จะด่ากูเฮี่ย... กูเลว... กูมันถ่อย... กูมันไม่เอาถ่าน... กูไม่ขอว่าซักคำ แต่ขอร้องเถอะว่ะ..... อย่าดูถูกคนอย่างกูว่าไม่รู้จัก "รัก" แม้แต่ซักวินาทีเดียวนะมึง
Group Blog
 
<<
พฤศจิกายน 2552
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
2930 
 
3 พฤศจิกายน 2552
 
All Blogs
 
แม่เลี้ยง

แล้วเหตุการณ์อันเลวร้ายก็ผ่านพ้นไปอย่างทรมาจิตใจกูอย่างแรง
จิงๆไอ้เหี้ยแสบไม่ได้เกี่ยวเหี้ยไรด้วยเลย

เสือกโดนด้วยซะงั้นอ่ะ
เซ็งสัดๆ
แม่ง
วันนี้ทั้งวันเรียนเหี้ยไรไม่รู้เรื่องเลย

ขมปากน้ำลายยืดได้แม่งทั้งวัน
หายเงี่ยนจะดูดบุหรี่ไปเลยว่ะ
สัด
แล้วไม่รู้เป็นเหี้ยไรแม่งง่วงได้ทั้งวัน
ไม่ใช่ว่ากูจะอยากบุหรี่นะ
แม่งเพลียๆซึมๆไงไม่รู้ว่ะ

แต่ก็นะ

แวะไปสั่งดันฮิลลอตใหม่กะอีป้าดำละ

กูจะดูดแม่งให้หายเซงเลยสัด

ห้ามกูดีนัก
กูดูดบุหรี่แล้วไปจุดไฟเผาบ้านมึงรึไงวะ
เหี้ย

.
.
.
.
อาบน้ำเสร็จก็เข้าห้องstudy
"เก่งหายมึนยังวะ" ไอ้แสบที่นั่งอยู่ข้างๆกระซิบถาม
"อาบน้ำแล้วก็ดีขึ้นแหละ" กูตอบ
"ไม่น่าเชื่อว่าแม่งจะมึนยาวนานขนาดนี้เนอะ" มันออกความเห็น
เออว่ะ
จิงของแม่ง
เพราะว่ากูดูดทุกวันยังไม่คิดว่าถ้าอัดรวดเดียวซองครึ่ง

แม่งจะมึนได้เหี้ยดีขนาดนี้
แต่ก็ยังดีนะ
ที่แม่งไม่ให้กูแดกบุหรี่เข้าไป
คงจะอิ่มดีพิลึกว่ะ

สัด


ว่าแล้วก็ยังนึกแค้น
.
.
.
.
.

อ่ะน่าแปลกใจที่ห้องstudyวันนี้

แม่งมีมาสเตอร์มาสลอนหน้าอยู่ครบ

ยังกะรอรับเสด็จใครซักคน

อ่ะนั่นไง

แม่งเดินมาละ

ใส่ชุดขาวยาวลากพื้น

รีดซะเรียบจนแทบไม่มีรอยยับ

ทั้งๆที่ใส่เดินเบ่งทั่วโรงเรียนมาทั้งวัน

ได้ข่าวว่าเป็นผ้านำเข้าจากเมืองนอก

ตัวละหลายพัน

เงินค่าเทอมของพวกกูทั้งนั้นนะนั่นน่ะ

"มีเรื่องหลายอย่างที่ยังต้องปรับปรุง" มันพูดทันทีที่ขึ้นไปยืนอยู่บนแสตนข้างหน้า

"ความตั้งใจเรียนก็เป็นอีกอย่างที่พวกเธอไม่ค่อยให้ความสำคัญเท่าไรนัก"

"ต่อไปนี้จะต้องเพิ่มเวลาเข้าห้องstudyให้มากขึ้นกว่านี้อีก

จะเปลี่ยนเวลาจากหกโมงเช้าถึงเจ็ดโมงเช้า...

