์ Germany

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 9 คน [?]




จากเชียงราย ผ่านเชียงใหม่ ไปกรุงเทพ ปัจจุบันลงตัวอยู่ที่โคโลญจ์ มีความสุขดีเหมือนเป็นบ้านที่สอง
ผ่านชีวิตมาเกือบครึ่งคนแล้ว เขียนบล้อกมาหลายปี จากตอนแรกที่อยากเขียนเพราะต้องการแบ่งปันและอยากมีเพื่อน ตอนนี้จุดหมายในการเขียนเปลี่ยนไปเป็น เขียนเพราะใจอยากเขียน รู้สึกรักภาษาไทยเหมือนเป็นนางงามมิตรภาพ
กิจการปิ่นโตดำเนินไปด้วยดีค่ะ ขอขอบคุณที่สนใจคลิกเข้าไปดูเว็บไซด์นะคะ
กิจการของปุ่นเองค่า
Friends' blogs
[Add Bananarumba's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.