"I hope we're all ready to leave the phenomenal world, and enter into the sublime?" - The Secret History
Group Blog
 
<<
กรกฏาคม 2553
 
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
 
28 กรกฏาคม 2553
 
All Blogs
 

ノスタルジア: Nostalgia โรคระบาดจากความเหงา




ノスタルジア Nostalgia by 埜田杳 Noda Haruka (2006)



ฮิยามะเป็นเด็กหนุ่มนักเรียนมัธยมปลายธรรมดาที่มีปัญหานอนไม่หลับ ทุกๆคืนเขาจะยืนมองออกนอกหน้าต่างห้องนอนที่อยู่ชั้นสองของบ้าน ฮิยามะมองเห็นเมืองในยามค่ำคืนเป็นทะเลลึก สายไฟฟ้าที่สะบัดไหวตามแรงลมคือเกลียวคลื่น ใต้ทะเลสงบเงียบไร้ผู้คน

จนวันหนึ่งมีเสียงเรียกชื่อเขาจากถนนด้านล่างฮิยามะจึงเห็นยานารุ เพื่อนโรงเรียนเดียวกัน ยานารุใส่ชุดวอร์มของโรงเรียนกับรองเท้าแตะในคืนอันหนาวเย็น “นายไม่หนาวเหรอ” ฮิยามะถาม ยานารุส่ายหน้าและถามกลับว่า “แล้วนายล่ะ ไม่นอนเหรอ” กลางคืนที่มืดสนิท คนสองคนที่อยู่โรงเรียนเดียวกันแต่ไม่เคยทักทายกันมาก่อนได้ตะโกนคุยกันฝ่าเสียงลม เมื่อใกล้เช้ายานารุก็ยิ้มให้ โบกมือลาและเดินจากไป

ฮิยามะมองไล่หลังของยานารุที่เดินห่างออกไปเรื่อยๆและรู้สึกเหมือนขาของเขาไม่ติดพื้นดินยามก้าวเดิน ยานารุไม่ได้ดูเหมือนปลาที่แหวกว่ายผ่านแรงดันกระแสน้ำ แต่ดูเหมือนสิ่งมีชีวิตที่อาศัยและหายใจอยู่ใต้ท้องทะเลอย่างกลมกลืนในความมืดก่อนพระอาทิตย์ขึ้นเช้านั้น... ฮิยามะล้มตัวลงบนเตียงและหลับไป








วันต่อมา เด็กหนุ่มทั้งสองคนได้ถูกเลือกให้เล่นบาสเก็ตบอลทีมเดียวกันในวิชาพละ ฮิยามะถามขึ้นว่า “ยานารุ นายก็นอนไม่หลับเหรอถึงได้ออกมาเดินเรื่อยเปื่อยไปมาตอนกลางคืนแบบนั้น”
“ไม่ได้นอนไม่หลับ ก็แค่รู้สึกอยากออกมาเดินเล่นเฉยๆ" ยานารุยิ้ม
เมื่อการแข่งขันบาสเก็ตบอลเริ่มขึ้น ยานารุก็ปลีกตัวออกมาพลางขยี้ตา “เป็นอะไรไม่รู้ คันตาจัง”
“คงไม่ได้เป็น ‘โรค’ นั้นหรอกนะ”
“ไม่หรอก แค่ทรายเข้าตาเฉยๆ” ยานารุเดินไปล้างตาที่ก๊อกน้ำ ฮิยามะมองผมสีดำสนิทของยานารุที่ปลิวตามลมและคิดว่าผมของเขาดูเหมือนคลื่น

ที่โรงเรียน ฮิยามะอยู่ชมรมจัดสวนซึ่งเป็นชมรมเดียวที่ไม่ต้องทำกิจกรรมนอกเวลาเรียนใดๆนอกจากการกวาดใบไม้ปีละครั้ง ฮิยามะไม่ชอบทำกิจกรรม ไม่ชอบเล่นกีฬา ไม่ชอบการแข่งขันกับใคร เขาใช้เวลาส่วนมากกับการอยู่คนเดียว
ยานารุมาโรงเรียนด้วยอาการตาแดงมากขึ้น เพื่อนร่วมชั้นหลายคนถามไถ่อาการอย่างเป็นห่วงแต่เขาก็ปฏิเสธว่าไม่เป็นอะไรและยิ้มอย่างอารมณ์ดี

