Group Blog
 
 
มกราคม 2552
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
 
21 มกราคม 2552
 
All Blogs
 
สวัสดี หนีห่าว

สำหรับบล็อกแรกในชีวิตก็ไม่รู้จะเริ่มต้นอะไรยังไงดีเหมือนกัน ที่ผ่าน ๆ มาก็เคยแต่อ่านบล็อกของคนอื่นตลอด ที่บ่อยสุดก็ของ ป้าเดที่รัก อิอิ ป้าเดซี่น่ะจ้า เรียกได้ว่าเป็นบล็อกแรกในชีวิตที่อ่านแล้วติด คือต้องอ่านทุกบล็อก จนตอนหลังมีโอกาสได้แช็ทกันเป็นการส่วนตัว ก็ยิ่งรักป้าเดเข้าไปใหญ่ ของเขาดีจริง ๆ พอป้ารู้ว่าเราอ่านบล็อกป้า แต่ไม่เคยเม้นต์ให้เลยเค้าก็บอกให้เราเม้นต์ให้บ้าง จริง ๆ ที่ไม่เม้นต์ให้น่ะ เพราะไม่รู้ว่าเค้าเม้นต์กันยังไงน่ะป้า อิอิ ไม่ได้แกล้งโง่เลยน่ะป้า โง่จริง ๆ ส่วนอีกคนที่เราชอบอ่านบล็อกเค้าสะเหลือเกิน ก็คือ ต้องตูน Ladycake อ่านบล็อกน้องเค้าทีไรขำคนเดียวทุกที คำที่น้องเค้าใช้มันถูกใจเราจริง ๆ
ป้าเดเคยชวนให้เราเขียนบล็อกตั้งนานแล้วน่ะ แต่ด้วยความที่เขลาเบาปัญญาเหลือเกินเลยทำได้แต่มองบล็อกตาปริบ ๆ แล้วก็ปล่อยเวลาให้ล่วงเลยมานานโข จนวันนี้ ตอนนี้ขอสักที อาจจะเป็นบล็อกที่ไม่มีอะไรน่าสนใจ เพราะชีวิตเราเป็นชีวิตที่เรียบง่ายมาก เป็นลูกคนเดียว อยู่กะพ่อแม่ หมา 2 ตัว ชื่อ ไมโลก กะ มะกอก แมวอีก 1 ตัว ชื่อ มะดัน งานการตอนนี้ก็ไม่ได้ทำอะไร คือต้องบอกก่อนว่าก่อนหน้านี้เราก็มีงานทำกะเค้าเหมือนกัน และอาชีพของเราก่อนว่างงานคือ เป็นช่างเย็บผ้า อิอิ
เมื่อก่อนเคยคิดน่ะว่ามันน่าอายจังเลยน่ะเป็นแค่ช่างเย็บผ้า เจอเพื่อนเก่าหรือเจอครูเก่า ๆ ก็ไม่ค่อยอยากจะบอกเค้า คือเหมือนว่าเรามันก็แค่ช่างเย็บผ้า แต่เพื่อนคนอื่นสิทำงานดี ๆ ทั้งนั้น ทั้ง ๆ ที่เรียนก็จบปริญญาเหมือนกัน แต่ที่ทำงานเป็นช่างเย็บผ้าได้เนี่ย เพราะว่าก่อนเรียนปริญญาตรี เราเรียนจบ ปวส.ผ้าและเครื่องแต่งกายจากอาชีวะ นั่นคือความคิดตอนทำงานใหม่ ๆ ยังเป็นวัยรุ่นอยู่ แต่พอทำงานมาหลายปีและสมองเริ่มมีรอยหยักมากขึ้น ก็เริ่มคิดได้ว่า ฉันจะอายอะไรว่ะ อาชีพที่ทำมันก็เป็นอาชีพที่สุจริต ไม่ได้ไปปล้นฆ่าใครเค้าสะหน่อย แถมไม่เคยทำให้แม้กระทั่งพ่อกะแม่เดือดร้อนด้วย เลี้ยงดูเค้าสะอีก ทั้งที่เงินเดือนเราก็ไม่ได้มากมายอะไร พอคิดได้แค่นั้นก็ไม่สนใจอะไรล่ะ คิดบวกเลยทำให้ใจเป็นสุข อิอิ คิดเองเออเองอยู่คนเดียว
จริง ๆ ตอนนี้เราก็ไม่ได้ว่างงานสะทีเดียวหรอก วัน ๆ ก็มีไรให้ทำเยอะอยู่เหมือนหกน หลัก ๆ ตอนนี้ก็เรียนภาษาจีน เรียนแบบที่ต้องไปโรงเรียนคือทุกวันพุธ กับ วันพฤหัส ตอน 6 โมงเย็นถึง 2 ทุ่ม แต่การเรียนภาษามันไม่ใช่แค่เรียนในชั้นแล้วจะสามารถพูดได้ เราเลยทุ่มเทกับการเรียนภาษาจีนมากหน่อย คือพยายามทบทวนเองที่บ้านทุกวัน [ถ้าไม่ขี้เกียจ] คือเรามันประเภทโง่แล้วยังขี้เกียจน่ะ เฮ่อ ดีใจแทนพ่อแม่จริง ๆ
นอกจากนั้นก็ยังเล่นโยคะ อันนี้พยายามเล่นทุกวัน เดือนแรก ๆ ที่เล่นนี่เล่นทุกวัน แต่ตอนนี้ อาทิตย์นึงก็สัก 3 ครั้ง เพราะอยากแบ่งเวลาพาหมาไปเดินเล่นกะว่ายน้ำด้วย หมาเราชอบว่ายน้ำมากกก ว่ายแบบเอาเป็นเอาตาย วัน ๆ ถ้าเราเรียนภาษาจีนอยู่ เธอก็ชอบมานั่งจ้องหน้า แล้วก็ถอนหายใจ เหมือนกะว่าทำไมเราไม่เล่นกะมันไรอย่างนี้ หมาเราไมโล ตัวพี่ [ลาบราดอ] กะ มะกอก ตัวน้อง [โกลเด้น] เธอจะนิสัยต่างกันมาก แล้วจะมาเล่าเรื่องหมาให้ฟังวันหลัง วันนี้ยาวไปละ แถมไร้สาระ
อิอิ แต่อันนี้ขอบอกก่อนน่ะว่าบล็อกนี้ไม่มีสาระอะไร แค่อยากเขียนไว้อ่านเอง เอาไว้แก่ ๆ เผื่อเป็นอัลไซเมอร์จะได้มาอ่านดูอีกทีว่าเราเพ้ออะไรไปบ้าง จบล่ะวันนี้




