น้ำร้อนปลาเป็น.......น้ำเย็น ปลาร้า.........
Group Blog
 
<<
กันยายน 2551
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
282930 
 
17 กันยายน 2551
 
All Blogs
 
นมนี้ผ่านมือหญิง-ชายมาหลายมือ...จริงๆ

เหตุที่มาของการที่ต้องไปหนีบนมทุกปี

เมื่อายุ 21 ปี เรียนจบมาทำงานใหม่ๆ

มีอาการผิดปกตินมคัดแล้วก็มีน้ำนมไหล บีบเหอะพุ่งปรี๊ดพุ่งปรี๊ด

ก็ไปตรวจด้วยความที่เป็นสาวโสดสนิท อายนะ

เวลาไปหาหมอจะกระมิดกระเมี้ยน เขาเปิดเราก็ปิด อายโนะ

เกิดมาไม่เคยให้ใครเห็นนมมาก่อน บางทีเจ้าหน้าที่เขาก็รำคาญ

เขาก็ดุเอาบ่อยๆ แล้วเวลาหมอตรวจจะเป็นอะไรที่ตื่นเต้น

ที่ตื่นเต้นหนะหมอนะไม่ใช่คนไข้ เพราะนานๆจะเจอเคสแบบนี้ซักคน

จำได้เลยหมอคนแรกเป็นอาจารย์ผู้ชายมาตรวจก่อน

ถามเราว่าน้ำนมไหลเหรอ ก็ค่ะ

เขาก็ทำหน้าไม่เชื่อ ก็ซักต่อไม่มีลูกนะ ไม่ท้องนะ

ไม่มีเพศสัมพันธุ์ระยะนี้นะ ไม่ได้กินยาคุมกำเนิดนะ

เกิดเป็นหมอนี่เชื่อยากเนอะ

ก็ค่ะ ไม่ใช่ปลาทองนะคะ ที่จ้องตาแล้วจะท้องได้ หึ หึ อันนี้คิดในใจ

พอหมอซักเสร็จก็คลำๆแล้วก็บีบ ปรี๊ดพุ่งใส่เลย สม อยากไม่เชื่อดีนัก

หมองึมงำ อื้อ น้ำนมจริงๆ ว่าแล้วก็เรียกหมออื่นรวมทั้งนักศึกษาแพทย์มาดู

เอาหละทีนี้ บีบกันคนละปรี๊ดสองปรี๊ด บีบเสร็จก็งึมงำ น้ำนมจริงๆ

หมอหนุ่มๆทั้งนั้นแหละ โอ้โหกว่าจะครบคน วันนี้ผ่านมือผู้ชายนับไม่ถ้วน

ฮ่าๆๆๆๆทำเป็นขำที่จริงแล้วนั่งตัวเกร็งหน้าซีด

ลุ้นว่าเมื่อไหร่หมอจะเชื่อสายตา

แล้วก็ไม่ต้องบีบ นมคนนะไม่ใช่นมวัว

หลังจากนั้นก็ต้องผ่านการตรวจอีกหลายระลอก

เริ่มชินแล้ว ทีนี้ไม่มีอายหรอกผ่านมือชายมาเยอะแล้ว

ถึงเวลาตรวจเปิดเสื้อพรึ่บ นั่งห้อยขา

ทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้ ในใจคิด มา มาตรวจกันให้พอ

