Group Blog
 
 
กรกฏาคม 2550
 
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031 
 
14 กรกฏาคม 2550
 
All Blogs
 

คริสต์มาส ปาร์ตี้ ใน ND6

21-22 Dec 2004

COM MN APAC TS ND6 คือแผนกที่ผมย้ายไปทำงานในมิวนิค ไม่แน่ใจนักว่าจำชื่อแผนกได้ ถูกต้องรึเปล่า ด้วยว่ามันยาว และ เปลี่ยนบ่อยมากๆ (อยู่แผนกนี้ ปีครึ่ง เปลี่ยนชื่อแผนก สามสี่ครั้ง จนสุดท้าย มาเป็น COM MN APAC TS CS4)

เราจัดงานกันก่อนถึงวัน คริสต์มาสจริง แล้วก็จัดกันเล็กๆ ในออฟฟิศเรา หลังเลิกงานนั่นแหละ วันนั้น แต่ละคนก็จะทำอาหารมาคนละเล็กละน้อย แล้วก็เอามาแบ่งกันกินในปาร์ตี้ ส่วนผมไม่เคยทำกับข้าวกินเองมาก่อนเลย ได้เคยลองทำก็ตอนไปอยู่มิวนิคนี่แหละ (แต่มั่วมาก ขอบอก) วันนั้นเลิกงานเร็ว เพื่อกลับบ้านไปทำ หมูผัดชีส (เครื่องปรุงก็มี หมู ผงคะนอร์ ชีส แค่นี้จริงๆ)

- แถวบน เมเนเจอร์ของแผนกเพื่อนบ้าน (จำชื่อไม่ได้แล้ว), Lantpert (Anatom admin), Irene (Boss), Hans (projects manager), เมีย Hans (ขนาดไปเยี่ยมบ้านเค้ามาวันนึง ยังไม่เคยรู้ชื่อเลย เวรจริงๆ), เมีย Christian
- แถวล่าง Markus, Karl, Toni

^
ไอ้เจ้ากล่องเหลืองๆ ที่อยู่บนโต๊ะ วันนั้นไม่รู้ใครเอามาให้ลอง (เดาว่าไม่ Markus ก็ Toni) มันเป็นคล้ายๆ Vodka ที่แรงเอาเรื่อง แล้วก็แช่ พริก ด้วย ซัดเข้าไปที ทั้งเผ็ดทั้งร้อน (รู้สึกว่าจะเป็นเหล้ามาจากเมืองจีน)

เพื่อนหลายคน ที่ไม่เห็นในรูปบน โพสต์รูปซะหน่อย (งานนี้ไม่มีรูปจีจี้เลย เพราะเป็นตากล้อง)

Hans (คนยืน) หนึ่งในเพื่อนที่สนิทและผมชอบที่สุด และผมเป็นไม่กี่คนในแผนกที่โชคดี Hans เคยชวนไป party ที่บ้าน และได้พบกับลูกสาวสุดสวย Jahanna วัย20


Christian นี่ก็เพื่อนสนิท เยือกเย็น เหมือนจะไร้อารมณ์และเย็นชา แต่จิตใจดี มีมุกแบบลึกๆ และมีน้ำใจมาก (ผิดจากคนเยอรมัน)


Karl ชื่อและหน้าตา บอกความเป็น เยอรมันแท้ๆ ออกจะเป็นคนที่ไม่มีมุกและบางทีจริงจังกับมุกของเพื่อนๆ เลยไม่ค่อยสนิทเท่าไหร่ แต่เป็นคนมีน้ำใจมาก ไม่เคยลังเลช่วยเหลือผมเลย


Toni คุณลุงเจ้าถิ่น ใจดี แต่แปรปรวน .. คนนี้ขาใหญ่ของแผนก (กำลังโดน Ana ลูกสาวคนโตของ Christian เล่นงานเข้าให้แล้ว)


Markus เด็กหนุ่มที่สุดในทีม 25 แต่หน้าไปสามสิบกว่าแล้ว นิสัยดี แต่ค่อนข้างไม่ไว้ใจใคร ในที่ทำงานเป็นคนก้าวร้าว แต่เวลาเจอนอกเวลางานกลายเป็นเพื่อนที่ดี ไปเป็นคนละคน แล้วก็เป็นคนรักเด็กมาก อันนี้ไม่ต้องบอก