คืนนั้นขณะที่ฮิยามะยืนเหม่อลอยมองออกนอกหน้าต่าง เสียงยานารุก็ดังขึ้นจากข้างล่าง
“ฮิยามะ ฉันเป็นโรคนั้นจริงๆ” ยานารุมีผ้าพันแผลปิดตาอยู่ข้างหนึ่ง
“หมายความว่า...มีอะไรอยู่ในตานายงั้นเหรอ”
“นายจะเลิกเป็นเพื่อนกับฉันไหม”
“ไม่รู้สิ”
ลมพัดเย็นกว่าทุกคืน ฮิยามะหยิบเสื้อโค้ตส่งให้ยานารุใส่ก่อนปิดหน้าต่าง









จากนั้นยานารุก็ไม่มาโรงเรียนอีกเลย จนกระทั่งวันหนึ่งเขาเรียกฮิยามะให้ออกไปเจอในห้องเก็บของหลังโรงเรียนโดยบอกว่ามีอะไรจะให้ดู
“นายอยู่คนละห้องคงไม่รู้เรื่อง” ยานารุพูด “ฉันลาออกจากโรงเรียนแล้ว” จากนั้นเขาก็เริ่มเล่าเรื่องชีวิตของตัวเองที่อยู่คนเดียวมาตลอดตั้งแต่พ่อแยกทางกับแม่และแม่ก็ไม่เคยดูแลหรือแม้แต่คิดว่าเขาเป็นลูกถึงขนาดที่พูดว่าอยากให้ยานารุตายไปซะกรอกหูอยู่ทุกวัน

“ขอดูตาข้างซ้ายหน่อยสิ ยานารุ” ฮิยามะกล่าวขึ้นในที่สุด
ยานารุแกะผ้าพันแผลออก...

ที่เบ้าตาของเขามีปีกสีขาวงอกออกมา ปีกนั้นเริ่มเคลื่อนไหวดังพึ่บพับ แล้วจู่ๆก็บินหลุดจากตาของยานารุออกนอกหน้าต่างไป

......

ไม่กี่วันหลังจากนั้นยานารุก็โทรศัพท์ขอให้ฮิยามะมาเจอที่บ้าน เมื่อฮิยามะไปถึงก็พบว่ามือของยานารุมีผ้าพันแผลพันหุ้มอยู่ทั้งสองข้าง
ยานารุแกะผ้าพันแผลที่มือออก นิ้วของเขาหายไปสองนิ้ว ส่วนนิ้วมือที่เหลือก็มีปีกสีขาวงอกออกมา... จากนั้นนิ้วมือของยานารุก็บินหายไปต่อหน้าต่อตาฮิยามะ
ยานารุยิ้มและพูดขึ้นว่า “อยากรู้จังว่าจะบินไปไหน”








ตัวหนังสือในเล่มนี้เหมือนเป็นสีซีเปียดูฟุ้งๆเบลอๆแบบSurreal-fantasy ไม่ได้เล่าตอนจบแต่คิดว่าน่าจะเดาได้ จบอย่างเรียบๆ ทิ้งความเหงาและความงงให้ผู้อ่านเล็กน้อย...แถมทำให้เรารู้สึกดีใจที่มีเพื่อนจังค่ะ *group hug everybody*~

แต่ก็อดสงสัยไม่ได้ว่าคนที่อิสระนั้นเป็นปลาหรือนกกันแน่นะ:)


อ้อ เรื่องนี้ผู้เขียนได้รางวัลวรรณกรรมเยาวชน 野性時代青春文学賞 ตอนอายุแค่20ปีด้วยนะคะ (อย่าถามว่ารางวัลอะไร อป.ก็เพิ่งเคยได้ยินนี่แหล่ะ^^)




 

Create Date : 28 กรกฎาคม 2553
18 comments
Last Update : 28 กรกฎาคม 2553 16:54:02 น.
Counter : 952 Pageviews.