ไม่องไม่อายมันแล้ว จะว่าไปไม่รู้จะอายทำไม

หมอยังไม่เห็นอายเราเลย

นมเรารึก็สวยดีนี่ ถึงจะมีน้อยแต่ก็น่ารักดี

เขาว่าอยากรู้ขนาดของหัวใจให้ดูกำปั้นตัวเอง

แต่สำหรับเราถ้าอยากรู้ขนาดนมก็ดูกำปั้นตัวเอง นั่นแหละเท่ากันเป๊ะ

และแล้วก็ต้องผ่าตัด เข้าห้องผ่าตัดนอนเปิดนมตากแอร์โคตรหนาวเลย

มีคนมารุมล้อม เหมือนบุคคลสำคัญเลย อาจารย์คนผ่าเป็นผู้หญิง

ดุสุดๆ สอนนักศึกษาแพทย์ไปด้วยทำไปด้วย อาจารย์ไม่ดมยานะ

ใช้ฉีดยาชาเข้านมเพรียวๆ เข็มยาวและใหญ่ จิ้มเข้าไปที่นม

จิ้มๆถอยๆจนเป็นที่พอใจ

ก็เอาปลายเข็มมาเขี่ยๆ เจ็บมั๊ย เจ็บมั๊ย ถามอยู่นั่น

ใจจริงอยากบอกเจ็บโว๊ย แต่ทำไม่ได้ กลัว ได้แต่พยักหน้าหงึกๆ

ตัวเริ่มสั่นแล้วทั้งเจ็บทั้งกลัวทั้งหนาว ซีดแล้วซีดอีก

นึกดูนะนมนุ่มๆของเราต้องโดนเข็มทิ่มนับครั้งไม่ถ้วน

เจ็บโพดๆเลย ต้องบอกว่าเจ็บชิบหายถึงจะถูก

พอยาชาออกฤทธิ ก็กรีดดังแช๊บๆๆๆๆๆ

แล้วก็รู้สึกถึงแรงมีดที่กรีดรอบๆหัวนม เปิดแล้วก็เซาะเข้าไป

ไม่ได้กรีดตรงที่มีก้อนโดยตรงเป็นการเลี่ยงแผลเป็นที่น่าเกลียด

แต่ทีนี้ก้อนมันอยู่ลึกลงไปต้องเซาะนาน เสียงดังแช๊บๆๆๆๆๆๆ

ดังอยู่ตลอด โคตรเสียวเลย แล้วพอมีดกรีดโดนเนื้อส่วนที่ไม่โดนยาชานะ

นั่นแหละเพรียวๆมีดกรีดเนื้อสดๆ สะดุ้งตัวลอยจากเตียงเลย

เล็บนี่จิกมือจนเป็นแผลทะลุ

ผ่าข้างนึงเสร็จก็ผ่าอีกข้างแบบเดิม เจ็บจนบอกความรู้สึกไม่ถูก

พูดได้คำเดียวเจ็บชิบหาย ฮ่าๆๆๆๆ

ผ่าเสร็จหมอก็แพ็คนมไว้ให้แน่นที่สุด เพราะถ้าไม่แน่น

เลือดและน้ำเหลืองจะตกค้าง

แล้วก็เกิดอาการนมเน่า รักษากันอีกนานเลย

ห้ามอาบน้ำ 7 วันเจ็ดคืน เสร็จก็ให้เดินถือถุงชิ้นเนื้อไปส่งตรวจเอง เก่งนะนี่

แล้วก็ให้กลับบ้าน อีกเจ็ดวันเจอกัน หมอไม่รู้เล้ยว่าหลังการผ่ามันระบม

นั่งประคองนมกลับบ้าน 60 กิโล รถตกหลุมที น้ำตาเล็ด

แถมแพ้พลาสเตอร์ที่หมอแพ็คมาอีก ตัวพองเป็นถุงน้ำหมดเลย

ปวดก็ปวด แสบร้อนก็แสบ นึกถึงหน้าหมอ ดุชิหาย

7 วันอันตรายจริงๆนอนไม่ได้หรอกกลางคืนต้องนั่งประคองนม

ปวดมากๆก็โทรบอกหัวหน้าเอายาแก้ปวดมาฉีดให้ ไปไหนไม่รอด

ทุกวันนี้มีรอยแผลเป็นเล็กๆเป็นที่ระลึกแต่จางลงจนมองแทบไม่เห็น

แต่แผลในใจใหญ่เบิ้มเลย เป็นครั้งแรกที่เจ็บแล้วรู้จักจำ

เห็นปะนมนี้ผ่านมือชายมาหลายมือจริงๆ

.................................................................................................