^
กำลังสนุกกันใหญ่กับเด็กๆ Ana (อานา), Paula (เพาล่า เยอรมันไม่ได้ออกเสียงเป็น พรหล้า แบบบ้านเรา) สองคนนี้ลูกสาว Christian แล้วก็ Stefani ลูกสาว Irene


วันนั้นจีจี้แนะนำเครื่องดื่มแบบเยอรมันให้ลอง ชื่ออะไรจำไม่ได้แล้ว แต่เค้าใช้ วอดก้า ใส่น้ำตาล แล้วก็ฝานมะนาวเป็นลูกๆ ใส่ไปทั้งเปลือก แล้วก็เอาครกไม้เข้าไป บี้ๆ ตำๆ ในแก้ว ใส่น้ำแข็งกินได้เลย ก็ใช้ได้นะ ผมกินไปหลายแก้วเหมือนกัน



ผมสนิทกับ Christian เป็นคนแรกในแผนก ด้วยว่าถูกชะตา เลยไปแซวๆ เค้าตอนก่อนกลับเมืองไทยรอบแรก Christian ก็แนะนำลูกสาวสองคนให้รู้จัก และ ชวนให้ Ana คุยภาษาอังกฤษกับผม แต่ Ana ก็อายและทำหน้าผะอืดผะอม แบบน่ารักๆใส่

ผมเองก็เห็นเด็กๆ น่ารัก อยากรู้จักอยากเล่นด้วย แต่พูดเยอรมันไม่ได้ซักคำ ก็ไม่รู้จะเข้าไปเล่นด้วยยังไง ให้เด็กไม่เขิน
แต่แล้ว อุปกรณ์ละลายน้ำแข็งระหว่างผมกับเด็กๆ ก็หล่นมาจากฟ้า (ไอ้เจ้าโพสต์ อิต นี่เอง Ana คงเขียนอะไร ล้อเลียนแล้วเที่ยวเอามาแปะหลัง ผู้ใหญ่ในงาน)

^
ได้โอกาศก็เล่น โยนๆ แย่งๆ ซ่อนๆ ไอ้โพสอิต นี่แหละ กับจีจี้ แล้ว Ana ก็วิ่งไล่แย่งไปๆ มาๆ เด็กๆ นี่น้อ อะไร เล็กๆน้อยๆ ก็สนุกได้ไปหมด (โดยเฉพาะ เด็กบ้าพลัง อย่าง Ana)


Ana น่ารักจริงๆ


พอตีสนิทได้ที่ จู่ๆ ก็ใจกล้า คว้า Ana เอามาชูสูงๆ เพราะหลานๆ ทุกคนในไทย ชอบให้ทำอย่างงี้กันหมด
ไหน ลองดูดิ ไอ้ความชอบของเด็กๆ เนี่ยมันเป็นสากลรึเปล่า


เอ้า!! อึ๊บบบบ...




"น๊อค ไมลห์" สะกดเป็นเยอรมันยังไงไม่รู้ แต่วันนั้นทั้งวัน ได้ยินแต่คำนี้ (แปลว่า เอาอีก เอาอีก) ถึงตอนนี้ ผมก็กลายเป็นคุณลุง คนโปรดของเด็กๆ ไปซะแล้ว

เอ้า น๊อค ไมลห์ ก็ น๊อค ไมลห์


แล้วอาณาเขตความสนุก ก็ขยายไปถึงทางเดินเข้าออฟฟิศซะแล้ว ต้องวิ่งๆ ชูๆ เด็กๆ ทั้งสามคนตรงทางเดินไปไม่รู้กี่รอบต่อกี่รอบ
แล้ว Ana เด็กบ้าพลังก็วิ่งออกไปนอกตึก ไปหยิบเอาหิมะก้อนย่อมๆ มาหย่อนใส่หลังคอเสื้อผม เออ ไอ้มุก เอาน้ำแข็งหย่อนใส่คอเสื้อข้างหลัง นี่ก็มุกสากลเหมือนกันนะ

