ตุลาคม 2552

 
 
 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
30
 
All Blog
*** แก็งค์เด็ก สตรี และคนชรา ตะลุยเมืองปลาดิบ ตอน ยิ้มร่าที่ฮาโกเน่ ***


วันนี้มาติดตามแก็งค์เด็ก สตรี และคนชรา ตะลุยแดนปลาดิบกันต่อนะคะ


จบทัวร์วันแรกก่อนเข้าโรงแรม อิชั้นแวะซื้อไวน์แดงถูก ๆ จากแฟมิลี่มาร์ทข้างโรงแรมมาดวด ส่วนคุณวรพลเธอไปกดตู้ขายเครื่องดื่มแบบหยอดเหรียญซึ่งติดตั้งอยู่ทุกชั้นของโรงแรมที่พัก ได้เบียร์อาซาฮีกระป๋องยาวใหญ่มาดื่ม พ่อแม่นั่งกรึ่มไป ฟังเจ้าลูกชายบ่นไป

‘ด้นดนเหนื่อย เดินเยอะไป พรุ่งนี้ด้นดนไม่ไปไหนทั้งนั้น’

เวลาจะวาดภาพด้นดนตอนวีนเนี่ย นึกถึงอิชั้นในคราบเด็กเก้าขวบได้เลยค่ะ อิชั้นเลยต้องเปลี่ยนแผนไปฮาโกเน่ Hakone กันในวันรุ่งขึ้น



อันว่าทริปฮาโกเน่นั้น อิชั้นได้ไอเดียมาจากบล็อกของคุณปลาทอง9 ล้วน ๆ เลยค่ะ ขอบคุณนะคะป้า อ่านบล็อกป้าบล็อกนั้นแล้วปิ๊งเลยว่า เออ...มันเป็นทริปที่เหมาะกับเด็กมากเลย เพราะเปลี่ยนพาหนะในการเดินทางหลายแบบ เดินน้อย ก็เลยเอามาใส่ไว้ในโปรแกรมฉิ่งฉับทัวร์ญี่ปุ่นของอิชั้นด้วยซะเลย





ภายในสถานี Odawara




เราออกจากโรงแรมกันสายโด่งเหมือนเดิม ขึ้น Subway ต่อ JR ไปจนถึงสถานี Odawara หรือถ้าใครอยู่แถวชินจูกุ ก็จะมี JR สายตรงที่ผ่าน Odawara ก่อนเข้าฮาโกเน่เลยก็สะดวกดีนะคะ พอไปถึง Odawara ก็โชว์โง่แล้วค่ะ เห็นศูนย์ให้ข้อมูลท่องเที่ยวฮาโกเน่ อิชั้นและเดอะแก๊งค์ก็รี่เข้าไปเลย ก็ได้รับคำแนะนำอย่างดี แจกแผนที่และแผ่นพับไม่อั้น มีแผนเที่ยวหลายอย่างทั้งครึ่งวัน เต็มวัน ไปจนถึงสองสามวันให้เราเลือกดู


เราไปถึงน่าจะเที่ยงกว่า ๆ แล้วหละ เลยขอเป็นทัวร์สั้นจู๋ กะประมาณว่าน่าจะกลับมาถึงโตเกียวประมาณ 6 โมงเย็น เวลากำลังดีไม่โหดเกิน เจ้าหน้าที่ก็แนะนำให้ซื้อ Hakone One-Day Pass จากที่นี่ไปซะเลย พาสนี้จะรวมค่ารถไฟ-รถราง-เคเบิลคาร์-เรือ และค่ารถบัสกลับมาที่ต้นทางคือ Odawara ราคาของพาสคือ JPY 3,900 ต่อคน ราคาเด็กนี่จำไม่ได้ค่ะ ด้นดนทำตั๋วหายไปแล้ว





เข้าไปเมียงมองร้านขาย Bento




เราไปถึงจุดเปลี่ยนพาหนะจุดแรก จากรถไฟเราจะขึ้นรถรางกันค่ะ ไปต่อแถวรออยู่นานประมาณ 15 นาทีได้ คนก็เริ่มต่อคิวกันยาวขึ้น พอรถรางมาจอดเทียบ เราก็ได้ขึ้นก่อน ได้ที่นั่งติดหน้าต่าง ที่นั่งนึงนั่งได้สองคน หันหน้าเข้าหากัน อิชั้นน่ะนั่งติดหน้าต่างคนเดียว ส่วนสองพ่อลูกเค้านั่งคู่กัน


สักพักก็มีคุณพี่ผู้หญิงมานั่งติดกับอิชั้น เรานั่งกันอยู่ในรถรางค่อนข้างนาน รถก็ไม่ยอมออกซักที ผู้โดยสารที่มาถึงโดยรถไฟขบวนใหม่ก็มาสมทบอีก คราวนี้มีกลุ่มนักท่องเที่ยวหญิงวัยประมาณห้าสิบกว่า ๆ ขึ้นมากันเป็นกลุ่ม มายืนโหนราวใกล้ ๆ กับที่นั่งของเรา


คุณวรพลชักทำสีหน้าไม่ดีแล้ว ให้ทายซิว่าทำไม ?? สักพักเธอก็ยื่นหน้าเข้ามาซุบซิบกับอิชั้นว่า

‘ชั้นทนนั่งเฉย ๆ ไม่ไหวแล้วนะ เดี๋ยวชั้นจะยืนให้เลดี้นั่ง’

ปรกติคุณวรพลเค้าก็เป็นแบบนี้จนเราแม่ลูกเห็นเป็นเรื่องปรกติอ่ะนะคะ ใส่ใจเด็ก สตรี และคนชรา เสียสละที่นั่ง เปิด-ปิดประตูให้ เวลาเห็นใครหิ้วข้าวของพะรุงพะรัง ถ้าเธอมือว่างก็อาสาช่วยถือ เรียกว่าเป็นคนน่ารักโดยกมลนิสัย


แต่มาคราวนี้อิชั้นห้ามไว้ว่าอย่าเพิ่งลุก แล้วก็กระซิบกับด้นดนว่า

‘แด๊ดดี้จะลุกให้คุณป้าเค้านั่ง ด้นดนนั่งตักแด๊ดดี้ได้มั้ย มามี๊ไม่อยากให้แด๊ดดี้ยืน มันไกล’

เจ้าด้นดนก็ยิ้มย่องด้วยความยินดี สองคนนี่ ปรกติเค้ารักกันปานจะกลืนกินอยู่แล้ว อยู่บ้านก็กระแซะ นั่งตัก หอมแก้ม จุ๊บปากกันเป็นประจำ


พอคุณวรพลขยับให้คุณป้าคนนึงนั่ง แก็งค์คุณป้าทั้งแก็งค์ก็ส่งเสียงดังด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม ‘อาริกาโตโกไซมัส อาริกาโตโกไซมัส’ พร้อมทั้ง โค้งแล้วโค้งอีกให้ครอบครัวเรา ยังไม่หนำใจ พอคุณป้าคนนั้นจะลงจากรถราง ทั้งคุณป้าและเพื่อนร่วมแก็งค์ก็ยังหันหน้ามายิ้ม ‘อาริกาโตโกไซมัส’ กันอีกรอบ อิชั้นหลงรักคนญี่ปุ่นเลยตอนนั้น พร้อมกับหลงรักคนอังกฤษอีกเป็นครั้งที่ล้านเจ็ด อ๊ะอ๊าง





กำลังต่อคิวจะขึ้นเคเบิลคาร์ ลมแรงจนหนาวสะท้าน




ไปถึงจุดเปลี่ยนพาหนะลำดับต่อไปคือเคเบิลคาร์ อากาศเย็น ลมแรงมาก เรียกว่าหนาวกันทั้งหัวทองหัวดำ นักท่องเที่ยวทุกคนหน้าตายิ้มแย้มแจ่มใส หัวเราะหัวใคร่ให้กันกับการเปลี่ยนแปลงกะทันหันของอากาศ เรดาร์ของอิชั้นรับคลื่นความสุขที่กระจายอยู่หนาแน่นในบริเวณนั้นได้เต็ม ๆ เลยอ่ะ





ขอลงรูปตัวเองซักรูป นาน ๆ จะมีคนถ่ายให้ซักที




ก่อนที่จะมาญี่ปุ่น อิชั้นหาข้อมูลจากเว็บท่องเที่ยวของอสท.ญี่ปุ่น เค้าว่าปลายเดือนตุลาถึงธันวาเนี่ย มันเป็นฤดูใบไม้แดงเนอะ ก็คิดไว้แล้วหละว่าเรามาเร็วไปหน่อย แต่มันเลือกวันหยุดไม่ได้อ่ะค่ะ เพราะเราต้องเอาวันที่สะดวกกับทุกคนในครอบครัว วิวที่มีต้นไม้ใบไม้ที่อิชั้นได้ประสบพบเห็น จึงแดงเป็นหย่อม ๆ แบบนี้แล ธรรมชาติโกรกสีมาให้ไม่ทั่วเนอะ





