Narin@Delta.co.th
[นิคมอุตสาหกรรมบางปู]

ภูกระดึง แต่ไม่เกี่ยวกับกระเช้า ยาวหน่อยแต่อยากให้ได้อ่าน #10

ตี 4 ครึ่ง ผมตื่นขึ้นมาคนแรกของกลุ่ม พอตื่นขึ้นมาจากอาการเมาสุรา
สิ่งที่จะมาถอนได้ก็คือกาแฟร้อนๆ ที่น่าจะช่วยคลายหนาวลงไปได้บ้าง
(ไม่อยากเอาเหล้าถอน กลัวจะจมลงไปกว่าเดิม) แต่ก็เหมือนเดิม
ผมติดไฟไม่เป็น ออกมานั่งด้อมๆมองๆ สุดท้ายก็อดกิน เลยจำใจ
เดินไปปลุกเพื่อนๆทีละเต๊นท์ บางเต๊นท์ไม่อยากเรียก แต่อยากมุดหัว
เข้าไปแอบดูก่อน(เต๊นท์สาวๆ) เผื่อจะมีอะไรหลุดหรือโผล่ออกมาบ้าง ถือว่าเป็นกำไรชีวิต

ทุกคนตื่นขึ้นมา สีหน้าบอกได้เลยว่าสดใสมากๆ อาจเพราะเมื่อคืนได้ยาดี
ลองนับๆเพื่อนๆกันดู อ้าวหายไป 2 ใครหายไปหว่า อ๋อ ! เอี้ยงกับคมนั่นเอง
สงสัยอยู่ในช่วงฮันนีมูน (ตอนนั้นก็ยังเรียนอยู่ทั้งคู่) ผมก็เลยเห็นใจขึ้นมา
ไปเรียกหน้าเต๊นท์ เฮ้ยพอได้แล้ว ทั้งคืนแล้ว จะอะไรกันหนักหนาวะเนี่ย
ทั้ง 2 คนงัวเงียลุกขึ้นมาและก็บอกว่าไม่ไหวอะ ไปก่อนเหอะเดี๋ยวตามไป
กะแล้วว่าอย่างนี้ ช่างมันเหอะ แล้วเพื่อนๆทุกคนก็ไปล้างหน้าล้างตาแปรงฟัน
เพื่อเตรียมไปรับแสงอรุณที่ผานกแอ่น (โดยไม่ลืมเตรียมกล้องไปด้วย)

ผมซึ่งมัวแต่หากางเกงขายาวใส่ พอออกมาจากเต๊นท์เพื่อนๆก็ไปหมดแล้ว - -"
ทำไงดีวะเนี่ย สุดท้ายนึกขึ้นได้ตอนเดินมาจากหลังแป เห็นป้ายบอกทางไปผานกแอ่นนี่หว่า
ก็เลยตัดสินใจวิ่งตามเพื่อนๆไปทางที่มาจากหลังแป แต่ยิ่งวิ่งไปๆก็เริ่มมืดขึ้น
แสงไฟจากกองอำนวยการ-ร้านค้าค่อยๆหายไป เอ......เพื่อนๆเราทำไมเดินเร็วกันอย่างนี้
หรือว่าหลงเนี่ยใช่แลวเพื่อนๆเราต้องหลงทางแน่ๆเลย (แต่ดันไม่ได้คิดว่าตัวเองจะหลงทาง)
และแล้วผมก็เห็นเงาคนกลุ่มหนึ่งในความมืด เดินอยู่ข้างหน้าผม อะฮ่า...เรามาถูกทางแล้ว
"พงษ์ แจ๊ค เกตุ เอก คิง กุอยู่นี่โว้ย" เงากลุ่มนั้นหันมามองผม แล้วเดินต่อไป
เฮ้ยเพื่อนกุป่าวหว่าเนี่ย ถ้าใช่จะต้องมีสัญญาณตอบรับบ้างสิ หรือโบกมือให้ก็ยังดี
ผมก็เลยวิ่งไปดู พระเจ้า....คนกลุ่มนั้นหายไป เขาเลี้ยวซ้ายครับ ผมมองแต่ทางตรง แหะๆ
นึกว่าผีภูกระดึงหลอกเอาซะแล้ว จนเดินเข้าไปใกล้ๆก็ถึงได้รู้ว่า นั่นไม่ใช่เพื่อนๆของผม
ใครก็ไม่รู้ แต่เขาก็หันมายิ้มให้ผมแล้วบอกว่า "ทำไมมาทางนี้คนเดียวล่ะ มืดๆไฟฉายก็ไม่มี
เดี๋ยวตกภูไปไม่มีใครรู้นะ" ผมได้แต่ยิ้มแหะให้กับความหน้าแตกของัวเอง แล้วก็เดินต่อไปอย่างเร็ว - -"