Create Date : 17 กันยายน 2551
Last Update : 17 กันยายน 2551 9:43:41 น. 17 comments
Counter : 255 Pageviews.

 
เป็นกำลังใจให้คับแล้วก็
เอารอยยิ้มมาฝาก
ผ่านบทเพลง สู้ๆ
ขอให้จำเริญๆ

อย่ายอมแพ้ - อ้อม สุนิสา


โดย: พลังชีวิต วันที่: 17 กันยายน 2551 เวลา:9:55:54 น.  

 
ไม่มีภาพประกอบเหรอครับ


โดย: 9A วันที่: 17 กันยายน 2551 เวลา:10:16:55 น.  

 
อ่านแล้วต้องคลำโนมตัวเอง

ดีนะไม่มีอาการอื่น ๆ

รักษาสุขภาพ (นม) นะค๊า....


โดย: fulgurant วันที่: 17 กันยายน 2551 เวลา:11:36:42 น.  

 
อยากมีภาพประกอบเหมือนกันนะคะ

แต่กลัวจะมองไม่เห็น ฮ่าๆๆๆๆ


โดย: อ้อมน้อย (น้ำร้อนปลาเป็น ) วันที่: 17 กันยายน 2551 เวลา:12:05:59 น.  

 
ถูกต้อง

นมคู่นี้ สอนคนให้เป็นหมอมาแล้วหลายคน

นมคู่นี้มีบุญคุณอันใหญ่หลวง

เสียง จขบ.เค้าว่ากันพรรณนั้น จ๊ะ


โดย: บ้าได้ถ้วย วันที่: 17 กันยายน 2551 เวลา:12:33:03 น.  

 
ใช่ ใช่ รู้งี้เก็บค่าลิขสิทธิแล้ว จับฟรีกันเฉยเลย


โดย: อ้อมน้อย (น้ำร้อนปลาเป็น ) วันที่: 17 กันยายน 2551 เวลา:15:52:33 น.  

 
อ้อมบร้า....เค้าอ่านแล้วหวาดเสียวว๊อยยย

------------------

นมเค้าก้อเท่ากำปั้นนะ
กำปั้น ไมค์ ไทสันอ่ะ 555555++

------------------

ปล...เป็นเนื้องอกนี่ น้ำนมต้องไหลทุกคนป่ะ ?


โดย: unsa วันที่: 17 กันยายน 2551 เวลา:15:54:42 น.  

 
เปลี่ยนสีและแบบ Font

<style>body, ul, li, p{font:bold MS Sans Serif;font-size:10pt;color:โค้ดสี;}</style>



เปลี่ยนสี Link


<style>A:link{color:โค้ดสี Link;text-decoration:none;}
A:visited{color:โค้ดสีที่คลิกแล้ว;text-decoration:none}
A:hover{color:โค้ดสีที่ลากผ่าน;text-decoration: none;}</style>


ใส่โค๊ดสีที่ต้องการแล้วก็นำไปใส่ที่ script area ค่ะ



โดย: thattron วันที่: 17 กันยายน 2551 เวลา:18:10:51 น.  

 


แวะมาทักทายค่ะ
มีความสุขมากๆนะค่ะ


โดย: whitelady วันที่: 17 กันยายน 2551 เวลา:19:40:06 น.  

 
นมนั้นสำคัญนัก สร้างวีรบุรุษ สร้างวีรสตรี สร้างคนดี สร้างคนสำคัญของโลก ฯลฯ

ดูแลดี ๆ นะจ๊า


โดย: fulgurant วันที่: 17 กันยายน 2551 เวลา:22:52:47 น.  

 
คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...


โดย: sysee วันที่: 19 กันยายน 2551 เวลา:0:12:14 น.  

 
เอ่อ....คือ เราอ่านบล็อกหน้านี้ของคุณไม่จบเลย...

เสียวอ่ะค่ะ บรรยายจนสามารถนึกภาพออก เลยต้องขอหยุดตั้งแต่ตอนฉีดยาชา

ขอบคุณที่เข้าไปเยี่ยมที่บล็อกนะคะ





โดย: mirbig วันที่: 19 กันยายน 2551 เวลา:9:45:01 น.  