ใบไม้ยังแดงไม่เสร็จเลย




นั่งเคเบิลคาร์ไปถึงจุดชมวิวแรก ทุกคนต้องลงจากเคเบิลคาร์คันแรก เพื่อไปต่อคันใหม่ โดยเดินฝ่าร้านค้าไป เป็นทริคในการขายของเค้าอ่ะเนอะ ใครจะไปต่อคิวขึ้นเคเบิลคาร์เลย หรือจะเดินช็อปดูนั่นดูนี่ก่อนก็ได้ เราเลือกอย่างหลังค่ะ


ได้ยินนักท่องเที่ยวคนไทยส่งเสียงเจี้ยวจ้าวกันไปหมด ด้นดนเธอเป็นโรคจิตนะ เวลาเธอเจอคนไทย เธอจะชอบแสดงตัวว่าเป็นลูกครึ่งไทย เธอมักจะหันมาพูดภาษาไทยกับอิชั้นดัง ๆ ให้คนไทยแถวนั้นได้ยิน ไม่ได้อายสำเนียงเหน่อของตัวเองเล้ย ไอ้เด็กคนนี้


จุดที่พักชมวิวตรงนี้เนี่ย อิชั้นเข้าใจว่าเป็นจุดที่เค้ามาต้มไข่ดำกัน ใครเคยไปมาใช่หรือไม่ใช่เข้ามาบอกกันสักนิดจักเป็นพระคุณค่ะ


แก็งค์เราเดินดูของที่ระลึก แหม...ราคาแพงจับไม่ลงเลยทีเดียวเชียว แต่อิชั้นก็หมายตาตุ๊กตาญี่ปุ่นไว้แล้ว ราคาที่นี่มันสองพันกว่าเยน จำไว้ก่อน ยังไม่ซื้อ เจ้าลูกชายก็อยากได้ของเล่น-ของที่ระลึก เมื่อวานใช้แรงงานเด็กไปเยอะ วันนี้เลยจ่ายค่าแรงให้ลูกด้วยขนหน้าแข้งไปสองเส้น







เรามาถึงจุดเปลี่ยนพาหนะต่อไป นั่นคือไปลงเรือล่องทะเลสาบ ตอนนั้นประมาณบ่ายสามได้แล้วมั้ง สองพ่อลูกยังไม่ได้กินแสน็คบ่ายเลย เราเลยตกลงใจพักกินอะไรกันก่อนที่จะขึ้นเรือ ซึ่งแน่นอนว่าที่ท่าเรือเค้ามีร้านขายของที่ระลึกและร้านอาหารด้วย


มื้อนี้เป็นอาหารมื้อหลักมื้อที่สองของครอบครัวเราในทริปญี่ปุ่นครั้งนี้ อร่อยอ่ะ ที่เค้าพูดว่า อาหารที่ญี่ปุ่นอร่อยทุกอย่างนั้น สำหรับอิชั้นขอชูจักกะแร้สองข้างเห็นด้วยจริง ๆ แถมอาหารที่นี่ไม่แพงเลย มื้อนี้สามพันเยนนิด ๆ มั้ง





ร้านนี้เป็นร้านแบบช่วยเหลือตัวเองค่ะ ไปสั่งอาหาร-จ่ายเงินที่เคาน์เตอร์เสร็จ เค้าก็จะเตรียมอาหารให้ บอกให้เรามานั่งรอที่โต๊ะ พร้อมแจกเพจเจอร์เรามา อาหารเสร็จปุ๊บ เพจเจอร์ก็ดังเป็นสัญญาณให้เราไปเอาอาหาร เปรี้ยวมั้ย ??

















มีสาเกมาจิบแก้หนาว
ตามร้านอาหารทุกร้านที่เราไปเนี่ยเค้ามีน้ำเปล่าให้ฟรีนะคะ ดีจัง




กินกันอิ่มหนำสำราญแล้วเราก็ไปล่องเรือชมทะเลสาบกันค่ะ เค้าว่ากันว่า ถ้าทัศนวิสัยดี ๆ จะเห็นฟูจิซังหรือภูเขาไฟฟูจิกันตอนล่องเรือนี่แหละ อิชั้นก็รู้ตัวแหละว่า ไม่ใช่คนโชคดีขนาดนั้น ก็ไม่ได้หวังอะไร ปรากฎว่าเดาถูก ไม่เห็นจริง ๆ ค่ะ


























เพิ่งจะสี่โมงเย็น ฟ้าก็เริ่มจะมืดแล้วค่ะ




นั่งเรือกันซัก 40 นาทีได้มั้ง ก็มาถึงที่หมาย ลงจากเรือแล้ว ก็นั่งรถบัสกลับไปที่ Odawara กันหละ ช่วงที่อิชั้นไปเนี่ย ญี่ปุ่นมืดเร็ว ประมาณห้าโมงเย็นเนี่ยมืดตื๋อแล้ว ก็เรียนรู้กันไปในการวางแผนเที่ยวว่า จะไปไหนเนี่ย ให้รีบเดินดูให้เสร็จก่อนห้าโมง เอาเวลาที่ฟ้ามืดแล้วเป็นเวลาเดินทางกลับที่พัก หรือไม่ก็กินข้าว หิวแค่ไหนขอเดินเที่ยวดูอะไรก่อน ฟ้ามืดค่อยกิน
















จากประสบการณ์ในการกินมื้อหลักมาสองมื้อในญี่ปุ่น ราคามันไม่แพงนี่หว่า เลยได้ใจ กลับมากินข้าวเย็นกันแถวโรงแรม ย่านหร็อบป๊องงงหงิกัน


การเดินเลือกร้านอาหารของบ้านอิชั้นเนี่ย ก็อาศัยดูจากดิสเพลย์หน้าร้านซึ่งบางร้านเค้าก็มีทำของเทียมใส่ตู้โชว์ไว้ บางร้านก็มีรูปภาพให้ดู ถ้ามีเมนูหน้าร้าน ก็เปิดเช็คดูเลย ซึ่งมันก็แทบจะไม่มีหรือไม่มีภาษาอังกฤษเลย ไอ้ที่มีก็ใช้ภาษาอังกฤษทับศัพท์ญี่ปุ่นไป





อันนี้ไม่ได้สั่ง เค้ามาเสิร์ฟให้ฟรี ได้มา 2 ที่




ดูรูปอาหารหน้าร้านอาหารร้านนึง เห็นเค้าลงรูปอาหารหลายอย่างไว้ ก็เห็นมีเป็นเนื้อแบบเสต็ก ด้นดนกินได้ มามี๊อยากกินปลาดิบ...เค้าก็มี แด๊ดดี้กินอะไรก็ได้ เอานะ...เราพุ่งตรงเข้าร้านนี้กันเลยละกัน ร้านนี้มืชื่อว่า Bishoku Maimon



บริกรบอกว่า ไม่มีเมนูภาษาอังกฤษนะ แต่เค้าพูดภาษาอังกฤษพอรู้เรื่อง เดี๋ยวเค้าช่วยอธิบาย เราก็บอกเค้าว่าจะกินเนื้อย่างเนอะ จะเอาให้เด็ก เค้าก็ชี้ราคาให้ดูว่าพันกว่าเยน เอ้า โอเค ขอข้าวเปล่ามาให้ด้นดนหนึ่งถ้วยด้วย คุณวรพลอยากกินผัก ก็สั่งเป็นแอสพารากัสย่าง บริกรชี้ราคาให้ดู ก็ไม่กี่ร้อยเยนนะ ก็โอเคสั่ง





เนื้อของด้นดน





แอสพารากัสของคุณวรพล




อิชั้นบอกอยากกินปลาดิบ เค้าก็แนะนำว่า วันนี้มีชุดซาซิมิประจำวัน มีปลานั่น หอยนี่ ชี้มาเป็นภาษาญี่ปุ่นทั้งหมด อิชั้นก็ใบ้รับประทาน บอกอันไหนก็ได้ เอามาเหอะ เค้าก็ชี้ให้ดูว่าราคาเซ็ตปลาดิบรวม ก็หลายสตางค์อยู่ แต่ก็โอเคแหละ เอามาแชร์กันสองคน น่าจะอิ่มพอดี ก็โอเค จัดไป สั่งเบียร์ไปคนละแก้ว คาดว่ามื้อนี้คงแพงกว่ามื้อเมื่อเย็นวานหลายพันเยนอยู่





ปลาดิบรวม (แล้วเหรอ ??) ของอิชั้นเอง





ขออีกสักภาพ เพื่อยืนยันว่า มันคือเซ็ตปลาดิบรวม อ่ะจ๊ากกกก




อิชั้นถือโอกาสเข้าห้องน้ำ ก็ให้ปิ๊งในความสวยงามตระการตา และโมเดิร์นของโถส้วมมาก เสียดายไม่ได้หิ้วกล้องไปด้วย คือโถส้วมในญี่ปุ่นเนี่ยเค้าจะมีระบบฉีดน้ำ พร้อมส่งเสียงครางฮือ ๆ เวลาเราทำธุระจะได้เบ่งกันหน้าดำหน้าแดงได้เต็มที่ ไม่ต้องกระมิดกระเมี้ยน แถมเค้ายังมีฮีตเตอร์เป่าก้นให้อุ่นด้วย อันนี้ถือเป็นมาตรฐานโดยทั่วไปของโถส้วมที่ญี่ปุ่น ซึ่งเรื่องนี้เข้าใจว่าหลายท่านคงจะทราบกันแล้ว เพราะของเค้ามีมานานโขอยู่