และแล้วผมก็เริ่มมองเห็นแสงลางๆจากด้านหน้าคนกลุ่มใหญ่ยืนอยู่ที่นั่น ในจำนวนนั้นใช่แล้ว
เพื่อนผมเอง แหมแต่ทำไมเดินเร็วกันจังวะ ตามยังไงก็ไม่ทัน และผมก็รู้ว่า ผมโง่เอง
เพื่อนๆมาถึงที่นี่ได้ 15 นาทีแล้ว ยังคิดกันอยู่ว่าผมจะหลงกลายเป็นลิงป่าไปแล้ว
พวกมันพากันเดินมาจากทางห้องน้ำ (หลังร้านค้า) ผมน่ะสิดันเดินผ่าเหล่าไปทางหลังแปเอง - -"
สรุปผมผิดใช่มั้ยเนี่ยท่านผู้อ่านครับ (ก็...เอออะดิวะ)

แสงอรุณยามเช้าบนผานกแอ่น มันช่างสวยงามจริงๆ เสียตรงวันที่เราไปหมอกเยอะไปหน่อย
แต่กระนั้นแสงแฟลชมากมายก็ยังได้สว่างวาบๆเพื่อเก็บภาพอันสุดแสนประทับใจนี้ ผมที่ไม่มีกล้องไป
แต่ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกดีใจที่ได้มาดูภาพสวยๆแบบนี้ เรียกได้ว่าตายก็ไม่เสียชาติเกิดแล้ว
พอแสงอาทิตย์เริ่มแรงมากขึ้น เราก็ชวนกันกลับ เพราะหลายคนระบบขับถ่ายเริ่มทำหน้าที่ของมันแล้ว
บางคนก็หิวจนตาลาย และเราก็ได้เดินกลับที่พักกัน ระหว่างนั้นเจอโขดหิน
อะไรสวยๆแปลกก็พากันไปถ่ายรูปคู่เต็มไปหมด

กลับมาถึงที่พักบางคนก็มุดหัวเข้าไปและไม่โผล่มาอีกเลย - -' หลับต่อน่ะสิครับถามได้
ส่วนผมก็มานั่งชงกาแฟที่มีคนใจดีมาติดเตาให้ (ไม่งั้นอดตาย) กินไปก็รู้สึกว่า
การมาเที่ยวมันมีความสุขแบบนี้เอง โชคดีจริงๆที่ได้เกิดเป็นคน ^_^

ตกสายหลังจากกาแฟที่ต้มน้ำร้อนในกระป๋องโค้กแล้ว (ขี้เกียจล้างหม้อที่ต้มเมื่อคืน)
เราก็ซัดมาม่าใส่ไข่กันต่อทันที หิวนี่ครับ ช่วยไม่ได้ พอเริ่มอิ่มๆกัน ก็เริ่มจัดแจงเส้นทาง
การเดินว่าเราจะไปที่ใด ยังไงกันดี ตกลงได้ว่าเราจะไปตามเส้นทางเลียบหน้าผาก่อน
(ผาหมากดูก ผาเหยีบเมฆ) และจะไปถึงผาหล่มสักอันลือชื่อตอนเวลาประมาณบ่าย 2-3 โมง
และกลับมาตามเส้นทางน้ำตกเพื่อกลับเข้าที่พัก ตอนประมาณ 6 โมงเย็น

