พฤศจิกายน 2552

1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
13
14
15
16
17
19
20
21
22
23
24
27
28
29
30
 
 
All Blog
♥ OHAYO OSAKA : ต า ม ห า ช า ย ใ น ฝั น ♥


ป้าเดซี่เปรี้ยวซ่าส์ท้าทายเหล่าหมานุดในบล็อกเมื่อวาน ทำเอาหลายคนตับบิน โถ โถ ขวัญเอ้ย ขวัญมานะจ๊ะ เอ้า กลับเข้าสู่โหมด ป้าเดซี่หวานแหววแต๋วจ๋าก็ได้ วันนี้อิชั้นจะมาโชว์รูถ่าย เอ้ย...รูปถ่ายจากทริปชะโงกทัวร์ที่แดนปลาดิบตั้งแต่เดือนที่แล้วกันต่อ





ชินคันเซนที่เราจะเกาะล้อไปโอซาก้าในวันนี้ค่ะ





บล็อกนี้ อิชั้นทดลองรีไซส์รูปให้ใหญ่ขึ้นมาหน่อย แถมไม่ใส่กรอบ กะให้มันเห็นเด่น ๆ กันไปเลย ตอนทำอิชั้นก็ว่าขนาดมันก็ใหญ่โอเคอยู่นะ พอมาโพสท์ใส่เข้าไปในบล็อกเท่านั้นแหละ ถึงได้รู้สึกว่ามันใหญ่เกิ๊นนนนนน ใหญ่ซะ จะกลับไปทำใหม่ ก็จะเสียเวลาไปอีก ทน ๆ ดูกันไปก่อนละกันเนอะ บล็อกหน้าแก้ตัวใหม่







ภายในโอ่โถงกว้างขวาง ราวกับชั้นบิสสิเนสคลาสของสายการบินชั้นนำ
พูดยังกะเคยนั่ง-ไม่เค้ยยยย ได้แต่เดินผ่านเวลาเครื่องแลนดิ้งแล้ว กร๊ากกส์




วันนี้เป็นวันที่เท่าไหร่ในญี่ปุ่นก็ขี้เกียจนับ รู้แต่ว่าเราจะออกเดินทางจากโตเกียวไปโอซาก้ากันหละ ตามหมายกำหนดการเนี่ย อิชั้นจะไปพักที่โอซาก้าสองคืน โดยจะขึ้นรถไฟชินคันเซนซึ่งใช้เวลาในการเดินทาง 3 ชั่วโมงพอดิบพอดีค่ะ ก็จะเป็นอีกหนึ่งวันสบาย ๆ ของเด็กน้อยขี้เกียจเดินอย่างด้นดน






สองกระเหรี่ยงโพสปากจู๋ใส่กันอย่างดูดดื่ม





เมื่อวันสองวันก่อน เราขึ้นรถไฟที่สถานีไหนก็จำไม่ได้ ไปเห็นเคาน์เตอร์ JR (Japan Rail) เข้า เราเลยเอา JR Pass ไปทำจองที่นั่งสำหรับวันเดินทางไปโอซาก้ากัน เค้าก็จะออกตั๋วมาให้ โดยระบุวันเดินทาง ชื่อรถไฟชินคันเซน-หมายเลขขบวน ตู้และที่นั่งที่เราจองไว้ หรือถ้าใครไม่มีเวลา ขี้เกียจทำจอง จะไปขบวนไหน ก็เดินไปตู้ Non-Reserved Seat ค่ะ ง่ายดายดีเหมือนกัน






เที่ยงกว่า ๆ Train Hostess ก็เข็นรถมาเดินขายอาหารและเครื่องดื่ม
อิชั้นเลยซื้อ Train Bento อันขึ้นชื่อว่าทำได้สวยงามมานั่งชื่นชม
ไม่แพงเลยค่ะ กล่องนี้พันเยนนิด ๆ







ภายในห้องพัก เอ...หรือจะเรียกว่ารูพักดี
ราคาห้องต่อคืนรวมอาหารเช้าอยู่ที่ JPY 8,200




มาถึงโอซาก้ากันตอนบ่ายสองโมงกว่า ๆ โรงแรมที่เราจะไปพักเค้าให้เช็คอินหลังบ่ายสามโมงเป็นต้นไป เวลากำลังดีเลย เราเดินลากกระเป๋ากันออกมาถึงหน้าสถานี จะต่อซับเวย์ไปที่ Shinsaibashi อันเป็นที่ตั้งของโรงแรม Villa Fontaine Shinsaibashi กัน


ขณะที่กำลังยืนอยู่หน้าตู้ขายตั๋วรถไฟ พวกเรายืนดูบอร์ด ดูราคา ดูงง ๆ ในสายตาประชาชีแดนปลาดิบ จู่ ๆ ก็มีชายร่างท้วมคนนึงใส่สูทผูกไทอย่างดี ถือแฟ้มโบรชัวร์เดินยิ้มร่าเข้ามาที่กลุ่มเราแล้วโค้งให้ ‘โอไฮโอ โกไซมัทส’ อิชั้นและคุณวรพลยิ้มตอบ


ไกด์เก่าอย่างอิชั้นคิดอยู่อย่างเดียวเลยว่า ‘Hustler’ (ใครมีคำแปลภาษาไทยเนียน ๆ กว่า ‘ไกด์ผี’ วานบอก) ขณะที่ภายหลังมาถามคุณวรพล เธอก็คิดเหมือนกันเด๊ะ






