มกราคม 2549

1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
20
21
22
23
24
25
27
28
29
31
 
 
All Blog
ชีวิตเป็นของเรา
ตลอดเวลามา..
ชีวิตอยู่ในกรอบ ขอบเขตที่พึงกระทำ
และความรู้สึกว่า "ต้องเป็น" อย่างนั้น-อย่างนี้

เดินตามทางที่ใครๆ คิดว่า
"ควรทำ" และ "ต้องทำ"
เพื่อเกียรติยศ ชื่อเสียง
และเพื่อ... "ความภาคภูมิใจของพ่อแม่"

ตลอดเวลามา...
ไม่เคยรู้สึก เบื่อ หน่าย หรือท้อแท้
เนื่องจากทั้งหมดที่ทำ
เพราะ... พอใจที่ได้ทำ

เรียนจบ...
ทำงาน...
เรียนต่อ...
และ...
ทำงาน....

แต่...................

ชีวิตเหลือน้อยลงไปเรื่อยๆ
จึงถูกตั้งของสงสัย....

ชีวิตมีไว้ทำไม
มีไว้ใช้... มิใช่หรือ?

ยังมีอะไรอีกตั้งมากที่อยากทำ
แล้วยังไม่มีโอกาส

"ถ้าคนเราไม่ย่อท้อเมื่อมีปัญหา
ก็จะไม่มีเรื่องให้เสียใจตลอดชีวิต"

เช่นกัน

"ถ้าคนเราไม่เริ่มที่จะ ก้าวออกไป เป็นก้าวที่หนึ่ง
แล้วเมื่อไหร่ จะได้เริ่มต้น?......."

ความเปลี่ยนแปลง, เป็นเพียงส่วนหนึ่งที่จะเกิดขึ้นในชีวิต คนเราไม่กล้าที่จะมี "ก้าวที่หนึ่ง" เพราะกลัวกับการเปลี่ยนแปลงที่จะเกิดขึ้น..... เราก็จะไม่มี "ก้าวอื่นๆ" ที่จะตามมา........อีกเลย

บินหลา สันกาลาคีรี เขียนไว้ใน "หลังอาน" ตอนที่ ขายบ้าน ขายรถยนต์ ละทิ้งกรุงเทพฯ แล้วซื้อจักรยานไปปั่นเล่นที่เชียงใหม่... เขาพยายามที่จะปั่นจักรยานขึ้นดอยสุเทพ หลายต่อหลายครั้ง และกว่าจะถึง.....

แต่ก็ถึง.....
บนดอย, อาจไม่ใช่เป้าหมายสุดท้าย
แต่ระหว่างทางที่กำลังปั่นไปเรื่อยๆ ต่างหาก...

คือ การปั่นจักรยานที่แท้จริง

ชีวิต...................................
ก็ไม่ต่างนักจากการปั่นจักรยาน

เพราะความสุขของการเดินทาง ไม่ใช่แค่ "ถึงปลายทาง"
และความสุขของชีวิตก็คือ "ระหว่างทาง" ที่ใช้ชีวิต.../







Create Date : 19 มกราคม 2549
Last Update : 2 กันยายน 2549 16:10:29 น.
Counter : 1991 Pageviews.

18 comments
  
พี่ดา

ถ้ารอ Blog โหลดอีกหน่อยเพลงจะออกมาเองครับ
ส่วนดาวน์โหลดนั้น ผมจะทำ Link ไว้ในเว็บเอาถ้าผมว่าง ๆ
แต่ไฟล์เป้น wma นะ
คุณภาพเสียงจะแย่หน่อย พอฟังได้

ดีใจที่พี่ดาชอบคร้าบบบ
โดย: ShadowServant วันที่: 19 มกราคม 2549 เวลา:12:23:36 น.
  
ได้อ่านแล้ว...
ก็นึกถึงตัวเองว่าอยากใช้ชีวิตลุย ๆ แบบเดินทางอย่างอิสระบ้าง
แต่ตอนนี้ได้แต่รอ...รอ...รอ...โอกาส
(ทั้งที่จริง ๆ แล้วผมควรจะสร้างมันเองจริงมั้ย)

One of these day
One of these day
...
โดย: ShadowServant วันที่: 19 มกราคม 2549 เวลา:12:24:48 น.
  
