lozocat
ยินดีต้อนรับสู่บ้านหมูอิงคร้าบบบบบ
--NongIng in DreamWorld—

หลังจากได้ข่าวว่า “อากบ” ไปเที่ยวดรีมเวิลด์มา ด้วยบัตรราคา 100 บาท คุณแม่ก็เลยได้ไอเดียว่าปีใหม่นี้ครอบครัวเราน่าจะได้ไปเที่ยวดรีมเวิลด์กัน คุณแม่เลยโทรไปหา “ป้าไก่” (คนที่เค้าขายบัตรดรีมเวิลด์) ว่าจะขอซื้อบัตรซัก 2 ใบ (น้องอิงยังเด็ก เลยยังไม่เสียค่าผ่านประตู) พอคุณแม่เห็นว่าราคามันถูก คุณแม่ก็เลยไปบอกต่อเพื่อนๆ ปรากฎว่า ป้าไก่เลยขายบัตรได้อีกทั้งหมด 51 ใบ คราวนี้ป้าไก่ก็เลยใจดีให้บัตรฟรี 4 ใบไม่ต้องจ่ายตังค์เลย แต่ว่ามีบัตรอยู่ 2 ใบ ที่จะหมดอายุวันที่ 30 ธ.ค.50 ปะป๊าเลยชวน “พี่อั้ม กะ พี่อีฟ” ไปเที่ยวด้วยกัน

เช้าวันที่ 30 ธ.ค.50 ลุงโอ๋ ป้านัน มาส่ง พี่อั้ม พี่อีฟ ที่บ้านเรา หลังจากรอคุณแม่กินข้าวอิ่ม เวลาประมาณ 9.30 น.เราก็ออกเดินทางกัน มุ่งหน้าสู่ดรีมเวิลด์
เราใช้เส้นทางลาดพร้าว เลี้ยวขวาเข้ารัชดาเลี้ยวขวาไปถนนพหลโยธิน เพราะว่าคุณแม่นัดกับอากุ้ง จะเอาบัตรดรีมเวิลด์ที่อากุ้งฝากซื้อไว้ไปให้ ใช้เวลาไม่กี่นาทีก็ถึงบ้านอากุ้ง เร็วมาก เพราะว่าเป็นวันหยุดรถเลยไม่ติดเลย แต่พอออกจากบ้านอากุ้ง รถก็ติดนิดหน่อย แต่ก็ไม่มาก พอถึงรังสิตก็กลับรถเลี้ยวเข้าเส้น รังสิต-นครนายก จากนั้นปะป๊าก็หาปั๊มน้ำมัน แวะอยู่ 2-3 ปั๊มกว่าจะได้เติม บางปั๊มก็ไม่รับบัตรเครดิต บางปั๊มก็ไม่มีเบนซิน 91 ปั๊มที่ 3 มั้งถึงจะได้เติม แล้วก็ได้แวะซื้อขนมกินนิดหน่อย

เวลา 10.15 ถึงดรีมเวิลด์แล้ว ก็รีบชงนมให้น้องอิงเลย เพราะน้องอิงกินข้าวมาแต่เช้าคงหิวมากแล้ว คุณแม่เลยต้องอุ้มน้องอิงลงมาหาที่กินนมก่อน ปล่อยให้ปะป๊าไปหาที่จอดรถเอง

ระหว่างที่น้องอิงนั่งกินนมอยู่ คุณแม่ก็สำรวจบรรยากาศรอบๆ วันนี้เป็นช่วงวันหยุดเทศกาลปีใหม่ คนเลยมาเที่ยวกันเยอะมากๆ มองไปทางไหนก็มีแต่คน ๆ ๆ ๆ เต็มไปหมดเลย

แล้วก็ได้เวลาเดินทางสู่เมืองแห่งความฝันแล้ว เสียดายที่น้องอิงเพิ่งจะอายุ 9 เดือน ทำให้ยังเล่นเครื่องเล่นอะไรไม่ได้เลย

เข้าไปถึงข้างใน ทีแรกตั้งใจจะไปขึ้นกระเช้าลอยฟ้ากันก่อน เพื่อจะได้ชมวิวด้วย แต่ว่าคนเยอะมากๆ แถวยาวเหยียด ทำให้คุณแม่ตัดสินใจไม่ไปดีกว่าขอนั่งรออยู่ข้างล่าง ปล่อยให้ปะป๊า ไปกะพี่อั้ม พี่อีฟ

