ap186
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




ฉันไม่ได้คาดหวังอะไร
กับความสัมพันธ์ระหว่างเรา
ฉันรู้ว่าคุณอยู่ในนี้ ตรงไหนสักแห่ง
แค่คุณเปิดมาเจอฉัน..ก็ดีเท่าไหร่แล้ว
Group Blog
 
 
มกราคม 2551
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031 
 
2 มกราคม 2551
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add ap186's blog to your web]
Links
 

 
เรื่องโปรดของบางคน

                                                                                                                                       ภาพโดย พี่เปิ้ล

เธอไม่ชอบฉัน แต่จะแปลกอะไรเล่า ?
เธอจะต้องเป็นนักโทษของฉันอยู่ตราบชั่วกาลนาน
รอบ ๆ ข้อมืออันว่างเปล่าของเธอนั้นเล่า
สายโซ่แห่งความปรารถนาของฉันจะส่งเสียงดังกรุ๋งกริ๋งอยู่ตลอดไป
ไม่ว่าเธอจะย่างก้าวไปสู่ ณ ที่ใด จะเป็นกลางวันหรือกลางคืนก็ตาม
ฉันจะติดสอยห้อยตามเธอไปด้วยประหนึ่งเงาประจำตัว
เธอจะหลีกลี้หนีหน้าฉันไปไหนไม่ได้ดอก
เธอจะไม่มีวันหลบพ้นจากใบหน้าอันดำมืดของฉันไปได้
ใบหน้าที่มีแต่จะทวีความดำทะมึนยิ่งขึ้นด้วยความมืดมนภายใน
ลมหายใจของฉันจะออกมาแผดเผาแขนขาของเธอ
ให้กร้านกรำไปด้วยการเต้นระทึกประดุจกลองบ้าของหัวใจดวงนี้
แล้วทรวงอกอันไหวหวั่นของเธอ
ก็จะต้องหดหู่ไปด้วยความทุกข์ทรมานและหวาดกลัว
ในท่ามกลางรัตติกาลอันดึกดื่น
เมื่อเธอไม่อาจจะหลับลงได้เพราะภาระอันหนักอก
เธอจะลุกขึ้นนั่งด้วยความงงงวยและสั่นระริก
แล้วเธอก็จะได้เห็นนัยน์ตาของฉัน
ดูดดื่มเอาความน่ารักแห่งใบหน้าของเธอไว้ด้วยความกระหาย
ที่ไม่มีวันจะบรรเทาเบาบางลงได้ เมื่อใดที่เธอหันไปมองบนฟากฟ้า
เธอก็จะเห็นใบหน้าอันซีดเซียวของฉันสลัว ๆ อยู่บนก้อนเมฆ
ฉันจะสิงสู่อยู่กับเธอ ดังเช่นการละเมอเพ้อฝันที่น่าเกลียดกลัว
เหมือนยาจกผอมโซเหลือแต่โครงกระดูก ฉันจะยืนอยู่ต่อหน้าเธอ
แล้วก็ขอทานจากเธอด้วยน้ำตาที่ไหลรินตลอดรัตติกาลอันยาวนาน
เราจะอยู่ด้วยกันเหมือนกับปิศาจอยู่คู่กับฝี
เปรียบประหนึ่งว่าโลกทั้งผองได้อันตรธานไป
ในท่ามกลางอุทกภัยในท้องมหาสมุทรอันปั่นป่วนด้วยมรสุมร้าย
มีแต่เธอกับฉันเท่านั้นที่เป็นเพื่อนร่วมชะตากรรมอันเดียวกัน
เธอยิ่งดิ้นรนที่จะผละจากอ้อมแขนของฉันมากเพียงใด
วงแขนของฉันก็ยิ่งกระชับรัดเธอไว้แน่นมากขึ้นเพียงนั้น
ความหิวโหยของฉันมีครุวนาเหมือนหนึ่งท้องฟ้า
มันจะไม่มีวันลดน้อยถอยลงได้ อุปมาดั่งยุคติดตามด้วยยุค
และศตวรรษติดตามด้วยศตวรรษ ความตายยืนอยู่เบื้องหลังชีวิต
ความกลัวอยู่เบื้องหลังความหวัง กลางคืนติดตามกลางวัน
เหมือนกับคนรักต้อยตามกันไป ไม่มีแสงสว่างที่ปราศจากเงามืด
นี่คือกฎของธรรมชาติ..เบื้องหลังความงาม
มีเงาของราหูติดตามอยู่ชั่วนิจนิรันดร.