สงสัยคุณดา จะเป็นนักเขียนนะนี่
โดย: อินทรีทองคำ วันที่: 19 มกราคม 2549 เวลา:14:39:38 น.
  
สนุกที่จะเรียนรู้ชีวิตแบบเรื่อยๆแต่มั่นคง
ถามว่าอยากทำอะไรใหม
มีเยอะแยะเลยค่ะที่อยากทำ
อยากจะไปให้ถึงฝัน


โดย: หยิ๋งแป๋ม วันที่: 19 มกราคม 2549 เวลา:16:08:28 น.
  
ขอบคุณค่ะที่เข้าไปฝากรายชื่อหนังสือที่น่าสนใจไว้ เคยอ่านงานของบินหลามาดๆหน่อย เวลาที่ไปรวมเล่มกะคนอื่นๆค่ะ ไว้จะไปหาดูหนังสือเล่มนั้นนะคะ หลับฝันดี ตื่นมามีวันศุกร์ที่แจ่มใสค่ะ
โดย: รักบังใบ IP: 203.155.94.129 วันที่: 19 มกราคม 2549 เวลา:20:59:54 น.
  
เข้ามาอ่าน เขียนดีจัง

เห็นด้วย ตามข้อสงสัย และ สรุป ค่ะ
โดย: samranjai วันที่: 19 มกราคม 2549 เวลา:23:04:34 น.
  
คำขวัญของเราคือ ไม่รอ..ถ้าอยากทำอะไร
มันจึงเป็นสีสันของชีวิตอย่างนึง
แต่ก็มีบางครั้งแหละ
ที่มันก็ต้องมีล้มบ้างอ่ะนะ
ไม่งั้นชีวิตคงไม่สนุก

หนทางเส้นนี้อีกยาวไกล
ระหว่างทาง
แวะมอง ธรรมชาติข้างทางบ้างก็ดีนะ
ชีวิตจะได้ไม่เร่งรีบจนเกินไป


อยากเขียนให้มันคมๆ อิ..ขอมีดโกนสักอันสิดาริ
โดย: ชมพู่มะเหมี่ยว IP: 58.8.93.14 วันที่: 20 มกราคม 2549 เวลา:1:55:22 น.
  
เคยขี่มอเตอร์ไซค์จาก มช.ขึ้นดอยอินทนนท์
เป็นการจับมอเตอร์ไซค์ครั้งที่ 3-4 ของชีวิตนี่แหละ
ยังไม่แข็ง...

แบบว่าตกกระไดพลอยกระโจน

มีความสุขเมื่อถึงปลายทาง(ยอดดอย)
แต่มีกังวลกับทุกข์ตอนขาลงเหมือนกัน
(เหมือนใครบางคนที่กำลังเรียลีตี้โชว์ตอนนี้)

ระหว่างทางไป-กลับมันช่างไม่รื่นรมย์เอาเลย
ตื่นเต้น และไม่คุ้นเส้นทาง (ขึ้นดอยครั้งแรก)
ไหนต้องรีบควบให้ทันรุ่นพี่อีกคันที่นำไปก่อน

จังหวะหนึ่งรถเข้าโค้ง มันดันปีนหินขนาดเกือบเท่าข้อมือ
เสียหลัก เกือบตกเหวตายตอนขากลับ

เอาชีวิตรอดมาได้
แต่ก็ยังนึกด่าตัวเองจนบัดนี้
ทำลงไปได้ไงหว่า...บ้าจริง


โดย: วีรธรรม วันที่: 20 มกราคม 2549 เวลา:12:20:27 น.
  
เพราะความสุขของการเดินทาง ไม่ใช่แค่ "ถึงปลายทาง"
และความสุขของชีวิตก็คือ "ระหว่างทาง" ที่ใช้ชีวิต.
............................

ระวังไว้นะครับ...ทุกครั้งที่มีความสุข
ความทุกข์มันก็ยังยืนยิ้มอยู่ "ข้างทาง" นั่นแหละ
โดย: วีรธรรม วันที่: 20 มกราคม 2549 เวลา:12:25:05 น.
  
ขอบคุณสำหรับคำชมที่ว่า "กล้าหาญมาก ...."
ก็อย่างที่คุณดาเขียนไว้ในหน้านี้

"ถ้าคนเราไม่เริ่มที่จะ ก้าวออกไป เป็นก้าวที่หนึ่ง
แล้วเมื่อไหร่ จะได้เริ่มต้น?......."