เรื่องระบบน้ำไหลหรือชักโครกให้โดยอัตโนมัติเนี่ยมันเด็ก ๆ เนอะ ของเค้ามีมาเป็นชาติแล้ว ไม่ต้องพูดถึงกันล่ะ


แต่โถส้วมของที่ร้านนี้ มัน 'วิเศษ' กว่าส้วมของที่อื่น ๆ ที่อิชั้นเคยเจอะเจอมาตรงที่ มันมีฝาปิดโถปิดอยู่ค่ะ กำลังจะเอื้อมมือไปเปิดฝาทำธุระ ฝามันก็ค่อย ๆ อัต-โน-เปิด โอย...อยากจะกรี๊ดในความเริ่ด


กลับมาถึงโต๊ะรีบเล่าและไล่ให้เดอะแก๊งค์ไปเข้าห้องน้ำ ไปพิสูจน์ให้เห็นกับตา เดอะแก๊งค์กลับมาจากทำธุระก็แสดงอาการบ้านนอกเข้ากรุง ฮือฮากับโถส้วมได้เสมอเหมือนกับอิชั้นเลย


นั่งกินอาหารที่เค้าจัดแบ่งมาอย่างน่ารักน่าชัง เหมือนให้เด็กสองขวบกิน แม๊ ไม่อิ่มสิคะ ถึงจะตระหนักแล้วว่า วันนี้ขนหน้าแข้งร่วงกราวแน่ ๆ แต่อ่ะนะ มาเที่ยว ไม่ได้มาออกค่ายเนตรนารี ก็คิดในใจว่า เดี๋ยวมื้อนี้ แย่งคุณวรพลจ่ายละกัน แต่ชั้นขอกินอิ่มแหละ


อิชั้นขอสั่งปลาย่างมาอีกตัว ส่วนคุณวรพลขอสั่งจานหลักมั่ง หลังจากที่เซ็ตปลาดิบที่เราหมายมั่นให้เป็นจานหลักกลายเป็น Appertizer ของเราไปซะนี่


บริกรแนะนำเป็นปลาไหล บอกว่ามีข้าว มีซุป เป็นคุณเนี่ย คุณก็คงวาดภาพเหมือนกับเราว่า เป็นข้าวหน้าปลาไหลย่างกับมิโสะซุปชิมิส์ ของโปรดของคุณวรพลเลย บริกรชี้ราคาให้ดู ก็โอเค สั่งไป


ด้นดนบ่นว่าไม่ชอบเนื้ออันนี้เลย อ่ะมามี๊กินเอง อร่อยดีนี่ เลยสั่งเนื้อเพิ่มอีกหนึ่งที่มามี๊จะกิน สั่งไก่ย่างเพิ่มมาอีกหนึ่งที่ให้ด้นดนแทน บริกรแนะนำว่ามี Foie Gras ด้วย สนใจมั้ย ราคาเท่านั้นเท่านี้ เราก็อ่ะโอเค เอามาอีกหนึ่งที่





ข้าวหน้าปลาไหลในจินตนาการ กลายเป็นข้าวต้มปลาไหลไปซะนี่





ก็มานั่งตักใส่ถ้วยแบ่ง ตักนั่นนิด นี่หน่อย ใส่ชามเข้าไป





ไก่ย่างถูกเผา มันจะถูกไม้เสียบ






(เซ็ง) ตับห่าน Foie Gras ที่บริกรแนะนำ
กลายเป็นตับไก่เสียบไม้ย่าง ไม้ละ 5 บาท แถวบ้านเราไปซะนี่
แต่รสชาติโอเคนะ คล้ายคลึงกับตับห่านอยู่เหมือนกัน






ปลานางแบบ ไม่ค่อยมีเนื้อหนังกะเค้าเล้ย




ต้องบอกว่ามื้อนี้อร่อยทุกอย่างนะคะ บริกรน่ารักมากมาย มีความพยายามอย่างสูงในการบริการด้วยภาษาอังกฤษที่กระท่อนกระแท่น เราไม่ได้ถูกล่อลวงให้เข้ามาหรืออะไร ถามถึงจานไหนก็บอกเราก่อนทุกอย่างว่าราคาเท่าไหร่ (ที่ไม่ได้บอกคือ ขนาดของแต่ละจาน ฮ่า ฮ่า) ให้ทายกันว่า มื้อนี้หมดไปเท่าไหร่คะ ??





ถ่ายรูปใบเสร็จเก็บไว้เป็นหลักฐานด้วย ขำ ๆ นะ ไม่ได้งกขนาดนั้น แต่งกขนาดหนัก มื้อนั้นอิชั้นแย่งคุณวรพลจ่ายไปด้วยเครดิตการ์ด บิลมาเรียกเก็บเป็นเงินเหรียญฮ่องกงที่ HKD 1,609.39 ค่ะ ไม่ต้องแว็กซ์ขนหน้าแข้งแล้วเดือนนี้ กร๊ากกกกส์




Create Date : 31 ตุลาคม 2552
Last Update : 8 ตุลาคม 2553 11:10:31 น.
Counter : 1162 Pageviews.

47 comments
  
ป้าขาป้า ถ้าเป็นป้าเด แล้วอิชั้นมิกลายเป็นทวด Kim หรือคะ อิ อิ อิ
คนเขียนเก่งจริงๆ ขอเป็นคนอ่านเก่งนะคะ สนุกจัง
โดย: kim_tiger วันที่: 31 ตุลาคม 2552 เวลา:17:45:56 น.
  
สวสัดีค่ะ ป้า

อาหารแต่ล่ะอย่างช่างน้อยนิด ตะริ๊ดติ๊ดชึ่งมากๆเลยค่ะ

อ่านแล้วนู๋ขำ ตอนป้าบอกว่า เป็นตับเสียบไม้ล่ะ5บาทบ้านเรา นู๋ว่ามันน้อยเว่อๆเลย
ไอ้ที่เสียบผักมา มันมีไม้เดียวอย่างนั้นจิงๆหรอคะ

^^
โดย: kay_p วันที่: 31 ตุลาคม 2552 เวลา:17:50:54 น.
  
แวะมาเที่ยวฮาโกเน่ด้วยคนค่ะ ป้าอยู่ญี่ปุ่นไปเที่ยวหลายครั้งยังไม่เบื่อ เห็นแล้วก็อยากไปอีก
โดย: พนอจัน IP: 61.114.43.5 วันที่: 31 ตุลาคม 2552 เวลา:17:58:51 น.
  
ภาพสวยจังเลยคร้า
โดย: Yamaka วันที่: 31 ตุลาคม 2552 เวลา:21:39:03 น.
  
แวะมาดูหน้าป้าชัดๆ เริ่ดออก แต่แหม เห็นอาหารในจานแล้วสงสารกระเพาะจัง เป็นอันว่ากลับมาจากทริปนี้ ป้าก็ไม่ต้องเปลืองสตังค์ค่าแว๊กซ์อ่ะดิ ไม่มั๊ง แค่นี้ชิล ชิลสำหรับป้าอยู่แระ ถ้าพี่อ่ะดิ อดกันเป็นปีแน่
โดย: แม่ปุ้มปุ้ย วันที่: 31 ตุลาคม 2552 เวลา:22:07:17 น.
  
คุณวรพลน่ารักจริงๆ ด้วยสิป้าเดซี่... อย่างนี้เค้าเรียกว่าสุภาพบุรุษตัวจริงเลยนะเนี่ย... แถมกินง่ายอีกตังหาก

ว่าแต่ว่า.. โตสอยากเห็นตอนพ่อลูกคู่นี้เค้ากระหนุงกระหนิงกันจัง คงจะเป็นภาพที่น่ารักน่าดูเลยใช่ไม๊ป้า

อิอิอิ .. ทริกขายของที่ต้องเดินผ่านร้านค้าเพื่อที่จะไปต่อเคเบิลคาร์ของญี่ปุ่นเนี่ยเหมือนกะที่ดิสนีย์เด๊ะๆ เลยอ่ะป้าเด .. ที่นี่ก็แบบว่า.. เดินออกจากเครื่องเล่นทุกอย่างก็จะต้องผ่านร้านขายของที่เป็นตีมเดียวกับเครื่องเล่นนั่นเลย

ฮ่าๆๆๆ .. ขำเจ้าด้นดนชอบโชว์ออฟภาษาไทยเวลาเจอคนไทย.. น่าเขกกะโหลก .. เอ๊ย.. น่ารักจริงๆ เจ้าหน้าหวานเนี่ย..