เป็นตีห้าครึ่งถึงเจ็ดโมง และในช่วงเย็นทุ่มครึ่งถึงสามทุ่มครึ่งแล้วต้องเข้านอนก่อนสี่ทุ่ม"

สิ้นเสียงมัน

ในห้องก็เงียบกริบ...อึ้งแดก

สัดจะมีเวลาขี้เวลาเยี่ยวมั่งมั้ยวะนั่น

มึงคิดดูตื่นตีห้าอาบน้ำ-ขี้-เยี่ยว-ตด-ชักว่าว

ให้เสร็จภายในเวลาครึ่งชั่วโมง

แล้วมานั่งในห้องทำการบ้านอีกชั่วโมงครึ่ง

แดกข้าวอีกครึ่งชั่วโมงกว่า

พักยี่สิบนาทีเข้าเรียนแปดโมงครึ่ง

พักสิบห้านาที

เที่ยงแดกข้าวแล้วพักถึงบ่ายโมง

เลิกเรียนบ่ายสามครึ่ง

มีบังคับเล่นกีฬาต่ออีกถึงห้าโมงเย็น

อาบน้ำแดกข้าวแล้วทุ่มครึ่งต้องเข้าห้องstudyต่อ

สามทุ่มครึ่งแปรงฟัน

นอน

ตื่นตีห้า

เหี้ย


ไม่มีเวลาได้ทำเหี้ยไรที่เป็นส่วนตัวมั่งเลย

กะให้พวกกูไม่ว่างเลยนะเนี่ย

เกินไปป่าววะ

"ที่สำคัญที่สุด....วันนี้ได้เดินตรวจห้องเรียน แล้วก็พบว่ามีนักเรียนบางคนหลับในห้องเรียน" มันพูด

สัด...

กูรู้ชะตากรรมตัวเองทันที

แม่งยังไม่จบ...

จะฟาดกูให้ได้ว่างั้นเหอะ

"วันนี้มีใครหลับในห้องเรียนบ้าง.....ให้ลุกขึ้นยืนเพื่อแสดงความรับผิดชอบ" มันพูดลอยๆ