 

คงเหงามาก น่าอ่านจังอ่ะ ไม่รู้สิ อยากรู้กว่าสุดท้ายไปไหนเหมือนกันมั๊ง

 

โดย: On the rOck One shOt. 28 กรกฎาคม 2553 17:47:46 น.  

 

โฮ่...อ่านแล้วนึกภาพตาม

ดูเหงาๆ ฟุ้งๆ เซอร์เรียลๆ แต่พี่ว่า..สยองนิดๆ นะ..พอนึกภาพตาม เอิ่ม...



ที่นั่นมีเซ็กเวย์ให้เช่าจ้ะ พี่ก็เพิ่งนึกออกตอนอป.บอกนี่แหละ พอดีไม่ได้ถ่ายรูปมาเลยลืมง่ะ

 

โดย: สาวไกด์ใจซื่อ 28 กรกฎาคม 2553 18:27:07 น.  

 

แง้ว เห็นหน้าปกแล้วเค้านึกว่าจะมี "อะไร" ให้ระทึกกว่านี้ ชิส์ เสียใจ XD

 

โดย: หมีหมี IP: 125.27.54.49 28 กรกฎาคม 2553 18:48:52 น.  

 

@คุณon the rock on shot- สุดท้ายก็ไม่เฉลยค่ะ T^T เหมือนดูหนังอาร์ตแบบจบงงๆเลย

ปล.ชอบชื่อจังค่ะ เราก็ one shot (แล้วโดยมากจะเดี้ยง..) เหมือนกัน

@พี่เต้ย- ไม่สยองก็ไม่ใช่อปอช.นะคร้า บางตอนก็ออกแนวจิตใช้ได้เลยค่ะพี่ หุๆ

เซ็กเวย์ย์ย์~~

@หมีหมีแพนด้ามาจากเมืองจีน- เราว่าแล้วว่าสูเจ้าต้องเจ็บใจ กร๊ากกก ถ่ายปกซูมๆล่อหมีเลยนะเนี่ย

ช่วงนี้ผลไม้จรรโลงจิตใจอ่าน YA.. แต่ถ้าอยากได้แบบตกตัวอักษรหลัง ไปรื้อลังที่เจียงใหม่ได้นะมี้อู โฮะๆๆ ตอนนี้เข้าบล็อกคุณมาม่าไปก่อน~

 

โดย: อป (apple_cinnamon ) 28 กรกฎาคม 2553 19:09:47 น.  

 

เค้าก็ชอบ Eddis ล่ะ ติดอันดับยอดหญิงในดวงใจ เข้มแข็งอ่อนโยน ปลื้มมมม

ส่วนเรื่องอนาคตของเจ็นนั้น...
หึหึหึหึหึหึ ฮะฮะฮะฮะ ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า สปอยล์บ่ได้ สปอยล์บ่ได้ แต่เชื่อเต๊อะว่าอ่านจบแล้วต้องอยากหาคนร่วมกรี๊ดดดดดดด (สมควรเชิญพี่เต้ยกับพี่ติ่มอีกสองคน อิอิ)

ปล. แอบจ้อบท่านป๋าของเจ็นด้วยอะ (โหมดโอจิค่อน) ท่านป๋าช่างเท่

 

โดย: ทินา IP: 61.90.14.132 28 กรกฎาคม 2553 21:37:34 น.  

 

อ่านบล็อกแระ เมื่อกี๊มัวแต่พล่าม

ง่า เรื่องญี่ปุ่นนี่บางทีก็ชวนให้ซึ้งและหลอนไปพร้อมๆ กันแฮะ ช่างประหลาดจริง

 

โดย: ทินา IP: 61.90.14.132 28 กรกฎาคม 2553 21:41:03 น.  