ภายในโรงแรม




ไกด์ผีผู้นั้นทักทายพวกเราเสร็จก็ถามไถ่ว่าจะไปไหน เราก็บอกว่าจะไป Shinsaibashi บอกชื่อโรงแรมที่จะพักให้เธอทราบ เธอก็มาชี้ที่บอร์ดให้ดูว่า ต้องขึ้นซับเวย์สายนี้ ลงตรงนี้ ราคาผู้ใหญ่เท่านี้ ราคาเด็กเท่านี้ พร้อมกับชี้ให้เราจิ้มไปที่เครื่องขายตั๋ว


เรายังงง ๆ อยู่เนื่องจากเครื่องขายตั๋วมันเป็นภาษาญี่ปุ่นล้วน ๆ คุณไกด์ผีเธอก็มาช่วยกดปุ่มไหนไม่รู้ หน้าจอกลายเป็นภาษาอังกฤษ ขณะที่เรากำลังงก ๆ เงิ่น ๆ หาเหรียญมาหยอด หน้าจอก็กลายเป็นภาษาญี่ปุ่นไปอีก


คราวนี้คุณไกด์ผี เธอมาช่วยรับเหรียญจากมือเราไปหยอด แล้วกดเครื่องให้แทนค่ะ โอยยยยย ลงทุนจริง ๆ อีตาไกด์ผีคนนี้ กร๊ากกกส์ เสร็จสรรพ เราได้ตั๋วจนครบสามใบ พวกเรากล่าวคำขอบคุณพร้อมกับตั้งท่าว่าอีตาคนนี้มันจะขายทัวร์อะไรเรา คุณไกด์ยิ้มให้ พร้อมกล่าวคำอวยพร ‘Have a good day’ แล้วก็เดินจากไป


กรี๊ดดดดดด ไม่ใช่ไกด์ผี คงจะเป็นพนักงานของสถานีมายืนอำนวยความสะดวก 'ทำไมคนญี่ปุ่นเค้าน่ารักกันอย่างนี้วะ' ด้นดนยังแปลกใจ ‘He is such a nice guy’









ภายในสถานีรถไฟใต้ดิน อิชั้นสังเกตเห็นว่า การใช้บันไดเลื่อนที่โอซาก้าเนี่ยมันจะต่างกับที่โตเกียวนะ ทำเอากระเหรี่ยงงง คือถ้าคุณอยู่โตเกียวแล้วคุณขึ้นบันไดเลื่อนนี่ ถ้าคุณไม่รีบ คุณจะต้องมายืนเกาะราวข้างซ้าย ปล่อยข้างขวาโล่งให้คนที่เค้ารีบได้ใช้ช่องทางนั้น แต่พอมาโอซาก้ามันกลับกันค่ะ ถ้าคุณไม่รีบคุณต้องมาเกาะราวข้างขวา ให้คนรีบเค้าใช้ช่องทางซ้าย (เหมือนฮ่องกง) แปลกดีเนอะ ประเทศเดียวกันแท้ ๆ


พวกเรามาโผล่กันที่สถานี Shinsaibashi แล้วอาศัยถามเจ้าหน้าที่ภายในสถานีถึงทางไปโรงแรม เดินต่อไปอีกนิด ก็ถึงค่ะ เข้าเช็คอิน เห็นเตียงขนาดกะทัดรัดแล้วก็แปลนเลยว่า วันนี้เราคงต้องนอนทางขวางของเตียง พร้อมกับดึงเตียงออกจากข้างฝาหน่อยนึง ไม่งั้นนอนไม่พอแน่ ๆ แต่ด้วยราคาและโลเคชั่นที่อยู่กันในแหล่งศูนย์การค้าแบบนี้ บ่นไม่ได้จริง ๆ ถูกใจเจ๊มาก







นั่งพักจนหายเหนื่อยแล้ว เราก็เดินลงมาดูเมือง ดูคนกัน เนื่องจากโรงแรมมันอยู่ในแหล่งศูนย์การค้าอย่างที่บอก ลักษณะของโซนนี้มันจะเป็นถนนทอดยาวไปสุดลูกหูลูกตา สองข้างทางของถนนเต็มไปด้วยร้านค้าต่าง ๆ มีถนนจริง ๆ ให้รถตัดผ่านเป็นระยะ ๆ อิชั้นเดิน ๆ ดูอยู่เนี่ย ก็คิดว่า เออ โอซาก้ามันเหมาะกับอิชั้นมากกว่าโตเกียวนะ ถึงแม้อิชั้นจะไม่ได้ช็อปปิ้งอะไรเลยก็ตามที ชอบโอซาก้ามากกว่าโตเกียวนิดส์นึง








เห็นร้านขายเครื่องสำอางอันเป็นที่ค่อนข้างฮิตในหมู่สาวไทย ไม่ว่าจะเป็น Kanebo Kose SKII ฯลฯ อ่ะนะ เข้าไปดูก็ยังดี ทว่า...ไม่ได้แอ้มกระเป๋าตังค์อิชั้นจริง ๆ เพราะหมดตัวไปกับ Sisley ตั้งแต่เดือนก่อนโน้นแล้ว












หม้อโอเด้งใน Family Mart หน้าตาน่าเจี๊ยะ
ดึกดื่นคืนหนึ่ง ปอบเดซี่ลองซื้อมากิน อร่อยอ่ะ เค้าใช้ของเกรดดีทั้งนั้นเลย








เดินไปได้ไม่นาน สองพ่อลูกก็เริ่มโหยหาสแน๊คและคาเฟอีนมื้อบ่าย
เราเลยแวะร้านกาแฟร้านแรกที่เจอ Italian Tomato Café Junior