ระบบเพจเจอร์ที่เมกาเค้าก็มีนะป้าเดซี่ .. แต่ที่นี่ไม่ใช่เรียกไปเอาอาหาร .. แต่เค้าจะแจกเพจเจอร์เวลาที่โต๊ะไม่ว่างแล้วเราต้องรอ .. ลงชื่อแล้วก็รับเพจเจอร์รอเค้าปี๊บๆ หาเมื่อโต๊ะว่าง

ส้วม.... ไฮเทคค่อดๆ เลยอ่ะป้าเดซี่... ตอนนี้เค้ามีทั้งเปิดฝาเอง ล้างให้หลังจากคุยกับพี่โถเสร็จ แล้วก็เป่าแห้งให้อีกตังหาก .. อย่างนี้โตสว่าอีกไม่นานเค้าคงจะต้องมีส้วมที่เราไม่จำเป็นแม้กระทั่งถอดใส่กุงเกงเองแน่ๆ เลยป้าว่ามะ

ว่าแต่ว่า.. ทำไมป้าถึงพาเจ้าด้นดนกับคุณวรพลไปกิน "ร้านอาหารแมว" อ่ะก๊ะ .. หรือว่าหิวจัดเลยไม่เห็นป้ายว่ามันเป็นร้านอาหาร "แมว" เศรษฐี...
แบบว่า... ขนาดของอาหารแต่ละจาน .. เห็นแล้วก็อ่ะนะ .. มันเหมือนกับว่าเค้ากลัวว่าเราจะอิ่มเลยเนอะ .. แบบว่าโตสเห็นหน่อไม้ฝรั่งสองแท่ง (หักครึ่งก็กลายเป็นสี่ท่อน) แล้วโตสอยากรู้มากๆ เลยอ่ะว่ามันราคาเท่าไหร่กันอ่ะนั่น .. แบบว่าอันนี้โตสอยากรู้จริงๆ นะ ไม่ได้แค่ถามไปงั้นๆ จริงๆ นะ
(แอบจำชื่อร้านซะหน่อย .. เผื่อชาตินี้โชคดีมีโอกาสไปเที่ยวประเทศแพงไปหมดประเทศนี้ )


ที่ป้าไปถามโตสที่บล๊อกว่า..
~อาหารหลาย ๆ จานของคุณโตส ทำเอาป้าเดซี่นึกถึงโรงเรียนประจำนะเนี่ย คุณโตสรู้ป่าวว่าทำไม~
โตสไม่รู้อ่ะป้าเดซี่ .. บอกหน่อยได้ไม๊อ่ะก๊ะ
โดย: Chini วันที่: 1 พฤศจิกายน 2552 เวลา:9:45:49 น.
  
อ้อ... ลืมๆๆๆ

จะบอกป้าว่า .. อยากมีรูปตัวเองเยอะๆ ต้องมาอยู่กับโตมัสนี่เลย .. ขานี้ไม่ค่อยชอบถ่ายรูปวิวเฉยๆ อ่ะป้าเดซี่ เฮียเค้าชอบให้มีคนประกอบ .. เพราะงั้นนังเมียที่รักอย่างโตสนี่ก็เลยกลายเป็น object ประจำการถ่ายรูปของเฮียไปโดยปริยาย

อีกอย่าง.. เห็นหน้าป้าเดซี่ชัดๆ วันนี้แล้วก็ต้องคิดตามไปว่า .. ไม่เห็นจะเหียกอย่างที่ป้าเธอบ่นๆ ตรงไหนเลยอ่ะ .. หรือว่านี่คือภาพ After กันนะ
อ้อ.... แล้วอีกอย่าง.. เพิ่งสังเกตุเห็นคิ้วป้าชัดๆ วันนี้นี่เอง.... คิ้วป้าสวยได้รูปจัง .. โตสพูดจริงนะ
โดย: Chini วันที่: 1 พฤศจิกายน 2552 เวลา:9:50:03 น.
  
Hey! That's a good idea. Toilets with noise.

I'm still not using 'being natural' everytime I use public toilets as my mum always told me when I was youg, to flush the toilet everytime I would like to do 'a business'

Always giggle (on my own in the toilet) everytime I hear the next door iis sharing her moment loudly with the rest of us in the ladies
โดย: yr_naughty_annie วันที่: 1 พฤศจิกายน 2552 เวลา:10:03:24 น.
  
อ่านเพลินมากเลยครับป้าเดซี่

ขอปรบมือดังๆให้คุณวรพลครับ ท่านน่ารักมาก

เคยเห็นภาพน้องด้นดนวันก่อน มาเห็นวันนี้

กำลังจะเป็นหนุ่มแล้วนะครับ

หน้าตาอาหารญี่ปุ่นยึดความสวยงามไว้ก่อน

เป็นความรื่นรมย์ทางศิลปะ อิ่นใจก่อนรับประทาน

ตอบคำถามป้าเดซี่เรื่องมะเขือจาน มะเขือจานมี

รูปร่างเหมือนลูกพลับ แต่เป็นสีขาวครับ
โดย: Insignia_Museum วันที่: 1 พฤศจิกายน 2552 เวลา:11:41:07 น.
  
สวัสดีวันอาทิตย์ค่ะป้า
มุขอ่านซะเพลินเลย ป้าเล่าเรื่องคุณวรพลซะมุขเห็นภาพ แมนมากๆเลยจ้ะ มุขขอบอกและไม่แปลกใจเลยที่ป้าอินเลิฟ

น้องด้นดนก็น่ารัก มุขชอบรูปน้องกับของที่ระลึกของน้องด้วย ตาน้องสวยจัง ซื้อให้น้องไม่ผิดหวังเนอะ ดูแล้วน้องเค้าปลื้มกะของที่ระลึกมาก
มุขเห็นแล้วยังอยากได้ น่ารักทั้งนั้น


หมดทริปนี้ ป้าไม่ต้องแว๊กซ์ขนหน้าแข้งแล้ว
เป็นเคล็ดลับของป้าใช่มั๊ยจ๊ะ แต่มุขขอไม่ทำตามป้านะ
เพราะไม่อย่างนั้นมุขคงไม่ได้ร่วงแค่แข้ง อาจถึงขั้นล้มละลาย

ป้าหน้าใสมาก คลื่นความสุขของป้ามันเปล่งออกมาในรูป ป้าอย่าลืมเขียนต่อภาคสามนะคะ
เพราะจะถือได้ว่าป้าเผื่อแผ่ความสุขมาที่คนอ่านอย่างมุขด้วย หน้ามุขจะได้ใสมีออร่าอย่างป้าบ้างไงคะ

ขอบคุณป้าด้วยนะคะ ที่อวยพรให้มุขชาย
ตอนนี้เราสองคนกินโน่นกินนี่เยอะมาก
มุขลองแง้มฝากาตามที่ป้าบอกแล้วด้วย เหมือนมีแรงดึงดูดจริงๆ
พอพี่คนที่เสิร์ฟเห็นปั๊บเค้าพุ่งเอาน้ำมาเติมอย่างว่องไว มุขไม่ต้องเหนื่อยใช้ภาษามือ

วันนี้วันหยุด ป้าพาด้นดนไปเที่ยวไหนรึเปล่าคะ
โดย: White Choc Chip วันที่: 1 พฤศจิกายน 2552 เวลา:11:45:48 น.
  
สวัสดีค่ะป้าเดซี่....พิตต้ามาแล้วค๊า
ช่วงที่ผ่านมาค่อนข้างยุ่ง ไม่มีเวลามาเกาะขอบจอติดตามทริปเที่ยวญี่ปุ่นของแก็งค์เด็ก สตรี และคนชราเลยอ่ะค่ะ

วันนี้จัดสรรเวลาได้เลยรีบมาตามติดทันทีเลย

คุณวรพลน่ารักมากเลยอ่ะป้า...สุภาพบุรุษตัวจริง
แหม!!ว่าแต่ป้ามีแอบหยอดคำหวานให้หนูอิจฉาจนได้นะคะ "หลงรักคนอังกฤษอีกเป็นครั้งที่ล้านเจ็ด "

ภาพวิวทิวทัศน์และภาพอาหารนานาชนิดมันช่างเด้งเข้าตาพิตต้าอย่างแรง

เอ่อ!ย่อหน้าสุดท้ายของเอนทรี่นี้ฮาสุด
มุขแว็กซ์ขนหน้าแข้ง ถูกใจ๊ถูกใจ


ปล.คิดถึงจ้า xoxo
โดย: Khun_Pitta วันที่: 1 พฤศจิกายน 2552 เวลา:12:42:22 น.
  
รัชชี่ยังไม่เคยไปญี่ปุ่นค่ะ ถ้าไปคงเปิ่น ๆ กับห้องน้ำเขาเหมือนกันด้วยความที่มันเดิร์น เมืองไทยน่าจะมีบางจุดเอามาใช้บ้างนะ จะได้ลองเล่น

แต่รัชชี่กินปลาดิบไม่เป็นค่ะ เคยจะพยายามลองกินจานของเพื่อนแล้ว เวลามีสัมมนา แต่มันลองไม่ลง ไม่รู้เพราะคำว่า “ดิบ” หรือเปล่า เลยไม่กล้าลองซะที เพราะคนใกล้ตัวหลายคนชอบ

สรุปว่าป้าเดซี่ค่อนข้างมีความสุขกับอาหารที่ญี่ปุ่นมากเลยนะคะ มีโอกาสไปญี่ปุ่นเมื่อไหร่จะแวะมาอ่านบล็อกนี้อีกทีค่ะ

โดย: รัชชี (รัชชี่ ) วันที่: 1 พฤศจิกายน 2552 เวลา:14:31:44 น.
  
