someday we write , someday we wrong









วางแผงทั้งชุดนอน : ด้วยความขอบคุณ ซาบซึ้ง และตกหลุมรัก

จะเกิดอะไรขึ้นนะ ถ้าผมไม่เคยได้มาเขียน Blog ที่นี่?

หากใครได้มีโอกาสแวะเวียนมาที่บ้านนี้ในช่วงสัปดาห์ที่ผ่าน คงจะได้พบเจอกับรีวิวหนังสือ 2 เล่มที่แฝงไปด้วยคำพูดโอดครวญ ตัดท้ออ่อนแอ และขี้แยเป็นที่สุดของชุดนอนคนนี้ อ่านดูแล้วรู้สึกว่าเฉิ่มน่าดูเลยว่าไหมครับ (และที่เฉิ่มหนักกว่าก็คือการที่ผมใช้เวลานานมาก กว่าจะรู้ตัวว่าสิ่งที่เขียนไปนั้นมันเฉิ่มขนาดไหน) 555+

ในความเฉิ่มเชยลดแหลกแหกสะบัดในคราวนั้น ผมพูดถึงการไม่อยากเป็นนักเขียนแล้ว อยากจะเขียนแบบไม่มีแรงกดดันจากอะไรมาทิ่มหลังนอกจากแรงบันดาลใจที่รุ่มร้อนและอบอุ่น ที่อารมณ์ของผมทะลักจุดแตกจนมาเขียนอะไรแบบนั้น ก็เป็นเพราะเมื่อปีที่แล้วนี้เองที่ผมยังกอดโอกาสในการเขียนลงนิตยสารไว้แนบอกราวกับไม่คิดจะเหลือพื้นที่ระหว่างวงแขนไปกอดผู้หญิงคนไหนอีก

ในตอนนั้นเกิดมาไม่เคยเขียนลงหนังสือหรอกครับ Blog ก็ไม่เคยเขียน อาศัยไม่รู้เลยไม่กลัว คิดแค่ว่าเราพออ่านหนังสือออก สะกดประโยคไหว และบ้านมีคอมก็เลยตกปากรับคำเขาไปหน้าตาเฉย 555+ แล้วผมก็ได้เขียนในคอลัมน์ของตัวเอง มีรายได้จากการเขียนต่อเนื่องชนิดเป็นกองเป็นกำ (ซึ่งตอนนี้เหลือเป็นชนิดเศษเล็กเศษน้อยแล้ว) แต่ด้วยความที่ยังขาดประสบการณ์ในการรับมือกับความฝันที่เป็นจริงอย่างรวดเร็ว ความฝันที่วาดไว้กลายเป็นฝันร้ายที่ไม่เปิดโอกาสให้ผมได้ตื่นขึ้นมาพบเจอกับความเป็นจริง...

ในที่สุดผมก็โทรไปขอหยุดเขียนงานกับบ.ก.อย่างไตร่ตรองมาแล้วเป็นอย่างดี บ.ก.พยายามหว่านล้อมและเสนองานวิจารณ์หนังที่ผมเคยเขียนอยู่บ้างให้ เพราะเป็นงานที่ไม่ต้องลงประจำก็ได้(คนเขียนมีเยอะ) แต่ผมกลับขอหลบไปพักและคิดให้ถี่ถ้วนก่อนว่า “การคงไว้ซึ่งความสุขในการได้เขียนนั้นเขาทำกันยังไง”


อีกครั้ง อีกครั้ง และ อีกครั้ง - Playground



สิ่งที่แย่ที่สุดหลังจากการหยุดเขียนคราวนั้นคือ มีอยู่หลายๆช่วงที่ผมพยายามส่งงานวิจารณ์หนังไปที่นิตยสารเดิมโดยหวังว่าจะได้ลงอีกครั้ง ผมไม่ได้คาดหวังว่าจะได้คอลัมน์เดิม แค่อยากได้ลงในพื้นที่ส่วนกลางที่นักเขียนกว่า 20 คนแย่งกันลง แต่ผลคืองานที่ส่งไปนั้นหายเงียบ(โดยไม่ได้)เข้าไปในกลีบเมฆ(แต่คาดว่าคงตกนรกหมกไหม้ไปแล้ว) และทั้งหมดที่ว่ามาก็คือชนวนและเชื้อเพลิงที่ทำให้ความถ้อถอยของผมถึงจุดเดือด จนออกมาเป็นตัวหนังสือตัดพ้อในรอบสัปดาห์ที่ผ่านมา