หลังจากเปลี่ยนเสื้อผ้ารองเท้าที่ตัวเองใส่สบายกันเรียบร้อยแล้ว
ก็จัดการเก็บของใช้ส่วนตัวเอาติดตัวไปเท่าที่จำเป็น
และเราก็ได้เริ่มออกเดินทางเวลา 8 โมงเช้าโดยประมาณ
(เอี้ยงกับคมตื่นแล้ว หน้าตาอิดโรยกันทั้งคู่ สงสัยเมื่อคืน XXX มากไปหน่อย)

*************************************
ยังมีคนอ่านอยู่ป่าวครับเนี่ย ขอเสียงหน่อยสิ - -"

<< ตอนที่แล้ว


Create Date : 04 ธันวาคม 2550
Last Update : 23 พฤษภาคม 2551 10:17:59 น. 11 comments
Counter : 300 Pageviews.

 
เขียนได้ขำจริงๆ อ่านแล้วต้องยิ้มไปด้วยตลอด มีความสุขดี


โดย: ท่านผู้อ่าน IP: 203.144.130.176 วันที่: 4 ธันวาคม 2550 เวลา:14:02:30 น.  

 

อ่านจ้า ..อ่าน ..ฮิ๊วววว (ให้เสียง) ..


เพิ่งแวะมาอ่านก็ตอนที่ 10 ซะแล้ว
(เด๋วว่าง ต้องย้อนกลับไปอ่านตั้งตะแรกจ้า) ..แห่ะๆ ..


โดย: Shaleebow วันที่: 4 ธันวาคม 2550 เวลา:14:14:33 น.  

 
ย้อนกลับไปอ่าน ตั้งแต่ตอนแรก หมดแล้ว
อยากอ่านตอนต่อไป แล้วอะ
ติดงอมแงมแล้วเนี่ย ขำๆดี ชอบ


โดย: ท่านผู้อ่าน IP: 203.144.130.176 วันที่: 4 ธันวาคม 2550 เวลา:17:26:55 น.  

 
ผมไปภูมาเมื่อวันเสาร์ ก็เจอเหตุการณ์คล้ายกับคุณ แต่ผมกลับจากหล่มสักค่ำแล้ว รีบเดินงี้ติดเทอร์โบเลย แซงหน้าไปหลายกลุ่ม เจอแต่เสียงคนเดินตามแต่ส่องไฟไปก็ไม่มี ยิ่งทำให้เดินเร็วเข้าไปอีก ปล. คุณว่าระยะทางตามป้ายบนนั้นตรงมั้ย ผมว่าบางช่วงดูไกลเกินจริงเลย สงสัยเพราะความเหนื่อยและหนาว


โดย: ผ่านมาอ่าน IP: 125.24.223.179 วันที่: 5 ธันวาคม 2550 เวลา:23:53:28 น.  

 
ขอบคุณทุก ๆ ความเห็นนะครับ ดีใจที่มีคนตามอ่านอยู่ แม้ผมไม่มีรูปประกอบเลย
ส่วน #4 ผมก็ว่างั้นแหละครับ อาจจะทำป้ายให้เราดีใจว่า ไม่ไกล ๆ ก็ได้มั้ง


โดย: AW Milan วันที่: 6 ธันวาคม 2550 เวลา:8:35:48 น.  

 
อ่านจ้า อ่านอยู่ แต่ยังไม่จบ


โดย: อั๋น IP: 203.158.196.100 วันที่: 6 ธันวาคม 2550 เวลา:9:54:47 น.  