 

เป็นหนังสือที่ฟุ้งที่ทำให้เราต้องจินตนาการ
ตามไปเรื่อยๆ นะค่ะ .. ไม่มีตอนจบบอกเล่าด้วย
แต่ว่าทำให้เราคิดเอาเอง ...


แอบอารมณ์เหมือนคุณสาวไกด์เลยค่ะว่า ..
แอบน่ากลัวเล็กๆ ยามคิดตามตัวหนังสือ

 

โดย: JewNid 28 กรกฎาคม 2553 22:18:04 น.  

 

อะหืออ ช่วงนี้ไฟอัพบล็อคของอป.ร้อนแรงดั่งฝูงหมาป่าแห่งเผ่าควิลยูตเอาซิกแพ็คมาประชันกัน

อ่านช่วงที่ยกมาแล้วอยากรู้จังว่าจะบินไปไหนเหมือนกันแฮ่ะ ดูฟุ้งๆลอยๆเหงาๆ (จะเอาอารมณืไหนกันแน่ -*-) แต่เดาตอนจบไม่ออกอ่ะ มันเป็นประมาณไหนเหรอ คงไม่ใช่มาหักมุมว่าอวัยวะบินไปรวมตัวกันเป็น ยานารุ อีกร่างหนึ่ง เพื่อลงมาเพื่อยึดร่างจริงพร้อมกับการทำในสิ่งที่เขาคิดในใจ (เอ๊ะ นี่มันหนังของ เดวิด ลินซ์ หรือเปล่า )

ปล. คุณหมี ตอนแรกเห็นปกแล้วก็คิดเหมือนกันเลย 55


 

โดย: BloodyMonday 29 กรกฎาคม 2553 1:09:29 น.  

 

*high five* เกือบเป็นคนสุดท้ายของโลกแล้วนะที่ได้ดู Inception

เออแฮ่ะ ซูซี่ ในหนังเหมือนวันวานของอป.เลย (ตอนนี้กลายเป็นทรงเด็กแนวไปแล้ว ;P) เพลงประกอบนางเอกก็เป็นคนร้องนะ เห็นว่าเธอเป็นนักร้อง/นักแสดงที่มีชื่อเหมือนกันในไต้หวัน (ไม่ใช่แฟนซีรี่ย์อ่ะ เลยไม่รู้ ต้องไปถามม๊า)

แหม หนังแบบนี้ถ้าไม่ให้พระเอกลงเอยกับนางเอก ก็ดูทำร้ายจิตใจกันเกินไป แต่เราก็อยากให้มันจบแนว Chungking นะ (อป.ยังไม่ได้ดูนี่หน่า ไม่สปอยล์ๆ) คือจบแบบตัดจบด้วยคำพูดโดนๆ แบบที่ไม่ต้องให้พระเอก-นางเอกมากอดกันกลางไทม์สแควร์ จูงมือเดินเข้าหาดวงอาทิตย์ หรือจูบกลางสายฝนอะไรกันประมาณนั้น

ตอนจบ Nostagia หลอนได้อีก แต่ก็ชอบนะ แต่ก็นึกอยู่ว่าถ้าเกิดอาการนี้มันกลายเป็น epidemic เกิดขึ้นทั้งโลก หนังสือเล่มนี้คงตื่นเต้นสนุกน่าดู (สมองมันลากเข้าทางนี้หมด 55)

ว่าแต่ถ้าได้ Sophia Coppola มากำกับเรื่องนี้คงเหงาน่าดู

ปล. Conception ภาคต่อของ Inception คำโปรย Your womb is the scene of the crime.


 

โดย: BloodyMonday 30 กรกฎาคม 2553 17:42:20 น.  

 

อืมมมม รางวัลวรรณกรรมเยาวชน มิน่าล่ะ...


อปอช. ไม่รู้จัก ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

 

โดย: LMJ IP: 58.9.14.153 30 กรกฎาคม 2553 21:38:44 น.  