จ๊ากกก แพงมั๊กๆเลยค่ะ

สมควรแล้วค่ะที่ป้าเด จะบ่นว่ามันแพง ก็มันแพงจริงๆด้วยค่ะ

แล้วอาหารจานก็จิ๋วจริงๆเลยค่ะ ที่บ้านอีฉัน กินเก่งๆทั้งนั้น รับรอง ถ้าเจอบ้านอีฉัน มีหวังต้องจ่ายกว่านี้ 5 เท่าแน่นอน

เอานะ ถือว่า เป็นประสบการณ์ครั้งหนึ่ง ที่ต้อง ถอนขนหน้าแข็ง จ่ายค่าอาหาร

จะติดตามตอนต่อไปคร้าๆๆ เผื่อมีโอกาสจะได้เตรียมตัวถูก อิอิ
โดย: ย่าชอบเล่า วันที่: 1 พฤศจิกายน 2552 เวลา:16:57:03 น.
  
มาแล้วจ้าป้า

บล็อกญี่ปุ่นนี่สนุกจังเลยอะ ฝีปาก (กา) ป้าแซบจริง ๆ อยากไปเที่ยวด้วยเลย ติดใจสำนวนเขียนเรื่องท่องเที่ยวป้าจริง ๆ เลย

น้องชายพลยังหล่อเหมือนเดิม แต่เดี๋ยวต้องกลับไปอ่านบล็อกที่แล้วก่อนว่าเธอบ่นอะไรของเธอ ส่วนรูปป้ารูปนี้ หน้าใสจังเลยอะป้า อ๊าย เห็นแล้วไม่อยากเรียกป้า ยังแอ๊บเป็นพี่ได้อีกหลายปีเลยนะป้า

เห็นกระเช้าที่ป้าขึ้นแล้วนึกถึงกระเช้าตอนไปเที่ยว โอเชี่ยนปาร์ก อยากขึ้นอีกก็อยากนะ แต่พลเป็นโรคกลัวความสูงอะป้า ขึ้นทีไรใจในหวิว แต่วิวคงจะสวยน่าดูชมน้อ เดี๋ยวว่าง ๆ จะกลับไปอ่านบล็อกที่แล้วของป้า สนุกอะ ป้าเขียนเรื่องท่องเที่ยวได้สนุกจริง ๆ แล้วก็ช่างเปรียบเทียบค่าใช้จ่ายกะขนหน้าแข้งก็ขันน่าดูชมเลยป้า ว่าแต่ไมให้น้องชายพลน้อยจังเลยอะ แค่สองเส้นเองอะ

ส่วนอาหารเห็นแล้วน้ำลายไหลตาม อยากไปแจมด้วย แต่มันก็จุ๋มจิ๋มจริง ๆ นะนั่น เมื่อวันศุกร์ก็เพิ่งไปกินกะเพื่อนมา อร่อยได้ใจไปหนึ่งดวง แถมมีเพื่อนญี่ปุ่นร่วมแจมด้วยสองคนนะป้า ได้บรรยากาศเสมือนไปนั่งกินที่ประเทศเค้าเลย (มั่วนิ่มดีไหมป้า ) เห็นไก่ย่างแล้วน่ากินอะ ชุดปลาดิบส่วนมากมันจะราคาโหดงี้มึ้งเนี่ย มีอยู่จุ๋มจิ๋มแต่ราคาโอววว ได้ใจไปหนึ่งดวงจริง ๆ

ตอนนี้บ้านพลส่งแขกกลับกันหมดแล้ว คุณ Sweet Pee เค้ากลับสวิสตั้งแต่วันศุกร์แล้วป้า ส่วนแขกอีกสองคนก็ส่งไปเมืองอื่นเมื่อวานนี้แล้ว ตอนนี้ก็กลับมาอยู่กันสองคนเหมือนเดิม วันนี้เลยถือโอกาสทำความสะอาดบ้านสักที ตอนแขกอยู่ไม่รู้จะทำท่าไหนเลย คนเยอะกันตลอด เลยปล่อยให้รกอย่างนั้นแหละ ป่านนี้แขกอาจจะเม้าท์พลน้อ ว่าไม่รู้จักทำความสะอาดบ้านเลย ปล่อยให้สกปรกอยู่ได้

เมื่อวานก่อนส่งแขก ทำกับข้าวไทยให้กิน ป้าเอ๊ยยย พลละยิ้มหน้าบานเป็นจานดาวเทียม กินกันหมดหม้อหมดไห ทั้งกับข้าว ทั้งข้าว กินแบบหมดจริง ๆ เลยนะ ทั้ง ๆ ที่ทำเยอะมากอะ มีแกงเขียวหวาน กับ ต้มยำรวมมิตร อ๊ายยย พูดแล้วดีใจแสดงว่าเค้าคงไม่เคยได้กินอาหารไทย จึงคิดว่าของพลอร่อยสุด

ส่วนเช้านี้ตื่นมาด้วยอาการตื่นตาตื่นใจสุด ๆ ปักกิ่งหิมะตกแล้วป้า เห็นพยากรณ์อากาศว่ามีโอกาสตก แต่ไม่นึกว่าจะตกไง สรุปตื่นเช้ามา ขาวละอองตาไปหมดเลยป้า ไทยดำอย่างพลเคยเห็นแต่หิมะค้างปีที่สวิส พอมาเห็นหิมะสด ๆ เป็น ๆ อ๊ายยย กรี๊ดกร๊าดน่าดู เดี๋ยวจะอัพบล็อกให้ดูเร็ว ๆ นี่แหละป้า น่าจะพรุ่งนี้นะ ของเค้าดีจริง ๆ ป้า

เม้นต์นี้สงสัยยาวสุด ๆ นาน ๆ ได้เม้นต์ที เหมือนเก็บกด ไม่มีเวลาไปบ้านไหนเลยอะป้า ยุ่งทั้งเรียน ยุ่งทั้งแขก ตอนนี้คุณคำรณก็ไม่ค่อยสบายเป็นหวัด ส่วนเรียนที่ว่ายุ่งนะ ก็เพราะว่าตอนนี้ชักเริ่มไม่ขำแล้ว เริ่มยากขึ้น ๆ ทุกวัน ถึงจะไม่ค่อยขำแต่ก็สนุกดีป้า ไปแล้วจ้า
โดย: พล (aoigata ) วันที่: 1 พฤศจิกายน 2552 เวลา:19:43:25 น.
  
ป้า ๆ เข้ามาบอกอีกทีเรื่องหิมะนะ เห็นคุณคำรณเธอว่า ไม่ใช่เกิดจากธรรมชาตินะ คล้าย ๆ ฝนเทียมบ้านเรานะ เพราะปักกิ่งแห้งแล้งมานาน เค้าเลยจัดให้ชุดนึง คงสดชื่นไปอีกหลายวัน แถมตอนนี้ลมแรงสุด ๆ เสียงนอกหน้าต่างแรงได้ใจเลยป้า ฮ่องกงเป็นไงบ้างแล้วอะ มีหนาว ๆ เย็น ๆ กะเค้าบ้างหรือยัง
โดย: พล (aoigata ) วันที่: 1 พฤศจิกายน 2552 เวลา:19:48:13 น.
  
ฮั่นแน่ ไปฮะโกเนะมาด้วย ป้าไป hot spring มาด้วยหรือเปล่าค่ะ เห็นชื่อตอนแล้วเหมือนการ์ตูน โดราเอมอนเลย

อาหารทำน้ำย่อยออกอีกแล้ว คูณหารราคาเรียบร้อย กรี๊ดกับแฟน ฮ่ะๆๆๆ

แฟนบอกป้า และด้นดนน้อย pretty แหนะ แล้วก็บอกว่า ถ่ายภาพสวยด้วย (ไม่ได้ตอแหลหรือโม้นะนี่) ก๊าก

เนื้อปลาดิบเนียนนุ่ม จินตนาการได้ว่าสามารถละลายในปาก แต่ไม่ละลายในมือ ก๊าก น่ากินอ่ะ กรี๊ดๆ แงอยากกินบ้าง

ที่ฮะโคะเนะ น่าไปมากๆเลย ถ้าได้ไปจริงๆ จะไม่พลาด เครียดๆเก็บเงินทันไม๊เนี่ย เอ๊อกก

โดย: นิ IP: 120.29.152.42 วันที่: 1 พฤศจิกายน 2552 เวลา:20:33:33 น.
  
มาอ่านตามไปด้วยใจระทึก วันนี้มาทักทายก่อน เย็นนี้สามีชวนไปดูละครที่โบคุ่ม เดี๋ยวต้องรีบไปค่ะป้า วันจันทร์ได้เขตปลอดสามีแล้วจะมาเม้นท์ (เม้าท์)อีกทีค่า

Happy Weekend นะคะ
โดย: Bananarumba วันที่: 1 พฤศจิกายน 2552 เวลา:20:55:58 น.
  
เห็นแล้วก็อยากไปเที่ยววว

อยากไปหาของอร่อยทาน

อยากใช้ชีวิตแบบแฮปปี้อย่างป้าเดซี่อ่ะ

อัพทริปต่อไปเร็วๆนะคะ
โดย: warniie วันที่: 1 พฤศจิกายน 2552 เวลา:20:56:30 น.
  