 
อ่านตั้งแต่ตอน 1 ถึง 10 แล้วเพลินดี ธรรมดา ๆ แต่น่าติดตาม
อั๋นก็เคยไป เหนื่อยมั่ก ๆ แต่ประทับใจสุด ๆ วันที่อั๋นขึ้นไปเป็นวันเพ็ญเดือนสิบสอง
วันลอยกระทงนั่นเอง(แต่ไม่ได้ไปลอยกระทงกับเขาหรอกเพราะเดินต่อไม่ไหว) ดวงจันทร์เด็มดวงกลมโต สีสุกใส ส่องสว่างอยู่กลางท้องฟ้าที่กำลังเปิดรับแสงจันทร์อย่างเต็มใจ(ฟ้าเปิด หรือฟ้าใส) ช่างเป็นวันที่พิเศษจริง ๆ วันต่อมา(หลังวันลอยกระทงเป็นวันแรม 1 ค่ำ แต่ดวงจันทร์ก็ยังเต็มดวงอยู่) เราเดินจากผาหล่มสักเพื่อกลับที่พักช่วงเวลาประมาณ 6 โมงเย็นแต่ก็มืดแล้ว เราโชคดีที่มีพระจันทร์ใจดีคอย
ส่องทางให้ เดินไปก็คอยมองดวงจันทร์ดวงโตที่แทรกตัวอยู่ท่ามกลางทิวสนไป มัน
เป็นภาพ ๆ เดียวที่ยังคงเด่นชัดติดตาติดใจอยู่จนถึงทุกวันนี้ถึงแม้มันจะผ่านมา
ประมาณ 5 ปีแล้วก็ตาม
เพื่อน ๆ คนไหนที่ยังไม่เคยไปก็ลองไปสักครั้งนะคะ เพราะข้างบนมีเรื่องราว
มากมายที่พร้อมจะมาเฉิดฉายอยู่ใน Diary ของเรา พร้อมที่จะให้เราหยิบยกขึ้นมา
พูดอวดคนอื่นได้อย่างไม่รู้เบื่อ
สำหรับพี่นิลก็เพิ่งรู้ว่าเป็นนักเขียนกับเขาก็ได้เหมือนกันนะเนี่ย ตอนต่อไปรออ่านอยู่
นะคะ
ป.ล. ปีนี้ที่อีสานหนาวมั่ก ๆ ช่วงนี้กำลังน่าเที่ยวขอเชิญนะคะ อีสานยินดีต้อนรับ


โดย: อั๋น IP: 222.123.225.61 วันที่: 6 ธันวาคม 2550 เวลา:17:33:15 น.  

 
คุณนิลครับ เมื่อไหร่จะมาต่อซะทีละครับ
คือ ผมกำลังย้อนความจำตัวเองเกี่ยวกะภูกระดึงอยู่อะ ไปมานานมากแล้ว
จำไรไม่ได้มากด้วย ตอนนั้นเมา 24ชั่วโมงเลย เลยอยากอ่านแล้วค่อยๆนึก ได้บรรยากาศดี และอ่านแล้วขำดีด้วย
รออยู่ค้าบ


โดย: ท่านผู้อ่าน IP: 61.91.167.122 วันที่: 7 ธันวาคม 2550 เวลา:10:08:57 น.  

 


โดย: lea IP: 61.7.142.194 วันที่: 10 ธันวาคม 2550 เวลา:18:04:00 น.  

 
ตอนไหนนะ จำไม่ได้เลย


โดย: lea IP: 61.7.142.194 วันที่: 10 ธันวาคม 2550 เวลา:18:05:22 น.  

 





โดย: บุษบาแต้เตี้ยม วันที่: 1 มกราคม 2551 เวลา:2:29:12 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

AW Milan
Location :
สมุทรปราการ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




ทำเพราะบางทีก็ว่าง ไม่มีอะไรจะทำ
บางทีไม่ว่างแต่ก็อยากทำ อยากเล่า (เหล้า)
อยากเขียนให้คนอื่น ๆ อ่านบ้าง ก็เท่านั้น
Group Blog
 
<<
ธันวาคม 2550
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031 
 
4 ธันวาคม 2550
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add AW Milan's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.