ระหว่างที่รอ เราสองคนแม่ลูก ก็นั่งริมสระดูปลา ดูเรือ (จักรยานน้ำ) น้องอิงชอบมองเรือมากๆ สงสัยเป็นเพราะมันมีหลายสีดี

ทั้ง 3 คนหายกันไปพักใหญ่ พอกลับมาคุณแม่ก็ถามว่า “วิวสวยไหม ทำไมกลับมาเร็วจัง” สรุปว่าไม่ได้นั่งกระเช้ากันเลย เพราะแถวยาววววววววววววววว มาก ทำให้ขี้เกียจรอ ก็เลยพาพี่สองคนไปเล่น”หนูลมกรด”แทน แถวก็ยาวเหมือนกัน แต่พอรอได้ ส่วนน้องอิงก็ได้แต่มองเครื่องเล่น “หนูลมกรด” สงสัยเพราะมันวิ่งแล้วมีเสียงดังดี น้องอิงก็เลยมองตามใหญ่เลย

เดินไปตามทางก็เห็นรถไฟวิ่งมา อยากพาน้องอิงนั่งเหมือนกัน แต่ไม่รู้ว่าเค้าไปนั่งกันตรงไหน ก็ได้แต่ขอถ่ายรูปไว้หน่อยล่ะนะ

เสร็จแล้วก็ให้พี่อั้ม พี่อีฟ แวะแอคชั่น ท่าดึงดาบหน่อย ตรงนั้นมีดาบปักไว้ แล้วมีป้ายเขียนไว้ว่า “ใครที่ดึงดาบนี้ขึ้นมาได้จะได้เป็นพระราชา” ใครๆ ผ่านมาก็ต้องขอแวะดึงหน่อยอะ แต่ว่า ยังไม่เคยเห็นใครดึงขึ้นเลยนะเนี้ย..ฮา..
แล้วพอถึงบ้านยักษ์ คราวนี้คุณแม่ได้พาน้องอิงเข้าไปด้วย ในนั้นก็คนเยอะเหมือนเดิม ได้ถ่ายรูปกันมานิดๆ หน่อย พอเป็นพิธี –ว่าข้าก็ได้เข้ามาชมแล้วนะ- 55

รู้สึกว่าจะเที่ยงแล้ว ได้เวลากินแล้วสิ เราทั้งหมดก็เดินต่อกันไปหาที่หาทางนั่งกินดีๆ ปะป๊าทำแซนวิชมาทั้งหมด 4 อันด้วย ก็กินกันคนละ 1 อันพอดี แต่น้องอิงไม่มีนะจ้ะ ยังเด็ก ยังกินไม่เป็น แล้วเราก็ได้เข้าไปนั่งกินข้าวกันในห้องแอร์เย็นๆ เฮ้อ ค่อยยังชั่ว อาการเย็นกว่าข้างน้องเยอะเลย น้องอิงเลยได้กินข้าวอย่างมีความสุข ส่วนคุณแม่กินข้าวหมูแดง (แหม ไม่ค่อยอร่อยเลยอ่ะ) ส่วนปะป๊ากินผัดมักกะโรนี รสชาติก็พอใช้ได้นะ เพราะคุณแม่แอบกินไป 1 คำ พี่อั้มพี่อีฟ กินเหมือนกัน คือข้าวมันไก่ทอด

เสร็จแล้วระหว่างที่น้องอิงยังคงกินข้าวอยู่ พี่อั้มกะพี่อีฟ เลยแว้บไปเข้าบ้านผีสิงกัน สักพัก กลับมาพร้อมกับใบหน้าที่ซีดเซียว เห็นบอกว่า—น่ากลัวม๊าก—
จากนั้นเราก็เดินไปตามทางเข้าไปข้างในอีก เห็นเครื่องเล่นที่มีลักษณะเหมือนหนวดปลาหมึก คล้ายๆ จานบินแล้วมันก็จะหมุนไปรอบๆ (อ่อ เค้าเรียกว่า วิหคสายฟ้า) พี่อั้มกะพี่อีฟก็ไปต่อแถวเล่นกันส่วนน้องอิง ก็ได้แต่มองอยู่ข้างล่าง แล้วคุณแม่ก็พาน้องอิงไปดูเครื่องเล่นของเด็กเล็ก (รถด่วนมหาสนุก มอนซ่า) ถ้าน้องอิงอายุสัก 2 ขวบคงจะได้เล่น แล้วน้องอิงก็น่าจะชอบด้วย เพราะว่ามันเป็นเหมือนรถเด็กเล่น ที่มีพวงมาลัย เอามาต่อกันยาวๆ เหมือนรถไฟ มีเด็กคนนึงตลกมาก ขึ้นไปได้นิดเดียวก็ร้องไห้ เพราะว่ากลัว แต่น้องอิงมองอยู่นานมากๆ (สงสัยว่าอยากจะเล่น) แถมยังบ๊ายบายพี่ๆ ที่เค้าเล่นอยู่ด้วย เอาน่า โตกว่านี้คุณแม่จะพามาเล่นนะจ้ะ