เพราะคิดได้แบบนี้ จึงเริ่มต้นชีวิตการทำงาน ในสถานที่แห่งใหม่เสียที
อย่างน้อย การลาออก ก็ทำให้เราได้หลายสิ่ง หลายอย่าง

อย่างแรก ก็คือ ความกล้าที่เราต้องทำ เมื่อได้ทำแล้ว
สิ่งที่ตามมาก็คือ การปรับตัว กับเพื่อนร่วมงาน
กับงานใหม่ที่ต้องได้รับ
และอีกหลายสิ่งหลายอย่างที่จะตามมา

ชอบบล๊อกหน้านี้จังเลย

"บนดอย, อาจไม่ใช่เป้าหมายสุดท้าย
แต่ระหว่างทางที่กำลังปั่นไปเรื่อยๆ ต่างหาก..."

เวลาที่เกดท่องเที่ยวตามธรรมชาติ
เกดก็ไม่ได้คิดถึงแต่จุดหมายปลายทาง เพียงอย่างเดียว

ความสวยงาม ของระหว่างทาง ที่เราไม่ควรมองข้าม
การเดินทาง เพื่อ ชมพระอาทิตย์ตก ของ ผาหล่มสัก หรือ
ชมทะเลหมอก ของ ภูชี้ฟ้า

หากเราเพียงแต่หวังไปยังให้ถึงจุดหมาย
โดยไม่เหลียวมองความสวยงามของ
หยดน้ำค้างบนยอดหญ้า หรือ
เสียงขับขานของนกน้อย มันคงเป็น โอกาสที่น่าเสียดายมากเลยทีเดียว
โดย: ขอบคุณสำหรับสิ่งดี ดี ที่มีให้กัน และ กัน (เกดจัง ) วันที่: 20 มกราคม 2549 เวลา:12:38:48 น.
  
ชอบท่อนนี้ค่ะ

เพราะความสุขของการเดินทาง ไม่ใช่แค่ "ถึงปลายทาง"
และความสุขของชีวิตก็คือ "ระหว่างทาง" ที่ใช้ชีวิต.../

อ่านแล้วหันไปยิ้มให้คนรอบข้าง เผื่อจะได้ความสุขด้วยการยิ้มตอบกลับมา เพื่อความสุขก่อนกลับบ้านวันนี้
โดย: บุษบามินตรา วันที่: 20 มกราคม 2549 เวลา:16:43:50 น.
  
ในชีวิตที่ผ่านมามีอะไรหลายๆอย่าง
ที่อยากทำ แต่ไม่เคยลงมือทำ
จะด้วยความที่ ไม่กล้า กลัว หรือขี้ขลาด ก็แล้วแต่
มันทำให้รู้สึกว่า ตัวเองใช้ชีวิตไม่คุ้มค่า
บ่อยครั้งเคยเสียดายกับการที่ไม่ได้ทำ แต่ไม่เคยเสียใจ
เพราะรู้ว่าเหตุผลที่เราไม่ทำในสิ่งที่อยากทำ เพราะอะไร

ชอบเหมือนกันกับท่อนนี้
ความสุขของการเดินทาง ไม่ใช่แค่ "ถึงปลายทาง"
และความสุขของชีวิตก็คือ "ระหว่างทาง" ที่ใช้ชีวิต...

'นึกถึงเสมอนะคะ'
โดย: พิม IP: 203.147.25.23 วันที่: 21 มกราคม 2549 เวลา:12:22:36 น.
  
Blog สีสวยจัง
แจ่มากๆ ขอ-บอก
จริงด้วยชีวิตเป็นของเรา
อยู่ในมือเรา
เราเป็นคนเจ้าของชีวิตเรา
นึกถึงเพลง
"นักปั้น"
ปั้นเป็นงัวเป็นควาย
ไสหัวให้มันชนกัน
ปั้นเป็นตัวฉัน
ปั้นเป็นตัวคุณ
เอ๊า..ปั้นกันเถิดเกิดเป็นตัวอะไร
ขอให้สมดั่งใจ
เชื่อมั่นตัวคุณ
โดย: พี่อุ้มจ๊ะ (อุ้มสี ) วันที่: 22 มกราคม 2549 เวลา:0:13:02 น.
  