จวบจนวันนี้ วันที่ผมเดินไปพบเจอนิตยสารเล่มเดิมอีกครั้งบนแผง ผมทำการหยิบขึ้นมาเปิดผ่านๆก่อนที่จะนำไปจ่ายเงินตามปกติ และสิ่งที่พบคือ “ในนิตยสารเล่มนี้มีบทความที่น่าสนใจเพียบเลย” (อะไรครับ คิดว่าจะมีงานของผมได้ลงหรอ 555+) เพราะถ้าคุณเดาว่าอย่างนั้น...คุณเดาถูกแล้วครับ

เพราะในนิตยสาร Starpics ฉบับ 733 มีตัวหนังสือของชุดนอนคนนี้แอบกินเนื้อที่ 2 หน้ากระดาษอยู่จริงๆ





ในวินาทีที่ความหวังดับมอดและไม้ฝืนแห่งความฝันชื้นน้ำตาจนยากที่จะจุดไฟขึ้นใหม่ ความอบอุ่นจากความหวังได้แผ่ออกมาจากความตั้งใจเก่าๆที่เคยทุ่มเทไป (บทความที่ได้ลงเขียนส่งไปตั้งแต่เดือนก่อนโน้น) ส่วนสิ่งที่เป็นเสมือนไม้ฝืนที่มาช่วยพยุงให้ความฝันดวงเล็กๆไม่ดับสนิทมาตลอด 8 เดือนที่ผ่านมา...จะเป็นอะไรไปไม่ได้นอกจากเพื่อนๆทุกคนที่แวะเวียนเข้ามาอ่านตัวหนังสือเฉิ่มๆของผมคนนี้...

เพราะการเขียน Blog ที่นี่ ทำให้ผมได้พบเจอกับมิตรภาพอันอบอุ่นกับแรงบันดาลใจที่โหมกระหน่ำจนผมไม่สามารถควบคุมเพลิงเอาไว้ได้ และต้องระบายความร้อนออกมาเป็นตัวหนังสือทั้งใน Blog นี้และหน้ากระดาษนั้น

ผมว่าสิ่งที่ผมอยากจะบอกก็คือ ผมอยากจะขอขอบคุณทุกๆคนที่พูดคุยกันมาตลอด 8 เดือน ขอบคุณคุณวิ สำหรับต้นแบบในการทำบล็อกทั้งคอนเซป การเขียน และการตกแต่ง ขอบคุณคุณนัทธ์ - เพื่อนบ้านที่พาผมไปเปิดหูเปิดตาและเคียงข้างกันมาโดยตลอด ขอบคุณคุณแจง – คุณแม่น้องนางฟ้าที่ทำให้ผมเป็นผู้ชายที่โรแมนติกขึ้นทุกครั้งที่อ่านเรื่องราวของคุณ ขอบคุณคุณแม่ไก่ – ครั้งแล้วครั้งเล่าที่ธรรมะของคุณทำให้ปัญหาตรงหน้าของผมหดเล็กลงเท่ากับเม็ดทราย ขอบคุณคุณอ้อนและคุณนางสาวดุ่บดั่บสำหรับทั้งกำลังใจและความเข้าใจ ขอบคุณปลาทองแก้มยุ้ยและ nanogay ที่ช่วยกันทำลายเซลสมองของกันและกันด้วยการคุย m เรื่องไร้สาระกันทุกวัน 555+ และขอบคุณเพื่อนๆพี่ๆทุกคนที่เคยร่วมโครงการทั้งชุดนอนด้วยกัน



(แม่ๆ มาดูนี้ดิ ชุดนอนลูกแม่ได้ลงหนังสือด้วย!! 555+)



ขอบคุณ ขอบคุณ ขอบคุณทุกๆคน

และสำหรับการได้ตีพิมพ์ในคราวนี้ คนที่ผมจะไม่เอ่ยถึงไม่ได้เลยคือ พี่ beerled พี่ชายร่วมสาบานที่เป็นทั้งต้นแบบและเพดานของงานวิจารณ์หนังให้ผมได้มองดูอยู่ตลอดเวลา คุณ renton_renton ขอบคุณสำหรับมิตรภาพและแรงบันดาลใจที่คุณอัดลงแผ่น แล้วส่งมันทะลุจอคอม และมุดลงไปในเครื่องเล่น ก่อนที่จะฉายออกมาเป็นภาพและเสียงบนจอโทรทัศน์