สวัสดีค่ะป้าเดซี่

ป้าปลาบปลื้มใจมาก ที่บล๊อกป้าเป็นประโยชน์ให้กับเดอะแก๊งค์ของป้าเดซี่....กระซิก กระซิก
ไม่เล่นแล้ว เปลี่ยนโหมด.... พูดจากใจจริงเลยนะคะ ความสุขของคนเขียนบล๊อกอย่างป้า ก็คือ..
บล๊อกที่เราทำขึ้นมา แล้วมันมีประโยชน์ไม่ทางตรง ก็ทางอ้อม กับใครก็ได้ แม้เพียงคนเดียว
ป้าก็แฮปปี้สุดๆแล้ว เพราะบล๊อกแต่ละบล๊อกที่เขียนขึ้นมา ป้าไม่ได้ทำเล่นๆ แต่ทำเพื่อแชร์
สิ่งที่เราสนใจและอาจจะมีใครที่สนใจในสิ่งเดียวกับเรา (ฟังดูงงๆเนอะ ป้าเขียนเองป้าก็งง..วะฮะฮ่า)

ลูกชายหน้าหวานจังเลยค่ะ ขนตางอนเช้งเชียว ส่วนคุณวรพลต้องยกนิ้วให้เลย....เยี่ยมมากค่ะ
อยากให้ผู้ชายทั้งโลกเป็นแบบนี้ ไม่ดูดาย หรือถือว่าธุระไม่ใช่ น้ำใจเล็กๆน้อยๆแบบนี้ มันทำให้โลกเราน่าอยู่ขึ้นอีกเป็นกอง

ป้าเดซี่เคยทำงานในเครือดุสิต หรือเวสทินรึเปล่าคะ ป้าแอบคุ้นๆหน้าป้าเดซี่นะ ไม่รู้ว่าเราเคยพบพานกันมาแต่ชาติปางไหนรึเปล่าเนี่ย....คุ๊นคุ้น ทั้งๆที่เคยเห็นรูปป้าเดซี่ครั้งนี้เป็นครั้งแรก (เห็นหน้าเด้งดึ๋งดั๋งอย่างนี้ ป้าอยากกัดฟันไปถอยน้องละเมอมาจริงๆ)

ป้าถูกใจกับรูปอาหารมากๆ หน้าตาดีทุกจานเลยค่ะ แต่มื้อสุดท้ายแพงจัง แม้ว่าจะหลายอย่าง แต่ป้าก็ว่าราคาโหดใช่น้อย แต่ก็นะ เวลาเที่ยวอย่าไปคิดมาก ไม่งั้นมันจะเที่ยวไม่สนุก

ปิดท้าย(ก่อนป้าเดซี่จะเบื่อ) ขอบคุณสำหรับรูปสวยๆนะคะ แรงบันดาลใจจากรูปต่างๆนาๆในบล๊อกนี้ ทำให้ป้าฮึดเก็บเงินไปญี่ปุ่นอีกรอบแน่นอน....งั้นขอตัวไปต้มมาม่าก่อนนะคะ(เริ่มประหยัดตั้งแต่มื้อนี้..ฮี่ ฮี่)
โดย: ปลาทอง9 วันที่: 1 พฤศจิกายน 2552 เวลา:23:40:41 น.
  
ลืมๆๆๆ....ขอบคุณที่แวะไปปิดคอมเม้นท์ที่บล๊อกสุดท้ายของซานโตรินี่ด้วยค่ะ
โดย: ปลาทอง9 วันที่: 1 พฤศจิกายน 2552 เวลา:23:45:29 น.
  
ป้าเดสาวมากเลยค่ะ เพิ่งเคยเห็นครั้งแรก
น้องด้นดน แหม !!ช่วยคุณแม่ภูมิใจในภาษาไทยด้วย น่าร๊ากกก
มื้อสุดท้ายแพงได้ใจเลยน่ะค่ะ ดีน่ะค่ะที่อร่อย
โดย: T+c+ake Time 2002 วันที่: 1 พฤศจิกายน 2552 เวลา:23:59:44 น.
  
ด้นดนน่ารักเชียว ดูโตขึ้นหลังจากเจอกันเมื่อครั้งที่แล้ว ตอนนี้เสียงพูดยังแหบอยู่รึเปล่าคะป้า

คุณลุงวรพลเป็นเจนเท่อร์แมนมากๆเลย เดี๋ยวนี้จะหาผู้ชายที่ลุกให้ผู้หญิงนั่งไม่ค่อยจะมี ดูได้จาก MTR บางคนแกล้งมองไม่เห็น ผู้ชายทั้งแถบที่นั่งเลย หนูนี่แหล่ะที่แสดงความแมนลุกให้คนท้องนั่ง ไม่รู้คุณผู้ชายทั้งหลายจะระอาใจกันบ้่างใหม -_-!

ซาซิมิน่าหมํ่าเหลือเกิน เป็นหนึ่งในของโปรดในบรรดาอาหารญี่ปุ่น แต่แอบแพงชะมัดเลยป้า เกือบสองพันเหรียญฮ่องกง ถ้าเป็นหนูมันคงไม่ร่วงแค่ขนที่หน้าแข้ง แต่ขนทั้งตัวคงจะร่วงกราว แต่อ่ะเนอะ ไปเที่ยวทั้งทีต้องกินดีๆหน่อย ถือว่าเป็นกำไรให้ชีวิตไง กลับมาค่อยตั้งใจทำงานใหม่ ^^

Yung Kee อ่านออกเสียงว่า "หย่งเก" ใช่ร้านตรง Central ที่ขายห่านย่างอันโด่งดังใช่ใหมคะ
โดย: Ying An IP: 220.246.92.37 วันที่: 2 พฤศจิกายน 2552 เวลา:10:23:08 น.
  
ก่อนอื่นต้องขอขอบคุณ ป้าเดก่อนเลยที่ ช่วยทำหัวบล๊อกให้ปุ๊นะคะ ชอบ คะพี่ป้า ไม่ได้โม้ นะ

ขอไปกินข้าวก่อนะ จะกลับมา่อ่าน บล๊อกนำเที่ยวนะจ้า จุ๊บๆๆๆ
โดย: Kokanpue วันที่: 2 พฤศจิกายน 2552 เวลา:12:20:06 น.
  
สวัสดีค่ะ..ป้าเดซี่

มาตามเก็บขนหน้าแข้งของป้าจ้ะ...
แต่ยังดีนะที่สั่งมาแล้วอร่อยทุกอย่าง
เค้าต้องให้อย่างละนิดอย่างละหน่อยหรือเปล่าคะ
จะได้อร่อยไง....

เดี๋ยวกลับไปอ่านตอนแรกก่อนค่ะ
วันนั้นอ่านไม่ทัน
โดย: chenyuye วันที่: 2 พฤศจิกายน 2552 เวลา:12:37:47 น.
  
อ่านจบแหละ ก่อนอื่นต้องขอ ขำก่อนนะ

ยิ่งอ่านทัวร์แก็ง เด็กสตรีและคนชรา ขำ ชอบตรงที่ เดอะแก็งค เหมือน บ้านนอกเขากรุงอ่ะป้า เขียนได้ขำ ดี อ่ะเนอะ (ถ้าเป็นปุ๊ก็ึคง ยิ่งกว่าบ้านนอกแน่ะเลย )

ยิ่งอ่านยิ่งสนุก แต่ขอบบอกชอบภาพป้าเด ที่ถ่ายรูปบน เคเบิลคาร์อ่ะ ป้า ภาพนี้ดูใส มาก หน้าใส นะ ขาว เชียววว อิอิ
เห็นหนุ่ม ด้น ดน เจาะไข่แดงซะด้วยยย (สงสัยแม่สอนมา )

สนุกๆๆ เอาอีกนะป้า ยังไม่ครบ 8 วันเลย นะป้า
โดย: Kokanpue วันที่: 2 พฤศจิกายน 2552 เวลา:13:47:04 น.
  
แฮปปี้วันลอยกระทง ค่ะ ป้าเดสุดสวย
อ่านทริปเที่ยวนี้ของป้า มันส์ไป หิวไป พะยะค่ะ

ชอบมากตรงฝาโถส้วมมัน อัต-ต -โนๅ-เปิด เองได้มันช่างเหมาะ
กับคนขึ้เกียจอย่างหนู จิง จิ๊ง สุขี สุขี วันลอยกระทง เย้!

โดย: มานีชูใจ วันที่: 2 พฤศจิกายน 2552 เวลา:14:42:14 น.
  
เห็นเเล้วอยากไปมั่งจังเลยค่ะป้าเด
โดย: aoiobake วันที่: 2 พฤศจิกายน 2552 เวลา:16:21:02 น.
  
สวย สวยจริงๆ. (ดูแล้วละเมอเลยป้า)
โดย: ป้าแก่ (elastigirl ) วันที่: 2 พฤศจิกายน 2552 เวลา:16:32:44 น.
  