แล้วพี่อั้มพี่อีฟ ก็ไปขึ้นรถไฟ้ลอยฟ้า (โมโนเรล) อีกอ่ะ แต่ปะป๊าอยากให้พี่อั้มเล่นรถไฟเหาะ (ปัจจุบันเป็น Sky Coaster ที่นั่งห้อยขา) ส่วนคุณแม่อยากให้พี่อั้มเล่นรถไฟตะลุยจักรวาล แต่พี่อั้มไม่กล้าเล่น พี่อั้มกลัว

รู้สึกว่าเราจะเดินกันไปเกือบสุดทางแล้วล่ะ พี่อั้มกะพี่อีฟ ก็ไปเล่นแกรนด์แคนย่อน หายไปนานมาก พอกลับออกมาก็เปียกกันทั้งตัวเลย เหมือนไปเล่นน้ำสงกรานต์กันมาอย่างนั้นแหล่ะ แม้แต่โทรศัทพ์มือถือยังเปียก เลยต้องรีบแกะแบตเตอรี่ออกมาก่อน เดี๋ยวเครื่องพังล่ะยุ่งเลย

แต่ระหว่างที่รอพี่อั้มพี่อีฟ น้องอิงก็มีผลงานออกมา คืออึออกมาเต็มเลย เอาไงล่ะที่นี้ จะไปล้างก็ไม่มีที่สะดวกๆ ปะป๊ากะคุณแม่เลยต้องช่วยกันเช็ดก้นไปก่อน (ทนเหม็นหน่อยนะลูก) >_<

ผ่านรถคุณปู่แล้ว คุณแม่ขอพาน้องอิงขึ้นไปนั่งเล่นหน่อยหนะ ทีแรกปะป๊าจะให้เราขึ้นกันสองคนแม่ลูก แต่คุณแม่ ขอร้องแกมบังคับให้ปะป๊าไปด้วย ปะป๊าจะได้เป็นคนขับรถ เราก็นั่งไง เสียดายที่มันให้วิ่งแค่รอบเดียว ตอนหลังๆ ให้น้องอิงลองจับพวงมาลัย แหมชอบใจใหญ่เลยนะจ้ะ ท่าทางจะชอบขับรถนะเนี้ย แต่แค่แป๊บเดียวก็หมดเวลาแล้ว เสียดายจัง

จากนั้นเราก็ค่อยๆ เดินกลับมา คราวนี้น้องอิงหลับนานเลย (สงสัยจะเพลีย ใช่ม้า) พี่อั้มกะพี่อีฟได้เล่นเรือบั้มสมใจอยาก (ตอนแรกเกือบไม่ได้เล่นแล้ว เพราะว่ามันไม่ได้อยู่ในคูปองที่ได้มา ต้องจ่ายตังค์เพิ่มอ่ะ) แต่ในที่สุดก็ได้เล่น แต่คุณแม่ไม่เห็นพี่ๆ เค้าไปบั้มกะใครเลย ขับเรืออย่างเรียบร้อยมาก ๆ เหมือนกับว่ามานั่งพายเรือยชมวิวอย่างนั้นแหละ

แล้วเราก็เดินทางต่อ แวะดูนั่นดูนี่ ถ่ายรูปตามทางมาเรื่อยๆ มีทั้งปราสาทเจ้าหญิงนิทรา ยักษ์นอนอ้าปาก ตัวการ์ตูนอ่านหนังสือ มีคอยืดหดได้ บ้านคนแคระทั้ง 7 บ้านขนมปัง พิงค์แพนเตอร์นั่งไขว่ห้าง แล้วเราก็ถ่ายรูปเป็น ซุปเปอร์แมน มนุษย์หินฟริ้นสโตน นักโทษแห่งดรีมเวิลด์ พิณอันใหญ่ และอีกหลายๆ อย่างซึ่งไม่ได้ถ่ายรูปด้วย เพราะว่าคนเยอะมาก ขนาดจะถ่ายรูปยังต้องรอคิวเลย