และที่ขาดไม่ได้อย่างที่สุด ...คุณ BloodyMonday... เพราะคุณ ผมถึงได้มีโอกาสได้รู้จักกับหนังเรื่อง Stop – Loss ซึ่งเป็นหนังที่ชาตินี้ผมคงไม่มีวันหยิบมาดู ต่อให้มีคนเอาปืนจ่อบังคับผมก็จะบอกเขาไปว่า “พี่ยิงเลยดีกว่า ยังไงก็ไม่ดู” แต่พอได้มาเจอหนังเรื่องนี้ในบ้านของคุณ ด้วยความเชื่อมั่นในมุมมองและรสนิยมของคุณ แม้ผมจะอ่านที่คุณเขียนรีวิวไว้ไม่ออกเลยสักคำ ผมก็เดินไปหาหนังมาดูทันที และในที่สุดผมก็เขียนถึงมันจนได้รับการตีพิมพ์ครั้งแรกในรอบปีนี้

ขอบคุณ ขอบคุณทุกคนสำหรับมิตรภาพที่มีให้กันเสมอมา ผมซาบซึ้งในทุกแรงบันดาลใจที่เราส่งต่อกัน และอยากจะบอกว่าผมตกหลุมรักทุกคนด้วยความจริงใจ (ผมเชื่อเหลือเกินว่า ถ้าตอนนี้มีเพื่อนจากในบล็อกสักคนยืนอยู่ตรงหน้า ผมคงจะวิ่งเข้าไปกอดและหอมแก้มอย่างไม่ลังเล...อย่ามายืนแถวนี้นะขอเตือน 555+)

คำถามที่ผมเปรยไว้ตอนต้นว่า “จะเกิดอะไรขึ้นนะ ถ้าผมไม่ได้เขียนบล็อกทั้งชุดนอนที่นี่”...ผมว่าผมไม่อยากรู้คำตอบหรอกครับ เพราะคำตอบมันคงน่ากลัวเกินไป ต่อให้คำตอบจะเป็นผมได้เป็นนักเขียนมาตลอด 2 ปีที่ผ่านมา หรือผมมีอนาคตรุ่งโรจน์ไปกับหน้าที่การงานก็ตามที เพราะหากผมไม่ได้เขียนที่นี่ ผมก็จะไม่ได้รู้จักกับทุกคนที่มีรายชื่ออยู่ใน Friends ด้านซ้ายมือนี้ และถ้าเป็นอย่างนั้น ผมคงจะไม่มีวันได้รู้ว่าสิ่งที่มนุษย์ควรยึดเป็นเหตุผลในการขีดเขียนคืออะไร งานที่ได้ลงนั้นเป็นแค่งานฟรีแลนด์ธรรมดาๆ ซึ่งไม่มีหลักประกันอะไรว่าจะได้ลงอีก แต่มาถึงตอนนี้มันไม่ได้รบกวนความคิดของผมแล้วล่ะครับ ^^

เพราะเมื่อลองนำความรู้สึกดีๆจากการได้ลงตีพิมพ์มาเทียบกับความอบอุ่นที่ได้รับจากการเขียน Blog ที่นี่กับทุกๆคน มันทำให้ผมได้เรียนรู้แล้วว่า การเขียนหนังสือให้มีความสุขนั้นเขาทำกันอย่างไร และพวกคุณคือคนที่สอนให้ผมได้รู้ถึงสิ่งนั้น



Create Date : 28 สิงหาคม 2551
Last Update : 15 กุมภาพันธ์ 2553 13:49:32 น. 22 comments
Counter : 469 Pageviews.

 


เรียนคุณBloodyMonday

ในทีแรกผมไม่รู้จะแสดงออกอย่างไรให้คุณได้รับรู้ถึงคำขอบคุณที่ผมอยากจะบอก แต่พอคิดขึ้นได้ว่าคุณเคยมาเมนต์ตอนที่ผมเขียนถึงภาพสาวๆกับธรรมะไว้ประมาณว่า “รูปประมาณนี้ยังไม่สะท้านผมครับ (ว่าแต่ ส่งมาบ้างสิครับ 55+)” ผมเลยอยากจะขอนำรูปสาวๆมาเป็นของขวัญแทนคำขอบคุณ ^^

ปล
ด้วยความที่ทักษะด้าน Photoshop ผมแย่มาก ตอนตัดต่อภาพเลยนี้เฉื่อนเนื้อน้องเค้าทิ้งเยอะไปหน่อย ไม่อย่างนั้นคุณคงจะได้เห็นอะไรต่อมิอะไรมากกว่านี้ 555+


โดย: ขอรบกวนทั้งชุดนอน วันที่: 28 สิงหาคม 2551 เวลา:18:14:47 น.  