อิชั้นมันเป็นพวกคลั่งไคล้ไชน่า ก็สังเกตเห็นว่าร้านบ้าน ๆ ร้านนี้เค้ามีคลาสกว่าสตาร์บัคส์อีกอ่ะ ใช้ภาชนะเป็นไชน่าซะด้วย ลองพลิกขึ้นมาดูยี่ห้อ(บ้ามะ-อิชั้นทำประจำ กร๊ากกกส์) อ่ะ เป็นไชน่ายี่ห้อดังของเจแปนเค้านี่เอง







สาวน้อยขี่ซาเล้งขายขนม น่ารักเนอะ






ศาลเจ้าที่เดินผ่าน






อธิษฐานสิจ๊ะ !!!

"เอ่อ...ขอให้ลูกช้างได้กลับมาญี่ปุ่นอีก"




ดื่มกินกันจนอิ่มหนำก็ออกเดินต่อ คราวนี้เราเดินเลี้ยวออกไปทางถนนใหญ่ ขอเจอแดดกันบ้าง เจอศาลเจ้า เจออะไรก็แวะถ่ายรูปมันไปเรื่อย ที่อิชั้นสังเกตอย่างนึงคือ โอซาก้าเป็นเมืองใหม่(กว่าโตเกียว) เสาไฟฟ้งเสาไฟฟ้าไม่มี เค้าลากสายไฟลงดินไปหมด ไม่เหมือนโตเกียว เวลาเห็นเมืองใหญ่ ๆ เดิ้น ๆ แต่มีเสาไฟฟ้าโทงเทง สายไฟระโยงระยางเนี่ย แม๊ ขัดหูขัดตาเจ๊จริง ๆ











เดินกันจนเย็นย่ำ แวะที่นั่นที่นี่ ได้เข้าไปเดินในห้างไดมารู อันใหญ่โตโอ่อ่าราวกับแฮร์รอดส์แห่งเมืองโอซาก้าก็มิปาน ของแพงเลือดสาดกันเลยทีเดียวเชียว จนได้เวลาประมาณหกโมงกว่า ๆ เริ่มหิวค่ะ เลยจะหาอะไรกินกันแล้วละ


ร้านอาหารแถว Shinsaibashi เนี่ย อิชั้นเห็นมีร้านถูก ๆ ในศูนย์การค้ามากมาย แต่ทำไม้ เราสองคนถึงเข้าร้านผิดกันเรื่อยก็ไม่รู้ วันนี้สั่งเยอะ สั่งกระหน่ำ และแน่นอนว่าจ่ายกระหน่ำกันอีกแล้ว มาดูกันเนอะ ว่ากินอะไรกันเข้าไปบ้าง






จานบ้าน ๆ ตะเกียบบ้าน ๆ น้ำดำบ้าน ๆ






จานแรกเป็นซูชิ กินกันเป็นอยู่อย่างเดียวบ้านนี้






อีกมุมนึง






ไม่หนำใจ ขอซาซิมิมาอีกชุดนึงซิ อลังการงานสร้างมาก






มาดูกันอีกมุม






ถ่ายเจาะหอยที่ไม่เคยเห็น
มันกินได้ด้วยเหรอเนี่ย ??






ดอกไม้ปลาหมึก






Okonomiyaki หรือพิซซ่าญี่ปุ่นน่ะเอง อร่อยดีเด็ด






สั่งเทมปุระรวมมาจานนึงด้วย






อยากกินสลัด เค้าว่ามี Beef Salad นะ เจ๊ก็ว่า 'จัดมาอย่าให้เสีย !!'
พอมาถึง กรี๊ดดดดเนื้อดิบ น่ากลัว !!!






ชักภาพด้นดนหม่ำทูน่าซูชิอีกแล้ว เก่งจังเลย ลูกใครหว่า กร๊ากกกส์




มื้อนี้อิ่มมาก แถมกินไม่หมดด้วย เนื้อดิบงี้ หอยดิบงี้ นึกถึงแล้วยังแหวะอยู่เลยนะ หลังจากมื้อนั้น อิชั้นตั้งปณิธานไว้แล้วว่า พอกันทีกับปลาดิบ ขอกินอย่างอื่นมั่งเหอะ มื้อนั้นหมดไปหมื่นกว่าเยนอีกแล้ว แต่นับว่าไม่แพงเนอะ เพราะสั่งยังกับจะเอามาเลี้ยงโต๊ะจีนที่ลพบุรีซะขนาดนั้น







อิ่มแล้วก็ขอเดินย่อยกันนิดนึง อิชั้นรบเร้าคุณวรพลกับเจ้าด้นดนว่า ทริปนี้ชั้นจะต้องถ่ายรูปกับ Glico Man นะ มันอยู่แห่งหนตำบลใดก็ไม่รู้หละ แต่ชั้นต้องไป ทำเอาคุณวรพลกับด้นดนงง ๆ Glico Man มันคืออะไรหว่า ??






ภาพนี้เป็นภาพที่อิชั้นชอบมากภาพนึงในทริปนี้
ดูกันออกมั้ยว่า มันคืออะไร ??








พวกเราก็เดินไปเรื่อย ๆ ตามถนนที่เต็มไปด้วยร้านค้าสองข้างทางนั่นแหละค่ะ มีถนนเล็ก ถนนใหญ่ตัดผ่านมาบ้าง







และแล้วอิชั้นก็พบกับชายในฝันในที่สุด




Create Date : 25 พฤศจิกายน 2552
Last Update : 8 ตุลาคม 2553 11:06:30 น.
Counter : 2005 Pageviews.