Create Date : 21 มกราคม 2552
Last Update : 21 มกราคม 2552 12:57:57 น. 21 comments
Counter : 395 Pageviews.

 
เทียนนะคะ ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ แบบว่าเป็นลูกคนเดียวเช่นกัน มีหมา 2 ตัว ทำไมถึงเรียนภาษาจีนล่ะคะ ตอนนี้เทียนก็มุ่งหน้าเรียนภาษาอังกฤษ (ต่อไป 555+) เรียนมานานแต่ไม่พัฒนาขึ้นเลยง่า

จริงอย่างว่าค่ะ อาชีพเราสุจริตซะอย่างอายทำไม (ให้กำลังใจตัวเองด้วยค่ะ)


โดย: candleberry วันที่: 21 มกราคม 2552 เวลา:13:26:38 น.  

 
ไม่ยอม อดเจิมเลย

ดีใจที่ได้เห็นบล็อกของพลจ้า ต่อไปนี้ป้ามีอะไรจะได้มาหยอดไว้ที่บล็อกนี่แหละ มันจะเร็วกว่าเรามานั่งส่งอีเมลกันไง เพราะมันจะช้าไปอีกหนึ่งวันใช่ม้า

เดี๋ยวป้าดูให้นะ เรื่องวีซ่าน่ะ ขอเวลาแป๊บนึง ทำงานไปด้วย อู้ไปด้วย เดี๋ยวมาบอกจ้า

รักพลเหมือนกัน xx

ป.ล. ขอเว้นวรรคกะย่อหน้ามั่งสิ ติดกันเป็นพืดอย่างงี้ อ่านยากว้อย


โดย: Oops! a daisy วันที่: 21 มกราคม 2552 เวลา:13:37:47 น.  