 
คิดเหมือนกันเลยค่ะว่าจะเกิดอะไรขึ้นถ้าไม่ได้รู้จักบล็อกที่นี่ ดีใจที่ได้รู้จักเพื่อนๆหนอนหนังสือมากมาย ได้รู้เรื่องใหม่ๆเยอะแยะ ++ได้เปิดโลกทัศน์ทางภาพยนต์จากบล็อกคุณbloodymondayเหมือนกันค่ะ++

ขอแสดงความยินดีที่บทความได้ลงหนังสือนะคะ ไม่ได้อ่านสตาร์พิคมานานแล้ว ถ้าบังเอิญไปเจอเล่มนี้จะซื้อมาเก็บไว้เผื่อได้ขอลายเซ็นต์


โดย: apple_cinnamon วันที่: 28 สิงหาคม 2551 เวลา:19:07:45 น.  

 
มายินดีด้วยค่ะ
อะอะ เป็นคนที่สองคงไม่โดนกอดและหอมหรอกนะ
คุณแอปเปิ้ล เป็นใครสักคนที่โดนไปแล้วเต็มๆ


โดย: pumpond วันที่: 28 สิงหาคม 2551 เวลา:19:55:51 น.  

 
เราว่าความรู้สึกของ จขกท. ตอนนี้คงต้องฟูฟ่องมีความสุขมากๆแน่ๆ

ยินดีด้วยนะคะ เรารู้สึกได้ถึงความรู้สึกดีๆในตัวคุณ


โดย: IndyMania วันที่: 28 สิงหาคม 2551 เวลา:20:45:33 น.  

 
ท่านชุดนอน

ฟื้นแล้วเหรอ

ตกลงว่า เป็นแมวเก้าชีวิต
หรือว่านกฟีนิกซ์คะท่าน ^^

การได้ลงหนังสือเป็นความภูมิใจอย่างหนึ่ง
การเขียนในบล็อกก็เป็นความรู้สึกดีอีกอย่างหนึ่งนะคะ

สู้ต่อไปนะ ไอ้มดแดงในชุดนอน ฮี่ๆๆ


โดย: pattararanee IP: 202.176.100.87 วันที่: 28 สิงหาคม 2551 เวลา:20:56:29 น.  

 


ขอบคุณมิตรภาพที่มีให้กัน ..เช่นกัน
ขอบคุณความคิดเห็นที่ได้แลกเปลี่ยนกัน...ด้วย
ขอบคุณที่ตามไปเปิดหูเปิดตากับเรา ...


ในโลกแห่งตัวอักษร...ที่ถ่ายทอดและกลั่นกรองมาด้วย "ใจ" และจาก "ใจ"
ย่อมสัมผัสและรับรู้ได้ด้วย "ใจ" ต่อ "ใจ"


ความรู้สึกภาคภูมิใจเช่นนี้ ...คงจะเหมือนกับตอนที่เห็นชื่อตัวเองในหนังสือพิมพ์บางกอกโพสต์ครั้งนั้น
ว่าจะเอาดีทางตัวอักษร แต่กลับได้ดีจากภาพถ่ายซะก่อน

ถึงอย่างไรก็ภูมิใจ

ถึงอย่างไรก็ยังดีใจ ที่โลกในกรอบสี่เหลี่ยมขนาด 14" นี้นำเราทั้งหลายมาพบและรู้จักกัน ซึ่งกันและกัน


โดย: นัทธ์ วันที่: 28 สิงหาคม 2551 เวลา:21:13:37 น.  

 
ชมกันแบบนี้ มาขอผมแต่งงานเลยดีกว่าครับ 555+ ช่วงนี้ผมรู้สึกมีความสุขจริงๆ ที่มีเพื่อนบล็อคอย่างคุณ แฟนผมตัวดำ และคุณชุดนอนฯ พูดถึงผมในทางที่ดีเช่นนี้ (แสดงว่าปกติจะมีแต่เพื่อนบล็อคด่าใช่ไหม 55+)