23 comments
  
ป้าเดซี่ เล่าเรื่องได้น่าสนุกจัง
ดูภาพจุใจ เพลินไปเลยค่ะ
โดย: I_sabai วันที่: 25 พฤศจิกายน 2552 เวลา:12:30:37 น.
  
เห็นภาพแล้วอยากตามรอยป้าเดซี่มากเลย แต่คงต้องรอให้แสบใหญ่กะแสบเล็กโตกว่านี้ก่อน ค่อยว่ากันอ้ะค่ะ
โดย: gadeja วันที่: 25 พฤศจิกายน 2552 เวลา:13:57:15 น.
  
แวะมาหยอดไว้ก่อน แต่ตอนนี้เพิ่งกลับบ้าน โทวเหิ่นเถิง หว่อเย่าชุ่ยเจี้ยว เดี๋ยวกลับมาใหม่นะป้า

ปล.เสียดายไม่ได้เจิมเลย
โดย: พล (aoigata ) วันที่: 25 พฤศจิกายน 2552 เวลา:14:00:08 น.
  
สวัสดีค่ะ..ป้าเดซี่

มาเจอชายในฝันแบบนี้
หลับฝันดีเลยหรือเปล่าคะ...

ครั้งนี้อ่านเพลินเลยจ้ะ
เห็นอาหารแต่ละจานแล้วกลืนน้ำลายแทบไม่ทัน
หมื่นกว่าเยนแต่ได้มาซะเต็มโต๊ะขนาดนี้
คุ้มจริงๆ...
แต่แอบกลัวสลัดเนื้ออ่ะ ดิบดิบเลยนะนั่นอ่ะ...
โดย: chenyuye วันที่: 25 พฤศจิกายน 2552 เวลา:14:01:19 น.
  
มองหาชายในฝันของป้าตั้งนาน ที่แท้นักวิ่งสุดหล่อนี่เอง

นู๋ชอบภาพวันนี้นะค่ะป้า ใหญ่ดีค่ะ

(ขอบอก ถ้าป้ารู้แล้ว นู๋ขอโทษนะค่า )

จริงๆ รูปอ่ะ ป้าไม่ต้องทำใหม่ก็ได้นะค่ะ
อยากได้ไซส์ไหนกำหนดได้เลย ใช้คำสั่งนี้อ่ะค่ะ



ใช่ป่าว ไม่รู้ ขอลองเอารูปของป้า มารีไซส์นะค่า





ปล. ข้าวในกล่อง Bento ป้ากินหมดป่าวอ่ะคะ มันเยอะมากกกกกก
โดย: Molly_Nanny วันที่: 25 พฤศจิกายน 2552 เวลา:14:14:30 น.
  
โอ๊ะ ... ลืมไป ป้าไม่ให้โพสรูป


งั้นเม้นท์ใหม่ดีกว่า


คราวนี้รูปใหญ่ดี นู๋ชอบค่ะป้า เห็นทุกรูขุมขน


และแล้วก็เห็นชายในฝันของป้า
โดย: Molly_Nanny วันที่: 25 พฤศจิกายน 2552 เวลา:14:17:32 น.
  
หวัดดีจ้า ป้าเดซี่

วันนี้บล็อกแก๊งอืดมะลืดทืดไงไม่รู้อ่ะป้า โหลดมาไม่ทันใจป้าโซเอาซะเลย กะว่าจะมาเม้นท์วันหลัง แต่ไม่อ้ะ เดี๋ยวลืม เอาซะก่อน..

แถมข้างล่างๆรูปไม่เห็นด้วยอ่ะป้า อยากเห็นรูปอาหาร เดาว่าGlico Man คงเป็นนักกีฬาผู้ชายใส่เสื้อกล้ามสีขาวกุงเกงขาววิ่งร่าชูจักกะแร้สองข้าง ที่เสื้อเขียนสปอนเซอร์ไว้ว่ากรูแหละโก๊ะ

ตะแรกคิดว่าชายในฝันของป้าเดซี่คือไกด์ผีปลอมๆร่างท้วมนั่นซะอีก เหม่.. ออกบริการซะดีเด่..ปานนี้ กร๊ากกกส์ส์

เรื่องคนมาพักที่บ้านน่ะ กับคุณนายแม่ก็เคยอยู่ด้วยกันมาก่อนตอนอยู่เมืองไทยไงคะ เลยเป็นเรื่องปกติที่คุณนายแม่จะต้องมาช่วยลูกบ้างเป็นครั้งคราว กร๊ากกกส์ส์.. ป้าโซไม่กล้าชวนใครมาพักด้วยหรอกค่ะ เพราะเกรงว่าจะรับรองเขาไม่ดีพอ คนเราน่ะเนาะ มาต่างแดนทั้งทีก็คงอยากได้สิ่งประทับใจดีๆกลับไป ป้าเดซี่เก่งเนอะ อดทนปรนเปรอแขกได้ ป้าโซขอบายค่ะ ฮี่ๆๆๆ.. เหนื่อยฟร่ะค่ะ อิฉันมิสู้
โดย: ป้าโซ วันที่: 25 พฤศจิกายน 2552 เวลา:14:55:51 น.
  
สวัสดีค่ะป้าเดซี่

สุดๆไปเลย ชินคังเซน หรูหราสมชื่อ
มันวิ่งเร็วมากมั๊ยคะป้า?