แล้วใครต่อใครแม่งก็พากันลุกขึ้นยืน

สัด

ตารางเวลาแน่นขนาดนี้

ใครไม่ง่วงเวลาเรียนแม่งก็เกินไปละ

แม่งลุกกันเกือบ50คนอ่ะ

แต่กูไม่ลุก......จะลุกไปทำเหี้ยไร


อยากรู้เหมือนกันแหละวะ

ว่าแม่งจะทำไงต่อ

"นายสัตยา...วันนี้เธอไม่ได้หลับคาบ6เหรอ" มันเดินมาเพื่อถามกูโดยเฉพาะ

ซึ่งนั่นก็หมายความว่า

มันเดินจากตึกอำนวยการไปตึกเรียนกูซึ่งห่างออกไปอีกเกือบ400เมตร

เพื่อไปเยี่ยมคนพิเศษอย่างกูโดยฉพาะ

"ไม่ทราบดิครับ ผมจำไม่ได้ว่าหลับรึป่าว" กูตอบ

อ้าวไอ้เหี้ยก็เรื่องจริง

ถ้ามึงหลับเองมึงจะรู้ตัวมั้ย

ตอนไหนเวลาไหนใครมันจะไปรู้วะ

เหมือนคนขับรถหลับในอ่ะ

พอมีคนถามว่าหลับเหรอ

แม่งก็ตอบว่าไม่ได้หลับไม่ได้ง่วงกันทั้งนั้นอ่ะ

"คนอย่างเธอมันอ่อนอบรม ไม่มีความรับผิดชอบ เดินตามออกมานี่" พูดจบมันก็เดินนำออกมา


จะมีเหี้ยไร

คงจะลากกูออกไปฟาดโชว์วงสวิงแม่งไง

"กอดอก" มันสั่ง

กูก็กอดอกแหละ

ทำไงได้

แต่ที่สำคัญดิ

ชุดนอนอ่ะเหี้ย

กูไม่ได้ใส่เกงใน

เสื้อยืด

กางเกงแพร

ไม่ต่างเหี้ยไรกะแก้ผ้าให้แม่งฟาด

ฟาดครั้งที่1ผ่านไป


จนถึงครั้งที่6

ซึ่งกูเองก็คิดว่ามันคงมากพอแล้วกับอีแค่นอนหลับในห้องเรียนตอนบ่ายๆ

ใช่ว่ากูจะโง่เรียนได้ไม่ถึง2.00นี่หว่า

กูก็ได้สามกว่ามาตลอดนะ

สิ้นครั้ง6กูก็หันหลังจะเดินกลับเข้าที่นั่ง

กูอดทนถึงที่สดุเลยว่ะ

มึงนึกเอาละกัน

ไม่ยาวขนาดนั้น

คนฟาดตัวใหญ่ขนาดนั้น

เสียงกูโดนฟาดดังไปถึงไหนต่อไหน

"เธอจะไปไหน" มันถามกูน้ำเสียงไม่พอใจอย่างมาก

"ก็กลับที่นั่งไงครับ" กูหันไปตอบ

"ยังไม่เสร็จ เธอจะต้องโดนตีต่อไปจนกว่าไม้เรียวนี้จะหัก" พูดจบมันก็เอาไม้เรียวมาเกี่ยวตัวกูให้เข้าประจำที่

กูก็ไม่ขัดขืนนะ

แม่งอยากจะตีนักกูก็จะจัดให้

"บราเดอร์ครับ ปกตินักเรียนทำผิดกฏโรงเรียนหนักก็โดนตี6ครั้งเท่านั้นเองนะครับ"

"แค่6ครั้งผมก็ว่ามันมากพอแล้วนะครับ" มาสเตอร์ศุภชาติเอ่ยปาก

กูก็ได้แต่หันไปสบตาแล้วยืนพร้อมรอรับชะตากรรมตัวเองต่อ

"ก็เพราะพวกคุณปกครองนักเรียนเหยาะแหยะแบบนี้ไง ถึงได้เป็นแบบนี้ พรุ่งนี้เช้าคุณเขียนรายงานมาถึงผมก่อน7โมง" มันสั่งดุดันเหมือนคนบ้า

มึงจะให้เค้าเขียนเหี้ยไรวะ

กูฉลาดๆยังนึกไม่ออก

มาสเตอร์ศุภชาติแม่งไม่ใช่ร้อยเวรนะไอ้เหี้ย

จะเขียนรายงานควยไรของมึง

กูว่าคนเริ่มเทคะแนนสงสารให้กูละ

สัด

"พรุ่งนี้เรียกผู้ปกครองเธอมา แล้วก็นายนั่นเพื่อนเธอด้วย" มันสั่ง

"นายนั่นไหนครับ..." กูงง

แม่งจะพาลไปถึงไหน

มึงคงหมายถึงได้แสบอ่ะดินะ

เสียงยิ่งเงียบหนักเข้าไปอีก

เงียบสนิท

ทั้งเกรงกลัวความบ้าพลังของมัน

ทั้งอึ้ง

และรังเกียจพฤติกรรมแม่ง

ลำพังกูน่ะไม่เท่าไหร่หรอก

.

.
.
.
.
.
.
..
...


มาละคับ...ม๊ากู

หน้าเครียดยังกะธนาคารจะยึดบ้าน

ดีนะที่เตี่ยกูไม่มาด้วย


ไม่งั้นสงสัยกูคงต้องโดนกดดันมากกว่านี้


อ่ะ......พ่อไอ้แสบตามมาติดๆยังกะนัดกันไว้

.
.
.