ได้อ่านการต่อสู้ด้วยแป้นพิมพ์ของคุณชุดนอนฯแล้ว รู้สึกดีใจด้วยนะครับ สำหรับความสำเร็จแรงใจอีกเฮือกนึงที่ได้รับ แปลกดีน่ะครับ ที่ตอนเช้าวันนี้ผมลงจาก BTS แล้วแวะร้านหนังสือเพื่อซื้อ Starpics ผมเปิดอ่านดูไปเรื่อย (มักจะเปิดไปดูคอลัมท์ ปะฉะดะ ของนายนาโนก่อนเลย) จนมาเห็นรีวิวของเรื่อง Stop-Loss ผมก็คิดในใจว่า "ได้ดูไปแล้วว้อย" (555+) พอตกเย็นก่อนผมกลับบ้าน แล้วมาเปิดบล็อคแก๊งค์ ก็ถึงมารู้ว่านั้นเป็นรีวิวที่คุณชุดนอนฯเขียนซะอย่างนั้นไป

จะว่าไป ผมเองก็คิดเหมือนกับคุณชุดนอนฯนะครับ เรื่อง "จะเกิดอะไรขึ้นนะ ถ้าผมไม่เคยได้มาเขียน Blog ที่นี่?" ผมว่าผมคงจะไม่ได้ทำอย่างที่ตัวเองใฝ่ฝันแน่นอน และที่สำคัญไปกว่า ก็คงไม่ได้ทำความรู้จักกับเพื่อนที่อยู่ทางด้านขวาของบล็อคผมอีกด้วย รู้สึกยินดีจริงๆครับ และผมหวังว่าจะยังคงได้เห็นเพื่อนบล็อคดีๆอย่างคุณชุดนอนฯ มีแรงใจเขียนกันต่อไปน่ะครับ อย่าท้อถอย!

ปล. ส่วนความเห็นที่หนึ่ง แหมนี้ยังเห็นน้อยไปครับ (เอ้า เก็บงูๆ 55+) แต่ก็เข้าใจว่า ถ้าใส่รูปที่มันวาบหวามมากกว่านี้ คุณชุดนอนฯอาจจะไม่ได้ขีดเขียนในบล็อคแก๊งค์ต่อไปแน่ๆครับ 555+


โดย: BloodyMonday วันที่: 28 สิงหาคม 2551 เวลา:21:32:20 น.  

 
มาช้าไปหน่อย...
ป่านนี้คุณชุดนอนฯ คง "คลาย"ความอยากที่จะกอดใครสักคนแล้วกระมัง...

ถ้ามาเร็วกว่านี้จะให้กอดหนึ่งที...

ถามว่าจะเกิดอะไรขึ้นถ้าคุณชุดนอนฯไม่ได้เขียนบล็อกที่นี่...?
คนช่างคิด ช่างขีดช่างเขียนอย่างคุณก็คงไปเขียนบล็อกที่อื่น แล้วก็คงมีอีกหลาย ๆ คนในโลกไซเบอร์นี้ไปอ่านเจอและถ้อยทีถ้อยอาศัยประโลมใจกันไปในยามทดท้อ...แล้วผลก็คงออกมาคล้าย ๆ กัน...

อย่างไรก็...ขอบคุณในความรู้สึกดี ๆ และยินดี + อนุโมทนาด้วยถ้า"ธรรมะ"ที่แม่ไก่นำมาเผยแพร่จะเป็นแรงหนุนแม้จะเพียงเล็กน้อยให้คุณสามารถฟันฝ่าปัญหาและอุปสรรคนานาไปได้

ยินดีด้วยค่ะ


โดย: แม่ไก่ วันที่: 29 สิงหาคม 2551 เวลา:9:10:19 น.  

 
สวัสดีครับ

ตามย้อนมาจากที่คุณชุดนอนแวะไปบ้านผม จริงๆผมเห็นล้อคอินนี้มานานแล้วล่ะครับ ยังนึกๆอยู่เลยว่าตั้งชื่อแปลกดี พอเข้ามาดูเห็นทางด้านซ้ายเป็นรูปแก๊งค์ยมฑูตจากเรื่อง Bleach ก็รู้เลยว่าเราคอเดียวกัน (ขออนุญาตสูบเช่นเดียวกันครับ) แหะๆๆ แต่ผมไม่ค่อยได้อ่าน Starpics อ้ะครับ (ซื้อแค่ BIO กับ Filmax ก็จะแย่แล้ว) แต่ก็ดีใจด้วยนะครับ ที่งานเขียนได้ตีพิมพ์ พอจะเข้าใจครับ ว่าความรู้สึกมันจะฟูฟ่องล่องลอยขนาดไหน ขนาดผมเขียนอยู่ในบล็อคที่มีคนอ่านแค่ไม่กี่คน พอมีใครชมซักนิดว่าเขียนได้สนุกดี วุ้ย หัวแทบจะพุ่งไปปักเพดาน 5555 ยินดีด้วยจริงๆครับ