จน Christian ต้องเข้ามาปราม Ana ว่าไมให้วิ่งเล่นแล้ว แล้วก็ตามคาดครับ Ana ร้องไห้ใหญ่ ว่าแล้วทำไม ทีน้องสาวเธอ ยังวิ่งเล่นได้ (อ้าว ก็ Paula เค้าออกจะเงียบ เรียบร้อย เก็บตัว ไม่ได้ซนเหมือนเรานิ)
แต่ก็ร้องให้อยู่ได้ไม่เกินสิบวินาทีครับ จนตอนที่ผมแก้แค้น เอาหิมะมากำนึง เดินมาจะหย่อนใส่คอเสื้อ Ana บ้าง เท่านั้นแหละ หัวเราะลั่นแล้วครับ ทั้งๆน้ำตานั่นแหละ


แล้วอุปกรณ์ความสนุกก็เข้ามาเสริม.... เก้าอี้ของ Hans






แล้วอุบัติเหตุก็เกิดขึ้นกับการเล่นของผมกับเด็กๆ ......

โอ๊ะๆ ไม่ต้องห่วงครับ เด็กๆสบายดี โน่น คนซวยหนะ ลงไปนั่งกองอยู่นั่นแล้ว


โหนกกระดูกตรงสะโพกผม ไปเกี่ยวเอากับสันประตูห้องข้างๆตอนวิ่งเข็นเก้าอี้ เจ็บไม่ใช่เล่น แต่ก็นั่นแหละ ไม่วายทำให้เด็กๆ มีความสุขได้อยู่ดี ดูหน้า Stefani สิ มีความสุขซะเหลือเกิ๊น



เอ้า!! ใครไม่กลัวเจ็บตัว มาเล่นกันต่อ......








แล้วคริสต์มาสปีนั้นก็เป็นปีแรก และปีเดียวที่ผมได้อยู่ฉลองกับเพื่อนๆ ในแผนก เพราะปีถัดมา ผมถูกส่งไปทำงานที่ ตุรกี ในช่วงที่เพื่อนๆ ฉลองคริสต์มาสกันพอดี

ปาร์ตี้ คริสต์มาสปีนั้น สิ่งที่ทุกคนจำได้ดีที่สุดก็คือ ภาพความสนุก และ สีหน้ามีความสุขของเด็กๆ และก็แน่นอนรวมทั้งในความทรงจำของผมด้วย

ในสองปีที่อยู่ในมิวนิค ถ้าให้นับช่วงเวลาที่มีความสุข ผมไม่ลังเลเลยที่จะต้อง รวมเอาวันนี้เข้าไปใน Top3 ของวันที่ดีที่สุดของผมแน่นอน

แล้วอย่างงี้แล้วจะไม่เอาไอความสุข และ สนุก มาเก็บในบล๊อกได้ไงเล่า..




 

Create Date : 14 กรกฎาคม 2550
1 comments
Last Update : 31 มีนาคม 2551 9:11:07 น.
Counter : 792 Pageviews.

 

แหม จบเป็นเืีรื่องเป็นราวได้สวยงาม เห็นแล้วก็น่าจะประทับใจและเป็นสิ่งที่เก็บไว้ในความทรงจำได้ตลอดไป อย่างนี้ก็ต้องขอบคุณช่างภาพที่ช่วยถ่ายช่วงเวลาครั้งหนึ่งในชีวิตอย่างนี้ให้ด้วย ถึงได้มีรูปมาลงให้พวกเราได้ดูกัน

 

โดย: ก๋อ IP: 58.9.105.39 28 พฤศจิกายน 2550 22:08:10 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


~-=AUSFAhRT=-~
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




อุทิศบล๊อกให้ชีวิตจรจัดของตัวเอง..

ให้ชีวิตที่ดีขึ้นในแง่การเงิน การงาน

ให้ชีวิตที่ตกต่ำที่สุดในด้านความสุขในบางช่วง

ให้กับทั้งเพื่อนที่อาจจะไม่ได้เวียนวนมาเจอกันอีกในชีวิต และให้กับศัตรูที่ผ่านเข้ามา

ให้กับผลกระทบทั้งบวกและลบที่มีกับชีวิตคู่และครอบครัว
Friends' blogs
[Add ~-=AUSFAhRT=-~'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.