ณ..ห้องปกครอง

"เชิญนั่งครับ" ไอ้ถั่วบราเดอร์บ้าพลังเชื้อเชิญด้วยความกระเส่าอยากจะสาธยายเรื่องกูให้พ่อแม่คนอื่นทรมานใจเล่น

อย่าใส่ไข่ละกันสัด

"มีเรื่องอะไรเหรอคะ" ม๊ากูถามเสียงยังดังก้องอยู่ในหูกู แถมหันมาค้อนกูตาเขียว

"ก็เรื่องลูกชายคุณนี่แหละ...รู้สึกว่าจะมีปัญหากับระเบียบของโรงเรียนค่อนข้างมาก"

"แล้วเป็นหัวโจกชักนำให้รุ่นน้องๆทำเลียนแบบ"

"ทั้งบุหรี่ และพฤติกรรมหลายๆอย่าง ผมคงต้องส่งเรื่องให้ฝ่ายปกครองพิจารณา"

"ว่าจะเชิญออกหรือว่าทำทัณฑ์บนเอาไว้ก่อน" มันพูด...เหมือนขู่

"ถึงขนาดนั้นเลยเหรอคะ" ม๊ากูทำเสียงตกใจ

"อย่าให้ถึงขนาดนั้นเลยค่ะ ถ้าทางโรงเรียนต้องการความช่วยเหลืออะไรดิชั้นก็ยินดีค่ะ" ม๊ากูดักคอเหมือนรู้ทัน

สัด


จะเอาอะไรนอกจากเงิน

"ไม่ต้องลำบากขนาดนั้นหรอกครับ...เกรงใจกันป่าวๆ" มันตอบ


"แล้วลูกชายผมมีปัญหาอะไรเหรอครับ ลูกผมก็ทำตัวดีมาตลอดนี่ครับ" พ่อไอ้แสบถาม

โดยมีไอ้พี่แพทเสือกมาเสนอหน้านั่งอยู่ข้างๆ

"ก็ไม่เชิงครับ......อย่างน้อยก็อยากจะเตือนเอาไว้ครับ ว่าให้เลือกคบเพื่อนหน่อย ถ้าขืนยังคบกันอยู่แบบนี้ ต่อไปคงมีปัญหาแน่ๆ"


นี่หมายความว่าไง

ด่ากูอ่ะดิ

กูมันตัวเหี้ยขนาดจะพาคนอื่นชิบหายได้เลยว่างั้น

มึงเอาอะไรตัดสินล่ะ

ความคิดมึงหรือความคิดใคร

ถ้ามึงจะไล่กูออก

มึงคิดว่าคนอย่างกูเหรอจะสน

แต่ที่กูห่วงคืออะไรรู้ป่าว

กูไม่อยากจากไปจากพวกเพื่อนๆของกูตะหาก

กูมองมึงไร้ค่าจะตายไป

อยากให้มึงได้รู้ตัวเอาไว้

ความรู้สึกของกูและเพื่อน

มีค่ากว่าการที่มึงอยากจะได้ครองอำนาจจอมปลอม

ที่ความจริงแล้วมึงไม่ได้ปกครองให้พวกกูทำตามมึงด้วยหัวใจได้หรอก

มึงอย่าได้เผลอละกัน

กูว่าซักวัน.....มึงได้ผลตอบแทนแน่

.
.
.
.
.
.
.
.
.



แล้วกูก็เดินออกมาก่อนหน้า

ปล่อยให้มันคุยกะผู้ปกครองกูต่อ

"เอาไงดีวะเก่ง" ไอ้แสบถาม


ไอ้เหี้ยนี่ก็เครียดเกินเหตุ

"ช่างแม่งเหอะ จะทำไรได้วะ" ปลงละกู

"จะถึงกะไล่ออกเลยเหรอวะ" มันย้ำ

"ไม่รู้แม่งดิ ถ้ามันจะไล่ออกจิงๆจะทำไงได้"

"ว่าแต่มึงเหอะ......เอาไง" กูถามมันมั่ง

"จะให้กูตอบว่าไงเนี่ย".....


.
.
.
.
.
.
.
.
.