ส่วนรูปน้องที่คุณชุดนอนตัดต่อมานั้น เผอิญผมมีไฟล์เต็มๆอยู่แล้ว ก็เลยไม่ค่อยค้างคาเท่าไหร่ 5555

ชอบที่เขียนถึงคุณ BdMd ที่ว่า "แม้ผมจะอ่านที่คุณเขียนรีวิวไว้ไม่ออกเลยสักคำ" เพราะเหมือนผมเลย (แต่ผมพยายามแล้วนะ) แต่ทำไมมั่นใจไม่รู้ ว่าเค้าน่าจะเขียนได้ดี (อาจจะเป็นการคาดเดาจากบทภาษาไทย) มันบอกไม่ถูกเหมือนกันครับ


โดย: แฟนผมตัวดำ IP: 202.134.119.218 วันที่: 29 สิงหาคม 2551 เวลา:11:25:16 น.  

 
^
^
ผมก็ไม่รู้เหมือนกับครับว่าตัวเองเขียนเป็นอย่างไรบ้าง 555+ แต่สิ่งหนึ่งที่ผมยึดถือมานานนมแล้วก็คือ "ไม่นิยมเล่าเรื่องในรีวิว" (ซึ่งก็เป็นผลมาจากความขี้เกียจอย่างสุดซึ้งของตัวเอง)แหะๆๆๆ ^^


โดย: BdMd IP: 124.120.62.114 วันที่: 29 สิงหาคม 2551 เวลา:21:47:12 น.  

 
ตายไปอีกแล้วหนึ่งรอบ และเกิดใหม่อีกรอบแล้ว
ท่าทาง 9 ชีวิตคงจะไม่พอสำหรับแมวอย่างคุณชุดนอนนะคะ
รู้สึกจะตายบ่อยเหลือเกิน เดี๋ยวก็อุบัติเหตุทางรถยนต์
เดี๋ยวก็ฆ่าตัวตาย เดี๋ยวก็หดหู่ตายไปเอง 55555+
อย่าตายบ่อยเลยนะคะ เพื่อนรอบข้างพากันห่อเหี่ยวไปด้วย
แต่ถึงอย่างนั้น การกลับมาแต่ละครั้งก็สดใสไฉไลกว่าเดิมเสมอ
และทำให้คนรอบข้างยินดีปรีดากันถ้วนหน้าทั่วถ้วนเลยทีเดียว

ขอแสดงความยินดีอย่างเป็นทางการอีกครั้ง
ในการได้เกิดใหม่ในรูปแบบ 'นักเขียน' อย่างแท้จริงที่ค้นพบตัวตน
รู้ว่ามีความสุขกับอะไร และรู้ว่าความต้องการของตัวเองคืออะไร
และยินดีต้อนรับกลับมาค่ะ

.....

ป.ล.อาจจะไม่ได้ตื่นเต้นยินดีอะไรมากมายอย่างที่ควรจะเป็น
พูดได้แต่ว่า "ก็บอกแล้วไง...ไม่เชื่อ..."


โดย: นางสาวดุ่บดั่บ วันที่: 30 สิงหาคม 2551 เวลา:4:42:55 น.  

 
เล่มนี้ยังไม่ได้อ่าน
เล่มก่อนก็ยังไม่ได้อ่านเลย


โดย: ปลาทองแก้มยุ้ย IP: 124.121.161.230 วันที่: 31 สิงหาคม 2551 เวลา:1:13:46 น.  

 
ยินดีด้วยครับและขอบคุณมากที่เป็นเพื่อนร่วมทางกันมาตลอด แล้วผมจะรีบไปซื้อเล่มนี้มาเก็บไว้


โดย: beerled IP: 203.154.188.177 วันที่: 31 สิงหาคม 2551 เวลา:16:44:38 น.  