 
เรื่องวีซ่าไต้หวัน ป้าไปเสิร์ชหาเว็บภาษาไทย พลจะได้อ่านง่าย ๆ เจอบล็อกนี้เข้า ขอขอบคุณเจ้าของบล็อกไว้ ณ.ที่นี่ด้วยนะคะ


http://iamchamai-gallery.blogspot.com/2008/05/blog-post.html


โดย: Oops! a daisy วันที่: 21 มกราคม 2552 เวลา:13:58:57 น.  

 
เวอะมาทักทายค่ะ


โดย: CrackyDong วันที่: 21 มกราคม 2552 เวลา:14:00:03 น.  

 
พี่เล่าเรื่องได้น่ารักดี ^_^

อย่าคิดว่าการเขียนบล๊อคเป็นเรื่องไร้สาระเลย อย่างน้อยก็มีหนูคนนึงที่รออ่าน เราไม่ได้แชทกัน แต่เราแลกเรื่องราวต่อกันผ่านทางบล๊อคนี่แหละ

รู้ป่ะ หนูก็อัพบล๊อคเพื่อรอให้พี่ๆมาอ่านเหมือนกัน แต่ในอีกมุมนึงหนูก็ไม่ได้เขียนเพื่อให้ใครชอบ ต้องมีสาระข้นๆ หรือต้องฮามากๆ หนูก็เขียนตามอารมณ์หนูค่ะ
.................................
หนูชอบเรื่องที่พี่เย็บผ้ามากๆอ่ะ เพราะคนที่หนูปิ๊งก็ตัดกางเกงยีนต์เองขาย เค้าเป็นฝรั่ง กางเกงยีนต์ที่เค้าตัดออกมาเท่ห์มากเลยอ่ะ
หนูจบแค่ม.6 ไม่ได้เรียนต่อปริญญา บางทีก็คิดเหมือนกันว่างานที่ตัวเองทำมันไม่เท่ห์เหมือนพวกที่เรียนป.ตรีจบ ไม่ได้มีโอกาสเลือกอะไรได้มากมาย
แต่ลุงวินทร์ บอกว่า "โลกนี้ไม่มีงานที่ต่ำต้อย งานที่ต่ำต้อยคืองานของคนที่คิดว่าตัวเองไม่มีค่าเท่านั้น"
มันทำให้หนูภูมิใจในตัวเอง อย่างน้อยหนูก็ยังเป็นคนที่ ทำงานได้

ดีใจที่ได้รู้จักพี่พลค่ะ

(ขออภัยที่เม้นยาวโคดๆค่ะ)



โดย: อีชีส IP: 203.148.183.130 วันที่: 21 มกราคม 2552 เวลา:14:14:17 น.  

 
ไม่เห็นมีอะไรน่าอายเลยเพื่อน เด๋ววันหลังจะเข้ามาอ่านอีกนะ


โดย: easy heart...your freind IP: 117.47.90.22 วันที่: 21 มกราคม 2552 เวลา:20:42:30 น.  

 
ขอยคุณทุกคนสำหรับคอมเม้นต์ ดีใจจังเลยอ่ะนึกว่าจะไม่มีใครเม้นต์ให้สะแล้ว สำหรับป้าเดที่น่ารักของน้อง น้องต้องขอบคุณป้าเดอีกครั้งสำหรับข้อมูลที่ป้าหามาให้ ป้าคิดดูสิว่าน้องมันโง่แค่ไหน ข้อมูลที่ป้าหามาให้ก็เป็นเว็บไทยทั้งนั้น แต่น้องไม่เคยหาเองเลย อิอิ บอกแล้วว่าโง่แถมขี้เกียจ
สำหรับน้องตูนที่น่ารัก แหม แค่นี้ทำชม จริงเปล่าเหอะ ยังไงก็ขอบคุณทุกคอมเม้นต์น่ะจ๊ะ


โดย: พล (aoigata ) วันที่: 21 มกราคม 2552 เวลา:20:57:02 น.  