เมืองเค้าดูดี มากๆๆเลยค่ะ
น่าไปๆจิง จะมีวันนั้นม๊ายยย
อิ อิ
ปิดท้ายกับภาพหย่ายๆๆ ของซุชิ
โอ๊ย ม่ายไหว สงสัยต้องไปหาทานบ้าง

^^


โดย: kay_p วันที่: 25 พฤศจิกายน 2552 เวลา:15:06:34 น.
  
มาอีกรอบจ้า.. เห็นแล้วๆๆ เห็นบางรูปเพิ่มเติม แต่ยังไม่เห็นชายในฝานอยู่ดีอ้ะ

ขำด้นดนกินซุชิด้วยช้อน กร๊ากกกส์ส์ส์..

ถึงปอบเดซี่.. ไอ้เจ้าโอะเด้งง่ะ ชิ้นละแปดเสียบมั้ง เห็นราคาทีไรป้าโซกระเดือกไม่ลง อย่าบอกนะคะว่าป้าหม่ำไปชิ้นเดียว? ยาขี้ฟันเร้อออ??.. อิอิ..
โดย: ป้าโซ วันที่: 25 พฤศจิกายน 2552 เวลา:15:17:10 น.
  
วันนี้มาตามป้าเดซี่ไปเที่ยวต่อครับ

ดูเป็นทริปที่อาหารการกินสมบูรณ์มาก

เห็นแล้วหิว สงสัยต้องไปหาอะไรมาหม่ำบ้างซะแล้ว
โดย: malaguena วันที่: 25 พฤศจิกายน 2552 เวลา:15:59:02 น.
  
ป้า รูปหลัง ๆ ไม่ขึ้นอ่ะ (อดเห็นด้นดนกินซูชิอีกรอบเลย)

ป้าอัพบล็อกไว ไร้ที่ติจริง ๆ เลย กะจะเข้ามาตอบป้าซะหน่อย ป้าเปลี่ยนหน้าบล็อกแล้ว แอบอายนิดนึงว่าขนาดป้าทำงานประจำ ลูกหนึ่งสามีหนึ่งยังอัพบล็อกบ่อยกว่าหนูอีก แถมรูปภาพสวยงาม คัดมาอย่างดี ของหนูแค่คัดรูป โหลดรูป เข้าไปอ่านบล็อกชาวบ้าน ก็หมดเวลาแล้ว แบบว่าจำกัดโควต้านั่งหน้าคอมพ์ไว้นิดเดียว

คนญี่ปุ่นน่ารักจริง ๆ เลย เพื่อนหนูเคยไป แล้วไปถามทางคนเดินผ่านตรงสถานีรถไฟ ว่าจะต้องต่อสายไหนดี ตาคนที่ถูกถามถือแม็คบุ๊กมาด้วย ทีนี้เค้าไม่รู้เหมือนกันว่าจะต่อรถสายอะไรไป เค้าเลยเอาแม็คมายัดให้เพื่อนหนูถือให้แล้ววิ่งจู๊ดไปถามเจ้าหน้าที่ให้ (ไม่ยังกลัวกระเหรี่ยงจิ๊กแม็คแก) แล้วแกก็วิ่งกลับมาอธิบายให้ โห จิตใจดีคอด ๆ

วันพรุ่งนี้หนูมีจัดไปรเวทดินเนอร์ให้ ไอบีเอ็ม สต๊าฟ (คนรู้จักกัน) เลยมะได้เล่นคอมพ์ วันศุกร์หรือวันเสาร์โน่นจะมาอีกที

ช่ายย นึกถึงแก้วกาแฟ วันนี้จัดกระเป๋า (ไปเดือนหน้ามันจัดกระเป๋าวันนี้แล้วเนี่ยนะ) ยังพกใส่ในกระเป๋าไปด้วยเลย แต่จะได้เจอป้าไหมเนี่ย เพราะตอนนี้คิวกินข้าวเย็นเริ่มมาแล้ว พวกแก๊งค์เพื่อน ๆ มันจะพาไปหัวหิน ทีนี้หนูว่ากันเหนียว เดือนธันวาพอหนูถึงเมืองไทยปั๊บ หนูส่งแก้วกาแฟให้ป้าเลยดีกว่า หนูต้องไปไปรษณีย์อยู่แล้วเพราะต้องส่งหนังสือหลายลังกลับมาเยอรมัน แล้วห้ามนะป้า ห้ามคิดเรื่องค่าส่งเพราะเราอุดหนุนรัฐวิสาหกิจไทย แล้วมันไม่แพ้ง ไม่แพงเลย เอาค่าส่งเมืองไทย มากินอมยิ้มได้อันนึงที่นี่ จิงนะเออ ห้ามเกรงใจด้วย เพราะอันนี้อยากให้ป้าม้ากมาก

แล้วถ้าเกิดป้าได้มาเมืองไทย ตรงกับที่หนูอยู่กทม ละก้อ เรามาแพลนป๊ะกันอีกทีก้อด้ายยย
โดย: Bananarumba วันที่: 25 พฤศจิกายน 2552 เวลา:16:19:18 น.
  
รูปขึ้นมาดั่งปาฏิหารย์ เห็นและ ด้นดนกินซูชิกะมิสเตอร์กูลิโกะ แล้วรูปอาหารป้านะ เห็นแล้ว นึกจินตนาการว่าคนทำจะใช้เวลานานเท่าไหร่น้อ กว่าจะปั้นขึ้นมาได้ขนาดนี้ งามเริ่ด ประเสริฐศรีแต้ ๆ
โดย: Bananarumba วันที่: 25 พฤศจิกายน 2552 เวลา:16:27:34 น.
  
