Mr.Death
Group Blog
 
 
กุมภาพันธ์ 2550
 
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728 
 
13 กุมภาพันธ์ 2550
 
All Blogs
 
เดินทางอีกแล้ว...ภาค พนง.งานงี่เง่าของการบินไทย








ทุกคนพร้อมกันที่สุวรรณภูมิด้วยอาการงัวเงีย เดินมั่วๆ เขาไปหาคณะที่จะเดินทางไปด้วย ซึ่งท่านเหล่านั้น นั่งที่นั่งบิสิเนสคลาส

เชื่อมั๊ย พนักงานการบินไทยนี่ทุเรศมาก จริงๆ ไม่อยากว่ารวมหรอกนะ แต่ขอโทษที ไม่ทันได้ดูชื่อ เอาเป็นว่าเป็นผู้ชายตัวสูงๆ หน้าตาพอใช้ได้ ยืนอยู่ทางเข้าเช็คอินบิสสิเนสคลาสเมื่อเช้าวันที่ 9 กุมภาพันธ์แล้วกัน

เขาทำไงรู้มั๊ย พอเห็นพวกเราเดินเซ่อๆ ซ่าๆ เข้าไป เพราะกำลังมองหาคน เจ้าหน้าที่คนนั้นเขาเดินมาบอกเลยว่า อันนี้ไฟล์บินต่างประเทศนะครัย โอ้โห...!! สุดยอดมั๊ยขอรับ

ท่านผู้บริหารการบินไทยจ๊ะ รบกวนสอนมารยาทและการบริการลูกค้าซะใหม่นะ ใช้ไม่ได้มากๆ เสียแรงนะที่การบินไทยเป็นสายการบินแห่งชาติ แล้วก็ทำหน้าที่ให้บริการผู้โดยสาร พนักงานปากและสมอง ไร้การศึกษาแบบนี้ ไม่น่ารับเข้ามาทำงานนะ...รับไม่ได้จริงๆ เลย นี่ขนาดเขาพูดกับเพื่อนเรา ไม่ได้มาพูดกับเรานะ แต่มันเสียรมณ์อ่ะ เสียรมณ์



หลังจากเสียรมณ์อยู่แว่บหนึ่ง พวกเราก็เห็นเป้าหมายที่รอคอย เพราะท่านเดินเข้ามาในช่องเช็คอินท์นั้นพอดี หลังจากคุยกันเสร็จสรรพ พวกเราก็เดินต่อไปยังช่องเช็คอินชั้น Economy ของเรา

โอ้โห...บัดซบอีกแล้ว แถวยาวมาก ยาวโครตๆ น่ะ

แต่น้องที่พาพวกเราไป เขาก็ช่างใจดี บอกให้พวกเราไปนั่งรอ เพราะเขาจะทำหน้าที่เช็คอินท์ให้เอง แต่พวกเราก็ต้องรอกันพักใหญ่ ใหญ่มากๆ นานจนเกือบลืม ว่าเรามานั่งเม้าท์อะไรกันตรงนี้ ในเวลาที่เช้าแบบนี้ อิอิ

ในที่สุด...ทุกอย่างก็เสร็จสรรพ แล้วเราก็ต้องเดินกันอย่างรวดเร็วไปที่เกททางออก หลังจากนั้น ก็ขึ้นเครื่อง เหินฟ้าไปประเทศบ้านพี่เมืองน้องของหมู่เฮา สปป.ลาวนั่นเอง

พวกเราเดินทางจากสุวรรณภูมิ ถึงสนามบิน สปป.ลาวประมาณ 1 ชม. แบบว่า ทานอาหารกันเสร็จ ก็ทิ่มหัวลง เรียบร้อย เป็นอันว่าถึงลาวแล้วจ้า....

แบบว่าระหว่างเดืนทางน่ะ ง่วงมากๆ เพราะตื่นแต่เช้า แม่สามารถหลับได้เป็นเรื่องเป็นราว เพราะเรานั่งอยู่หลังสุด ติดห้องน้ำเลย ว่างั้น บรรดาแอร์โฮสเตท ก็เดินกันเพ่นพ่าน เพื่อให้บริการ สรุปว่า เลยไม่ได้หลับ

พอถึงลาว ก็เลยสะโหลสะเหล่เต็มที่ และที่สำคัญคือ ปวดทั้งหนัก ทั้งเบาให้วุ่นไปหมด ซึ่งก็ไม่ใช่เราคนเดียวที่เป้นแบบนั้น เพราะเพื่อนๆ ที่ไปด้วยกันก็มีอาการไม่ต่าง โห...พอลงจากเครื่องได้ ก็เล็งกันเลยล่ะ ว่าห้องน้ำอยู่ไหน แต่ก็ยังหาไม่เจอ เพราะสนามบินเขาไม่ใหญ่โต เหมือนสนามบินสุวรรณภูมิ ความภาคภูมิใจของคนไทย ฮ่า ฮ่า ฮ่า

พวกเราเลยต้องไปที่ตอมอตวจคนเข้าเมืองก่อน อิอิ ปรากฎว่า เจอเรื่องขำกลิ้งอีก เนื่องจากความตัวเตี้ยของเรา ที่ไม่พอดี เอ๊ะ!! หรือพอดีก็ไม่รู้ เพราะตัวเราพอดีกับเคาน์เตอร์ของตอมอมาก คือ ถ้าโหลดเตี้ยกว่านี้อีกนิด หัวไม้พ้นเคาน์เตอร์เขาแน่ๆ ฮ่า ฮ่า ฮ่า

แถมระหว่างยืนรอให้เจ้าหน้าที่ตรวจเอกสารอยู่ ในสนามบินเขาก็มีเสียงประกาศ อะไรก็ไม่รู้ล่ะ ยาวเชียว แต่ที่สะดุดหูก็คือ... ให้เสนอตั๋ววว....กับตำรวจ....เว้นไปหนึ่งใจ ก่อนจะต่อว่า...ตรวจคนเข้าเมื๋อง

ฮ่า ฮ่า ฮ่า

และตบท้ายว่า...ขอขอบใจ๋

คำพูดเขาน่ารักดี แล้วก็ฟังติดหูมาก ปรากฎว่าตลอดทริปนี้ เราเลย "ขอขอบใจ๋" กันทั้งทริป








Create Date : 13 กุมภาพันธ์ 2550
Last Update : 29 พฤษภาคม 2559 23:19:10 น. 1 comments
Counter : 30 Pageviews.

 
เห็นด้วยว่าพนักงานท่านนั้นใช้คำพูดได้ โลว์มาก


โดย: นกฮูก (iawia ) วันที่: 13 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:16:38:26 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

เสี่ยวเจิ้น
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]




Friends' blogs
[Add เสี่ยวเจิ้น's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.