 
แวะมาเยี่ยมค่ะ

มีความสุขและรักษาสุขภาพน่ะค่ะ


โดย: หมวย (เจ้านายหัวใจ ) วันที่: 19 กันยายน 2551 เวลา:10:08:08 น.  

 
อ่านแล้วเสียวหง่ะพี่อ้อม


โดย: แก้มยุ้ย IP: 203.158.226.253 วันที่: 20 กันยายน 2551 เวลา:10:33:39 น.  

 
ป่านนี้...นั่งให้ฮอพบีบนมเล่นอยู่บ้านล่ะมั๊งนี่ อิอิอิ


โดย: unsa วันที่: 20 กันยายน 2551 เวลา:13:41:16 น.  

 



ธ ร ร ม ะ ส วั ส ดี จ๊ ะ
หายไปหลายวัน กลับมาพร้อมเอาบุญมาฝากมากมายจ๊ะ
และขอบคุณหลายๆที่แวะเวียนไปเฝ้าบ้านให้ช่วงที่ป้าไม่อยู่

อ่านบล็อกหนูด้วยความยากลำบากอย่างยิ่ง
เพราะอยากจะขำกลิ้งแต่ต้องพยายามกลั้นเนื่องจากคุณแม่นอนหลับอยู่ใกล้ๆเกรงจะตกใจ
หนูเขียนเรื่องหน้าสิ่วหน้าขวานให้เป็นเรื่องขำได้ ถือเป็นความสามารถพิเศษโดยแท้

ป้าเลยต้องย้อนไปอ่านเรื่อง….ชวนไปหนีบนม ด้วย
อ่านไปก็ขำแบบไม่มีเสียงไป กลั้นซะน้ำหูน้ำตาไหล
หนูช่างมีอารมณ์ดีได้ แม้ในนาทีวิกฤตจริงๆ

ป้าอยากแจ้งด้วยว่า ….ถัดจากวันนี้ป้าคงไม่ได้เข้าบล็อกบ่อยเหมือนก่อน
เหตุเพราะต้องการแบ่งเวลาให้กับวันเวลาที่เหลืออยู่น้อยของตัวเองบ้างจ๊ะ
แจ้งกันล่วงหน้าแบบนี้จะได้ไม่งงว่าป้าหายไปไหน
และเป็นไปได้ว่าป้าได้แวะมาเยี่ยมแต่ไม่ได้ฝากคอมเม้นต์ไว้ ….อะไรประมาณนั้น
หากความระลึกถึงผูกพันยังคงอยู่จ๊ะ

รักษาสุขภาพ และมีความสุขกับวันดีๆทุกทุกวันนะจ๊ะ




โดย: ร่มไม้เย็น วันที่: 21 กันยายน 2551 เวลา:23:16:43 น.  

 
ถ้าใครผ่านมา ต้องขอโทษนะคะถ้ายังไม่ได้ไปเยี่ยมใคร

เพราะต้องดูแลพี่สาวที่ป่วยเป็นมะเร็งระยะสุดท้าย ตอนนี้

เลยจะห่างหายไปบ้าง ไม่นานหรอกเดี๋ยวก็มาค่ะ

ขอบคุณทุกคนที่มาเยี่ยมเยียนกันนะคร๊า

สองวันนี้น้องชายเฝ้าแทนเพราะต้องมาเคลียร์งาน

ถ้าไม่มีอะไรพรุ่งนี้จะได้อยู่หน้าคอมอีกวันแล้วจะเอา

บรรยากาศเฝ้าไข้มารธอน 10 วันสามโรงบาลมาเล่าสู่กันฟัง

นะคะ


โดย: อ้อมน้อย (น้ำร้อนปลาเป็น ) วันที่: 22 กันยายน 2551 เวลา:14:22:12 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

น้ำร้อนปลาเป็น
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add น้ำร้อนปลาเป็น's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.