ตอนขาเดินกลับออกมา กะจะไปขึ้นกระเช้าลอยฟ้ากันสักหน่อย แต่ว่าคนก็ยังเยอะ แถวก็ยังยาวเหมือนเดิมเลย ว้า... เสียดายจัง คราวนี้คงไม่ได้ขึ้น แต่ว่าพี่อั้มกะพี่อีฟ ไปขึ้นมานะ เห็นบอกว่าน่ากลัวตรงที่มันไปครืดๆ อยู่ต้องระหว่างทาง ที่เป็นเสาน่ะ เดี๋ยวคราวหน้ามาใหม่ ไม่มาช่วงเทศกาลแล้วนะ ถึงตอนนั้นน้องอิงคงจะเล่นเครื่องเล่นได้หลายอย่างแล้ว

พอลงจากกระเช้า พี่อั้มพี่อีฟ ก็ไปเล่นหนูลมกรดอีกรอบ (สงสัยจะติดใจ) คงจะมันส์ดีนะ แต่ก็ไม่หวาดเสียวเกินไปสำหรับเด็กอ่ะ ส่วนน้องอิงยังหลับอยู่ คุณแม่ก็นั่งเป็นเพื่อนน้องอิง พอสักพักน้องอิงตื่น ก็ถ่ายรูปก้นต่อ (อีกแล้วครับท่าน)

ขากลับปะป๊าพาน้องอิงไปเที่ยวบ้านเพื่อนปะป๊าที่คลองสี่ กว่าจะไปถึงบ้านนั้นก็เกือบหลงเหมือนกัน พอไปถึงแล้ว ก็ได้เจอลูกของเพื่อนปะป๊า เป็นสาวน้อยชื่อว่าน้องอิงใจ อายุประมาณ 4 ขวบ แต่ตัวเล็กมากหุ่นเป็นนางแบบเลย แต่แหมชื่อคล้ายๆ น้องอิงเลยล่ะ แต่เราน่ะ เป็นหมูอิง ส่วนเค้านะ อิงใจ นะจ้ะ

คุณแม่ของอิงใจทำช็อคโกแลตเค้กมาป้อนน้องอิง น้องอิงก็กินใหญ่เลย สงสัยจะอร่อยมาก เสร็จแล้วก็กินนม แต่กว่าจะได้กินต้องรอน้ำเดือดอยู่พักใหญ่เหมือนกัน เล่นอยู่ที่นั่นสักพัก ก็กลับบ้านกัน โดยที่ได้ช็อคโกแลตเค้ก กลับมาครึ่งก้อนใหญ่ๆ ด้วย แถมดันลืมขวดนมไว้ที่นั่น 1 ขวด แลกกับจานใส่เค้ก (เฮ้อ..)

กว่าจะกลับมาถึงบ้านก็ประมาณ 1 ทุ่มแล้ว ปะป๊าพาพี่อั้มพี่อีฟไปกินข้าว เพราะป่านนี้คงหิวกันมากแล้ว เหนื่อยกันมาทั้งวัน ส่วนน้องอิงก็กินข้าวเหมือนกัน แต่กินที่บ้าน แล้วก็กินนมคุณแม่ด้วย

น้องอิงหลับไปสักพัก คุณแม่ก็ต้องตกใจมาก เพราะน้องอิงอ้วกพุ่งออกมาเต็มที่นอนเลย ออกมาเป็นช็อคโกแลตทั้งนั้น สงสัยจะกินเยอะเกินไป อ้วกอยู่หลายรอบมาก จนหมดเรี่ยวหมดแรง ถึงขนาดหลับไปอ้วกไป หมดฤทธิ์เลยคราวนี้ลูกชั้น คุณแม่ก็สงสารน้องอิง ต่างคนต่างก็เปื้อนอ้วก เหม็นคลุ้งไปทั้งบ้านเลย พอเลิกอ้วก น้องอิงก็สลบไสล หลับทันที

สรุปว่าไปเที่ยวคราวนี้ กลับมาน้องอิงอ้วกซะ....หมดไส้หมดพุง แถมวันรุ่งขึ้นยังเป็นไข้อีกแย่จัง



Create Date : 12 ธันวาคม 2551
Last Update : 12 ธันวาคม 2551 10:42:12 น. 0 comments
Counter : 135 Pageviews.

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

Patty rumba
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Group Blog
 
 
ธันวาคม 2551
 
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031 
 
12 ธันวาคม 2551
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add Patty rumba's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.