“ความรักของราหู”



เป็นเรื่องโปรดค่ะ ปกติเป็นคนที่ไม่ชอบอ่านอะไรซ้ำๆ เนื่องจากเป็นคนที่ชอบเก็บความรู้สึกแรก อะไรที่เป็นครั้งแรกมักให้ความรู้สึกตื่นเต้น และเปี่ยมล้นไปด้วยความสงสัย มันทำให้เราจดจ่ออยู่กับสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นข้างหน้า นี่แหละค่ะเหตุที่ฉันหลงใหลในความรู้สึกแรกของตัวเอง แต่มันก็มีข้อยกเว้นเสมอค่ะ
เช่นเรื่องนี้ "ความรักของราหู" ฉันอ่านเรื่องนี้เหมือนเป็นเพื่อนสนิท ให้ทุกประโยคแทรกซึมลึกลงไป ไม่แปลกที่ฉันแทบจะรู้สึกว่าได้กลายเป็นหนึ่งในเรื่องนั้น นี่เป็นวิธีอ่านหนังสืออีกแบบหนึ่งของฉันค่ะ ทำไมเรื่องนี้ถึงเป็นเรื่องโปรดน่ะหรือ ลองอ่านดูสิคะฉันว่าคุณหาเจอว่าทำไม



Only Time - Enya
Enya - Only time

Who can say
Where the road goes,
Where the day flows?
Only time
And who can say if your love grows
As your heart chose?
Only time
Who can say why your heart sighs
As your love flies?
Only time
And who can say
Why your heart cries when your love lies?
Only time
Who can say
When the roads meet
That love might be
In your heart?
And who can say
When the day sleeps
If the night keeps
All your heart?

Night keeps all your heart

Who can say if your love grows
As your heart chose?
Only time
And who can say where the road goes,
Where the day flows?
Only time

Who knows? Only time
Who knows? Only time







Create Date : 02 มกราคม 2551
Last Update : 2 มีนาคม 2552 11:54:13 น. 7 comments
Counter : 137 Pageviews.

 
สวัสดีครับ


โดย: กายแก้ว วันที่: 2 มกราคม 2551 เวลา:17:39:09 น.  

 
สวัสดีครับ อ่านบทความแล้วแต่ไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่ หากเป็นการไม่รบกวนจนเกินไปพอจะอธิบายได้ไหมครับ


โดย: รพินทร์ IP: 117.47.67.198 วันที่: 4 มกราคม 2551 เวลา:12:00:36 น.  

 
ซึ้งจัง


โดย: กานต์ชนก IP: 222.123.137.139 วันที่: 4 มกราคม 2551 เวลา:18:55:33 น.  

 

สวัสดีปีใหม่นะ..อิอิ

..........เพลงเพราะ ชอบๆๆๆ




โดย: .ใบไม้ดนตรี (benjarong9 ) วันที่: 7 มกราคม 2551 เวลา:9:33:12 น.  

 
ขอบคุณกายแก้วเพื่อนที่แสนใจดีช่วยเราทำบล็อก สำหรับคุณระพิรทร์ อยากให้อ่านอีกซักรอบ เราเองก็อธิบายไม่ค่อยเก่งด้วยสิ เรื่องนี้เป็นการนำเสนอที่ใช้สัญลักษณ์ค่ะ
ดีใจที่ใบไม้ดนตรีชอบนึกแล้วว่าหลายๆคนจะชอบ ก็พวกเราแนวเดียวกันนี่นา


โดย: พิกิ (ap186 ) วันที่: 7 มกราคม 2551 เวลา:13:22:45 น.  

 
เหมือนล่องลอยอยู่ในสายลม ใบหญ้าพริ้วไหว แต่อ้างว้างเงียบเหงาเหมือนวันที่ดวงอาทิตย์กับลับขอบฟ้า เหมือนอยู่คนเดียวกลางทะเลกว้างอย่างไม่รู้


โดย: rainman IP: 125.25.103.62 วันที่: 7 มกราคม 2551 เวลา:14:39:35 น.  

 
อ่านแล้วซาบซึ้งดีจังค่ะ
ขนลุกเลย


โดย: The bitter sweet person วันที่: 19 พฤศจิกายน 2551 เวลา:15:24:21 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ
 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.