ฮ่าๆๆๆๆๆ ชายในฝันของคุณ จขบ. คือคุณคนนี้เอง ไอ้เราก็นึกว่าใคร

โอซาก้าน่าไปเที่ยงจังเลยค่ะ ดูพลุกพล่านแต่ไม่วุ่นวายเท่าโตเกียวเนาะ (เดาเอา ยังไม่เคยไปทั้งสองที่เลย) แหะๆ

ถ่ายภาพสวยค่ะ ไว้จะตามมาเยี่ยมเรื่อยๆ
โดย: เบบูญ่า วันที่: 25 พฤศจิกายน 2552 เวลา:16:44:41 น.
  
มาอีกรอบแล้วจ้าป้า ขยันมาบ่อยชนิดที่ไม่กลัวป้าเบื่อกันเลย

ที่ปักกิ่งนี่ก็เหมือนกันเรื่องบันไดเลื่อนจ้าป้า ถ้าไม่รีบ ให้ยืนชิดฝั่งขวาให้ว่อง คนฝั่งซ้าย เดินกันซวบ ๆ ฝั่งขวายืนเกาะราวกันเฉ๊ย แต่นะแต่ แต่ก็ยังมีบางพวกมึนใส่สะงั้น ทำไม่รู้ไม่ชี้ว่าคนฝั่งซ้ายเค้ารีบ ไปยืนอยู่ในฝั่งซ้าย แล้วยืนแช่ คนข้างหลังก็ไปต่อไม่ได้ แหม มันน่าเหนี่ยวนะจริง ๆ

พูดเรื่องนี้ขอเม้าท์เรื่องเมื่อวานนี้หน่อยเหอะ ไม่ได้เกี่ยวกันหรอก แต่อยากเล่าให้ฟัง ว่าคนจีนเนี่ย เค้าไม่ค่อยสนใจเรื่องให้เกียรติผู้หญิงหรือคนชรา หรือ เด็กกันเท่าไร ในรถไฟใต้ดิน (รถเมล์ด้วยหรือเปล่าพลไม่แน่ใจนะ เพราะตั้งแต่มาอยู่ปักกิ่งขึ้นรถเมล์ครั้งเดียว ป้ายเดียวแล้วลงเลย ) คืองี้ พลเนี่ยก็ไม่ได้ว่าแมนมากอะไรหรอก แต่ทุกครั้งที่เจอคนแก่ขึ้นรถไฟปุ๊บ มันจะกระเด้งอัตโนมัตทุกทีอะป้า แต่จากการสังเกตุนะ คนจีนหนุ่ม ๆ หรือสาว ๆ จะไม่ทำอย่างนั้นจะนั่งเฉย ๆ หรือแกล้งหลับตาไปสะงั้น พลเนี่ยลุกมาหมดแล้ว ทั้งเด็ก และคนชรา แต่สตรีเนี่ย ถ้าเห็นว่าเธอยังสาวท่าจะแรงดีเนี่ย ก็จะมึนนั่งต่อไป ไม่ได้ลุกให้

เมื่อวานนี้ นั่งรถเกือบถึงบ้านแล้ว คนที่ยืนอยู่หน้าพลเนี่ย เป็นหญิงสาว ยืนอยู่หน้าพลสักป้ายนึงก่อนถึงบ้านมั้ง พอถึงป้ายพลปุ๊บ พลก็ลุก แล้วก็คิดว่ายังไง ๆ เนี่ย เธอต้องได้นั่งแน่ ๆ เพราะบริเวณรอบ ๆ นั้น พลก็ไม่เห็นว่าจะมีใครมาแย่งเธอได้ คนอื่น ๆ ยืนอยู่ไกลกันนิดนึง มีแต่เธอยืนอยู่

แต่กาลกลับกลายเป็นว่า ก่อนที่พลจะออกนอกประตู หันไปมองว่าเธอคงได้นั่ง แบบช็อคเหมือนโดนผีหลอก อีตาผู้ชายวัยกลางคน คนนึงมันมานั่งได้ไง มันมาจากไหนฟะ แถมตอนที่พลเห็นเนี่ย อีตาคนนี้ กำลังส่งสายตาจิกไปที่หญิงสาวคนที่ยืนอยู่ตรงหน้า ประมาณว่า "อรีนรี่ มรึงจะมาแย่งที่นั่งกรูหรอ" พลมองไปที่หญิงคนนั้น เธออมยิ้มแบบขำ ๆ พลนะ แทบจะกร๊ากออกมาเลยอะ ว่าเออ ฉันเข้าใจเธอนะว่า โดนแย่งเก้าอี้ยังไม่พอ ดันจิกสายตาใส่อีกแนะ จากชายวันกลางคน เนี่ยป้า แบบขำก็ขำ แต่ก็เป็นตลกร้ายอะน้อ คน (ผู้ชายบางคน) สมัยนี้แบบไม่รู้จักให้เกียรติผู้หญิงอะ เห็นแล้วแบบเพลียใจเจง ๆ (เรื่องน้ำใจคนจีนนะ มีอีกเยอะ วันหลังอาจจะเขียนลงบล็อกสักบล็อก)

มาต่อเรื่องทริปป้ากันดีกว่า นอกเรื่องไปไกล อยากจะบอกว่า อยากกินอาหารญี่ปุ่นอีกละ เห็นหมึกสดแล้วแบบ