 
ฮัลโหล ๆ อีกทีน่ะพ่อแม่พี่น้อง จะบอกว่าความที่รีบร้อน พิมพ์ผิดพิมพ์ถูกไว้ตั้งหลายที่ ต้องขออภัยพ่อแม่พี่น้องเอาไว้ด้วยนนะจ๊ะ และสำหรับน้องตูนพี่ชอบคำพูดลุงวินทร์มากเลย วันหลังเล่าเรื่องเกี่ยวกับลุงวินทร์ไว้ในบล็อกหน่อยดิ อยากรู้จักลุงแกผ่านทางตัวหนังสือน่ะ


โดย: พล (aoigata ) วันที่: 21 มกราคม 2552 เวลา:21:03:07 น.  

 
ต๊าย เดี๋ยวนี้กล้ากัดชั้นนะยะ นังนี่สวอนอีกคนซะแล้ว


โดย: Oops! a daisy วันที่: 22 มกราคม 2552 เวลา:5:25:33 น.  

 
นี่พล เป็นช่างเย็บผ้า เก๋จะตาย จบ ป.ตรีแล้วงัยอ่ะ ลองมาแบกจานอย่างก้อซี จะรู้ว่า ป.ตรีไม่ได้ช่วยอะไรเลย

แต่งานทุกงานมันมีค่าในตัวของมันเอง ต้องรักและภูมิใจในอาชีพที่เราทำ แล้วทุกอย่างจะออกมาดี

เมื่อก่อนอายเหมือนกัน เวลาเพื่อนถาม อยู่เมืองนอกทำงานไรอ่ะ เราก็ชอบตอบว่า ช่วยแฟนดูแลผับ ทั้งที่วันๆไม่เคยโผล่หน้าไปที่ผับเลย

แต่เดี๋ยวนี้พอใครถามว่า ทำงานไร จะตอบทันที ว่า แบกจานอยู่ ไม่ได้ทำงานกะสามีหรอก ไม่ชอบ แบกจานหนุกกว่า ชอบ รักงานเสริฟ ใครจะทำไม


ปล,... เวลาเขียน เว้นช่องบ้างซี จะได้อ่านง่ายๆๆ

แล้วจะมาอ่านอีกน่ะ


โดย: คุณนายก้อ วันที่: 22 มกราคม 2552 เวลา:7:20:12 น.  

 
ถ้าอยากรู้จักลุงวินเยอะๆ ตูนตามมาทางนี้เลยค่ะ

http://www.winbookclub.com/

ตูนอัพบล๊อคแล้ว นาทีนี้ค่ะ



โดย: อีชีส IP: 203.148.183.130 วันที่: 22 มกราคม 2552 เวลา:11:09:06 น.  

 
แวะมาทักทายเที่ยงวันพฤหัสฯ ค่ะ

งานเย็บผ้าเป็นงานที่ต้องใช้ฝีมือนะ อาเทียนก็เย็บผ้าค่ะ สอนให้อยู่ แต่ทำไม่เป็นสักกะที แล้วการเย็บผ้าเนี่ยต้องใช้ทั้งทักษะและความชำนาญอีก


โดย: candleberry วันที่: 22 มกราคม 2552 เวลา:12:13:19 น.  

 
สวัสดีครับ
ยินดีที่เข้ามาเยี่ยมกัน
ก่อนอื่นต้องบอกว่าแม่ผมเป็นช่างเย็บผ้าครับ ผมไม่เคยอายที่มีแม่เป็นช่างเย็บผ้า แต่ผมภูมิใจมากกว่าที่แม่ตัดเสื้อให้ใส่ได้ มีกระเป๋าผ้า มีกางเกงขาสั้นตัวเดียวในโลกที่ไม่เหมือนใคร ผมว่าตอนนี้คุณเองก็ภูมิใจในสิ่งที่ตัวเองทำอยู่นะ เราไม่จำเป็นต้องให้ใครภูมิใจแทนเราหรอกครับ แค่เรายิ้มกับสิ่งที่เราได้ก็ 'โอ' แล้ว


โดย: นะโม (ทานะ ) วันที่: 22 มกราคม 2552 เวลา:13:22:41 น.  