 
หัวบล็อคนี้คิดเหมือนกันเลยครับ 555+ ดีน่ะที่ออฟฟิสไม่บล็อคบล็อค ไม่งั้นผมไม่ทำจริงๆด้วยล่ะ ^^

มามามีย่า ไปดูได้นะครับ อย่าให้เสียงทรมานใจสาว (และหนุ่ม และคนแก่ และลูกเล็กเด็กแดง และ ฯลฯ 55+) ของพี่ เจมส์ บอนด์ ขัดขวางความสนุกสนานเลยครับ แนะนำว่าต้องไปดูโรงนอกๆเมืองช่วงดึกๆไปเลย จะได้ร้องตามได้อย่างไม่อายใคร แหะๆๆ


โดย: BdMd IP: 58.137.81.98 วันที่: 2 กันยายน 2551 เวลา:10:22:45 น.  

 
มิตรภาพที่นี่ให้อะไรเยอะค่ะ

ยินดีด้วยที่งานได้ลงอีกครั้ง

มีกำลังใจต่อไปนะคะ



ส่วนเรื่องรูปแอร์กับรีโมทที่ไปบอก

ไม่คิดว่าจะมีคนชอบแล้วก็บรรยายมาอย่างนั้นเลยค่ะ แอบดีใจเล็กน้อย


โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 2 กันยายน 2551 เวลา:15:24:42 น.  

 
เรื่องปัญหาไม่แข็งตัวขอ...อ้าวไม่ใช่ 555+ อันนั้นเดี๋ยวไปตอบในหน้าเดลินิวส์นะครับ (ไปกันใหญ่แล้ว 55+)

เรื่องความคิดเห็นเหมือนกับคนอื่น ผมเองก็มีอยู่เรื่อยน่ะ (ผมคิดว่าถ้าดูหนังเรื่องเดียวกัน ความคิดเห็นมันก็ไม่น่าจะแตกต่างกันมากอยู่แล้ว) อย่างไรก็ตาม มันก็ไม่ได้สร้างความลำบากใจให้กับผมมากเท่าไรนะครับ เพราะส่วนมากแล้ว ผมก็จะพยายามอธิบายให้มันออกมาในสไตล์ของตัวเอง และก็หวังว่ามันคงจะไม่ได้ไปซ้ำกับคนที่เคยพูดเอาไว้แล้ว

วกกลับมาที่คำถาม (อ้าว ตกลงเราตอบไปหรือยังเนี่ย 55+) ที่คุณชุดนอนฯถามว่า คำวิจารณ์ของคนอื่นมีอิทธิพลในการเขียนบทวิจารณ์ของผมรึเปล่า ขอตอบว่ามีแน่นอนครับ แล้วเรื่องการรับมือ ก็อย่างที่ได้พูดไปแล้ว คือภาษามันบิดได้ครับ ผมคิดว่าสิ่งที่สำคัญที่สุด นั้นก็คือการที่เราพูด (หรือเขียน) ออกมาแล้ว มันเหมือนเสียง (หรือลายมือ) ที่ตัวเองได้ผลิตออกไปหรือเปล่า ซึ่งผมก็เชื่อว่าคุณชุดนอนฯมีความสามารถที่จะเขียนบทความออกมา แล้วมีลายเซ็นเป็นของตัวเองอย่างแน่นอน ส่วนเรื่องที่บทความนั้นจะบังเอิญไปเหมือนใครนั้น ก็สุดแล้วแต่โชคชะตาจะลิขิตครับ แหะๆๆ

ตกลง The Signal นี้เขาไม่รับหรือครับ อืมม อาจจะเป็นเพราะไม่ใช่หนังที่ผู้คนส่วนใหญ่พูดถึงกันเท่าไรละมั้งครับ ถ้ามีโอกาสลองหาเรื่องล่าสุดในบล็อคผม หรือเรื่อง Smart People ก็ได้น่ะครับ ผมว่าหนังมันสเกลใหญ่พอ และมีอะไรให้พูดถึงเยอะทีเดียวแหละ และถ้าอยากจะเขียนถึงหนังแนวไหนเป็นพิเศษ คุณหมอนพพรยินดีให้คำปรึกษาเรื่องโร...เอ้ย 555+ ได้ทุกเรื่องนะครับ...


โดย: BdMd IP: 58.137.81.98 วันที่: 2 กันยายน 2551 เวลา:18:05:18 น.  

 
ยินดีด้วยนะคะ


(วันที่บล็อกนี้อัพ รู้สึกเหมือนตัวเองมาหน้านี้แล้ว แต่ก็งงๆ ว่าคอมเมนต์หายไปไหนหว่า 5 5 5 สงสัยจะส่งไม่ผ่าน)


โดย: แพนด้ามหาภัย วันที่: 2 กันยายน 2551 เวลา:18:22:20 น.  