แต่พักนี้นะสิ ไม่รู้เป็นไง กินอาหารจีน อาหารฝรั่ง กินยังไงก็ไม่อร่อย ลิ้นกะปาก โหยหาแต่อาหารไทยอะป้า ต้องทำกับข้าวกินเองทุกวัน อร่อยก็กิน ไม่อร่อยก็ต้องกิน น้ำพริกกะปินี่กินมาสองวันแล้วอะ วันนี้ว่าจะทำแพนงไก่กิน ทำไม่ยากเท่าไร คงกินได้แหละ

ยำเนื้อสดนี่ ขอแหวะด้วยคนนะ ป้าได้จกกะเค้าหรือเปล่าอะ หรือว่าคุณวรพลกินอยู่คนเดียว คิดแล้ว
โดย: พล (aoigata ) วันที่: 25 พฤศจิกายน 2552 เวลา:18:41:10 น.
  
เห็นแล้วอยากกินอาหารญี่ปุ่นจัง ไม่เอาอาหารญี่ปุ่นไก่กาแถวบ้านอะ เค้าอยากกินฟูจิอะ ขอบคุณที่ถ่ายรูปมาเพื่อนะค่ะ
โดย: แม่ฟูงเหมียว IP: 114.128.162.6 วันที่: 25 พฤศจิกายน 2552 เวลา:19:23:50 น.
  
สนุกจังเลย ป้าเดซี่
โดย: naydin วันที่: 25 พฤศจิกายน 2552 เวลา:20:15:54 น.
  
ดีใจด้วยค่ะป้าเดซี่ที่ได้ถ่ายรูปกับชายในฝันแล้วอ่ะ แล้วถ้าชายในฝันเจ้ามีนอยู่เกาหลีและเป็นดาราดังนี่ชาตินี้จะมีวาสนามั๊ยน๊อ วะฮ่าฮ่า เอิ้กๆๆ

เนื้อดิบดูน่ากลัวเหมือนกันเนอะป้าเดซี่ เจ้ามีนไม่กินเนื้อวัวเลยอ่ะ กินแต่เนื้อหมู

ว่าแต่ว่าป้าเดซี่อธิษฐานขออย่างเดียวอ่ะ หุๆๆ

ยังไงก็ขอให้สมหวังทุก ๆ อย่างและมีความสุขมาก ๆ นะค๊า
โดย: minporee วันที่: 25 พฤศจิกายน 2552 เวลา:20:42:15 น.
  
ไปเที่ยวด้วยค้า
น่าเดินเล่น น่าเที่ยว น่าซื้อไปโม๊ดดด
สาวขี่ซาเล้งขายของยังเท่มั่กๆค่ะ ป้าเด
โดย: T+c+ake Time 2002 วันที่: 25 พฤศจิกายน 2552 เวลา:22:04:11 น.
  
ไม่เป็นไรค่ะป้า เรื่องโค้ทรูป สเกลมันไม่เวิร์คจริงๆ

นู๋ชอบดูรูปที่ป้าถ่าย เดี๋ยวป้าขี้เกียจทำใหม่ ไม่เอาลง นู๋ก็อดดูนะซิค่า


ตอนพักร้อน ... ไม่ว่าเที่ยง เย็น หาอะไรกินอร่อยๆ ตลอดเลยค่า
โดย: Molly_Nanny วันที่: 26 พฤศจิกายน 2552 เวลา:5:17:23 น.
  
Say hi ของวัุนพฤหัสที่ 26 จ้าป้าเด ขอทักก่อนจะย้อนขึ้นไปอ่าน บลีอกต่อนะ
โดย: Kokanpue วันที่: 26 พฤศจิกายน 2552 เวลา:13:45:50 น.
  
hi daisy

ดีมากเลยค่ะ ป้าเด ภาพใหญ่ขึ้นชัดแจ๋วดีมากค่ะ

น่าไปเที่ยวจังเลยค่ะ เห็นแล้วเกิดกิเลส

แต่ขอเวลาเก็บตังค์เกินเน้อ อิอิ

ฟังป้าเดย์ไปสร้างวีรกรรม ผ่าตัดคลอดลุกแล้วกลับบ้านภายในวันเดียว โหหห
ทำไปได้งาย กันค่ะ อตร มากนะค่ะนั่น แล้วทำไมหมอให้กลับ ยังสงสัย

โห เก่งมากค่ะ แต่แนะนำว่าท้องหน้าอย่าทำนะค่ะ อตรมากค่ะ แล้ว รู้เลย ว่าทำไมต้องเดินช้าที่สุด

ความจริงนะ คนอื่นเขายังยืนไม่ไหวซะด้วยซ้ำไป

นับได้ว่าป้าเดย์ นี้ หญิงเหล็กจริงๆค่ะ อิอิ

สบายดีนะค่ะ

พาไปเที่ยวสนุกดีค่ะ ชอบค่ะๆๆ เรื่องกินเรื่องเที่ยว ใครไม่สู้แม่ (หลิน)

เรื่องพายเรื่องถ่อ แม่(หลิน) ไม่สุ้ใคร

โดย: ย่าชอบเล่า วันที่: 26 พฤศจิกายน 2552 เวลา:14:07:23 น.
  