ว่าแล้วพวกม๊ากูก็เดินออกมา

"มันจะเอาตั้งสองแสน" ม๊ากูโดนออกมาบ่นให้ฟัง

สีหน้าเข้าข้างกูอยู่แล้ว...ยังไงม๊ากูก็รักกูเสมอ

ถึงกูจะเหี้ย

แต่กูก็เป็นลูกที่ดีที่รักม๊ากูเสมอมา

"มันจะเอาไปทำไรอ่ะม๊า....ไหนมันว่าเกรงใจ" กูงง

"มันบอกว่าจะทำบ่อปลาตรงข้างตึกอำนวยการเนี่ย......รีดไถชัดๆ" ม๊ากูบ่นต่อ

"แล้วม๊าจะให้มันเหรอ เอาไปซื้อเพชรใส่ดีกว่ามั้งม๊า แม่งจะทำไรช่างแม่งเหอะ" กูบ่น

สัด

กูว่ามันมากไปว่ะ


"แล้วเก่งอยากเรียนที่นี่ต่อป่าวล่ะ" ม๊ากูถามแล้วเอามือลูบหัวกู

กูงง

ยังนึกคำตอบไม่ออก

แต่พอหันไปมองหน้าไอ้แสบ

กูก็ได้คำตอบทันทีว่า

"เรียนต่อดิม๊า"

"แล้วไม่กลัวมันแกล้งเอาแบบนี้เหรอ ย้ายไปเซนต์คาเบรียลมั้ย ให้กู๋เว้งฝากให้" ม๊ากูง้อแม่งที่ไหน

ถ้ามีตังอ่ะมึงไม่ต้องกลัวไม่มีที่ให้เรียนหรอก

"เถอะน่าม๊า.....เดี๋ยวจะเลิกแล้วบุหรี่น่ะ" กูตอบ

"เออ...พูดขึ้นมาก็ดี เพลาๆหน่อยนะ ม๊าห้ามเท่าไหร่ก็ไม่ฟัง" อ่ะบ่นกูต่ออีก

"เถอะน่าม๊า....รู้แล้วน่า" กูพูดแกล้งทำหน้าเสียอารมณ์ม๊ากูจะได้หยุดบ่นซะที

.
.
.
.
"เอางี้ครับถ้างั้นเดี๋ยวผมช่วยออกแสนนึง" พ่อไอ้แสบเอ่ยปาก

"อู้ยยยย....อย่าเลยค่ะ เกรงใจกันป่าวๆลูกชายชั้นมันก่อเรื่องคนเดียว.........."

"จะดีเหรอคะ"

อ่ะ


เหงมะ

ม๊ากูเหรอจะยอมออกคนเดียว

มีคนเสนอจะช่วยไม่มีทางปล่อยให้หลุดมือไปง่ายๆอ่ะ

"ดีสิครับ ถือว่าช่วยๆกันไป" พ่อไอ้แสบยืนยัน

"งั้นเดี๋ยววันอาทิตย์หน้าเจอกันนะคะ" อ่ะเอากะม๊ากูสิ

"ม๊าไปก่อนนะลูก อย่าดื้อให้มากนักล่ะ ม๊าปวดประสาทไปหมดแล้วเนี่ย" ปวดประสาทเพราะต้องเสียเงินอ่ะดิไม่ว่า

แล้วที่รีบกลับไม่ใช่อะไรหรอกนะ

กูว่าสงสัยกลัวพ่อไอ้แสบเปลี่ยนใจมากกว่า

"ม๊ารีบๆไปเหอะ...ยิ่งอยู่นานม๊ายิ่งบ่นมาอ่ะ หูชาไปหมดแล้วเนี่ย" กูบ่นมั่ง

"จิงๆเล้ยลูกชั้น" พูดจบก็รีบขึ้นรถหายวับไปทันใด

.
.
.
.
.
.
.
.




"แสบตั้งใจเรียนนะคับ...เดี๋ยววันศุกร์พ่อมารับนะ" พ่อมันไม่พูดอะไรมากอยู่แล้ว

ต่างกะม๊ากูลิบลับ

พูดทั้งวัน...

"คับพ่อ" ไอ้แสบตอบ

"ถ้าไม่มีอะไรแล้วพ่อกลับก่อนนะ"

"ครับ"

.
.
.
.

"อาครับผมขอคุยกับน้องแป๊บนึงนะครับ" ไอ้พี่แพทพูด

มีเหี้ยไรของมันวะ

.
.
.