 
อิอิ ขอลอกคำตอบคุณปอยค่ะ

บอกแล้วไง...ไม่เชื่อ

ยินดีด้วยนะคะคุณชุดนอน ความยินดีนี้
ไม่ได้ยินดีสำหรับการได้ลงตีพิมพ์บทความ
เพราะว่านั่นเป็นสิ่งที่คิดว่าคุณสมควรได้รับอยู่แล้ว(คนอื่นจะหมั่นไส้เปล่าหว่า)
แต่ว่าความยินดีนี้ เป็นความยินดีสำหรับการค้นพบความรัก(ในงานเขียน)ทั้งชุดนอนของคุณ
และยินดีสำหรับตัวเองที่ได้มาพบคุณทั้งชุดนอน
ทำให้ได้รู้จักคำว่าความสว่างไสวของชุดนอนเก้าชีวิต
ซึ่งไม่เคยเห็นมาก่อน อิอิ ยินดีทั้งชุดนอนค่า....


โดย: BeCoffee วันที่: 2 กันยายน 2551 เวลา:20:08:38 น.  

 


สวัสดีค่ะคุณชุดนอน
ปอขออนุญาตยังไม่อ่านบล๊อกนะคะ

ขอเป็นทยอยอ่านทุกครั้งที่แวะเข้ามาค่ะ
สายตาทำงานหนักมากไม่ได้อ่ะค่ะ แหะๆ...

ปอแวะมาเยี่ยม
และมาเสริฟกาแฟค่ะ

หวังว่าจะสบายดีนะคะ งุงิ


โดย: Butterflyblog วันที่: 3 กันยายน 2551 เวลา:20:07:16 น.  

 
ดีใจด้วยค่า ที่บทวิจารณ์ได้ถูกตีพิมพิ์ลงในหนังสือ

อยากได้อย่างนี้มั่งจัง T__T



โดย: renton ::::: IP: 125.26.123.157 วันที่: 4 กันยายน 2551 เวลา:15:07:07 น.  

 


ขอแสดงความยินดีด้วยนะคะคุณชุดนอน
และปอก้อดีใจมาก ที่รู้ว่า นิตยสารเล่มนั้นคือ
สตาร์พิคส์ นิตยสารที่ปอเองก็เป็นแฟนคลับอยู่เหมือนกัน
เคยเขียนไปคุยกับคุณสมเกียรติอยู่หลายครั้ง ได้รางวัลจากการเขียนวิจารณ์หนังมาครั้งนึงจากคอลัม
"ตรงนี้ที่คุณเขียน" ....(ภูมิใจ)
แต่ปอห่างมานานมากเลยค่ะ จากเหตุผลที่ไม่มีเวลาไปดูไปชมหนังตามโรงภาพยนต์ ทำให้ความกระตือรือร้นที่อยากจะรู้ความอัพเดทของหนังลดลงไปมากมาย...

ถือซะว่า ปอเอากาแฟมาร่รวมแสดงความยินดีนะคะ
เด๋วคงต้องไปหาซื้อสตาร์พิคส์เล่มนี้มาอ่านซะแล้ว
งุงิ.....

ปล.เสียดายที่ปอไม่อยู่ในรายชื่อด้านซ้าย (แอบเศร้า)
อิอิ ^ ^


โดย: Butterflyblog วันที่: 4 กันยายน 2551 เวลา:16:17:10 น.  

 

ยินดีด้วยค่ะ
เข้าใจเลยว่าตอนที่ได้เห็นชื่อและผลงานตัวเองตีพิมพ์แล้วดีใจขนาดไหน
นับเป็นจุดเริ่มต้นที่ดีค่ะ
พยายามต่อไปนะคะ

ความจริงเราก็ซื้อสตาร์พิคอ่านบ่อยนะ แต่ไม่ครบทุกเล่ม เล่มนี้ไม่ได้ซื้อ
เดี๋ยววันที่ 18 นี้ไปดู Cyborg She จะแวะร้านสตาร์พิคดูค่ะ ว่ายังมีเล่มนี้อยู่อีกไหม



โดย: Jevanni IP: 118.174.160.7 วันที่: 16 กันยายน 2551 เวลา:21:58:30 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

ขอรบกวนทั้งชุดนอน
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 24 คน [?]




Group Blog
 
<<
สิงหาคม 2551
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31 
 
28 สิงหาคม 2551
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add ขอรบกวนทั้งชุดนอน's blog to your web]
Links
 

MY VIP Friend

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.