มาทักทายยามเย็นๆวันอาทิตย์ค่ะ พรุ่งนี้จะไปซื้อหนังสือแล้วค่ะ ที่ซีเอ็ดในโลตัส หวังว่าคงมีเน้อ..(ร้านไม่ใหญ่มากอ่ะค่ะ)
โดย: รักบังใบมิได้ล๊อกอิน IP: 210.4.139.129 วันที่: 22 มกราคม 2549 เวลา:20:52:13 น.
  
ไม่ได้เข้ามาหลายวัน แต่ได้อ่านแล้วคุ้มค่าค่ะ

อยากอ่านผลงานของ บินหลา เหมือนกัน แต่ยังไม่ได้อ่าน

สักวันคงได้อ่าน ให้ผ่านเรื่องวุ่นๆ ไปก่อน ขอบคุณนางฟ้า ที่เข้าไปให้กำลังใจในบล็อกค่ะ

วันหนึ่ง คงจะมีก้าวแรก กับสิ่งที่ไม่แน่ใจอยู่...
โดย: อนงค์นาง วันที่: 23 มกราคม 2549 เวลา:8:28:06 น.
  
http://www.jabchai.com/main/view_joke.php?id=1094
โดย: ดาริกามณี วันที่: 23 มกราคม 2549 เวลา:13:08:59 น.
  
รส ของ ชีวิต คือการเดินทาง มั้งฮะ

จะเดิน จะหยุด จะปั่น จะขับ .. ทุกจังหวะก็คงมีความหมายของมันเอง

ชอบหลายเรื่องที่เขียนนะฮะ (พอดีผ่านไปอ่านบางส่วนของบล็อกเก่าๆมาน่ะฮะ) .. สวัสดีฮะ
โดย: ภูติ วันที่: 23 มกราคม 2549 เวลา:13:24:53 น.
  
ฮืมม์ เป็นความคิดที่ดีค่ะ เราก็พูดคุยผ่านตัวอักษรมานานแล้วเนอะ

ยังไม่เคยเจอกันอย่างเป็นทางการเสียที จากที่ได้พูดคุย ติดตาม นางค์พอจะรู้จักลุงรันบ้างพอสมควร นางค์คิดว่าตัวตนส่วนหนึ่งมันสะท้อนออกมาจากผลงานที่เขียน อาจจะไม่ทั้งหมด แต่พอจับทางได้ว่าคนๆ นั้นพื้นฐานนิสัยเป็นเช่นไร

บก.พี่ตา นี่ได้คุยทางโทรศัพท์กันสองครั้ง เมื่อครั้งตอนประกวดเรื่องสั้น

ส่วนนางฟ้า นางค์รู้จักจากผลงานที่ผ่านมา และรู้จักจากที่เข้ามาอ่านบทความที่เขียนในบล็อก

แต่สำหรับคุณพิม นี่ รู้จักน้อยมาก

นัดเจอกันก้อดีค่ะ ยินดีไปพบกับทุกคน เพียงแต่แจ้งวันเวลาล่วงหน้า เพราะนางค์ต้องเดินทางไกล
โดย: อนงค์นาง วันที่: 24 มกราคม 2549 เวลา:9:07:53 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

ดาริกามณี
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 24 คน [?]



Just Do it :


* มีอีกชื่อว่า หญ้าเจ้าชู้

* เป็นเจ้าของลิขสิทธิ์บทประพันธ์
รักข้ามรั้ว (หญ้าเจ้าชู้)
ลุ้นสุดฤทธิ์ พิชิตรัก (หญ้าเจ้าชู้)
ภารกิจรักพิทักษ์เธอ (หญ้าเจ้าชู้)
ปีกแห่งฝัน (ดาริกามณี)

* เป็นสาวก 'รงค์ วงษ์สวรรค์
* เป็นแฟน คาราบาว
* เป็นกิ๊ก เฉลียง
* ฝืนอะไรที่เป็นอื่น ฝืนอัตตา
สูงเทียมฟ้าก็มิเท่า เป็นเราเอง

* การปรากฎตัวของคนคนหนึ่ง
อาจเปลี่ยนใครอีกคนไปทั้งชีวิต

* หากต้องการอ่านนิยายที่ใส่รหัส,
รบกวน "ฝากข้อความหลังไมค์" จ่ะ