5555 ก่อนอื่นขอขำก่อน พออ่านจบมาภาพสุด ก้ได้ ถึงบางอ้อ ว่าชายในฝันไรของป้าเด เค้าอ่ะนะ ฮ่าๆๆๆ มันเป็นภาพคาสิกเลยเนอะป้า ปุ๊ว่าเคยเห็นนะแต่จำไม่ได้ว่าเห็นที่ไหนอ่ะป้า ฮ่าๆๆๆ

อาหาร น่ากินมายั่วน้ำลายอีกแหละ อ่านตอนจะกลับบ้าน ก็เริ่มหิวแล้วเนี่ยป้า

เ่ออ ปุ๊ชอบ รูปตึก อ่ะป้า พอคลิกเลื่อนเม้าท์ลงมา มันเหมือนคล้าย ๆ ภาพขยายอ่ะ คลิก ซ้ำแล้วซ้ำเล่า เ่ออ แปลกดี ป้าเด นี่ถ่ายภาพได้ สวยยจริงๆๆๆ

แหมลืม แซว ป้าเด ปากจู๋ กะน้องดนด้นนน ดีนะไม่เห็นหน้าเต็ม ๆ ของป้าอะ ฮ่าๆๆๆ ไม่งั้น หะหยองๆๆๆ อิอิอิ (แซวเ่ล่น กร๊ากกก )
โดย: Kokanpue วันที่: 26 พฤศจิกายน 2552 เวลา:18:00:58 น.
  
โอ้โฮ ฮ่ะๆ ชายในฝันของป้าน่าอร่อย แล้วสุขภาพดีด้วยนะเนี่ย

นี่นิกำลังวางแผนไปเที่ยวญี่ปุ่นด้วยแล้วค่ะ

แต่ว่าไม่ได้แพลนไปโตเกียวนะ ว่าจะไปโอซาก้า เกียวโต ฟุกุโอกะ และอาจขึ้นเหนือไปซัปโปะโระ ฮอกไกโด อิอิ จะไปดูใบเมเปิล และซากุระกันล่ะคราวนี้ เย้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

คิดๆอยู่ว่าจะบินข้ามไปโซลให้มันคุ้มกันสุดยอดไปเลยฮ่ะๆๆๆ แกลบกันแน่งานนี้
โดย: นิ IP: 119.110.98.69 วันที่: 29 พฤศจิกายน 2552 เวลา:14:56:07 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

ป้าเดซี่
Location :
堅尼地城  Hong Kong SAR

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 75 คน [?]





เจ้าของบล็อกนี้มีชื่อไซเบอร์ว่า "ป้าเดซี่" ค่ะ ย้ายตามครอบครัวมาปักหลักและทำงานที่ฮ่องกงเป็นปีที่ 8

เป็นมนุษย์เงินเดือนไทยในต่างแดนมาก็หลายงาน ตั้งแต่เลขานุการผู้บริหาร พนักงานติดตามเร่งรัดหนี้สิน นักแปล ล่าม ฯลฯ

ปัจจุบันเป็นนักแปลอิสระสัญชาติไทยประจำบริษัทรับจองห้องพักออนไลน์สัญชาติดัตช์มากว่า 4 ปี เป็นผู้จัดการชุมชนออนไลน์สัญชาติไทยประจำบริษัทศึกษาวิจัยทางการตลาดสัญชาติฝรั่งเศสมากว่า 3 ปี และเป็นจิตอาสาทำงานแปลเอกสารให้กับมูลนิธิเด็กอ่อนในสลัมฯ ประเทศไทยมากว่า 4 ปีค่ะ

บล็อกนี้ก็เป็นบล็อกเกี่ยวกับการใช้ชีวิต และอาการวิปริตทางความคิดและจิตใจของผู้หญิงไทยสายสามัญคนหนึ่ง ซึ่งมาใช้ชีวิตแบบสุขบ้าง ทุกข์บ้างในฮ่องกง

หวังว่าทุกท่านที่พลัดหลงเข้ามาในบล็อกนี้คงได้รับความไร้สาระกลับออกไปบ้างตามยถากรรมนะคะ







Wooloomooloo Prime
Causeway Bay, Hong Kong



Bath
United Kingdom



Sen-Ryo
Central, Hong Kong



Wooloomooloo Steakhouse
Wanchai, Hong Kong




Chicha, the taste of Peru
Central, Hong Kong




Seorae Korean BBQ
Tsim Sha Tsui, Hong Kong




The Roundhouse
Soho, Hong Kong




Chôm Chôm
Soho, Hong Kong




Japan X Sake Bar
Pathumwan, Bangkok




Luna Lanai
Sheraton Resort & Spa
Hua Hin




Erawan Tea Room
Grand Hyatt Erawan
Pathumwan, Bangkok




Fatty Crab
Central, Hong Kong




Restoration
Central, Hong Kong




Café Malacca
Traders Hotel
Western District, Hong Kong




Rockabilly
Lan Kwai Fong, Hong Kong




Zen Too 小蝶
Causeway Bay, Hong Kong




Chachawan
Sheungwan, Hong Kong




Sala Rimnam
Mandarin Oriental Hotel
Bangrak, Bangkok




Din Tai Fung
Causeway Bay, Hong Kong




China Kitchen
Grand Mercure Beijing Central
Beijing, China




Yung Kee Restaurant
Central, Hong Kong




เมธาวลัย ศรแดง
Pranakorn, Bangkok




Latest Recipe
Le Meridien Bangkok
Bangrak, Bangkok




ครัวเจ๊อ่าง
ปากน้ำชุมพร
Chumphon




Boulangerie Bistronomique
Kennedy Town, Hong Kong




Tim Ho Wan
Central, Hong Kong




Kung Fu Dim Sum
Tsim Sha Tsui, Hong Kong