 
แอบย่องมาอ่าน.. แล้วก็ขอแอดเอาไว้ด้วยนะจ้ะ..

ป้ามีรุ่นพี่มหาลัยอยู่คนนึง เป็นคนใต้แหละ.. เค้าจบเอกคอมพิวเตอร์เชียวนะ แต่สุดท้าย พี่เค้าก็มาทำอาชีพที่เค้ารัก คือเป็นช่างตัดชุดเจ้าสาว..

ที่รู้ เพราะเคยไปเจอพี่แก แบบว่า งานเซลอะไรสักอย่าง แล้วมีคนบ้า 2 คน ช่วยกันรื้อกะบะนั้น อย่างเมามันมาก.. เงยหน้ามามองกัน ถึงเห็นว่า.. อ้าว.. รุ่นพี่กรูเอง...



โดย: ป้าแก่ (elastigirl ) วันที่: 22 มกราคม 2552 เวลา:14:48:30 น.  

 
มามองลอดรั้ว เจ้าของบ้านอยู่ป่าววะเนี่ย ??

ลืมบอกว่า ป้านึกภาพพลเล่นโยคะไม่ออกอ่ะ นึกออกแต่เล่นกล้าม 55555



โดย: Oops! a daisy วันที่: 22 มกราคม 2552 เวลา:15:09:43 น.  

 
Wow, very fascinating story. I am waiting to see your dogs, and maybe a few lines in English for your overseas admirers. I am sure you must have a lot. Have you?


โดย: Bluebird IP: 84.226.34.105 วันที่: 23 มกราคม 2552 เวลา:1:19:09 น.  

 
มุขขอแต่งงานไงพล


เป็นสาวเป็นนาง จะไป 'Would you marry me?' ขอผู้ชายแต่งงานกันโต้ง ๆ ได้ไง


ก็เอ้า ยื่นสตรอแบรี่ให้แล้วก็

'Honey, would you strawberry me?'


โดย: Oops! a daisy วันที่: 23 มกราคม 2552 เวลา:4:52:13 น.  

 
good morning จ้ะ.


โดย: ป้าแก่ (elastigirl ) วันที่: 23 มกราคม 2552 เวลา:9:56:30 น.  

 
การทำงานนิตยสารเป็นหนึ่งในความฝันที่ผมทำได้สำเร็จ กว่า 5-6 ปีที่คลุกคลีอยู่กับมัน ความหอมหวานของมันเริ่มหมดไปทีละน้อย คล้ายอ้อยที่ค่อยๆ ถูกดูดน้ำหวานออกไป วันนี้มันจึงเป็นอาชีพ ทุกข์บ้าง สุขบ้าง แต่เราก็ทำให้คุ้มค่าจ้างมากที่สุดครับ

ขอให้มีความสุขในวันศุกร์คับ


โดย: นะโม (ทานะ ) วันที่: 23 มกราคม 2552 เวลา:14:48:38 น.  

 
เข้ามาเยี่ยมอีกครั้ง นึกว่าจะมีการเปลี่ยนแปลง อัพเดทเรื่องราวบ้างดิคับ ผมชอบเรื่องชาวบ้าน อิอิ


โดย: นะโม (ทานะ ) วันที่: 24 มกราคม 2552 เวลา:17:27:57 น.  

 
คำว่า หนี ห่าว ห้ามลืม ไม้เอก เด็ดขาด นี่เป็นคำเตือน


โดย: nutangmo วันที่: 3 มีนาคม 2552 เวลา:18:51:11 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

aoigata
Location :
Biel Switzerland

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add aoigata's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.