กันยายน 2551

 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
11
12
15
16
17
18
19
21
22
23
24
25
26
27
28
30
 
 
All Blog
ทำไมคุณเป็นแบบนี้ไปได้ล่ะ...อยากรู้
แวะมาบ่นเรื่องว่าที่สามีซะหน่อยค่ะ

วันนี้แกเป็นบ้าอะไรก็ไม่รู้ โทรไปคุยด้วยก็ทำเสียงเหนื่อยหน่าย เซ็งๆ ยังไงก็ไม่รู้ น่าโมโหมากเลย

แอบกลัว...มันใช่ปฏิกริยาช่วงเริ่มต้นเหตุแห่งความร้าวฉานรึเปล่าเนี่ย แล้วที่บอกว่าจะแต่งงานกะฉันนี่ยังเหมือนเดิมรึเปล่า

พยายามคิดหาเหตุแห่งผลกิริยาอันนี้ ไม่ว่าจะเป็นงานเครียด เหนื่อยไม่ได้พัก ที่พักไม่ลงตัว หรืออะไรแนวๆนี้ ทุกทีก็ไม่เห็นว่าจะหงุดหงิดใส่เราเลยนี่นา วันนี้เป็นบ้าอะไร ...เฮ้อ หรือเราจะคิดมากไปเอง เค้าอาจจะไม่มีอะไรก็ได้ ไอ้ระยะทางนี่ช่างเป็นอุปสรรคต่อความอยากรู้ของเราเหลือเกิน

ความเชื่อใจน่ะมีอยู่ล้นเหลือว่าจะไม่มีคนอื่น แต่ว่าปฏิกิริยาที่แสดงออกมันไม่ปกติอ่ะสิ ไม่เคยเจออ่ะ

แถม ยังตัดบทแบบไม่มีคำร่ำลา ไม่มีคำว่า "คิดถึง" ให้ฟังเลยอ่ะ น้อยใจชะมัด แล้วมาเกิดตอนเลือดลมไม่ปกติอีกตะหาก น้ำตาร่วงเลย...ขำตัวเองดีจริงๆ อะไรเป็นอะไรยังไม่รู้ ขอร้องไห้ก่อนเลย

แต่มันน่าน้อยใจจริงๆนะ เราบอกว่าคิดถึงก่อนวางสาย แกกดวางสายเฉยเลย ทั้งที่ทุกทีเราจะเป็นฝ่ายวางสายก่อน...มีพิรุท

จำไว้เลย ถ้าหาวิธีง้อข้ามประเทศดีๆไม่ได้ก็อย่าหวังเลยว่าฉันจะคุยด้วย
อยากทำให้ฉันเสียน้ำตาดีนัก

แถมวันนี้อุตสาห์มีไอเดียเรื่องของขวัญเพื่อนๆที่ไปช่วยงาน กะของชำร่วยนะเนี่ย ทำให้ฉันฝันสะดุดไปได้ ไปหาคนอื่นมาเป็นสามีแทนซะเลยดีไหมหนอ...แต่ว่าจะมีใครตาบอดมาตกหลุมพรางอีกรึเปล่านี่สิ

เซ็ง เซ็ง ไปนอนดีกว่า



Create Date : 10 กันยายน 2551
Last Update : 10 กันยายน 2551 23:58:35 น.
Counter : 310 Pageviews.

0 comments
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

aom_mY67
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



โลกอันกว้างใหญ่ใบนี้ ทำให้เราได้เจอคนที่ไม่คาดฝันเสมอ