งงดิกู

"แสบตั้งใจเรียนหน่อยนะรู้ป่าวว่าพ่อเป็นห่วงขนาดไหน" มันพูดทำท่ายังกะเป็นญาติฝ่ายไหน

"แล้วเก่งนายก็อย่าพาเพื่อนไปในทางที่ไม่ดีเลย เป็นเพื่อนกันทำไมไม่พากันไปในทางที่ดีๆ แทนที่จะตั้งใจเรียน

กลับพากันเกเร" มันพูด

"เป็นไรมากป่ะ รู้สึกว่าพ่อไอ้แสบมันยังไม่พูดขนาดนี้เลยนะ เกี่ยวไรด้วย" กูถามมันแล้วมองหน้าด้วยความสงสัย

"เงียบๆปากไปเหอะ เอาตัวเองให้รอดก่อนเหอะ" กูด่า

เสือกชิบหาย


ไม่ใช่เรื่องของแม่งเลย

มันได้ยินก็ทำท่าขึงขังเหมือนอยากจะต่อยกู

กูคงจะยืนให้มึงต่อยหรอกนะ

สัด

ไอ้เหี้ยเด็กฝึกงาน

ทำตัวยังกะเป็นแม่ไอ้ห่าแสบ

"ฝากไว้ก่อนเหอะ" มันพูด

"เอาเลยมั้ยจะได้ไม่ต้องฝาก" กูสู้

แม่งสงสัยจะเป็นเอามาก

จะว่าทำดีเอาหน้าก็ไม่เห็นจะต้องเสือกมากมายขนาดนี้



...
..
.
.
.
.

รึว่ามันได้เป็นแม่ไอ้แสบจริงๆวะ

สัด


ถึงกะมึนละวะงานนี้







Create Date : 03 พฤศจิกายน 2552
Last Update : 3 พฤศจิกายน 2552 16:10:20 น. 6 comments
Counter : 419 Pageviews.

 
จะทำไงต่อละเนี่ย


โดย: maximum IP: 202.12.73.3 วันที่: 3 พฤศจิกายน 2552 เวลา:16:57:45 น.  

 
- -ตอนแรกก็ว่าเลวแล้วนะลงโทษปานว่า...เก่งไปฆ่าขมขื่นเด็ก5ขวบ

ที่ไหนได้ แมร่งจะเอาแต่เงินนี่หว่า เหอะ

โรงเรียมันคงเจริญหรอกนิ พาไอ้ตัวพรรคนี้มา

สู้ๆ ฟ้องกระทรวงศึกษาไปเลย เลวเวอร์


โดย: koki IP: 125.25.12.58 วันที่: 3 พฤศจิกายน 2552 เวลา:22:50:17 น.  

 
ครูนี่มันเลวได้ใจจริง ๆ
อ่านแล้วแค้นแทน ไถแต่เงินผู้ปกครอง
ทำผิดก็ว่ากันตามผิด
ไงกลายเป็น ดาวไถไปได้ซะงั้น
แวะมาทักทาย อ่านมันส์ดีนะ


โดย: มานีชูใจ วันที่: 4 พฤศจิกายน 2552 เวลา:19:22:43 น.  

 
2แสนเลยหลอ จะโหดไปไหนเนี่ย

ชอบคุงค้าบ


โดย: khonbeng IP: 192.168.0.100, 124.120.120.167 วันที่: 6 พฤศจิกายน 2552 เวลา:13:20:01 น.  

 
เฮ้อออ...


โดย: zardamon วันที่: 17 พฤศจิกายน 2552 เวลา:11:53:11 น.  

 
แม่งเลวว่ะไอ้ถั่วเนี่ย


โดย: wutskabirds IP: 119.31.93.180 วันที่: 15 ธันวาคม 2552 เวลา:23:40:30 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

สันดานเสีย
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 6 คน [?]




ถึงสันดานกูจะเสียแต่รักจิงนะเว้ย..
Friends' blogs
[Add สันดานเสีย's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.