ป้าเดซี่ขา เกี้ยวไหว้งาม ๆ ขอบคุณที่ให้กำลังใจเรื่องงานค่ะ โดนเตะตูดออกมาแล้วหนึ่ง เพราะสู้หัวบลอนด์ไม่ได้ นี่ก็มีอีกงานนึงรอสัมภาษณ์อยู่ค่ะ กลัว ๆ เหมือนกัน แต่ก็สู้ค่ะ เราต้องสู้มากกว่าคนอื่นด้วย เพราะนี่ไม่ใช่บ้านเรา ภาษาก็ไม่ใช่ภาษาบ้านเราอีก

อ่านแล้ว น้ำลายหกเรื่องอาหาร แต่ก็ยังไม่อยากขนหน้าแข้งร่วง เพราะยังไม่มีงานทำ แต่อยากไปพิสูจน์เรื่องโถส้วมจังค่ะ ฮิฮิ
โดย: ANGEL_CS วันที่: 2 พฤศจิกายน 2552 เวลา:19:29:11 น.
  
มาส่งข่าวก่อนไปนอนว่าวันนี้หนาวได้ใจไปสองดวงเลยป้า หนาวแท้ ๆ หนาวแน่ ๆ นอน ๆ เลยนะป้า

คืนนี้ได้ใส่เสื้อของฝากจากป้า ที่ว่าเอาไว้ใส่นอนแล้วจ้า หนาว ๆ อย่างนี้ เสื้อกล้ามธรรมดาเอาไม่อยู่แล้ว แต่พรุ่งนี้เค้าว่าอุณหภูมิจะสูงขึ้นมาอีกนิดนึง หวังไว้ลึก ๆ ว่าคงไม่หนาวเหมือนวันนี้เด้อ

ไปนอนแล้วจ้า
โดย: พล (aoigata ) วันที่: 2 พฤศจิกายน 2552 เวลา:22:16:37 น.
  
อ่ะนะมาแระนะ มาแร้ววววววววววววววว

คิดฮอดป้าเดซี่หลายเด้อ เห็นรูปแระท่าทางคงทั้งเหนื่อย ทั้งอิ่ม ทั้งสนุกเลยใช่ป่ะเนี่ยยยยยยยยย

เข้ามาแวะทักคืนวันลอยกระทงที่สวยแจ่มได้ใจมาก ๆ เลยค่ะป้าเดซี่

ขอให้มีความสุขมาก ๆ นะค๊า
โดย: minporee วันที่: 2 พฤศจิกายน 2552 เวลา:22:36:49 น.
  
บล็อกหนูมีปัญหาเเน่เลยค่ะ ป้าเเวะมาเม้นท์ไว้ตั้งหลายวัน แต่มันเพิ่งโชว์ให้ตอนกลางคืนนี้เองค่ะ หนูนะ พยายามเล่าความมันส์ต่อจากภาพที่โชว์ไว้หน้าบล็อก มันก็ไม่ปรากฎออกมาค่ะ ไม่รู้เป็นไง เขียนใหม่มันก็อัพไม่ได้อ่ะค่ะ สงสัยเจออาถรรพ์วันฮาโลวีนเนาะป้า

ขอบคุณสำหรับคำชมนะคะ "สวยเเปลกๆ" ชอบค่ะชอบคำนี้มาก กล้องหนูก็ตัวเดิมเเหละค่ะ เอ..รึว่าช่างกล้องสวยเเปลกๆๆ
โดย: aoiobake วันที่: 2 พฤศจิกายน 2552 เวลา:22:45:32 น.
  
ทักทายตอนบ่ายยย ป้าเด วันนี้อากาศที่นครปฐมเริ่มมีลมพัดหนาวมาแล้ว ใกล้จะหน้าหนาวววแล้ว
โดย: Kokanpue วันที่: 3 พฤศจิกายน 2552 เวลา:13:20:56 น.
  
ก๊อก ๆ ๆ ๆ เจ้าของบ้านยุ่งหรือเปล่าเนี่ย ว่าง ๆ แวะไปบ้านพลหน่อยนะป้า จุ๊บ ๆ เพิ่งอัพบล็อกเสร็จเมื่อกี้ ไปเจิมให้หน่อยเด้อ
โดย: พล (aoigata ) วันที่: 3 พฤศจิกายน 2552 เวลา:16:33:25 น.
  
ป้า ๆ พลแวะมาส่งข่าววอีกทีก่อนไปนอนว่าตอนนี้คนบ้านพลป่วยกันทั้งบ้านเลยป้า คุณคำรณงอมเลยอะ เมื่อเช้านึกว่าเธอจะดีขึ้นแล้ว ที่ไหนได้กลับบ้านวันนี้ เธอไอเทอดพระเกียรติเลยป้า สงสารเธออะ ไม่รู้จะช่วยยังไง เมื่อหัวค่ำก็เพิ่งให้กินมะนาวใส่เกลือไป ไม่รู้จะพอช่วยได้บ้างหรือเปล่าเนี่ย

ส่วนพลก็มึน ๆ น้ำมูกไหลตลอดเลยอะ สงสัยติดมาจากคุณคำรณนะแหละ เมื่อเช้าไปเรียนคิดว่าคงต้องกลับบ้านก่อนสะแล้ว ทั้งมึนทั้งปวดหัว แต่ตอนนี้ค่อยยังชั่วแล้ว ไม่รู้พรุ่งนี้จะยังไงเนี่ย

เรื่องเสื้อนะ ขอแซวหน่อยเหอะ ว่าเห็นพลตัวเล็กหรอ ซื้อไซส์ s ให้อะ ตอนแรกแอบดีใจว่าป้าคงเห็นพลตัวเล็ก แต่คิดไปคิดมา ไซส์อื่นมันหมดหรือเปล่าอะป้า ถึงซื้อไซส์นี้มาให้

ไปนอนแล้วจ้าป้า เดี๋ยวพรุ่งนี้จะไปเรียนไม่ไหวสะ กลัวป่วยมากเลยเนี่ย แล้วอากาศนะ หนาวได้ใจไปสามดวงเลยป้า หนาวคอด ๆ
โดย: พล (aoigata ) วันที่: 3 พฤศจิกายน 2552 เวลา:21:23:09 น.
  
เห็นหน้าป้าชัด ๆ อีกที ป้าคิ้วเข้มน่าดู ไม่สงสัยเลยว่าทำไมคนเค้าถึงชอบคิดว่าป้าเป็นคนใต้ ฮี่ ฮี่

พ่อลูกคู่นี้น่ารักจังเลยค่ะ แบบว่าคุณพ่อก็เป็นผู้ดีอังกฤษ คุณลูกก็อยากเป็นคนไทย (เห็นได้จากการโชว์ภาษาไทย) ปุ่นว่าเด็กลูกครึ่งพูดไทยได้น่ารักที่สุด เห็นเด็กลูกครึ่งที่นี่ บางคนไม่ยอมพูดภาษาแม่เลย พูดแต่ภาษาที่โรงเรียน ฮ่วย กลับเมืองไทยจะคุยกะตายายรู้เรื่องไหมเนี่ย

มื้อที่ป้าสั่งกินเนี่ย ราคาขนาดนี้ หนูว่า เค้าจัดสวยดีนะคะ ทันสมัยเปี๊ยบ แบบว่า minimalist สุดสุด สงสัยแพงตอนเชฟทำเทสต์แล้วคิดไม่ตกว่าจะทำขายไซส์เล็กขนาดไหนดีเนี่ยค่ะ

ปุ่นยังไม่ได้อัพบล็อกเลย สามีอยู่ตลอด แล้ววันศุกร์ เสาร์ อาทิตย์ จันทร์ ออกตลอด ชักเหนื่อย ๆ แล้วอ่ะค่ะ
โดย: Bananarumba วันที่: 3 พฤศจิกายน 2552 เวลา:22:21:08 น.
  
ผมอ่านแบบตั้งใจเลยครับป้าเดซี่ คุณวรพลเป็นคนดีนะครับ ในกรุงเทพหาคนลุกให้ผู้หญิงนั่ง ชักน้อยลงครับ

ป้าเดซี่สวยคมคาย แบบนี้ถ่ายรูปขึ้นกล้องครับ แล้วป้าเล่าเรื่องได้เพลินน่าอ่านมาก อ่านแป๊บๆก็หมดแล้ว ต้องรอตอนต่อไปอีกแร่ะ ถ้าพอมีเวลา อย่าให้นานนักนะครับ เพราะอยากอ่าน

ผมไม่เคยเห็นส้วมไฮเทคสักทีครับ อาหารญี่ปุ่นจัดสวยดูน่าทาน แต่ผมไม่ค่อยอยากทานอาหารแนวนี้ (แพงด้วยนะในความคิดของผม) คือเป็นคนชอบทานอาหารรสจัดแบบแกงส้ม อิ อิ

ฝากบอกน้องด้นดนว่า น่ารักมาก พูดไทยได้แบบนี้ เพื่อนบล็อกของคุณแม่ต้องติดใจรักแน่นอน นั่งตักคุณพ่อด้วย โอ สนิทแบบคนเอเซียมากกว่าคนยุโรป
โดย: yyswim วันที่: 4 พฤศจิกายน 2552 เวลา:4:04:10 น.
  