 

นิยาย surreal? กรี๊ดๆๆๆน่าอ่านจังค่ะ อีกประเด็นที่ทำให้น่าอ่านเพราะเรารู้สึกว่ามัน 'วาย' 555+ (คุณอป.กระโดดถีบ)

ตอบคำถามคุณอป. หนุ่มหล่อผมทองหัวบล็อกเราคนนั้น Fernando Torres ทีมชาติสเปน สโมสร Liverpool ค่ะ หล่อการันตีสุดใจเลยค่ะคนนี้ เหมือนเจ้าชาย มากกว่านักบอล -*-

 

โดย: @Dakki_Chan@ 31 กรกฎาคม 2553 0:41:22 น.  

 

ต๊ายยยย อปอ่านแต่ City Watch งั้นรึ ต้องรีบแก้ไขโดยด่วน (ว่าแต่อ่านถึง Thud แล้วชิมิ?)

คราวหน้าเจอกันเอา DEATH ไปฝากดีก่า อิอิ ท่าน DEATH น่ารักมากนะ ชอบกินแกงกะหรี่และรักลูกแมวเป็นชีวิตจิตใจ ^O^

 

โดย: ทินา IP: 58.11.73.169 31 กรกฎาคม 2553 9:04:18 น.  

 

โชว์ที่นี่เค้าทำค่อนข้างดีจ้ะ ก็เป็นจุดขายเค้าแหละ อีกอันคือโชว์ตอนกลางคืน น่าจะได้อัพวันพุธอะนะ

คนข้างตัว ไม่กล้าหยิกจ้ะ ได้แต่ค้อนเอา 555+

 

โดย: สาวไกด์ใจซื่อ 2 สิงหาคม 2553 12:14:43 น.  

 

รูปชูสองนิ้วลิโพมีเหมือนกันจ้า แต่ไม่ได้เอาลง ... เหนียมๆๆ 55

 

โดย: Hunneken =) IP: 58.8.206.178 3 สิงหาคม 2553 12:58:28 น.  

 

สวัสดีอีกรอบ

เลย์รสทุเรียนและไส้อั่ว -*- ช่างคิดจริงๆ น้องตรู จะมีใครกล้าซื้อกินม้ายยยยย


เท่าที่รู้ ในไทยยังไม่เห็นรสกีวี่นา ไม่รู้ว่ามีขายแล้วหรือยังจ้า

 

โดย: สาวไกด์ฯ IP: 202.28.9.88 4 สิงหาคม 2553 12:24:28 น.  

 

เหอ... พล็อตโคตรเหวอเลยอ้ะ (แต่ก็น่าอ่าน) อยากให้มีคนเอาไปเขียนเป็นการ์ตูน

คุณอป.ขยันอัพบล็อคจนผมรู้สึกอับอายเลยครับ จะอัพบ้างภายในสามวันเจ็ดวันนี้แหละ

 

โดย: แฟนผมตัวดำ 7 สิงหาคม 2553 21:56:50 น.  

 

It has been 3 weeks since ur last entry... that's more like อป.

 

โดย: BloodyMonday 18 สิงหาคม 2553 23:55:45 น.  

 

หายไปหนายยยยยยยยยยยยยยย

 

โดย: สาวไกด์ใจซื่อ 12 พฤศจิกายน 2553 18:27:13 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


apple_cinnamon
Location :
เชียงใหม่ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




forbidden fruit...




สงวนลิขสิทธิ์ ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์
พ.ศ. 2539
ห้ามผู้ใดละเมิด ไม่ว่าการลอกเลียน หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดของข้อความใน blog แห่งนี้ไปใช้ ทั้งโดยเผยแพร่และเพื่อการอ้างอิง โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษร จะถูกดำเนินคดี ตามที่กฏหมายบัญญัติไว้สูงสุด


my love...
PhotobucketPhotobucketPhotobucketPhotobucketPhotobucket


LATEST BLOG
Quarter Share: กะลาสีอวกาศ






is reading:
Photobucket
Friends' blogs
[Add apple_cinnamon's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.