อาหารน่าอร่อยมากๆ เลยอ้ะค่ะ
โดย: gadeja วันที่: 4 พฤศจิกายน 2552 เวลา:18:45:16 น.
  
ปลาน่าทานมากเลยค่ะ

บั้งปลาซะสวยเชียว
โดย: ดอกหญ้าพันงู วันที่: 5 พฤศจิกายน 2552 เวลา:20:59:57 น.
  
สงสัยป้าเดซี่จะขึ้นกับอากาศเย็นๆ เพราะหน้างี้ใสปิ๊งเชียว

เบียร์สดสี่แก้วน่ะ ป้าฟาดไปซะสามใช่มะคะ แต่เอ๊ะ.. เหมือนกับป้าขาไวน์นี่นา หรือจำผิด

อาหารมื้อนี้ของป้าเดซี่ ระยับจริงๆค่ะ เอาน่า.. ถือซะว่าไปเที่ยวเนาะ ไม่ได้กินอย่างนี้บ่อยๆ

เซี้ยดายยย ป้าน่าจะพกกล้องเข้าไปถ่ายห้องน้ำมาด้วย อยากเห็นเหมือนกันค่ะว่าเป็นอย่างไหน


โดย: ป้าโซ วันที่: 7 พฤศจิกายน 2552 เวลา:14:58:51 น.
  
แวะมาทักทาย นะเจ้อ ป้าเด

รอทริปวันใหม่อยู่เด้อคะ
โดย: Kokanpue วันที่: 9 พฤศจิกายน 2552 เวลา:13:20:36 น.
  
แอบขำเซ็ทปลาดิบรวม ไม่รู้เรียกเซ็ทได้งายย มีไม่กี่ชิ้นเอง

ต้องบอกว่าแพงถึงใจจริงๆเลย บ้านเราที่ฟูจิ ราคาคงถูกกว่าซักครึ่งละมั้ง ฮ่า ฮ่า

อ่านจากตัวอักษร จิตนาการป้าเดฯไปอีกแบบเลย ตัวจริงดูหวานมาก ตะแหกนึกว่าจะออกแบบห้าวนิดๆ ฮ่า ฮ่า

โดย: วันที่ท้องฟ้าแจ่มใส วันที่: 9 พฤศจิกายน 2552 เวลา:23:15:14 น.
  



++ อะจึ๊ย .. ข้าวต้มหน้าปลาไหล .. อั่น..รดชาดมันแซบมั้ยอ่ะ ...


++ สวัสดีคับ .. มาทักกันตามประสาแค๊วนคลับ ... จะรีบ updatu ข่าวสารของป้าเดซี่ ..นะจะได้ทันข่าว .คนอื่นๆๆๆ
โดย: p'me satun วันที่: 10 พฤศจิกายน 2552 เวลา:7:57:14 น.
  
หวัดดีค่ะป้า

แวะมาตอบคำถามป้า

จาก MTR Prince Edward ไป MTR Kwai Hing ใช้เวลาประมาณ 16 นาที ค่ะ

หนูเช็คจากเวป MTR ค่ะ Click ลิงค์นี้เลย

ป้าเดซี่ก๊าเหยาอา
โดย: sailamon วันที่: 10 พฤศจิกายน 2552 เวลา:9:52:15 น.
  
สวัสดียามบ่ายนะคะ ป้าเดซี่

ตามป้าไปตะลุยแดนปลาดิบ หัวเราะฮ่า ฮ่าที่ ฮาโกเน่ ด้วยคนนะคะ

อ่านจนจบอย่างเพลิดเพลิน พบว่ามีหลายความ "น่า" สนใจ

๑. น่ากินทุกอย่าง ที่เป็นภาพอาหาร
๒. น่ารักทั้งคู่ คุณลูกและคุณพ่อ กับ เรื่องเล่าถึงความเป็นสุภาพบุรุษของชาวอังกฤษ อย่างคุณวรพล
๓. น่าจะมีความสุขมาก เห็นจาก หน้าใส ยิ้มสวยของป้า ได้ใจไปเต็มๆ เลยค่ะ

+++

ได้อ่านบล็อกที่แล้วเรื่องงานพาร์ทไทม์ที่ป้ากำลังจะได้ไปเทรนแล้ว ก็ขอให้ป้าได้งานสมใจด้วยนะคะ

กาเหย่า กาเหย่า !!!


โดย: อาจิม บ่ ได้ล็อคอิน IP: 113.254.88.242 วันที่: 10 พฤศจิกายน 2552 เวลา:12:43:31 น.
  
ไม่ได้เข้าบล็อกแกงค์ซะนาน นี่ก็เพิ่งได้เข้ามาอัพบล็อก แล้วไม่รู้เป็นไง อยากบอกป้าให้รู้อ่ะ

ญี่ปุ่นเป็นประเทศที่อยากไปเที่ยวจังเล้ย..แต่ยังไม่มีโอกาสซักกะที รอลูกลิงโตกว่านี้ซักหน่อยท่าจะเหมาะกว่าเนอะคะ อ่านแล้วแอบอิจฉาเล็กน้อยอ่ะ
โดย: iamsquid วันที่: 10 พฤศจิกายน 2552 เวลา:16:32:55 น.
  
อยากรู้จังว่าตกลงป้าเดซี่ได้งานพิเศษงานนั้นหรือเปล่าน๊อ.....

หายไปอย่างนี้.. ดูท่าจะได้งานแน่ๆ เลย...

โชคดีจ๊ะป้า .. อ้อ... ทำงานเป็นหยิงเหล็กไหลอย่างนี้ อย่าลืมกินข้าวเยอะๆ นะป้าเดซี่นะ ไม่งั้นเดี๋ยวจะเป็นลมเป็นแร้งเป็นกาไปเด้อ....ค่ะ
โดย: Chini วันที่: 11 พฤศจิกายน 2552 เวลา:7:54:18 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

ป้าเดซี่
Location :
堅尼地城  Hong Kong SAR

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 75 คน [?]





เจ้าของบล็อกนี้มีชื่อไซเบอร์ว่า "ป้าเดซี่" ค่ะ ย้ายตามครอบครัวมาปักหลักและทำงานที่ฮ่องกงเป็นปีที่ 8

เป็นมนุษย์เงินเดือนไทยในต่างแดนมาก็หลายงาน ตั้งแต่เลขานุการผู้บริหาร พนักงานติดตามเร่งรัดหนี้สิน นักแปล ล่าม ฯลฯ

ปัจจุบันเป็นนักแปลอิสระสัญชาติไทยประจำบริษัทรับจองห้องพักออนไลน์สัญชาติดัตช์มากว่า 4 ปี เป็นผู้จัดการชุมชนออนไลน์สัญชาติไทยประจำบริษัทศึกษาวิจัยทางการตลาดสัญชาติฝรั่งเศสมากว่า 3 ปี และเป็นจิตอาสาทำงานแปลเอกสารให้กับมูลนิธิเด็กอ่อนในสลัมฯ ประเทศไทยมากว่า 4 ปีค่ะ

บล็อกนี้ก็เป็นบล็อกเกี่ยวกับการใช้ชีวิต และอาการวิปริตทางความคิดและจิตใจของผู้หญิงไทยสายสามัญคนหนึ่ง ซึ่งมาใช้ชีวิตแบบสุขบ้าง ทุกข์บ้างในฮ่องกง

หวังว่าทุกท่านที่พลัดหลงเข้ามาในบล็อกนี้คงได้รับความไร้สาระกลับออกไปบ้างตามยถากรรมนะคะ







Wooloomooloo Prime
Causeway Bay, Hong Kong



Bath
United Kingdom



Sen-Ryo
Central, Hong Kong



Wooloomooloo Steakhouse
Wanchai, Hong Kong




Chicha, the taste of Peru
Central, Hong Kong




Seorae Korean BBQ
Tsim Sha Tsui, Hong Kong




The Roundhouse
Soho, Hong Kong




Chôm Chôm
Soho, Hong Kong




Japan X Sake Bar
Pathumwan, Bangkok




Luna Lanai
Sheraton Resort & Spa
Hua Hin




Erawan Tea Room
Grand Hyatt Erawan
Pathumwan, Bangkok




Fatty Crab
Central, Hong Kong




Restoration
Central, Hong Kong




Café Malacca
Traders Hotel
Western District, Hong Kong




Rockabilly
Lan Kwai Fong, Hong Kong




Zen Too 小蝶
Causeway Bay, Hong Kong




Chachawan
Sheungwan, Hong Kong




Sala Rimnam
Mandarin Oriental Hotel
Bangrak, Bangkok




Din Tai Fung
Causeway Bay, Hong Kong




China Kitchen
Grand Mercure Beijing Central
Beijing, China




Yung Kee Restaurant
Central, Hong Kong




เมธาวลัย ศรแดง
Pranakorn, Bangkok




Latest Recipe
Le Meridien Bangkok
Bangrak, Bangkok




ครัวเจ๊อ่าง
ปากน้ำชุมพร
Chumphon




Boulangerie Bistronomique
Kennedy Town, Hong Kong




Tim Ho Wan
Central, Hong Kong




Kung Fu Dim Sum
Tsim Sha Tsui, Hong Kong